Waar gaat de reis naartoe? We zijn er

Woensdag 2 oktober vertrokken we. Gewapend met hoofddoek in de handtas en 2 koffers vol kleding en vakantie spullen richting Schiphol. Met Turkish Airlines eerst 3 uur en een kwartier richting Istanbul en na de overstap in Istanbul nog eens 3 uur en een kwartier richting Teheran. In het vliegtuig naar Istanbul konden we nog een wijntje of biertje krijgen bij het avondeten maar in het vliegtuig richting Teheran werd er al geen alcohol meer geschonken. In Iran is alcohol ten strengste verboden en dat begint dus in het vliegtuig met eindbestemming Teheran/Iran.

Bij de landing in Teheran werden door de dames die nog geen hoofddoek droegen  de sjaals uit de tas gevist en om gedaan.
Nieuwsgierig bekeken de Hollandse dames elkaar. Hoe zie jij er nou uit met een hoofddoek?
Staat eigenlijk niet eens zo gek. Oh joh, je moet hem zo omslaan dan blijft hij beter zitten.
Negentien dagen zou de hoofddoek deel uitmaken van onze outfit en alleen af gaan in de beslotenheid van je eigen hotelkamer.

Na het verzamelen van de koffers en de groep vertrokken we met de bus richting hotel. Onderweg zag het er al veelbelovend uit en de gedachte ‘wat moet ik hier in vredesnaam’ die bijna altijd de eerste dagen door mijn hoofd spoken bleven tot nu toe achterwegen.
Tijdens de rit werden we door de gids al enigszins ingelicht en bijgepraat over Iran. Ze begon vrijwel direct met de zin: Het grootste gevaar dat je in Iran loopt (schrik) is het verkeer. (Pfft, het gaat alleen maar over het verkeer)
Regels worden hier zoveel mogelijk genegeerd en rood licht trekken ze zich zo weinig mogelijk van aan. Ze proberen gewoon altijd door te rijden. Daar komt het fenomeen brommers nog bij die als ze de kans krijgen overal tussendoor scheuren en waar je goed beducht op moet zijn.
Probeer zoveel mogelijk in groepsverband over te steken, zo val je het meeste op en wordt er wel gestopt, hoewel, zo laat mogelijk maar er wordt voor je gestopt. Dit klonk al veelbelovend.
Alles wat niet mag doen ze toch in Iran dus let goed op vooral in het verkeer.

Er wordt nogal wat verboden door de orthodoxe regering in Iran waar de mensen totaal niet mee eens zijn. Hand in hand lopen b.v. van een stelletje is ten strengste verboden. Tja, wat is dat voor onschuldig iets als je verliefd bent. In het geheim en soms wat minder heimelijk doen ze het toch met de kans op een reprimande of soms zelfs erger.

Alles wat niet mag en toch doen is gevaarlijk. Gedraag je en er gebeurd je niets maar kleur niet buiten de lijntjes want dan heb je een probleem.
Zo zijn er protesten van een grote groep dames zonder hoofddoek geweest die tegen de verplichting van het dragen van een hoofddoek protesteerden. De deelnemers zijn hardhandig uit elkaar geslagen en een aantal van hen hebben het duur moeten bekopen.
Exorbitant hoge cel straffen van 8 tot 9 jaar zijn opgelegd vooral om de mensen te laten zien dat er niet met de regering valt te sollen.
Binnen de lijntjes blijven dus en er overkomt je niets.

P1180305 (Small)
Mausoleum van Ayatollah Khomeini. Leider van de Iraanse Revolutie in 1979. Van 1979 tot 1989 was hij aan de macht in Iran en maakte er een streng religieus-fundamentalistische staat van.

Lees het hele verhaal van Waar gaat de reis naartoe?
Reislust
Grote reizen
Reisprogramma’s
Waar gaat de reis naartoe? Bestemming bekend
Gaat het wel door?
De Islam
Donald Trump
De laatste voorbereidingen

36 reacties op ‘Waar gaat de reis naartoe? We zijn er

  1. een flink eindje vliegen nog , maar op zich wel te doen zo met een overstap , ff de benen strekken
    dus er wonen veel Amsterdammers daar , die trekken zich ook weinig aan van de verkeersregels , zo ” men ” zegt
    maar de eerste indrukken bevielen je wel , als de vraag van , wat doe ik hier , niet komt
    laat het avontuur beginnen
    fijne avond groet

    Liked by 1 persoon

    1. De vrouwen hebben hier redelijk veel vrijheid. Ze rijden auto, hebben beautysalons en goede banen als die er zijn.
      Deze vrijheden komen nog voort uit het verleden. Het is een redelijk goed ontwikkelde staat waar ongelijkheid heerst wat vrouwen betreft maar onderdrukking is hier een te groot woord.
      Zelfs in ons land is er ongelijkheid wat vrouwen betreft maar wij worden ook niet onderdrukt.

      Liked by 1 persoon

  2. Dat van de verkeersregels herken ik uit India. Stoplichten leken niet te bestaan. Leukste verkeersbord wat ik heb gezien naast een stoplicht: ‘Hier wel stoppen. Gevaarlijk kruispunt’

    Je schrijft, dus ben je heelhuids terug gekomen uit Iran.

    Liked by 1 persoon

  3. Het gevoel “wat doe ik hier”herken ik , dat overvalt mij ook op iédere vakantie omdat het altijd wat tijd moet hebben eer ik er een soort eigen plekje gevonden heb.
    Het zou me dáár zeker overkomen zijn als ik zo slecht mezelf zou kunnen zijn buiten het hotel.

    Liked by 1 persoon

      1. Ja ábsoluut heimwee, ik voel me echt ontheemd wanneer ik ergens anders moet bivakkeren. Soms komt het na 2 dagen goed. afhankelijk of ik een eigen plekje heb en dat ook bij me past. . Logeren bij anderen in huis vind ik vreselijk en dat doe ik ook echt niet. . .

        Liked by 1 persoon

  4. mogge AnneMarie
    nee ook hier is er weinig drang om naar buiten te gaan 🙂
    ik houd het ff goed in de gaten en fiets dan tijdens een opklaring ff naar de suup
    jij verheugd je al op mijn foto’s , nu een groter compliment kan ik niet krijgen , dank je wel
    geniet de dag

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.