Flip & Flop klappen uit de school

Hé hallo.
Wij Flip & Flop, jullie kennen ons vast nog wel, moeten even iets recht zetten over Anne.
Jullie hebben vast haar vorige blog gelezen over die wandeltocht van Ede naar Arnhem en terug. Ja die, die van 36 km. lang. Het ging hieperdepiep gelukkig goed hoor maar dat was een paar maanden geleden wel even anders.
Ze had vreselijk last van haar rug, boven en onder. Wisten jullie niet hè?
Gaat ook nooit vertellen hoor. Vertelt ze alleen als het niet anders kan. Zul je haar dus nooit horen. Als je er niet over praat is het er ook niet. Ken je dat principe? Zo doet ze dat.
Maar wel wijs doen over dat wandeldagje van 36 km.. laatst. Kunnen we niet uitstaan, dus doen wij er maar weer eens een boekje over open.

Laten we wel even voorop stellen dat we blij zijn dat we weer op pad kunnen. Daar in die keukenkast waren we zo langzamerhand wel uitgekeken.

Tijdens de 4-daagse vorig jaar had ze al last van haar rug en dat is nooit meer helemaal over gegaan. Mee blijven klungelen tot ongeveer december vorig jaar. De inschrijving voor de 4-daagse kwam weer in zicht en daar werd mevrouw wat zenuwachtig van.
Hup naar de fysiotherapeut voor een dry needling behandeling. Prikken ze met naalden in triggerpoints van de spieren maar dat zette niet veel zoden aan de dijk.
Weer een poosje aan klungelen en naar de fysiofitness. Ook dat hielp niet. Het leek alleen maar erger te worden.

Inmiddels was het startbewijs voor de 4-daagse binnen en konden de trainingen beginnen.
Dat ging maar daar was ook alles mee gezegd, tot er meer dan 20 km. gelopen werd. Echt ze liep krom van de pijn.
Weet je stoer is ze wel maar doorgaan tot het gaatje doet ze echt niet.
Weer naar de fysio. Ik hoorde haar bellen: ‘Ik wil graag langs komen en het maakt me niet uit wie me behandeld. Het lijkt wel of ik over midden breek’

Dat klonk heftig hoor. We hebben ons de dagen voor de eerste afspraak muisstil gehouden. Bang dat ze echt af zou breken. Stel je voor. Weg 4-daagse, weg trainingen. Moet je toch niet aan denken. Blijven we voor eeuwig in dat muffe keukenkastje staan.

Ze kwam bij een jong fysiomeisje terecht met van die priemende vingertjes.
Die vingertjes zaten venijnig in haar spieren te poeren en die lieflijke handjes kraakten haar bovenrug alsof het een tandenstoker was. Je wilt niet weten wat voor geluiden Anne erbij maakten. Wij dachten nu breekt ze alsnog af.
Maar nee, zo ver kwam het gelukkig niet. Na 6 behandelingen en wat oefeningen mee voor thuis was ze behoorlijk opgeknapt.
Het gaat nog steeds goed maar onlangs hoorden we haar toch weer piepen.
Fingers crossed dat het niet weer begint want dan vrezen we het ergste. De 4-daagse missen en de rest van het seizoen thuis zitten hebben we totaal geen zin in.
Wees gewaarschuwd jullie. Als ze nu weer met zo’n fantastisch trainingsverhaal komt, denk dan even aan wat wij verteld hebben. Laat je niet in de luren leggen door die rose bril van haar.

 

32 reacties op ‘Flip & Flop klappen uit de school

  1. ha die Flip & Flop
    ” Ken je dat principe? ”
    ja ken ik dat principe , maar ben er zelf gelukkig wat van afgestapt
    geven jullie AnneMarie ff door dat zij goed naar het lijf en leden luistert
    en als ik het goed gelezen heb , gaat het inmiddels wat beter , door priemende vingertjes
    door die zou ik juist gaan piepen 🙂
    hopelijk komt er nog een vervolg en daar door die door haar zelf gehoopte meer verbetering
    en zijn jullie gevrijwaard van dat muffe keukenkassie
    wandel groet , Karel

    Liked by 1 persoon

  2. Met dank aan Flip en Flop weten we nu ‘het geheim’. Ik hoop echt dat ze mogen meestappen op de vierdaagse, maar hopelijk zijn ze ook wijs genoeg om intijds te reageren als ze moeten mank lopen.

    Liked by 1 persoon

  3. Goh wat vervelend zeg, zou zeker zonde zijn als je het af zou moeten zeggen. Maar veel pijn en nog lang daarna last er van hebben dat is het misschien dan ook niet waard….. Sterkte er mee

    Liked by 1 persoon

  4. ja een pracht dag had ik
    schitterend weer
    maar weet dit
    de ballonvaart is nep
    al voelt en ziet het er als echt uit
    een voor jong en oud , stukje geschiedenis om te ontdekken

    slaap wel groet

    Liked by 1 persoon

      1. dit was als vliegen over zoveel bekende plekken
        en ja ik heb een forse stem als ik herkenbare plekken zag
        de kinderen vroegen dan oma waar is dat
        zijn er kinderen gestresseerd in die geschiedniks
        een echte aanrader

        Like

  5. “klikspaan, klikspaan, mag niet door mijn straatje gaan”

    Foei toch *steekt nu vingertje op!, foei! Niet meer doen hoor!*

    En nee ze vertelt het niet, maar ik ben gekke henkie nie he…

    Liked by 1 persoon

    1. Nee dat weet ik dat jij gekke henkie niet bent.
      Gaat gelukkig stukken beter. Moet alleen rust nemen na een dag inspanning en dat wil nogal eens fout gaan. Misschien leer ik het ooit nog eens.

      Like

    1. Dat doen wij zeker. We fluisteren als we onderweg zijn zo af en toe dat ze moet rusten en niet te lang doorgaan bv.
      Beetje ondersteunen, wat je zegt.

      Like

  6. Ik kende jullie nog niet, Flip en Flop. Maar jullie lijken mij een enig stel die de schrijfster beter kennen dan ze zichzelf kent, tenminste zo schrijven jullie het op he. We zullen haar maar een beetje in de gaten houden en als ze scheef begint te schrijven kloppen we even op het keukenkastje.
    Hm, zou er in mijn keukenkastje ook zo’n stel zitten? Toch stiekem even gluren.

    Liked by 1 persoon

    1. Wij hebben ook contact met de schoenenkast boven. Horen nog wel ens wat en als het niet te gek is verklappen we nog eens wat. Moeten natuurlijk wel voorzichtig zijn zodat ze ons wel mee blijft nemen.
      Stel je voor dat we in een doos achter in de kast terecht komen.
      Brrrr.

      Like

Reacties zijn gesloten.