Wandelen in Schotland

Schotland lijkt voor ons Nederlanders een uitgesproken wandelland. Als je van natuur en avontuur houdt en je goed voorbereid is het er prima wandelen maar bedenk wel dat wandelen in Schotland niet voor watjes is.

Toen we zo over Schotlands wegen zwierven veilig en hoog in onze touringcar en al die prachtige bergen langs zagen komen, bedacht ik daar wel eens te willen wandelen. Met Oostenrijk in het achterhoofd wel eens een mooie wandelingen maken in de bergen van Schotland. Maar naarmate we langer in Schotland waren en we meer en meer bergen, bergkammen en paadjes zagen leek het mij toch niet zo simpel om Schotland te voet te leren kennen.

Op een aantal bekende langeafstandswandelroutes zoals de West Highland Way en de Great Glen Way na, lopen schapenpaadjes, jagerspaden zig zag door elkaar. Sta je beneden in een dal en kijk je tegen die prachtige bergen op dan zie je gelijk dat het een flinke uitdaging wordt om daar te wandelen. Je wandelt over rotsblokken en natte veen grond, slecht aangegeven of onbekende paden. Een rondje wandelen zoals bij ons in de bossen is er niet bij. Bovendien kan het weer uiterst grillig zijn en moet je wat kleding betreft overal op voorbereid zijn.

Een goede kaart, gezond verstand en een goede wandel en -kampeeruitrusting zijn nodig om in Schotland de bergen in te kunnen. Het is toegestaan vrij te kamperen maar zelfs dat is een uitdaging. Internet ben je zo kwijt dus vertrouw niet op je telefoon en Google Maps. Waarom noem ik kampeeruitrusting? Een korte wandeling is haast niet mogelijk tenzij je in de meer bewoonde gebieden komt en een aantal uitgezette wandelroutes. Maar wij Nederlanders willen de bergen in. De bergen, ze lijken niet zo hoog dat moet dus lukken.

Voor je navigatie heb je een goede kaart een kompas en navgate (navigatie via satelliet) en een dosis gezond verstand nodig. De bergkammen zijn niet buitengewoon hoog maar bruggen, berghutten, kabelbanen er is niets alles ontbreekt. Je bent echt op jezelf aangewezen.

En dan zijn de midges er nog. Ieniemienie mugjes van hooguit 2 mm. die je met z’n allen DSC_0100 (2) 1tegelijk aan vallen en waartegen geen plekje huid bestand is. Midges komen voor in of bij natte veengrond en leven in hele grote getale. Gebruik netten voor je gezicht, te koop bij sportwinkels in Schotland, kleed je van top tot teen aan en wil je even zitten of ergens kamperen zoek een plekje in de wind. Middeltjes tegen midges zijn te koop bij lokale winkels. Of Deet helpt weet ik niet. Over het algemeen zijn het echt geen wonder middelen en weten midges of andere insecten de lekkerste plekjes huid te vinden. Ook wij hebben kennis gemaakt met de midges, bijten dat die krengen deden en daarna begon de jeuk. Gek werden we ervan en zijn de bus in gevlucht om aan de aanval te ontkomen. Je slaat ze echt niet van je af zoveel tegelijk vallen aan.

P1120148
Glen Coe Vallei

In de Glen Coe Vallei zijn dagtochten om te wandelen en als dat niet voldoende is kun je ook nog de Ben Nevis beklimmen. Klimmers die willen oefenen voor het grotere werk komen naar de Ben Nevis om deze 1344 meter hoge berg te bedwingen. Dagtochten in de Glen Coe Vallei zijn vrij lang. Zoek een gezellig B & B in de buurt van de Vallei zodat je snel op de plaats van bestemming bent. Vergeet niet dat Schotland 2 x zo groot is als Nederland, afstanden van de ene plaats naar de andere zijn langer dan wij gewend zijn. Even de snelweg pakken richting Vallei zit er niet in.

Wil je toch wandelen omdat het je een super land lijkt, bereid je goed voor of boek een wandelvakantie. Loop een route die bepijld is en waarvan je zeker weet niet voor grote verrassingen te komen staan. Hoe je het land ook bezoekt, je zult zeker niet teleurgesteld worden.

Scotland, Road trip Isle of Skey

 

 

Schotland

Na amper een week rust van de 4-daagse stond onze vakantie al voor de deur. Twaalf dagen Schotland lagen voor ons. Geen idee wat ik er precies van moest verwachten. De natuur, daar had ik me voornamelijk op gefocust. Om niet helemaal te verdwalen in het groen stonden een aantal steden op het programma voor de (broodnodige) afwisseling.

Nu we thuis zijn weet ik dat het een prachtige reis was met voornamelijk natuur en hoewel de steden iets tegen vielen horen ze er zeker bij om een goed beeld van Schotland te krijgen. Waar we ontzettend mee geboft hebben is de gids en haar chauffeusche (mag ik dit zo zeggen). De dames vormden een prima team. De chauffeusche stuurde haar ellenlange bus overal naartoe, liep wat averij op maar dat mag als je voor heg eerst in Schotland bent en dan ook nog links moet rijden. De gids, Gea, was een oude rot in het vak. Ze was als gids overal al geweest maar Schotland had haar hart veroverd en dat bleek uit alles.

Wat zijn we wijzer geworden en wat hebben we gezien? Veel hebben we gezien, Schotland inclusief Buiten Hebrieden. Dat betekende een paar maal met de boot mee en met de bus over een aantal eilanden scheuren. Foto-stoppen, afternoontea, bezichtiging van historisch erfgoed met uitleg. Standing Stones met uitleg wat het nu is, Blackhouses, bergen, kliffen, het einde van de wereld. Later kom ik er nog op terug, het is teveel om in een keer te vertellen.

De geschiedenis en verhalen over Schotland vlogen ons om de oren. Schotland is door de eeuwen heen een onder geschoven kindje geweest van Engeland. Maar er komen ook mooie dingen uit Schotland, Harry Potter, Sherlock Holmes, opnamen van Skyfall uit James Bond, Outlander en zelfs Ivanhoe komt uit Schotland. Kastelen, ruïnes, de natuur het is overweldigend. Je zou overal willen stoppen om te kijken en foto’s te nemen. Er is zoveel dat een tweede bezoek niet uit te sluiten is. In de zelfde vorm?

Schotland bestaande uit Binnen Hebrieden, Buiten Hebrieden, Shetlandeilanden, Orkney-eilanden, Lowlands en de Hilands ze bestaan al eeuwen en hebben ons veel te vertellen en te laten zien, een aanrader.

National Anthem of Scotland – Flower of Scotland

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk hier bij Irisapilio

De finish

Hoe het gelukt is weet ik niet maar we hebben allemaal een vroege start te pakken kunnen krijgen. Een vroege start op de laatste dag is wel zo fijn want de laatste dag staat in het teken van wandelen, genieten en feestvieren en dat kost tijd, meer tijd dan je verwacht.

Weer 3.00 uur opstaan en om 5.00 uur starten. 2 uur verder en de start is daar, nogmaals richting het Radboud UMC. Maar nu nemen we eerder een afslag om de stad uit te wandelen. Richting Overasselt waar de koffie met appelflap op ons ligt te wachten. De verzorging van die dag gedag zeggen en onze lekkernij naar binnen werken. Er zullen er nog veel volgen die dag.

Na de appelflap richting Linden, de dijk op. Hoelang zal de dijk zijn? Rond de 5 km? Vrijdag was weer afzien op de dijk. Aansluiten en mee met de meute. Het tempo is niet hoog maar de temperatuur wel. Blik op oneindig, nergens aan denken en door buffelen. In de verte zien we de brug al waar we straks overheen zullen gaan, hij is alleen nog lang niet binnen voetbereik.

De brug gehaald en er over, langs wild enthousiast toeterende auto’s Linden in. Linden had als thema ‘strand’ In veel tuinen stonden strandtaferelen opgesteld. Ieder jaar hebben zij een ander thema en ieder jaar doet iedereen weer zijn best om er iets moois van te maken.  (Verslag gaat verder onder foto’s)

 

Verder en nu richting Beers waar we rond 10.00 uur aan de patat zullen gaan met z’n allen. Vrijdag is voor ons een echte verwendag. Eten, drinken en vrolijk zijn en ondertussen leggen we het parcours van ruim 42 km. af.

 

In Cuijk is het altijd een groot feest. Muziekkorpsen, muziek uit de boxen, uitbundig publiek en wij zijn net zo uitbundig als zij. Want nu gaan we over water lopen. De pontonbrug aangelegd door de genie is voor mij het meest bijzondere moment van de dag. Natuurlijk, het behalen van de finish is ook een bijzonder moment maar dit is voor mij HET kippenvel moment van de dag. Na de pontonbrug volgt er een lang stuk langs het water wat nogal saai is. Je komt de brug over en bijna tegelijkertijd houdt het feest op. Gebrek aan ruimte en facilitaire mogelijkheden is het niet mogelijk om hier iets te doen.  Door naar Mook, Molenhoek en Malden.
Wil je meer weten over de brug lees dan het verslag van villasappho.nl met een fotoverslag over de pontonbrug
(Verslag gaat door onder foto’s)

 

Als we Malden door zijn is onze eigen rust weer. Even een momentje van rust voordat we de Via Gladiola op gaan. Gekookte eitjes met rookvlees, kaas, worst, vers fruit, vers koel water, het is een kwestie van je op een stoeltje laten ploffen en naar binnen schuiven. Of we de hele dag nog niks gehad hebben. Het gaat maar door met eten en drinken. Na het nodige weggewerkt te hebben en enkele wandelaars  van de club en gezien en begroet te hebben gaan we weer verder. Op naar de Via Gladiola.

De Via Gladiola is lang, ongeveer 5 km. Normaal is het de St. Annastraat maar tijdens de 4-daagse wordt hij omgedoopt tot Via Gladiola. Lachend en zingend laten we ons door het publiek verwennen. We hebben het (bijna) gehaald.
M’n wandelmaatje en ik zwalken over de Via Gladiola, lopen van links naar rechts over de Via Gladiola, hier een vriendje of vriendinnetje begroeten, daar een kennisje de hand schudden en bijna aan het eind de familie langs de kant gedag zeggen en om de nek vallen. Nog 1500 mtr. en we hebben het gehaald. Lachend en met onze mobieltjes in de aanslag vallen we elkaar om de nek.
We hebben het gehaald en volgend jaar gaan we weer.

Lees ook dag 1: Een hete 4-daagse
Lees ook dag 2: Roze woensdag
Lees ook dag 3: Dag van de 7 heuvelen  

 

IMG-20180720-WA0020

Volledig incognito begeef ik mij over het parcours. Mensen kijken t.v. en zeggen later, ik heb je niet gezien. Kon je niet vinden. Nee dat kan ook bijna niet. Je ziet er totaal anders uit in sportkleding, kaart om de nek voor de controles en bescherming tegen de zon.

Dag van de 7 heuvelen

De nagels zijn woensdagavond van roze weer veranderd in de 4-daagse kleuren.
En vandaag gaan we de 7 heuvelen beklimmen.
Een vroege start dus hopelijk voor de grootste hitte de heuvels over.
Weer een redelijk goede nacht gemaakt, ik verbaas mezelf. Misschien ook wel omdat we maar met z’n tweeën op een kamer slapen. De anderen slapen met meerdere op een kamer en ik hoor verhalen over snurkende en ronkende mensen. Rommelaars in tassen en klimmers uit en in bed.
Mijn wandel- en bedmaatje is ‘s-nachts vrij rustig, overdag niet dan heeft ze babbels genoeg maar ‘s-nachts is ze stil. Zelf heb ik haar ook geen overlast bezorgd vertelde ze me, gelukkig want slaap is met deze dagen een noodzakelijk kwaad.

Vroeg op, 3 uur. Aankleden, voeten doen, make-up op, eten, koffie drinken, eten en drinken voor de komende dag klaar maken. De auto in, trein naar Nijmegen nemen en 2 km. naar de wedren wandelen. Eventueel nog een plas doen voor vertrek en aansluiten in de rij.
WC’s, je wilt niet weten hoeveel er overal staan en hoeveel gebruik er van gemaakt wordt. Hebben we ook nog de wildplassers maar dat laat je wel uit je hoofd midden in de stad. Er zit niets anders op dan de toilet caravan of een dixie op te zoeken.

5 uur, 2 uur verder mogen we vertrekken. Weer richting het Radboud UMC. We lopen de afslag van vrijdag voorbij en trekken nog een groot gedeelte van de tocht door wijken van Nijmegen heen. De stemming zit er goed in langs de kant van de weg maar het is daar wel eens uitbundiger geweest. Geeft niets de boog kan niet altijd gespannen staan. Wat wel gespannen stond was mijn blaas, alweer. Wetende waar de volgende dixies stonden voelde ik wel aan dat dit niet goed ging komen. Dames sorry, het is weer zo laat, ik moet weer plassen.

Dan maar bij een bewoner van Nijmegen een plas gaan doen. Dat is ook zoiets bijzonders. Langs de wandelroute zijn er altijd wel mensen die hun WC laten gebruiken door de wandelaars. Ik stond in de rij bij een vrij jong gezinnetje dat dit ook deed. De bewoonster maakte zelfs om de zoveel wandelaars de WC schoon.
Er stonden een paar tuinstoelen waar gebruik van gemaakt mocht worden en je kon er een broodje hamburger krijgen. Allemaal voor een klein bedrag te koop of te gebruiken. Ze had het slim bekeken want er werd dankbaar gebruik van gemaakt. Ik was zo blij als een kind mijn blaas was leeg en we konden weer verder met de pret.

Langs de aardbeien met slagroom op zoek naar onze eigen geplande rust met puddingbroodjes. Op de rand van de vangrail wordt daar tegenover het restaurant menig puddingbroodje of appelflap weggewerkt.
Waarom niet bij het restaurant zelf? Overvol. Bijna 44.000 man komt daar langs. Lang niet iedereen eet en drinkt daar wat maar het ligt ongeveer 10 km. van de start en dat is voor de meesten tijd voor een break. Broodje op en weer verder.

Tegen 11.00 uur doen we Groesbeek aan om daarna door te stomen naar de 7 Heuvelenweg.
Het spektakel en gezelligheid spatte eraf. Er komt geen eind aan, wat lekker afleidde voor wat ons te wachten staat. Rondom Groesbeek is het al niet plat meer en kunnen de kuiten vast wennen aan een klein klimmetje. Door, verder, we bijten ons vast in het wandelen. Kom maar op met die heuvels we lusten ze rauw. Richting Berg en Dal.

De heuvels, de omgeving, het is er prachtig. Met het fototoestel in de hand ben ik ze over gegaan. Ieder jaar verbaas ik me weer hoe mooi het daar is, hoe mooi Nederland is eigenlijk. Bovenop de heuvel is onze eigen rust. Iedere dag is er 10 km. voor het einde van de tocht een rust verzorgd door ons verzorgings-team en worden we verwend met lekker hapjes en drankjes. Even een gezellig kletspraatje met het team en we kunnen weer verder. Berg en Dal in en aan sluitend Nijmegen door.

En daar is het ook feest. Buurtverenigingen die zich uit de naad gewerkt hebben om alles te versieren. Geluidsboxen langs de kant van de weg geplaatst en stands opgebouwd voor de diskjockey en dansers. Een lust voor oog en oor. Het wandelen lijkt daar vanzelf te gaan. De heuvels zijn bedwongen en het publiek draagt je verder naar de finish.

Rond 11.00 uur heb ik nog een paar pijnstillers genomen omdat m’n rug weer lelijk begon te doen. Tot nu toe had ik geen pijnstillers genomen overdag maar ik had er even geen zin meer in. Hij hield zich verder koest.
Morgen de laatste dag met veel zon en de pontonbrug bij Cuijk.

Lees ook dag 1: Een hete 4-daagse
Lees ook dag 2: Roze woensdag

Roze woensdag

Woensdagochtend was ik een kwartiertje voor de wekker zou gaan wakker en realiseerde ik me dat ik de hele nacht geslapen had. Wonder boven wonder gezien de dip van de vorige dag. Eerst even afwachten hoe alles voelt bij het opstaan. Willen de voeten mij dragen? Hoe voelt m’n rug en doen m’n knieën het? Voorzichtig opgestaan een warempel alles deed het nog en zelfs boven verwachting goed. De twijfel over al dan niet starten verdween als sneeuw voor de zon. Zo snel kan het gaan.

De nagels waren gisteravond al roze gelakt inclusief die van onze mannelijke deelnemers want het was roze woensdag. Aan de slag jongens. Het hele ritueel van opstaan, eten en naar de wedren gaan kon weer afgewerkt worden en om 6.00 uur stonden we weer aan de start. Nu liepen we linksaf richting het Radboud UMC.

Roze woensdag is de dag van de diversiteit en tolerantie, geīnspireerd door Roze maandag van de kermis in Tilburg en Roze zaterdag in Gouda. Deze dagen gaan aanstaande week plaats vinden. Ik verheug me altijd op roze woensdag. De mooiste creaties van wandelaars kom je tegen en zelf probeer ik een beetje ingetogen mee te doen aan deze dag.

Het laatste kilometers van de dag wandelen we over de roze versierde kade Nijmegen in waar prachtig geklede dames en heren hun roze act opvoeren. De stad is ook in roze en je kijkt je ogen uit. Het mooiste vind ik de travestieten, mooie lange mensen. Prachtig opgemaakt en in fantastische kleding aan. Een getatoeëerde man in een kooi die zijn act opvoerd. Publiek gekleed in roze en die feestend de wandelaars aan moedigend. I love it.

De dag kon niet meer stuk. Mijn rug speelde nog wel een paar maal op maar de knieën hielden zich rustig. Ik begreep er niets van dat het zo goed ging. Begon me een beetje te schamen voor die dip van gisteren. Waar had ik me nu zo druk over gemaakt? Hoe kun je na zo’n dip aan het eind van de vorige, de volgende dag zonder al te veel problemen de 40 km. afleggen? Maar ik was er blij mee. De 3e en 4e dag ging ik ook halen, daar was ik inmiddels haast zeker van.

Wel voelde ik een scherp randje bovenop aan mijn rechter grote teen. Raar, bovenop de teen? Een blaar? Je zou eerder onder de voet of op de hak verwachten maar nee bovenop de teen. Bij thuiskomst bleken allebei de grote tenen bovenop een grote blaar te bezitten. Vreemd, nog nooit gehad bovenop de tenen. Schoenen bekeken maar die waren toch echt hoog genoeg, ruimte zat.

Wat voor vreemde manier ik die dag gelopen heb weet ik niet, met de tenen omhoog leek het wel. We konden ook niet echt lekker doorlopen. We zaten middenin het peloton en konden slecht vrijuit lopen. We hebben er niet echt last van gehad dat we niet door konden lopen, genoeg publiek en muziek om ons mee te vermaken tijdens het wandelen maar ik had wel op een vreemde manier gelopen.

‘s-Avonds de blaren behandeld en weer naar de fysio geweest. De fysiotherapeute kon voelen dat de rug lang niet meer zo vast zat als de dag ervoor en heeft daarom niet alleen de rug maar ook de bovenbenen goed onder handen genomen. Wat een weelde toch, ik vraag me af of ik het gered had zonder haar. Maar ze was er en heeft goed werk verricht

Weer met een paar paracetamolletjes naar bed gegaan en met het vertrouwen de 4-daagse uit te gaan lopen. Zeker weet je het nooit maar niemand heeft de zekerheid dat je de eindstreep haalt. Het kan de laatste dag een paar kilometer voor de finish nog fout gaan. De dip van de vorige dag was gereduceerd naar nihil. Morgen de 7 heuvelen.

Lees ook dag 1: Een hete 4-daagse

 

Een hete 4-daagse

Maandag vertrokken de 4-daagse lopers van onze wandelclub uitgezwaaid door familie  naar het logeeradres in Batenburg. Het was al lekker warm en de voorspellingen voor de komende dagen beloofde oplopende temperaturen. Regen is echt een drama om 40 km. te moeten lopen maar hele hoge temperaturen is ook wel een dingetje.

Dinsdag was onze starttijd vroeg wat betekend dat je om 5.00 uur mag/moet starten. Om 3.00 uur op staan, aan kleden, voeten prepareren, ontbijten en de boterham voor onderweg klaar maken. Vroeg? Ja dat is vroeg maar heerlijk als het warm gaat worden.
Het was nog donker toen we vertrokken. Eerst met de auto naar Wijchen, dan met de trein naar Nijmegen en daar nog 2 km.  lopen naar de Wedren/start.

De reis met de trein was rumoerig en onrustig. Iedereen was opgewonden en uitgelaten, eindelijk mochten we vertrekken. De weken vooraf zijn voor de meesten zenuwslopend geweest maar nu gaat het echt gebeuren. De ontlading en blijdschap te mogen starten was groot en de conductrice deed gezellig mee met het opgewonden sfeertje. Ze was wel wat gewend met die jaarlijks terugkerende wandelaars.

Bij de start tegen 5.00 uur begint het net iets licht te worden maar al te licht mag het niet worden want de Waalbrug is op z’n mooist bij een opkomende zon. Na de start wandelen we met lichte schemer door de stad en bij de brug begint de hemel amper te kleuren. Indrukwekkend en een kippenvel momentje die opkomende zon met al die opgewonden wandelaars en toeterende auto’s over de brug. In de stad worden we eerst uitgezwaaid door een bende aangeschoten studenten die ons succes wensen en een paar uurtjes later het bed in duiken om ‘s-avonds verder te gaan met feesten tot de volgende ochtend. Ook dan staan ze weer klaar staan om ons uit te zwaaien.

Net na de brug is er gelijk controle, kaartjes knippen. Pfff, tjonge dat is schrikken, hebben we even niet op gerekend. Er wordt altijd druk geruild en gerommeld met starttijden en bij zo’n vroege controle val je door de mand. Er zat voor veel wandelaars niets anders op dan te wachten met door de controle te gaan tot het redelijkerwijs qua tijd zou kunnen. Jammer want iedereen heeft de eerste uurtjes wat haast om door te lopen. Welke afstand je ook loopt, je moet op tijd binnen zijn en voor de echte hitte begint wil je zoveel mogelijk km. gelopen hebben.

De met starttijden rommelende wandelaars op de vangrail achterlatend sloegen we linksaf de dijk op richting Molenhoek. 5 km. dijk om te bedwingen. In het begin is er nog wel wat te zien maar al snel wordt hij saai. Voordeel als je er vanaf komt zijn er al een flink aantal kilometers gelopen. De rest van de dag komen we door een dorpen en weilanden waar weinig beschutting tegen de zon is. Gelukkig stond het publiek dit jaar wel klaar om elkaar en ons te vermaken zodat het echt niet meer saai was. Heet. Zelfs met zonnebrandcrème op voelde je de zon branden.

We waren om 14.00 uur terug en uitgeklokt. Super snel gelopen maar totaal gesloopt door de hitte en het tempo. Toen we op de trein stonden te wachten om naar huis te gaan kreeg ik vreselijk last van m’n onderrug en knieën inclusief een ongelooflijke dip. Ik dacht, dit ga ik niet nog 3 dagen redden. Ik voelde me brak en vervelend en was mezelf al aan het voorbereiden op opgeven.

Maar dan kom je terug en blijkt uit alle verhalen dat de meesten zich lamlendig en geradbraakt voelen. Klein opkikkertje, het ligt niet alleen aan mij en gloort er weer hoop aan de horizon.

Door de luxe een fysio bij ons hebben, heb ik me even goed onder handen laten nemen door haar. Ze heeft mijn rug gemasseerd en terug geduwd waar hij hoorde te zitten. Tape meegegeven om de volgende dag de knieën mee af te plakken en het advies een paracetamolletje te nemen voor het slapen gaan dan zou het vast weer gaan lukken. Ze wist het zeker, ik ging het redden.

Rond 21.00 uur naar bed om zoveel mogelijk rust te krijgen. Slapen. Morgen een late start, 4.00 uur eruit en 6.00 uur starten. Afwachten, zou het schip ergens gaan stranden?

 

Nog 4 nachtjes slapen

Volgens mij moeten jullie zo langzamerhand gek van mij worden. Kan toch nergens anders meer over praten dan over wandelen en de 4-daagse. Nog even dan is het hoofdstuk voor dit jaar weer afgesloten. Nog 4 nachtjes slapen.

Maar ik ben er wel bijna klaar voor. De was hangt te drogen, vanmiddag nog een gezellig bbq-tje, morgen een appeltaart bakken om mee te nemen naar Nijmegen en dan kunnen we maandagochtend vertrekken naar onze logeerplaats. Verzorging en wandelaars totaal 27 man richting Nijmegen.

Om in de stemming te komen deze keer iets klassieks in een elektronisch jasje gestoken. Om het tempo er maar vast goed in te krijgen.

Radetzky March – Johann Strauss

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk hier bij Irispapilio

Rijksmonument en Kraaijenbergseplassen per fiets

Omdat we nog tijd hadden voor we in Barendonk verwacht werden voor de wandel 2-daagse, bedacht de echtgenoot dat we vooraf daar wel in de buurt een rondje konden fietsen. Hij bedacht dit de middag ervoor, een idee waar ik ook wel oortjes naar had. De nodige voorbereidingen waren al getroffen, het zou een kwestie zijn van de stapels wandelkleding/schoenen en verzorgingstasje en de weekendtas stoppen en we waren klaar. Plan unaniem aangenomen.

De volgende dag vertrokken we redelijk vroeg naar ‘landgoed Barendonk’ waar we de auto parkeerden en vertrokken voor de fietstocht.P1250704

Eerst richting Beers om te zien of er al koffie te krijgen was, een goede (wandel)tocht begint met koffie. Kopje koffie met appeltaart en een sliert oude auto’s over de weg. Blijkbaar een tocht met oldtimers.

P1250715Na de koffie op de fiets gestapt en vrijwel direct weer afgestapt om de kerk van Beers te bekijken. We kunnen geen kerk voorbij komen of er moet gekeken worden. Kijken of we erin kunnen en zien of het een mooie kerk is. We konden niet in de kerk maar er rondom heen was voldoende te zien. Zelfs van buiten was de kerk versierd met beelden en omringd door een prachtige tuin met aangrenzend een kerkhof.

De kerk was bekeken nu konden we echt beginnen. De Elstweg op, deze gaat vanzelf over in de Broekkant daarna de Meisvoort op zoeken richting Gassel. En Jawel hoor, ook daar weer een kerk die je kunt bezoeken.

Tweede kerk bekeken  en daarna richting de Kraaijenbergse plassen. Nooit verwacht dat er zoveel water in Noord Brabant zou zijn. De Kraaijenbergse plassen zijn door zandwinning ontstaan en hebben een zeer groot oppervlakte. Een aantal plassen zijn aangelegd als natuurgebied waarin veel vogelsoorten huizen en een aantal zijn bestemd voor recreatie inclusief jachthaven met plezierjachten. En waar water is zijn meestal ook campings. Door het mooie weer waren deze ook al aardig bezet.

P1250742Sommige plassen worden nog steeds met groot materieel afgegraven wat een spectaculair tafereeltje oplevert. Net toen ik mijn fototoestel tevoorschijn haalde hielden ze ermee op. Lunchpauze. Hebben we zelf ook maar een broodje gegeten langs de kant van het water. Manlief was gelukkig wel op tijd en kon nog net een foto maken voordat de baggeraar stop gezet werd.

Na de lunch weer verder en nu richting Linden. Allemaal plekjes die ik herkende van de 4-daagse. Door Linden op naar Cuijk.

Vervolgens via Haven Cuijk richting Katwijk, ja dit zeg ik goed. In het centrum van Katwijk, kerk nummer drie. Afstappen en kijken. Van verbazing zijn we helemaal vergeten binnen in de kerk te kijken want de kerk herbergt achter zich en wel heel bijzondere grot, namelijk een replica van de Mariagrot in Lourdes. Enkel door middel van een klein bordje wordt aangegeven dat hier de Mariagrot is. Met een beetje vaart fiets je er met het grootste gemak langsheen. En eerlijk dat zou bijzonder jammer zijn.

Pastoor Johannes Suys had een innige godsvrucht tot O.L. Vrouwe van Lourdes (innige godsvrucht?) en wilde zelf ook graag een grot als die van Lourdes.
Zijn wens kwam uit en de grot werd nagebouwd op een ¼ grootte van de grot van Lourdes met een bijbehorend processiepark. Sinds 1888 stroomden bedevaartgangers uit het hele land toe. Inmiddels is de grot een rijksmonument en zeer de moeite waard om te bezoeken.

Verder langs de Maas richting Cuijk. Weer dacht ik een pad van de 4-daagse te herkennen. Volgens mij lopen we daar altijd langs het water met de 4-daagse, maar je kunt het zo slecht zien. Langs de Maas de kade van Cuijk op richting het centrum van Cuijk. Hier ligt de pontonbrug altijd zei Wim. Das niet waar was mijn reactie. Jawel hoor dat is hier altijd. In eerste instantie herkende ik er helemaal niets van maar toen ik nog eens goed keek zag herkende ik toch wel wat van de kade. Met de 4-daagse is het daar zo ontzettend druk met feestende mensen langs de kant dat je weinig van de omgeving ziet. De pontonburg, die vergeet je nooit en zie je wel maar de rest…… Ook hier een kerk waar mening wandelaar snel even een kaarsje brand voor ze verder gaan.

Na van mijn verbazing bij gekomen te zijn en wel 3 keer over de kade gefietst te hebben fietsen we weer verder richting Haps. In Haps op een schaduwrijk terrasje nog even een pilsje gedronken voordat we ons in/op het wandelweekend zouden storten.

De tocht was bijzonder mooi. We hebben veel langer over die 34 km. gedaan dan normaal enkel en alleen omdat er zoveel te zien en bewonderen was. Een aanrader.

Wandel 2-daagse Barendonk, Beers Noord Brabant (1) en Wandel 2-daagse Barendonk, Beers Noord Brabant (2)

Maastricht en André Rieu

Het kan haast niemand ontgaan zijn, André Rieu is met zijn orkest weer op de thuisbasis en heeft het Vrijthof volledig in zijn bezit genomen. Maastricht staat voorlopig op zijn kop. Uit alle windstreken van de wereld en Nederland natuurlijk komen ze naar Maastricht om hem te kunnen horen, zien en bewonderen. André horen in zijn hometown is namelijk het summum van het summum. In totaal zal hij 13 concerten geven en dat levert de stad 1 miljoen per concert op kirde de burgemeester van Maastricht.

Klein zorgelijk puntje heeft zich inmiddels aangediend, André is al 68 jaar. Hoelang zal hij dit nog blijven doen, hoelang zal hij het nog vol kunnen houden?
Voorlopig genieten we nog maar even van zijn concerten en escapades.
Zolang de voorraad strekt.

De beeldkwaliteit is niet om over naar huis te schrijven. Gewoon heerlijk om naar te kijken.

Jan Wijdbeens en André Rieu

Voor meer Zwijmelen op Zaterdag kijk bij Irispapilio