Kerst bij de tuincentra

Ieder jaar kunnen we ons zelf niet bedwingen en vertrekken op een zaterdag voor kerst weer richting één of ander tuincentrum. In de verleiding gebracht door een artikel in de regionale krant over een bijzondere kerst uitstalling bij desbetreffende tuincentrum willen we er toch weer gaan kijken.
Dit keer zijn we naar de Intratuin in Duiven geweest.
Gekkenhuis op de weg er naartoe en de parkeerplaats. Het liep al, tegen het einde van de middag voordat we er waren. Een gelukje want veel mensen vertrokken alweer richting huis waardoor we snel een plekje voor de auto vonden.
Denk nu niet dat het rustig begon te worden, daar was echt nog geen sprake van.
We zijn het hele tuincentrum doorgehobbelt en hebben de minilandschappen, dorpjes en stadjes met bewondering bekeken. Wat een werk om dit allemaal in elkaar te zetten en klaar te maken. Het was er niet één maar een hele lange rits aan elkaar geschakelde landschappen. Leuk om te zien.
Maar dan de prijzen van de huisjes en attributen die er rondom heen nodig zijn.
€ 70,– of meer voor een huis of kasteel. Heb je er ook nog maar eentje en met één kun je geen stad van bouwen.
Ik vraag me af wie dit koopt. We hebben bij de kassa niet gezien of het veel verkocht werd, ons mandje bleef leeg. Veel te duur.
Alles bewonderd, foto’s gemaakt en een leuke middag gehad vertrokken we weer richting huis. De pinpas kon in de zak blijven, die hadden we daarvoor al bij de Ikea gebruikt en genoeg is genoeg hè.

The Shepherds’ Farewell/L’anfence du christus

Om de kerststemming er gelijk maar goed in te brengen een mooie zwijmel van Hector Berlioz gezongen door het King’s College Choir uit Cambridge.
De fransman Hector Berlioz was niet zo geliefd bij het publiek. Hij schreef te ingewikkelde en afwijkende muziek waar de meesten op zijn zachtst gezegd niet zo van gecharmeerd waren.
Dit lied schreef hij op een bierviltje zo even uit de losse pols. Maar toen bleek dat het aansloeg bij het grote publiek heeft hij er een Oratorium van gemaakt waaraan hij enkele jaren aan is blijven schaven.
De mensen dachten dat er een radicale omkeer plaats had gevonden bij Hector Berlioz maar daar vergisten ze zich in.
Dit werk heeft zijn populariteit weten te behouden en wordt tot op heden nog steeds veel uitgevoerd.

The Schephers’  Farewell – Hector Berlioz – King’s College Choir

Voor meer zwijmels op zaterdag kijk bij Irispapiolio 

Flip & Flop op safari

Hé hallo.
Tjonge, weer wat meegemaakt. Moet je luisteren.
Eigenlijk was het best een beetje eng, maar goed we kunnen het nog na vertellen. 
Enkele weken geleden was het volop bronsttijd van de edelherten hier in het bos. En daar moest Anne natuurlijk op af.  Als een razende werd het eten en de vaat weggewerkt want ze wilde gaan. Het begon al wat donker te worden maar dat deerde blijkbaar niet.

DSC05377 (Small)Hup op de fiets en richting het bos. Geen idee wat we tegen zouden komen. 
Het dorp uit, door een bos, de heide over en toen weer door een bos.
Je zag niemand, alleen wij fietsen daar. Steeds verder van huis. En toen, ja daar zag Anne wat aan de rand van het bos. Oh, jammer het waren maar wat ‘wilde koeien’ Nou ja toch maar even inzoomen en een foto maken.  Maar dat was natuurlijk niet waarvoor ze als een gek richting het bos was gestoven.

Weer op de fiets en nog verder het bos in.
Verder en verder, het fietspad hield op, fietsen werd gewoon onmogelijk.
En toen moesten wij flink aan de bak, met onze neuzen door het mulle zand. Hoestend en proestend baggerden we door. Wat een rot bos zeg. 
Ondertussen werd het steeds donkerder. Je zag niks en hoorde niks, geen geburrel of knorrende varkens, niks, noppes, nada, niente.
Flop begon al te jammeren dat ze naar huis wilde. Waren onze vrienden nou mee dan was het al een stuk minder eng geweest. Jammer maar zij waren zij zelf op pad.

Pfff, gelukkig daar was weer een fietspad. Anne vloog op de fiets het fietspad op en wij konden stof van ons af laten waaien en bijkomen van het geploeter. Zo dat schoot ten minste een beetje op.
Ondertussen begonnen er meer mensen door het bos te fietsen met toeters van camera’s bungelend voor op de buik. Zou er dan echt wat te zien zijn in dat enge bos? Zo gek was het dus ook weer niet dat wij daar rond zwierven. 
Al die lui fietsten als gekken in de rondte en vlogen alle kanten uit. Volgens ons wisten zij net zo min als wij waar die herten zaten. Kwam nog bij dat ze allemaal zonder licht fietsen. Op een kruising knalden we bijna tegen een stel wildzoekers aan. Natuurlijk ook zonder licht want stel je voor, je zou het wild afschrikken met al dat licht.

DSC05383 (Small)Helaas verloren we iedereen uit het oog en fietsten we weer alleen door dat enge bos. Wij vonden er allang niks meer aan want het werd  steeds donkerder. Nog even en je zag geen hand meer voor ogen.
Ssssst, volgens ons hoorden we geburrel. Ssssst stil luister eens eventjes. En jawel hoor, daar hoorden we ze. Wel erg ver weg piepte Flop. Volgens mij is het langs de rand van de hei waar we een half uur geleden vandaan kwamen. Ja dat gaan we niet meer halen, een half uur fietsen. En hoe wil ze nou foto’s maken in het donker? We wilden naar huis. Het was praktisch donker en die beesten waren veel te ver weg voor ons. Stonden we maar weer op de keukenmat uit te wasemen, dan konden we straks lekker de kast weer in. Hier vonden we niks meer aan.

Yes, gelukkig. Anne deed de lampen van de fiets aan, het was blijkbaar genoeg geweest. Klaar, snel naar huis. Nou ja zo snel ging het niet. Eerst moesten we in het stikke donker met alleen het licht van de fiets door het bos voordat we het dorp binnen fietsen.
Wat waren we blij dat we thuis waren. Go & Out kwamen niet lang daarna ook binnen vallen en konden we ons avontuur uitvoerig uit de doeken doen.
Gelukkig zijn we voorlopig weer van die safarie tochten af. Het burrel seizoen is voorbij, de reeën zijn bevrucht en volgend jaar zien we wel weer verder.
Pffffft. Wat een avonturier.
Enfant terrible.

DSC05385 (Small)

 

 

 

 

 

Sinterklaasje bonne bonne bonne

Sinterklaas muziek van eeuwen geleden
Een aantal malen is duidelijk Sinterklaasje bonne bonne bonne te herkennen
Was de melodie er al en is de tekst later toegevoegd of was de tekst er al en de melodie van J.S. Bach gebruikt?
Ik kom er niet achter.

Sinterklaasje bonne bonne bonne
Fijne Sinterklaasavond

Goldberg Variations nr. 30 – J.S. Bach

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij Irispapilio

Reminder: Tijd voor de Engelse Kersttulband

Het is weer tijd om (mijn) de beroemde kersttulband te maken. Je moet wel van dit soort tulbanden houden, er gaat namelijk erg veel alcohol in. De alcohol vervliegt weliswaar door het bakken maar de smaak blijft. Wij vinden die rumsmaak wel erg lekker. Gebruik wel een mooie rum b.v. Strohrum

Ieder jaar bak ik hem met de feestdagen naast alle andere baksels. De kersttulband hoort er bij ongeacht wat ik verder maak. Het hele huis ruikt ernaar en geeft een extra gezellig sfeertje. Hij wordt bij ons met kerst te pas en te onpas gegeten, ‘s-morgensvroeg of nog een plakje voor het slapen gaan, gewoon omdat we hem lekker vinden.

De rum/rozijnen vulling staan al een paar dagen in te trekken.
Morgen wordt mijn tulband gebakken en dan gaat hij in een hoekje van de koelkast wachten op zijn rentree met kerst.

Deze tulband moet minimaal 4 weken van te voren gemaakt worden. De smaken kunnen zo goed in trekken en komt de tulband beter tot haar recht komt.

Engelse kersttulband  ( Ø 2 ltr. of 16 kleine cupcakejes)
Ingrediënten:
Rum/rozijnen vulling tulband:
100 gr.  rozijnen                                                             
100 gr.  krenten                                                                
25   gr.  sukade
25   gr.  oranjesnippers
kl.flesje goede rum   van 2 dl.  (b.v. Strohrum)
Voor het bakken:
250 gr.  boter
300 gr.  bruine basterdsuiker
5             eieren
125 gr.   bloem
125 gr.   zelf. bakmeel
35   gr.   koekkruiden
1 theel.  bakpoeder
iets         zout
poedersuiker

Nodig: tulbandvorm  Ø 2 ltr. of  16 muffinvormpjes
aluminiumfolie

Oven: 150°
Tijd:    tulband 1½ tot 2 uur
muffinvormpjes 25 á 30 min.

Voorbereiding:
2 à 3 dagen van te voren
rozijnen, krenten, sukade en oranjesnippers in 3 del. rum weken in goed afsluitbare kom.

Bakken:
Eieren en boter voor gebruik op kamertemperatuur brengen.
Boter zacht roeren en de gezeefde bruine suiker er goed doorheen roeren.

Dan één voor één de eieren erdoor kloppen. Kloppen tot het een beetje schuimig wordt.
De bloem, zelfrijzend bakmeel, koekkruiden, bakpoeder en iets zout zeven en door het eimengsel roeren.
Tot slot het vruchten/rummengsel toevoegen en goed erdoor roeren.

Het beslag in de beboterde en met meel bestoven vorm storten.
Voor de muffin vormpjes is dit niet nodig.

Bak de tulband op een rooster op de onderste richel van de oven.

Test de tulband voordat je hem uit de oven haalt of hij gaar is.
Als hij gaar is haal hem uit de oven en laat ongeveer 5 à 10 min. afkoelen voor je hem op een rooster stort.

Besprenkel hem na het uitstorten nogmaals met rum. Dit kun je ook achterwege laten.

Nadat de tulband afgekoeld is wikkel hem dan in aluminiumfolie en zet in de koelkast of vries hem in tot gebruik.

Voor gebruik op kamertemperatuur laten komen en bestrooien met poedersuiker of suikerglazuur.

Eet smakelijk 

 

Kleren maken de man

December, voor menigeen een feestmaand. Sinterklaas, het kerstfeest, Oud en Nieuw, het houdt maar niet op.
Vaak wordt er ook buitenshuis gefeest. Diverse activiteiten en evenementen zijn buiten de deur en iedereen is in feeststemming. Wandelen langs de kerstmarktjes, met familie en/of vrienden kerst vieren.  Naar de Kerst-mis de avond voor kerst, uit eten gaan en niet te vergeten de kerst concerten vooraf. Daarna komen de Oliebollen- en Nieuwjaarsfeesten om vervolgens op nieuwjaarsdag een duik in de Noordzee te nemen. Wie niet wenst dat de december maand zo snel mogelijk voorbij is, is er scala aan mogelijkheden.

Om het allemaal nog leuker en gezelliger te maken geef ik graag een aantal kleding- en verzorgingstips mee waar je op moet letten. Ben je alleen maar in je dikke winterjas zichtbaar dan maakt het niet zoveel uit. Het probleem zit hem als je jas uit moet en verdwijnt aan de kapstok. Dan kan het ineens een heel ander verhaal worden. Misschien zijn er tips bij waarvan je denkt, duhhhsss, weet ik zelf ook wel. Ik kom ondanks dat toch vaak dingen tegen waarvan ik denk dat je er niet aan gedacht hebt.

          Kledingtips bij uitgaan in de maand december

  • Zorg dat je er een beetje appetijtelijk uit ziet met de feestdagen.
  • Was je haar en ga niet met vette sliertjes langs je hoofd op pad.
  • Geen tijd voor de kapper vooraf, geeft niets maar was het voor vertrek.
  • Mannen, geen tijd voor de kapper. Is ook niet erg, maar verwijder die lange nekharen tot aan je rug even met een scheerapparaat uit je nek.
  • Geen scheerapparaat, neem de tondeuse van je vrouw om het op te lossen. Niets is goorder dan een bos nekharen groter dan de hele haardos om tegenaan te kijken.
  • Slaapplekken in je haar. Eén kant van je hoofd helemaal plat of achter op je hoofd plat van het slapen. Maak het nat en probeer het eruit te krijgen. Wil dat niet steek je hoofd onder de kraan en was het een keer.
  • Van die ellenlange witte wasvoorschriften, haal ze uit je kleding zodat ze er niet boven- of onderuit piepen.
  • Een prachtige sjaal om de hals gedrapeerd met daarbovenop een wit label omhoog priemend, of een mooi vest achter je aan zwierend waarbij een wit was label onwillig naar buiten priemt. Beetje gênant en geen gezicht.
  • Heb je geen mooie kleding, geen probleem maar zorg dat ze gewassen en gestreken zijn.
  • Een hekel aan strijken ook niet erg, pak iets wat schoon is uit je kast. Meestal is de kleding door vouwen en in de kast liggen al aardig glad geworden.
  • Voor wie wel een spannende of mooie outfit heeft. Haal de strijkbout erover voordat je het aantrekt.
  • Een spijkerbroek, geen probleem. Zorg wel dat hij schoon is en draag er iets moois op. Iets wat jij mooi vindt, je gaat er vanzelf van stralen.
  • Geen eigen stijl of smaak. Maakt niet uit. Besteed op jouw manier aandacht aan jezelf en je kleding. Schone kleding, een blouse zonder kreukels, dan zit je al aardig op de goede weg.
  • Voel je je toch nog onzeker over wat je van plan bent te dragen. Zoek het op internet op of vraag eens rond wat er van je verwacht wordt. Niets vervelender dan voor je gevoel helemaal naast je kleding keuze te zitten.
  • Weet je het dan nog niet goed, probeer zoveel mogelijk met één kleur te werken. Geen witte sokken onder een zwarte broek en in zwarte schoenen. Kies kleuren die in de kleding voorkomen, zo sla je de plank niet snel mis.
  • Met schoenen kun je ook lekker de mist in gaan. Kun je lastig bepalen wat je aan moet trekken, zorg in ieder geval dat ze niet kapot zijn. Kun je ze poetsen doe dat dan of bewerk ze met een spray zodat ook je schoenen er verzorgd uitzien.
  • Voorkom vieze luchtjes aan kleding of jezelf. Ik heb het al eens eerder genoemd, ga niet de hutspot in je goeie goedje staan koken en stampen. Zo meur je als een stinkdier. (niet) Leuk voor diegene die de hele avond naast, achter of voor je moet zitten.
  • Ga niet de avond ervoor zwaar knoflook zitten eten, dan ben je net zo onwelriekend als stamppot koken in je uit gaans kleding.
  • Deze kledingtips zijn niet alleen voor de maand december bruikbaar, je kunt ze het hele jaar door gebruiken.

Wens ik iedereen veel succes en hele fijne en gezellige feestdagen toe

De jongen, de viool en de meester

viool DEF.indd

Het is aan het begin van de tweede wereld oorlog als de Joodse Simon Horowitz samen met zijn vader op pad gaat om hun kostbare Guameri viool in veiligheid te brengen. Zijn broer vlucht met behulp van zijn vaders kapitaal naar het buitenland. Niet lang daarna wordt de hele familie opgepakt en naar Dachau getransporteerd.
Simon overleeft het kamp door viool te spelen voor de kampbeulen.
Later blijkt zijn kleinzoon Daniël een zeer getalenteerd violist te zijn. Er ontstaat echter een probleem, Daniël wil naast viool spelen ook honkballen.
Zijn moeder is daar zeer op tegen waardoor er een patstelling ontstaat.
De Spaanse dirigent Rafaël Gomez ontfermt zich over Daniël en ontdekt een kostbare viool bij de Rus Sergei Valentino. Zou dit de viool van de familie Horowitz zijn? Is de viool oorlogsbuit? Hoe is de viool in het bezit van de schatrijke Rus gekomen?

Het boek geschreven door Julie Thomas leest makkelijk weg, is vrijwel vanaf het begin spannend en je wil zo snel mogelijk weten hoe het afloopt.
Het is geen waar gebeurd verhaal maar het zal niet ver bezijden de waarheid zitten. Veel is erg geroofd en in beslag genomen tijdens de tweede wereld oorlog.
Een spannend en diep triest verhaal over een Joodse familie waarvan maar 2 kinderen de oorlog overleven en straatarm weer opnieuw moeten beginnen.

Janine Jansen – Saint-Saens – Introduction and Rondo Capriccioso

 

De Dirigent

De film ‘De Dirigent’ is het waargebeurde verhaal van de Nederlands Amerikaanse Antonia Brico. Zij wil, hoogst ongebruikelijk, begin negentiende eeuw dirigent worden.
Het verhaal begint in Californië waar Antonia thuis op een met doeken gedempte piano heeft leren spelen. Haar pleegouders werkten niet mee om haar droom dirigent te worden te verwezenlijken. Ze stond er alleen voor haar wens te realiseren.

Op zoek naar de juiste personen om haar verder te helpen komt ze hopeloze vooroordelen over vrouwen tegen, moet ze seksistisch mannen letterlijk van zich afslaan en wordt ze voortdurend belachelijk gemaakt door mannen als zowel vrouwen.
En of dat nog niet genoeg is wijst ze om haar doel te bereiken haar grote liefde af.

Waarschijnlijk heeft Antonia Brico harder moeten vechten voor haar plekje in de muziekwereld dan in deze geromantiseerde film.
De muziek was mooi maar lang niet altijd volledig.  Daar was in de film helaas geen ruimte voor gemaakt.
Het geheel kwam mij als een ‘Feel good movie’ over wat haar leven ongetwijfeld niet geweest is. Als eerste vrouwelijke dirigent begin twintiger jaren van vorige eeuw zich zien te handhaven in een muziekwereld die gedomineerd werd door mannen.

Antonin Dvorák – Romance for Violin and Orchester Op. 11

Voor meer Zwijmels op zaterdag kijk bij Irispapilio