Z.O.Z. Drive

Ric Ocasek, oprichter en zanger van ‘The Cars’ is zondag 15 september overleden op 75 jarige leeftijd. The Cars!!!!!! Er gingen weer allerlei bellen rinkelen. The Cars, dat was in de jaren 80 en 90 een band die je regelmatig op Sky Radio hoorde. In Amerika hebben ze jaar naar jaar hits gescoord, de bekendste hit in Nederland was wat mij betreft ‘Drive’

Het toeval wil dat ‘Drive’ toevallig niet door Ric Ocasek gezongen wordt maar door de drummer van de band. De plaat hoor je nog regelmatig langs komen op Sky Radio.

Wat hem voor mij extra bijzonder maakt is dat hij na de terreuraanslag van 11 september 2001 in New York, Amerika vaak te horen was. Of het bewust gebeurde weet ik niet maar toepasselijk vond ik de muziek wel.

Ik kan het me nog goed herinneren die dag. Ik had het nieuws net op de radio gehoord toen mijn zoon belde, waar hij was weet ik niet meer maar hij brulde door de telefoon: Mam zet de TV eens aan, er is een terreur aanslag in Amerika. Een vliegtuig heeft zich in één van de Twin Towers geboord.
Ik kon op TV nog net zien dat er een tweede vliegtuig zich in een wolkenkrabber boorde. Het verbaasde me toen ook al dat er ergens camera’s waren die alles registreerden en uitzonden.

Ik voel nog bijna de paniek en ontzetting die me in bezit namen bij het zien van de afschuwelijke beelden en het was nog niet voorbij, er volgden nog meer toestellen die gebruikt werden om een aanslag te plegen.
De wereld stond op zijn kop. Vliegtuigen gebruikt voor een terreur aanslag, zoiets was nog nooit gebeurd.
Mensen die in paniek uit wolkenkrabbers sprongen om aan de vlammen te ontkomen.
Telefoongesprekken van slachtoffers die voor de laatste keer naar hun geliefden belden.

Brandende flatgebouwen waarvan er één de zelfde dag al instortte en/of later afgebroken moesten worden omdat ze zwaar beschadigd waren
Zoveel paniek en chaos, zoveel slachtoffers en gewonden.

Onder de slachtoffers waren niet alleen bewoners of mensen die in de wolkenkrabbers werkten maar ook brandweerlieden en politiemensen die als eersten te hulp waren geschoten. Evenals voorbijgangers en andere helden die wilden redden wat er te redden viel zijn bij de aanslag omgekomen.

Alles is tot op de bodem uitgezocht wie de daders waren en wie de slachtoffers.
Tot op de dag van vandaag zijn er nog ruim 1500 slachtoffers niet geïdentificeerd.

Drive – The Cars

Een fijn Zwijmel weekend en voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij

Z.O.Z. Air on the G String

Het duurde lang maar zo langzamerhand begin ik toch moe te worden van de zomer.
Veel gewandeld en veel buiten spelen begint zijn tol te eisen.
Vandaag wilde ik de Z.o.Z. overslaan maar ik weet al wat gaat gebeuren.
Zie ik al de andere zwijmels langs komen en dan moet er op het laatst toch nog een zwijmel uit.

Over deze zwijmel is al het nodige gezegd in het vorige Zwijmelblog.
Voor vandaag wil ik de enige echte Air van J.S. Bach laten horen, hij verdiend tenslotte een ere plaats in mijn Zwijmel op Zaterdag.

Voor diegene die het ondertussen wel weten Air gespeeld op de klassieke gitaar.
Duidelijk hoorbaar waar het over gaat en gevoelig gespeeld door Per-Olov Pendreng

Hier  in volle glorie het overbekende Air van J.S. Bach

Kijk ook naar het filmpje hoe de noten gespeeld worden.
Leuk om naar te kijken.

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij Melodyk.nl

Terug naar mijn eigen bos

P1180216 (Small)

Druk met vakantie vieren, we waren overal en nergens. Vorige week bijvoorbeeld een paar dagen in Limburg. Een dag naar Maastricht en 2 dagen wandelen, wandelen door de bossen nabij Gulpen en een dag in de buurt van Simpelveld.
De tocht bij Gulpen had echtgenoot opgezocht bij www.routeyou.nl.
De tweede dag een wandeltocht bij Simpelveld uitgezet door de KNWB. Verwend door de wandeling van de dag ervoor vonden we de wandeling bij Simpelveld wat minder. Ach laat ik niet zeuren, het was prachtig weer en de route was prima aangegeven.

Vrijdag trokken we alweer richting huis. Halverwege de route even Venlo aangedaan voor een kop koffie. Toen we maandag naar Euverem trokken kwam er geen enkel restaurant onderweg voorbij waar we koffie konden drinken en dat is best jammer want af en toe koffie drinken langs de route hoort wat ons betreft nu eenmaal bij reizen.
Venlo dus in voor een kop koffie. Genietend van het zonnetje en de koffie met Limburgse vlaai besloten we om maar een paar vlaaien mee naar huis te nemen. Mijn verjaardag zou de volgende dag gevierd worden en kopen gaat 10 x sneller dan zelf maken.
Daar is geen wiskunde voor nodig om het sommetje van tijdsbesparing uit te kunnen rekenen.

Na het feestweekend hadden we maandagochtend tegen half 12 de laatste brokstukken van mijn verjaardag opgeruimd en keken we elkaar aan. Wat dacht jij, zullen we maar weer eens? Stukje wandelen? Oké? Waar gaan we heen? Richting hei, kijken naar het nieuwe monument? We waren het snel eens, richting heide kijken naar het nieuwe monument ter herdenking van 75 jaar bevrijding.

Een vast omlijnd plan hadden we niet, dat hoeft thuis ook niet. De grote paden in het bos kennen we wel en de kleinere paadjes komen altijd uit op de grotere paden. We vinden de weg altijd wel in het bos rondom onze woonplaats.
Na een paar kilometer wandelen realiseer ik me ineens dat ik hier wel heel erg relaxed wandelde. Het voelt als mijn eigen bos. Dit had ik het nog nooit zo ervaren. Tussen bomen, varens en struiken, baggerend door het zand en soms bijna enkels brekend op de te grote keien voelt het als thuiskomen in het eigen bos.

Echtgenoot mopperde nog even dat hij nooit wild zag waardoor ik daar ietwat geïrriteerd op reageer. In mijn bos kom je echt wel wild tegen. Je moet alleen geduld en wat geluk hebben. Soms zie je niets en soms kom je van alles tegen.
Hij was aan zijn bammetje toe denk ik.

P1180204 (Small)Nadat we in de trekkershut ons broodje hadden gegeten trokken we weer verder. Nog geen kilometer verder staat er ineens een ree halverwege het maisveld naar ons te kijken.
Psst, kijk daar. Zie je nou wel, WILD. De ree bleef naar ons staren totdat ze er genoeg van had en de mais weer in stapte. Weg was ze.
Hoogstens 2 km. verder stond een enorme stier in een poel te drinken.
Hij kreeg ons in de gaten en keek door het gebladerde in onze richting.
Na een paar minuten stapte ook hij maar op want er gebeurde niets. Net zo min als de stier bewoog, bewogen wij ook niet.
De poel waar hij uitkwam was dermate leeg dat de vissen bijna met de ruggen boven water zwommen. Waarschijnlijk was het in het midden wel dieper zodat ze zich terug konden trekken maar wij zagen meerdere vissen ruggen en -bekken. Het leek wel of ze van de lissen aan het eten waren.

Daarna zijn we in gestrekte draf verder gegaan. Het monument wachtte op ons. Nogal wat mensen hadden hetzelfde plan opgevat. Met al die mensen er omheen kun je geen mooie foto’s kon maken. Daar zal ik nog een keer voor terug moeten.
Ondertussen hadden we al behoorlijk wat kilometers gewandeld en besloten we via een kleine omweg richting huis te gaan. Wild en het monument gezien, de nodige kilometers door ons eigen bos gesjouwd. We waren weer helemaal thuis.

P1180215 (Small) 1

 

Z.o.Z. Reynaldo Hahn en Air van J.S. Bach

Het stokje van Zwijmelen op Zaterdag is overgedragen door Irispapilio aan Melodyk.nl
Voor meer Zwijmels op Zaterdag klik HIER

Soms worden de ideeën voor de volgende Zwijmel op Zaterdag je zomaar in de schoot geworpen. Afgelopen week hoorde ik het volgende stuk voorbij komen wat al langer in de wachtrij stond om als zwijmel te gaan dienen maar het kwam er gewoon nog niet van.
Waarom nu dan wel? Het verhaal erachter en ineens kreeg ik er haast mee.
Wat blijkt? Het is een cover van Air on the G String van J.S.Bach geschreven door Rinaldo Hahn.
Tot 2 keer toe heb ik Air in een modernere versie laten horen,
ten eerste die van Ekseption en ten tweede van Sweetbox
Daar kan ik nu nr. 3 aan toevoegen n.m. ‘A Chloris’ van Reynaldo Hahn.

Het was mij totaal niet opgevallen dat dit ook een rechtstreekse cover van Air van J.S. Bach is. Het stuk was omdat het me aansprak al wel opgevallen maar ik heb het beslist niet als herkend als Air van Bach.
Het origineel van Reynaldo Hahn is met zang maar omdat ik het zelf zonder zang ken en die versie mooier vind begin ik met de versie zonder zang.

À Chloris – Reynaldo Hahn

Vervolgens het origineel van Reynaldo Hahn met zang, gezongen door een van mijn favoriete counter tenor Philippe Jaroussky.

À Chloris – Reynaldo Hahn – Philippe Jaroussky

Wens ik u nog een fijn Zwijmel Weekend.

Z.O.Z. Irgendwo, irgendwann auf der Welt gibt’s ein kleines bisschen Gluck

Het stokje van Zwijmelen op Zaterdag is overgedragen door Irispapilio aan Melodyk.nl
Voor meer Zwijmels op Zaterdag klik HIER

Niet lang geleden hoorde ik de presentator een muziek aankondigen dat werd opgedragen aan alle mensen die het op dit moment moeilijk hadden in hun leven.

Ik vond het eigenlijk wel bijzonder dat hij het op deze manier aankondigde maar toen hij de titel noemde begreep ik het wel
“Irgendwo, irgendwann auf der Welt gibt’s en kleines bisschen Gluck”
Hoe zou je dit vertalen?  Ergens een keer is er wel op de wereld een beetje geluk of het is nooit zo donker geweest of het werd weer licht? (vrije vertaling)
Het mooiste moest nog komen. Toen de muziek begon herkende ik het direct als een lied wat mijn vader vroeger nogal eens zong. Hij zong het volgens mij niet in het Duits maar in het Nederlands en de inhoud van de tekst was ook anders dan de inhoud van de Duitse tekst.

Het koortje klonk zo schattig, zo lekker jaren 30 van vorige eeuw.

Werner Richard Heymann – Irgendwo, Irgendwann auf der Welt gibt’s ein kleines bisschen Gluck

Karoline Gable heeft het in een modernere versie verpakt maar de boodschap blijft het zelfde en klinkt een beetje als een Schlager waar ik vroeger o.a. ook graag naar luisterde en mee galmde.

Karoline Gable – Irgendwo auf der Welt

Waar ik nu zo benieuwd naar ben is a. wie kent deze muziek ook en b. is er iemand die de Nederlandse tekst kent?
Mijn vader had wel meer liedjes die hij altijd zong maar ik was toen nog veel te jong om ze allemaal te onthouden en nadat hij niet meer ging zingen bij het Enka’s Mannenkoor hield hij thuis ook op met zingen.

Happen en Trappen vanaf Fort Vechten

P1170923 (Small) 1Op veel plekken in Nederland kom je ze tegen, de forten, bunkers en loopgraven van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Ze intrigeren me altijd enorm. Wat is hier allemaal gebeurd?Hoe hebben de mannen het hier vol kunnen houden? De groepsschuilplaatsen uit de 1e Wereld oorlog waren klein, hoeveel mannen hebben zich hier schuilgehouden tijdens een aanval van de vijand en hielden burgers zich hier ook schuil?
De laatste keer dat de Nieuwe Waterlinie in gereedheid is gebracht was voor de 2e Wereldoorlog. Toen bleken de bouwwerken van de Hollandse Waterlinie verouderd. De vijand kwam niet alleen meer over land maar vielen aan met vliegtuigen vanuit de lucht.

P1170881 (Small)

Blij waren wij dan ook met het Happen en Trappen cadeau, er bleek n.m. een Happen en Trappentocht langs een gedeelte van de Waterlinie te gaan en de start was zelfs bij Fort Vechten.
“Fietsen door loopgraven en langs forten”
Bij Fort Vechten is een tentoonstelling ingericht over de Nieuwe Waterlinie. De tentoonstelling zit niet bij het Happen en Trappen arrangement in maar wij vonden het interessant genoeg om erbij te doen.
Veel informatie wordt er gegeven over de linie en hoe de mensen het toen beleefden. Vooral de pratende poppen vond ik erg interessant. De gezichten werden op de poppen geprojecteerd en het leek soms of ze je echt aankeken. Heel knap gedaan.P1170907 (Small)

Het arrangement bestaat uit een 4 gangen menu en de tocht heeft en lengte rond de 53 km. Koffie met gebak, een voorgerecht, een kom soep, een hoofdgerecht en een toetjes in 4 verschillende accommodatie’s. De gerechten smaakten prima en de locaties waren zeer verschillend. Zo kom je op plekken waar je of geen weet van hebt of zelf nooit voor gekozen zou hebben maar dat is gevoelsmatig want er viel niets op de locaties aan te merken.

P1180116 (Small)Waar wij zelf tegenaan liepen was dat de tijd tussen het ene gerecht en het andere, voor ons enigszins aan de korte kant. Maar dat heeft waarschijnlijk aan ons gelegen. Wij vinden alles interessant en willen overal foto’s van maken en dat kost tijd. Tijd die we eigenlijk niet hadden. Er waren meer mensen die op dat moment dezelfde route reden en geen van hen hadden last van te weinig tijd. Soms had ik zelfs het idee dat ze alleen maar van eetlocatie naar eetlocatie fietsten en weinig aandacht besteedden aan de omgeving. Mensen die we gesproken hebben na afloop waren allemaal vol lof over de tocht, het eten, de bezienswaardigheden waar we langs waren gekomen, allemaal zeer de moeite waard.

Zin om alle foto’s van de tocht te kijken? Klik dan HIER

Happen en trappen: www.happenentrappen.nl