Vuurtje stoken en vuurwerk

Ik geef het toe. Ik ben altijd een stoker geweest, van jongs af aan al. Vuurtje stoken en dan lekker zitten porren en poeren in het vuur. Net zolang prikken en klieren totdat het vuur hoog oplaaide en ik er zelf bang van werd.
Opa en oma hadden een hele grote diepe tuin en daar was altijd wel plek om een vuurtje te stoken. Opa deed het ook dus kon ik dat ook wel. Vroeger werd er van tijd tot tijd een vuurtje gestookt om overtollig tuinmateriaal te verbranden.
Er verdween wel meer dan tuinmateriaal in het vuur maar ach wie maalde daarom?
Eigenlijk kun je dus wel zeggen dat ik dat vuurtje stoken van opa geleerd heb.

Na vuurtje stoken kwam later vuurwerk afsteken. Vuur is vuur ook van vuurwerk. Sterretjes hadden koudvuur, het kon echt geen kwaad.
Onzin natuurlijk maar zo werd het wel gebracht toen. Pak zo’n sterretje maar eens bij de brandende kant vast dan piep je wel anders. Zo hielden wij kinderen elkaar voor dat vuurwerk niet zo erg was. Kinderspel eigenlijk.
Matjes minirotjes die we uit elkaar haalden en dan met een sigaret van opa of de sigaar van mijn vader aanstaken. Astronauten, voetzoekers, vuurpotten en later duizendklappers. Vuurpijlen vond ik wat minder omdat ze toen al duur waren en ik ze onbetrouwbaar vond. Vuurpijlen wilden nogal eens onverwachts de verkeerde kant op gaan.

Vergeleken met tegenwoordig stelde het vuurwerk van toen niet veel voor. Natuurlijk gebeurden er ongelukken mee maar voor mijn gevoel minder ernstig dan in deze tijd.
De grootste problemen ontstonden toen vaak door het carbid schieten. Daar ging het nog wel eens goed mis. Rondvliegende deksels van melkbussen die mensen raakten en soms doden veroorzaakten.

Mijn vuurwerkpassie heeft lang geduurd en is nog maar sinds een paar jaar gedoofd. De laatste keer dat ik vuurwerk heb afgestoken was zo’n zielige vertoning. De prijzen waren toen al exorbitant hoog waardoor ik bewust koos wat ik gebruiken wilde om de kosten niet te hoog op te laten lopen. Met als gevolg dat het er niet uit zag, in een mum van tijd was het op en voorbij. In de lucht kijken naar het uren durende vuurwerk wat de rest van ons dorp afstak was het enige wat er voor ons overbleef.
Een passie en € 75,– armer keerden ik terug naar huis.

Dat jaar betekende het einde van mijn vuurwerk tijdperk. Genieten van andermans vuurwerk bleef ik doen en vond dat een traditie als deze niet maar zo op de schop mocht. Je moet de mensen niet overal over willen betuttelen.
Vuurwerk gebruiken om hulpverleners mee te bestoken begon ondertussen aardig in zwang te raken maar ik dacht dat de mensen wel tot bezinning zouden komen.
Ik bleef in de goedheid van mensen geloven.

We weten beter inmiddels. Het aantal slachtoffers ten gevolge van vuurwerk is weer gestegen. Geweld tegen hulpverleners is toegenomen en de roep om het vuurwerk te verbieden groter dan ooit.
Voor mijn gevoel is er een grens bereikt, een grens die eigenlijk al veel te lang overschreden is.

P.s. Vuurtje stoken doe ik al jaren niet meer dus wees niet bang dat hier een
blogger voor pyromaantje speelt.

 

49 reacties op ‘Vuurtje stoken en vuurwerk

  1. Vuurwerk is leuk maar er zijn zat andere dingen te bedenken die leuk zijn. En tradities. Volgens mij kun je ook nieuwe dingen introduceren en er een traditie uit laten voortkomen. Het lijkt wel of in een land met bejaarden alleen maar beginnen te leven.

    Liked by 1 persoon

    1. Natuurlijk valt er wat anders te verzinnen maar het is maar de vraag of de jeugd en de fervente vuurwerk stokers daarmee akkoord gaan. Kijk maar eens naar de pizza bezorgers die de pizza’s in de pauze bij school afleveren.
      De jeugd is de gezonde kantine op school een beetje zat en gaan hun eigen weg.

      Liked by 1 persoon

  2. ‘t Ja, dat denk ik ook. Ook ik was een vuurstoker als kind. Mijn moeder heeft destijds alle kaarsen en lucifers achter slot en grendel gestoken omdat ik gevaarlijke dingen deed op mijn vijfde… Ik had een kaars aangestoken en tussen de kleding in de kleerkast van mijn opa gezet. Vervolgens mijn zusje van twee erbij en ikzelf. Deurtje dicht. Mijn moeder vond dat we verdacht stil waren. Tot ze deze gevaarlijk situatie ontdekte! Dat is me wat geweest. Gelukkig op tijd ontdekt. Het had een drama kunnen zijn…

    Liked by 1 persoon

    1. Oh joh. Jij hebt het wel heel bont gemaakt. Hi, hi. Ik dacht dat ik er wat van kon toen maar dit was inderdaad erg gevaarlijk.
      Zoiets vergeet je ook nooit meer denk ik en is met een beetje geluk een familie verhaal geworden.

      Liked by 1 persoon

  3. Mijn broertje zag rotjes liggen in de kelder van de buurman en hij kon de kelderdeur openmaken met onze eigen sleutel. Het vuurwerk brandde in mijn broertjes zak (-: Toen hij na schooltijd de knallers voor ons portiek in de brand stak, was de buurman er als de kippen bij.
    Traditie? Tijd voor een breuk.

    Liked by 1 persoon

  4. je was niet de enige fikkiestoker hoor hihi
    in mijn jeugd heel wat rietlandjes afgebrand , en op de boerderij en volkstuin
    ruimden we ook veel op met een vuurtje
    vuurwerk heb ik nooit gehad
    wel werd er carbid gejat aan het einde van de Grasweg hihi
    en thuis maar volhouden dat we geen fikkie stookten , we stonken een uur in de wind hihi
    fijne avond groet

    Liked by 1 persoon

    1. Ha Karel.
      Als ik van iemand verwachtte die ook fikkie zou stoken dan bij jij het wel. Nu is het natuurlijk hartstikke grappig al die verhalen over vuurtjes stoken maar soms denk ik wel eens dat het heel anders af had kunnen lopen.

      Liked by 1 persoon

      1. O ja verwachte jij dat al van mij hihi
        ik eigenlijk niet van Matroos , jij wel 🙂
        ja op wat hete het moffenlandje waren we altijd bezig
        klopt , als je er nu over nadenkt , het was gevaarlijker dan we toen dachten

        Liked by 1 persoon

  5. ja die katten van toen zijn nu oude knarren hihi
    ja leuk om die mooie poezels te ontmoeten , na ik de bloggers ontmoet heb
    sommigen in het begin wat verlegen , op 1 na kon ik ze allemaal aaien 🙂 , de poezen dan hé

    Liked by 1 persoon

  6. Gelukkig, je laatste zinnen👍.
    Ik ben eigenlijk altijd wat bang geweest van alles wat met vuur te maken heeft. Vuurwerk is vaak prachtig om zien, maar toch bleef ook ergens de angst dat er een vonkje zou overspringen. Ik zou er zelf nooit mee experimenteren. En vooral nu je toch geregeld hoort over ongelukken. Maar die komen op zoveel andere manieren ook voor.

    Liked by 1 persoon

    1. Volgens mij is het vuurwerk van tegenwoordig zwaarder dan vroeger. Vuurwerk voor de consument bestaat sinds 1955 en net als alles evolueeert dat natuurlijk ook. Uitvinders en ontwikklaars zitten ook niet stil. Het moet mooier, zwaarder en duurder. Zo onschuldig is het niet meer als 65 jaar terug.

      Like

  7. Ik ben altijd al bang voor vuurwerk, maar hou me stoer als ik middernacht de straat op ga. Gelukkig draag ik een bril. Verder blijf ik zoveel mogelijk binnen in die tijd dat het mag. Ik heb wel eens tegen een paar jongens gezegd dat ik echt bang was en die wachtten toen gewoon tot ik voorbij was. Helaas zijn dit soort viurwerkafstekers in de minderheid.

    Liked by 1 persoon

    1. We hebben jaren een hond gehad en dan vermeed ik die plekken ook. Daarnaast wonen wij aan een doorgaande weg waar het redelijk druk is, daar wordt niet veel vuurwerk afgestoken omdat je hier slecht anoniem vuurwerk af kunt steken.

      Liked by 1 persoon

  8. De goede moeten altijd onder de kwade lijden. Of zoals ik dacht ik ook al schreef het moet allemaal steeds maar extremer met alles. Dan gebeurt er zoiets als verbieden. Ik ben nooit een vuurwerk afsteker geweest. Wel Peter er mee om leren gaan toen kochten we wel eens wat. Maar was vroeger al bang van die gillende keukenmeiden. Het was niet zo mijn ding. Wel vuurtje stoken hoor kampvuur in Huttendorp of de vuurkorf aan……

    Liked by 1 persoon

  9. Zelf vuurwerk afsteken is nooit een favoriete bezigheid geweest. Ik denk dat het scheelde dat er bij ons thuis destijds ook geen geld voor was. Eind jaren 50 vorige eeuw. Vuurtje stoken daarentegen deed ik maar al te graag. In het kielzog van mijn 4 jaar oudere broer, of met mijn vriendinnetje. We staken graag wat droog gras in brand. Tot we ongewild een braakliggend terrein in de hens zetten. Daarna was ik voor goed genezen. Ik schreef er in 2011 een verhaal over. https://ferrara-victoriene.blogspot.com/2011/09/een-lucifer-afstrijken-jeugdherinnering.html

    Liked by 1 persoon

    1. 😉😉😉 ga het morgen even lezen. Vuur en vuurwerk het boeide me enorm. Werd ook vaak uitgelachen omdat ik er zo gek op was maar dat deerde me totaal niet. De hele meute stond er omheen om te zien wat er nu weer uit mijn koker kwam. De schijtluizen.

      Like

  10. Vroeger kreeg ik kruid in mijn gezicht. Ik was paar minuten blind geweest. Zo erg. Daarna nooit meer. Rot vuurwerk. Hoefde voor mij niet meer. Zonde van geld. Zoveel geld gaat in de lucht. Jongen van 18 jaar heeft 3000 euro’s uitgeven aan vuurwerk. Dag geld…….Narigheid krijg je ervan. Opblazen bushokjes is bij ons gebeurd. Fijn hoor…

    Liked by 1 persoon

    1. € 3.000,- waar haalt hij het vandaan. Belachelijk.
      Zeker als je een slechte ervaring in je jeugd hebt gehad ben je er snel klaar mee.
      Ook al schaffen ze het vuurwerk af dan zijn we nog niet klaar met de rotzooi tijdens oud en nieuw.
      Ze gaan echt wel op zoek naar ander ongein.

      Like

  11. Het huidige probleem zit ‘m natuurlijk niét in het vuurwerk maar in de mentaliteit van de mensen die het afsteken. In “onze tijd” ging er onbedoeld ook wel eens iets mis, maar het zit ‘m in dat “onbedoeld”, vuurwerk wordt nu helaas soms als wapen gebruikt.

    Liked by 1 persoon

  12. Het oogt mooi…. maar dat is dan ook het enige ….

    Wat het met de mens doet… wat het met het milieu doet…. het gezeik daarover hoor je alleen maar rondom de jaarwisseling… iedereen is het dan met elkaar eens maar aan het eind van datzelfde jaar stromen er weer miljoenen de vuurwerkkassa’s in

    En ja opvoeden is een groot deel van het probleem want we leven nu eenmaal in een wereld waarin de mensch stelt ‘ik heb het recht plezier te hebben’… dus tja wat daarvoor moet wijken is niet van belang

    Hoe dan ook… je kent mijn reden om het te verafschuwen in hoofdletters. Ik ben blij te lezen dat jij ermee gestopt bent, je bent me er een stuk liever om!

    Liked by 1 persoon

    1. Dat de hulpverleners belaagd worden is voor mij echt de limiet plus dat het vuurwerk op zich steeds gevaarlijker wordt.
      Kinderen van 12 jaar kennen hun grenzen nog niet en moeten beschermd worden tegen dit soort uitwassen maar geen hond die er wat aan doet.
      Verkoopcijfers zijn veel belangrijker dan veiligheid.

      Like

  13. Een vuurtje is toch wel anders dan dat ik als een bewaker de katten en het huis in de gaten heb moeten houden omdat een stel pubers niet in de gaten gehouden worden door hun ouders. Het vuurwerk is niet eens zo erg veranderd, maar het gedrag er omheen. Daarnaast vind ik het nogal krom na al die maanden van milieu, pfas en demonstraties.

    Liked by 1 persoon

    1. Inderdaad. Hier hebben ze het helemaal niet over milieuvervuiling. Dat pubers niet in de gaten worden gehouden door de ouders is denk ik het grootste probleem. Niet alleen in de gaten houden maar opvoeden is ook moeilijk.

      Like

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s