WE-300 Musiceren

Morgen is het zover. Voor het eerst in zijn muzikale carrière gaat hij in Australië  een concert geven. Hij zal zijn opwachting in het Opera-House in Sydney maken. Dat het zo ver zou komen had niemand, inclusief hijzelf verwacht. Zijn muzikale leven is niet zonder slag of stoot van start gegaan zoals bij veel van zijn collega’s. Hij had zich als klein jongetje achter de piano weten te wurmen onder luid protest van zijn ouders. Zijn moeder vond het maar niets dat hij een muziek instrument wilde gaan bespelen en dan ook nog een piano. Weet je wel hoeveel zo’n ding kost? Ze hadden het niet zo breed gehad thuis en muziek maken deed ook niemand. Ja tante Els maar tante Els vonden ze een beetje raar, niet helemaal van deze wereld. Waarom ga je niet gewoon voetballen jongen had zijn pa gezegd. Voetballen, daar hield hij echt niet van. Nee sinds hij bij tante Els een pianoconcert had gehoord wist hij het zeker, dat wilde hij leren. Als pleister op de wond mocht hij naar de muziekschool en kreeg blokfluitles. Gelukkig had zijn muziekleraar al snel in de gaten dat er meer in hem zat dan blokfluit spelen. Hij had hem achter de piano gezet en zo kreeg hij zijn eerste lessen. Een tijdje oefende hij na schooltijd op een piano in de muziekschool. Op aandrang van zijn leraar hadden zijn ouders een tijdje later een piano gehuurd zodat hij thuis kon oefenen. Hij leek toch wel een beetje op tante Els, die kon ook zo goed spelen. Ongeveer 6 jaar zal hij toen geweest zijn. Daarna ging het allemaal snel. Nu was hij 21 en vloog met zijn ouders naar Sydney. Dankzij zijn eerste muziekleraar en na enige twijfel van zijn ouders kan hij doen wat hij het liefst wil………..

De woord van Platoonline voor mei-juni is Musiceren.  De opdracht is, schrijf een verhaal in 300 woorden. Het gegeven woord mag in het stuk niet genoemd worden.

P1050069

P.s. Kijk en lees ook mee op mijn Facebookpagina zodat je geen blog, foto, haiku en hersenspinsel meer mist. Vind ik leuk!!!

 

20 reacties op ‘WE-300 Musiceren

  1. ….zucht…….wat heerlijk beschreven…… ik kwam niet zo ver maar het begin van het verhaal is wel heel erg gelijkend….was het in mijn geval geen piano maar een accordeon wat een x-tal jaren later gewijzigd werd in blaasinstrumenten

    Liked by 1 persoon

  2. Wat een leuk verhaal AnneMarie. Ik ben blij dat het verhaal goed afloopt 🙂 . Je zal toch ouders hebben die je tegenwerken. Gelukkig deden deze ouders het, na het ruggesteuntje van de muziekleraar, niet meer. ’t Zou voor iedereen weggelegd moeten zijn: je hart te kunnen volgen.
    Bedankt voor deze prima WE-300. De link staat er.

    Liked by 1 persoon

  3. Wat een mooi verhaal ………….. ja zo kan het lopen, doet mij denken aan mijn muzikale leven, ik zal nooit naar Sydney vliegen, ben amateur, maar al 45 jaar gelukkig met mijn klarinet in mijn handen.

    Liked by 1 persoon

    1. Gelukkig dat je een muziekinstrument bespeelt. Het is ook niet nodig om het hoogste te bereiken. Het is mij niet gelukt, helaas. Misschien ga ik het alsnog een keer proberen.

      Like

    2. Minoesjka2: Vandaag besefte ik een foutje in mijn reactie d.d. 3 juni, met bijgevoegd een video van een liedje. Mijn excuses dat het per ongeluk was gericht aan AnneMarie! .-

      Like

  4. AnneMarie: wat een vondst van mij (niet mijn verdienste, maar wel door mij gevonden), een klarinetiste te leren kennen aan wie ik dit liedje kan laten horen. Als het Spaans voor jou een vreemde taal is, kun je het videootje vanaf circa 0:17 volgen. Het heet:
    “Yo he perdido el do de mi clarinete”, oftewel “Ik ben de ‘do’ van m’n klarinet kwijtgeraakt. Als m’n pa het te weten komt, het pak slaag dat me dan wacht!”.

    Als je in het tweede couplet even let op de toonladder, kun je het vervolg wel raden.

    Hieronder gaat de link, hoop dat je het ook een aardig idee vindt.-

    Liked by 1 persoon

  5. Ik mocht vroeger thuis niet aan het harmonium komen van opa, want ik zou het ding maar kapotmaken. Maar elke succesvolle muzikant moet ergens beginnen. Ik ben wel ergens begonnen, maar ben er nooit succesvol mee geworden. 😉
    Mooi geschreven verhaal!

    Liked by 1 persoon

  6. Oh prachtig! Doet me een beetje denken aan die jongen die op ballet wil terwijl zijn vader daar niets van wil weten. Heerlijk als kinderen hun eigen plan volgen.

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.