Bloesemtocht

Voor de derde keer dit jaar de Bloesemtocht in Geldermalsen gelopen, we troffen het geweldig.
Het mooiste weer van de wereld en aan bloesem geen gebrek. Het eerste jaar dat ik hem gelopen heb waren we te vroeg. Was de bloesem de grote afwezige, we hebben hem toen even omgedoopt tot de ‘Dooie Takken Tocht’  Dit jaar hadden we enorm geluk alles stond in bloei.

De Bloesemtocht wordt georganiseerd door het Rode Kruis en het geld dat na aftrek van de kosten overblijft is voor goede doelen van het Rode Kruis. Het was de 26e keer dat het Rode Kruis deze tocht organiseerde.
Er kunnen korte en lange afstanden gelopen worden dus een excuus verzinnen omdat het te ver is kan niet er is voor iedereen wel een afstand die je kunt lopen.
De tocht wordt naast recreanten ook door veel 4-daagse wandelaars gewandeld omdat de lange afstanden prima geschikt zijn als training voor de 4-daagse.

 

Wandelend door boomgaarden, langs water, dorpen, kerkdorpen er is zoveel te zien, het echt geen straf om te lopen.
Onderweg zijn er goede rustplaatsen waar de koffie rijkelijk vloeit en de soeppannen staan te pruttelen dat het een lieve lust is.
Al die wandelaars lusten wel wat onderweg hoor. Zeker er wordt ook brood van thuis mee genomen maar een lekkere kop warme koffie of soep gaat er altijd in.

Je kunt kiezen via welke kant je lopen wilt de westkant of de oostkant, het hangt ook een beetje af van het aantal km. dat je lopen wilt.
De meningen zijn natuurlijk verdeeld welke kant nu het mooist is maar mij maakt het niet zoveel uit. Ik houd erg van afwisseling dus alleen tussen de boomgaarden en weilanden bekoren mij niet zo.

Wij hebben voor 30 km. aan de oostkant gelopen. De start was bij de Veiling van Geldermalsen waarna we via Buurmalsen, Erichem, Buren en Tricht weer richting Geldermalsen terug liepen.

Een prima dag, met veel wandelplezier.

De aanhouder wint.

Een lange adem is wat je soms nodig hebt om van een blessure af te komen. Het kan zelfs zo lang duren dat je aan opgeven denkt van je geliefde sport. Maar ja, bij het denken aan opgeven bekruipt je gelijk een unheimisch gevoel. Het grijpt je naar de keel want hoe verder als ik stop? Welke sport kan ik nog wel? Je wilt tenslotte blijven sporten en wat kan ik nog wel met mijn blessure en wat kan niet meer?

Wat te denken van al de gezellige contacten opgedaan door jouw sport. Leuke mensen met dezelfde drive. Als je elkaar ziet gaat het direct over de sport, de hobby van jou en je vrienden. Wat is er leuker dan praten over een sport die je gezamenlijk beoefend. Stop je met sporten dan ga je al die contacten missen, wil je dat wel? Kun je dat aan? Je wilt er eenvoudigweg niet over nadenken.

Hoe nu verder met de blessure waar maar geen eind aan lijkt te komen?
Misschien kan je als ervaringsdeskundige iets helpen. Ik heb een negental tips waar je wellicht wat aan kunt hebben.

  1. Zoek een goede arts of therapeut die je kan helpen bij je blessure.
    Heb je geen goed gevoel over je behandelaar zoek dan naar een andere therapeut. Diegene waarbij je onder behandeling bent is deskundig genoeg maar als het niet klikt kan herstel langer duren dan nodig is. Soms is het zelfs verstandiger om naar een sportarts te gaan.
  2. Vergeet niet een podoloog te raadplegen.
    Evenals bij wandelen kun je bij het hardlopen problemen krijgen door verkeerde schoenen, een open deur. Naast het hebben van goede schoenen zijn de zooltjes net zo belangrijk. Zolang er geen klachten zijn, is het niet nodig, maar zijn er wel klachten laat je voeten dan ook eens door een podoloog bekijken. De (mis)stand van je voeten zijn bij blessures zeker zo belangrijk.
  3. Krijg je oefeningen mee naar huis, bedenk dan dat rust ook een oefening is.
    Graag willen sporten of weer aan het werk gaan kan een slechte leidraad zijn voor het tempo waarmee jij je oefeningen doet of zelfs alweer van start bent gegaan met je sport. Ga niet als een dolle je oefeningen te vaak of te veel doen. Hou het schema aan wat je hebt opgekregen.
  4. Neem de tijd om te herstellen.
    Laat je niet van de wijs brengen door anderen om zo snel mogelijk weer van start te gaan. Heb je nog geen goed gevoel om te beginnen wacht dan gewoon nog even.
    Laat je ook niet door je enthousiasme (ver)lijden om te snel te beginnen.
    Wacht tot je lijf er aan toe is en niet je hoofd. We willen vaak veel te snel.
  5. Conditie moet weer opgebouwd worden en daar moet je wat voor doen.
    Blijf je ondanks het opbouwen van je conditie vermoeid, doe het dan nog even rustig aan tot de vermoeidheid minder wordt. Vechten tegen vermoeidheid gaat het probleem niet oplossen. Je lijf heeft tijd nodig om te herstellen van een blessure en soms heeft het daar meer tijd voor nodig dan jij bedacht had.
  6. Mag je weer proberen bij je groep aan te sluiten, bouw het rustig op.
    Het is verstandig om het rustig op te bouwen. Doe bijvoorbeeld de helft van wat de groep gaat doen. Train bijvoorbeeld met een groep die het iets rustiger aan doet dan jouw eigen groep. De opbouw gaat snel genoeg, dat zul je zien maar proberen gelijk op je oude niveau mee te draaien is niet slim.
  7. Geef niet te snel op, laat de moed niet zakken.
    Zit je voor je gevoel al maanden met de blessure opgescheept, heb geduld. Niet iedereen herstelt even snel. Vergelijk jezelf niet met anderen. Genen, leeftijd, geslacht het speelt allemaal een rol bij de hersteltijd van een blessure.
  8. Blijf zoeken naar oplossingen.
    Praat over je blessure met mensen die weten wat een blessure is. Sporters uit je groep, de fysiotherapeut van je club. Soms komen oplossingen en nuttige tips uit een hoek waar je het niet uit verwacht.
  9. Last but not least. 
    Leer van je blessure. Pak het de volgende keer anders aan en val niet in oude gewoonten en fouten.

Vooral dat laatste punt heb ik zelf erg veel moeite mee. De knieblessure is goed onder controle. Zo goed zelf dat ik dat mijn hart een sprongetje maakt als ik iets van mijn vroegere hardloop maatjes hoor of zie. Zal ik het nog één keer proberen?

Het Volk

Vleugels als van glas
Onvermoeibare werklust
Vliegt van bloem tot bloem

Doen wat ze moeten
Zoemen en dansen in koor
Vertellen het door

Waar de nectar is
Voor hun levenselixer
De overlevingskans

Maar ook onze kans
om leven voort te zetten
Wees daarom zuinig

Laat rustig werken
dit bijzonder bruine volk
Voor ieders geluk

Voor meer Japans op zaterdag kijk bij Doldriest

Kijk voor meer bijen nieuws hier

JAPANS GEDICHT OP ZATERDAG

  • haiku: natuur | drie regels | 5-7-5
  • senryu: grappig tweelingzusje van haiku
  • tanka: vijf regels | 5-7-5-7-7 | persoonlijker en lyrischer dan haiku
  • kyoka: grappig tweelingbroertje van tanka
  • haiga: haiku of tanka met afbeelding
  • sedoka: zes regels | 5-7-7-5-7-7
  • renga: afwisselend lange drieregelige en korte tweeregelige verzen, door meerdere personen

Maya de Bij

Bijen maar ook hommels hebben het sinds 2010 slecht. Veel bijen overleven de winter niet waardoor de populatie sterk achteruit loopt. Niet alleen in Nederland maar in heel Europa en in Noord-Amerika.

Waardoor dit komt is niet helemaal duidelijk omdat er een aantal factoren spelen. Zo is er bv onvoldoende voedsel voor de bijen, niet de juiste bloemen en te veel asfalt. Gewasbeschermingsmiddelen kunnen de bijen parten spelen en de mijt Varroa destructor draagt een schadelijk virus bij zich waardoor bijen aangetast worden en het niet overleven

Bijen hebben we nodig voor de bestuiving van bloemen van onze fruitbomen en talloze andere gewassen. Nog een bijkomend probleem zijn de imkers die stoppen met bijen houden omdat ze te oud worden of overlijden. Nieuwe aanwas van bijenhouders is eveneens belangrijk maar bijen houden doe je er niet even bij. Gelukkig zijn er toch ieder jaar mensen die een cursus bijen houden volgen en dat ook in de praktijk brengen.

Zelf kunnen we een heel klein beetje meehelpen door al die stoeptegels uit onze tuinen te halen en struiken, bomen met bloemen te poten. Alle Astersoorten, Skimmia’s, vlinderstruiken, Sedum als dakbedekking te gebruiken maar ook bermplanten zijn voedsel voor bijen. Plaats een bijen hotel en gebruik geen bestrijdingsmiddelen.

Lukt dat allemaal niet wordt dan donateur maar laten we iets doen. Want sterft de bij uit dan staan wij ook op de nominatie om uit te sterven.

Maya De Bij = De Maya Dans

Voor meer Zwijmels op zaterdag kijk bij Irispapilio

Kijk voor meer bijen nieuws hier

Klein beetje brak

Ik had voor vandaag snode plannen maar toen ik vanmorgen uit bed kwam heb ik even razend snel de plannen bijgesteld. Het lijf voelde brak, te brak om weer 20 km. te gaan wandelen. Of dat erg is? Nee, maar mooie weer lonkt zo. Gezien afgelopen blessure tijd is het beter om even op de plaats rust te houden.  Het gaat goed hoor maar dat moet ik wel zo zien te houden.

Wat er aan vooraf ging aan dat brakke gevoel?  Afgelopen zaterdag en flinke wandeltocht in Velp en omstreken. De ‘Julian wandeltocht’

P1070003 1Langs het spoor van Velp liepen we richting ‘Landgoed Biljoen’
Rare naam dacht ik, hebben we het nu over een biljoen/miljard geld? Hoe kan een kasteel uit de 16e eeuw nu biljoen heten? Even puzzelen dus en wat blijkt, in 1633 erfde ene Cunera van Lennep tot Billion (1600-1657) samen met haar man het kasteel. Of het kasteel door het hertrouwen van Cunera de naam ‘Biljoen’ heeft gekregen kan ik niet direct ontdekken maar het zou zo maar kunnen.

Toen door richting de ‘Beekhuizense’ bossen. Daar werd het al iets zwaarder om te wandelen. In eerste instantie heb je het niet zo door dat het wat lastiger gaat maar eigenlijk was het wel een waarschuwing voor wat ons te wachten stond. Beetje klimmen, beetje dalen en dat bleef maar door gaan. Het was prima te doen waardoor we nietsvermoedend door liepen, kijken en de omgeving verkennen.

Toen we de rust bereikten hadden we toch al een aantal meters geklommen. Lekker kopje koffie met een enorme gevulde koek gebruikt en een babbeltje gemaakt met de andere wandelaars. Na de rust het uitzicht bewonderd en nog niet door hebben dat ons nog wel wat te wachten stond.

P1070023

Wat stond ons dan te wachten?  Dwars over de Posbank (nee ik schrijf het niet verkeerd) Bij fietsers is de Posbank zeer geliefd om zijn klimmetjes en afdalingen en wij mochten daar dus overheen wandelen. Trappen beklommen door het mulle zand gebaggerd en de trappen weer af. Bonk, bonk. Want mooi op maat gemaakte treden waren dat natuurlijk niet. Wat maakte het ook uit, het weer was mooi, de omgeving was mooi, het was genieten en de spierpijn is voor later.

P1070073Na de Posbank weer richting Velp. Toen we het bos uitkwamen liepen we zo tegen ‘Kasteel Rosendael’ aan. Rondom het kasteel een prachtig park en een terras waar je koffie kan drinken.  Langs de mooiste huizen van Velp verder. De afwisseling van bos, heide, dorpen en/of steden vinden wij heerlijk om te wandelen. Deze tocht vonden we super, zwaar maar zeer de moeite waard.

Zaterdagavond zijn we ondanks de pittige wandeling niet eens vroeg naar bed gegaan. Of de adrenaline dan nog parten speelt? Vaak heb ik na zulke tochten helemaal geen zin om te gaan slapen.

Gisteravond  voor het eerst weer met de wandelclub 10 km. gewandeld en vanmorgen was de pap dus op. Geen puf vandaag om nog eens 20 km. te wandelen. Mijn ambities zijn iets te groot denk ik. Het hoeft ook niet. De 4-daagse staat nog niet voor de deur.

Nu wordt het toch echt tijd om even naar buiten te gaan. Klein rondje door onze eigen bossen.

 

 

 

Z.O.Z. Bernardo

Gekkenhuis, de zon schijnt en de rij is weer dik en lang. Drie tot vier rijen dik en lang met gezellige mensen. Heb jij wel eens mensen gezellig zien doen als ze in een rij staan? Niet snel waarschijnlijk maar waarachtig hier staan ze lachend en kletsend geduldig op hun beurt te wachten in de ellenlange rij.
Zo af en toe dringt er iemand voor maar meestal staat iedereen beetje bij beetje schuifelend naar voren netjes op zijn beurt te wachten.

We weten het ieder jaar in maart gaat het gebeuren en kijken we er al naar uit.
Wanneer zou het weer zo ver zijn? Gaat de luxaflex al open? Wordt het stoepje al geschrobd, de tafeltjes en stoeltjes klaar gezet?
En dan…….. eindelijk, het is zover. Het gonst door het dorp.

BERNARDO is open, BERNARDO is open, BERNARDO is open.
De lente gaat nu echt beginnen, BERNARDO is open.
Van ver, van dichtbij, als bijen die op de honing af komen.
We gaan weer gezellig een zomer lang in de rij staan.

Zazi, IJssalon Bernardo

 

Voor meer Zwijmels op zaterdag kijk bij Irispapilio