Bosnimfen

Lees- en luistertip: Klik de muziek aan om tijdens het lezen naar de muziek te luisteren.

Loise werd wakker van een zacht geluid. Zat pappa nog naar de radio te luisteren? Ze waren toch allemaal tegelijk naar bed gegaan? Zachtjes trok ze haar pantoffeltjes aan en sloop naar beneden de woonkamer in. Nee, niets pappa was er niet maar ze hoorde toch echt muziek. Dan moest het van buiten komen, ze draaide de achterdeur van het slot en liep naar buiten. Ja, nu hoorde ze het beter. Daar in de verte in het bos kwam het vandaan. Ze stapte door de tuin de weg over het bos in. Gelukkig was het bijna volle maan zodat ze kon zien waar ze liep. Het bos was vol schaduwen waar ze een beetje bang van werd maar de muziek had haar in zijn greep, ze wilde per se horen en zien waar het vandaan kwam. Plotseling kwamen er 6 lichtjes haar tegemoet. Versteend van schrik bleef ze staan terwijl de lichtjes steeds dichterbij kwamen. Toen de lichtjes bijna bij haar waren zag ze dat het 3 vossen waren maar ze keken haar nauwelijks aan. Met een gelukzalige blik in de ogen liepen ze langs haar heen. Trillend van angst stond ze opeens weer alleen in het bos. Wat hadden die vossen gezien, waren ze ook bij de muziek geweest? Haar nieuwsgierigheid was zo sterk dat ze weer verder wandelde in de richting van de muziek. Daar achter de bomen zag ze een open ruimte die verlicht werd door de maan en door, ja wat waren het? Vuurvliegjes? Duizenden vuurvliegjes die in een kring op de open plek dansten? Ze kon haar ogen niet geloven want in het midden van al die vuurvliegjes zag ze witte gedaantes dansen. Misschien waren dat wel bosnimfen waar mamma laatst een verhaaltje over had voorgelezen. Betoverd stond ze een tijdje te kijken hoe de nimfen dansten. Ondertussen kwamen er steeds meer nimfen op de kring af en begonnen mee te dansen. Na een tijdje gekeken te hebben bedacht lois dat ze mee wilde dansen en stapte uit de donkerte van het bos tussen de vuurvliegjes door zo de kring in. Ze wilde de nimfen vastpakken maar greep naast en belandde met een grote plons in het water. Schreeuwend en happend naar adem probeerde ze boven te komen toen ze plotseling hoorde roepen. Mijn kind, zei Lovis. Ben je uit zwemmen geweest? Verbaasd deed ze haar ogen open en keek in het gezicht van haar moeder.

Edvard Grieg – Peer Gynt suite nr. 1

Het verhaal is schrijfuitdaging nr #11 van Schaap schrijft
De muziek is de wekelijkse Zwijmel op Zaterdag bij Irispapilio

Het verhaal van Peer Gynt speelt zich af in de bossen van Noorwegen. Geïnspireerd door de bossen rondom onze woonplaats voor dit verhaal vond ik de muziek goed passend bij mijn verhaal en combineerde zo de 2 uitdagingen.

Verder

Ze wilde al jaren verder maar het lukte gewoon niet. Wat ze ook deed, geen resultaat. Ondanks dat ze zo graag wilde. Alles had ze al geprobeerd, aanpassingen gedaan, veranderingen aangebracht, niets hielp. De enige manier om verder te kunnen komen was een coach in de arm nemen, de laatste strohalm,  misschien moest ze haar houding veranderen.
Samen gingen ze aan de slag. Bijsturen, bewerken, uitproberen, opdrachten nauwgezet uitvoeren en oefeningen voor thuis mee krijgen. Veertien dagen later terug komen. Na 2 weken oefenen samen de uitvoering  beoordelen, corrigeren en nieuwe opdrachten mee krijgen. En ja haar houding moest er ook aan geloven daar was hij echt niet tevreden over. Haar houding kon best beter, veel beter zelfs.
Ruim een jaar waren ze bezig toen het op een dag lukte. Verder kwam ze, veel verder. Met een rot klap, het leek wel een oerknal, had ze haar golfbal 25 mtr. verder geslagen dan voorheen. Geen 175 mtr. maar 200 mtr. haalde ze nu. Eindelijk verder.

De 14 daagse schrijfopdracht, nr. 2 van Melodyk.nl was dit keer het woord VERDER

 

Vrienden op de Fiets

Eens in het jaar gaat de echtgenoot samen met vrienden/oud collega’s op pad. De samenstelling van de groep is in al die jaren niet veranderd dus je kunt wel nagaan dat het klikt en erg gezellig is.
Als hij met zijn vrienden vertrekt dan wil ik ook nog wel eens erop uit gaan.
Lang niet altijd want soms dan past het nu eenmaal niet in de planning als ik ook erop uit trek. Een paar keer heb ik met dochterlief een stedentrip gedaan maar door verandering van werk komt het haar ook niet zo goed meer uit, snipperdagen die op beginnen te raken enzovoort.

Nu zou ik graag één of ander pad lopen in Nederland als hij de hort op is.
Het liefst met een tentje op de rug en dan in Groningen beginnen zoals het Pieterpad bijvoorbeeld. Ik heb mijn licht eens opgestoken wat er mee moet in de rugzak maar dat viel niet mee. Alleen de rugzak al, bijna zo groot als ik zelf ben en zo’n ding kost maar liefst tegen de € 200,– aan. Dan moet de kampeeruitrusting aangeschaft worden en erbij in. Geld en gewicht zou toch wat te veel worden.
Logeren in een hotel of B & B is ook niet mijn bedoeling want dan lijkt het te veel op vakantie en niet op hiken. Waar ik de moed en zin vandaan haal, geen idee. Mijn fantasie gaat soms met me op de loop denk ik.

De wens het land wandelend te doorkruisen was daarmee niet van de baan. Dat hoofd van me blijft er echt wel over malen, verder kijken dus en waar een wil is is een weg. Dussss, gevonden. VRIENDEN OP DE FIETS
Mensen die een slaapkamer beschikbaar stellen voor wandelaars of fietsers tegen een kleine vergoeding en zelfs met ontbijt. Geen B&B of hotel maar gewoon bij mensen in huis. Daar kun je een mening over of aversie tegen hebben maar het kan en dat lijkt mij dus wel wat.

Met de trein naar het beginpunt en daarvandaan het pad lopen wat je uitgezocht hebt. Lange afstandspaden zoals b.v. Het Pieterpad, wandelroute Amsterdam – Arnhem, Kromme Rijnpad en zo zijn er diverse lange routes te vinden. Zelfs Santiago de Compostela is vanuit Nederland te beginnen.

Voor € 8,– per jaar ben je lid van de stichting ‘Vrienden op de Fiets’
en krijg je een Adressengids en een kaart van Nederland waarop alle locaties staan waar gelogeerd kan worden en een pasje wat getoond moet worden bij aankomst bij een logeeradres. De prijs van een overnachting wordt ieder jaar vastgesteld en is dit jaar € 22,50 per persoon per nacht inclusief ontbijt.
Lijkt mij een redelijke prijs voor een schoon bed, gebruik van de douche en toilet en de volgende dag een ontbijtje.

In de gids staat beschreven wat je ongeveer kunt verwachten. Veel aanbieders hebben zelfs meerdere kamers beschikbaar wat de mogelijkheid biedt om met meerdere personen een tocht te maken.
In de gids staan een paar reviews van wandelaars. Lovende woorden en contacten met verhuurders die verder gaan dan die ene logeerpartij.
Ik heb erg veel zin om vanaf Amsterdam naar Arnhem te gaan wandelen. Slaap ik de eerste (of een aantal) nachten bij onze zoon en vertrek dan richting Arnhem.
Eens puzzelen hoe de route loopt en of er langs de route logeeradressen zijn.

Meer informatie:
Vrienden van de Fiets: vriendenopdefiets.nl
Wandelroute Amsterdam – Arnhem: oudste-wandelroute-van-Nederland
Kromme Rijnpad: Kromme Rijnpad
Pieterpad: Pieterpad deel 1

P1130843 (Small)

Z.o.Z. Caldara – Sebben, Crudele

Graag wil ik nog even bij de liefde blijven. Roze, zoete en humoristische Valentijn is voorbij en dan kunnen we het nu hebben over liefde die niet verdiend is of haast nog pijnlijke, die onbeantwoord blijft. We kennen allemaal wel iemand die liefde geeft en er niets voor terug krijgt, met smart wacht op zijn of haar geliefde terwijl de liefde tussen de twee kansloos is. Zo mooi als er het met Valentijn doen lijken is het natuurlijk lang niet altijd.

Mijn kennis van teksten is niet zoals ik het graag zou willen en moet 9 van de 10 keer teksten opzoeken. Lees ik de teksten dan lijkt de onbeantwoorde liefde van vroeger heftiger dan van tegenwoordig. ‘Hoe hardvochtig doe je mij smachten’ Klinkt toch prachtig dramatisch. Sebben, Crudele (hoewel niet verdienend) komt uit een opera van Antonio Caldara. De opera wordt zelden uitgevoerd maar de aria is een geliefde concertaria die wel regelmatig uitgevoerd wordt.  De muziek en Italiaanse tekst klinken prachtig, daar moet een drama achter zitten. Vertaald in het Nederlands klopt dat ook. Een zoetgevooisde stem die woorden bezingt om haar geliefde aan zich te binden. Ik verdrink in de muziek. Een Zwijmel voor alle ongelukkige liefdes.

Caldara – Sebben, Crudele (Arr. Voice & Electric guitar)

 

Sebben, Crudele

Sebben, Crudele
Mi fai languir
Sempre fedele
Ti volglio amar.

Con la Lunghezza
Del mio server
La tua fierezza
Saprò stancar

Hoe hardvochtig

Hoe hardvochtig
doe je mij smachten
toch zal mijn liefde
altijd trouw op je wachten

Eindeloos gedienstig
wil ik je beminnen
Zo zal ik uiteindelijk
je trots overwinnen

Tekst gevonden bij bavohopman.nl
Informatiebron: Wikipedia
Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij

Valentijn

De realiteit van de dag
Zoals ik hem zag

mourning-1665772_640.jpg

Na ruim 50 jaar huwelijk
Het is bijna ondraaglijk
Verloren je grootste Valentijn
Nooit meer samen zijn
Op de dag van de liefde
Breng je jouw allerliefste
Naar zijn laatste rustplaats

Onze vriendin verloor haar echtgenoot
Wij een goede vriend
Ondanks alle roze geur en maneschijn
Moet zij hem missen, HAAR onmisbare Valentijn

 

Duivelsberg en Ooijpoldertocht

Zaterdag 9 februari hebben we onze eerste georganiseerde tocht van dit jaar gelopen.
De Duivelsberg en Ooijpoldertocht Nijmegen-Lent. Ik kan hem aanbevelen. Een bijzonder mooie tocht waarbij de Waal of wel links van je te zien bleef of rechts te zien was, tenminste als je de 20 km. loopt want de 40 km. gaat verder Duitsland in.

De start, bij het Citadel College in Lent waar de aula gebruikt wordt als startlokaal. Een grote aula waar koffie, thee en koeken te krijgen zijn.
Aan toiletten geen gebrek, voor de dames zeer handig omdat bij de dames toiletten nog wel eens de wachttijd op kan lopen. Wie kent het probleem niet?

Beide afstanden vertrekken richting Nijmegen over de nieuwe brug richting het centrum. Daarna liepen we richting de heuvels van Beek en Berg en Dal om te beklimmen. Doordat er nog geen blad aan de bomen zit is de Waal bijna constant te zien. De zon piepte hier en daar flink door de wolken wat prachtige plaatjes opleverde. Huizen, kerkjes of de brug die door de zon beschenen werden. Prachtig.

De 40 km. ging na de soeppost op ongeveer 10 km. afstand verder richting de uitkijkpost bij pannenkoeken restaurant ‘de Duivelsberg’ langs het Wylermeer de grens over Duitsland in.
De grote rust voor de 40 km. was bij restaurant De Thornsche Molen en kwamen daarna via Duitsland weer richting Ooijpolder.

Liep je 20 km. dan vertrok je na de soeppost richting Ooijpolder. Op de fleyer van WS 78 geven ze aan dat de heuvels het mooiste stuk van de tocht zou zijn maar wat mij betreft is de Ooijpolder minstens zo mooi. Weids met aan de linkerkant de heuvels van Berg en Dal waarop een kasteeltje prijkt omgeven door bos en iets verder prachtige oude huizen. Rechts was na een aantal kilometers de Waal weer te zien die je blijft zien en volgen tot bijna aan het eindpunt.

Zaterdag was er een harde wind en in combinatie met zandstrandjes langs de rivier leverde dat mooie zandstormpjes op. Onze gezichten moesten het wel ontgelden, dat dan weer wel. Iets verder wandelden we de oude brug bij Nijmegen over en begon het ook nog te regenen. De benen waaiden je bijna onder de kont vandaan en de fietsers lagen bijna tegen de afscheiding aan. Bij die koude en harde wind met regen wensten we dat we het eindpunt al bereikt hadden. Gelukkig duurde de regen niet zo gek lang en kwam de zon weer door de wolken. De laatste kilometers was het gelukkig toch weer droog.

Bij de finish leek het of we een van de eersten waren die binnen waren. Zou kunnen, we hebben de fruitpost overgeslagen omdat we dachten er bijna te zijn. Dat was niet het geval helaas maar de aula van het Citadel College was behaaglijk warm en we konden nog gaan zitten waar we wilden, dus een lekkere kop koffie genomen en opgewarmd voordat we weer richting huis vertrokken.

Een prachtige tocht die zeer de moeite waard was. Ik vond de tocht al erg mooi maar als ik de foto’s terug zie dan weet ik zeker dat de Duivelsberg en Ooijpoldertocht volgend jaar weer bij mij op de kalender komt te staan.

 

 

Winters weer / Sneeuw

Code rood en geel
Ik onderdruk net een geeuw
Help, help er komt sneeuw

Laat komen, geniet
Maar nee zeg, dikke paniek
Een en al hectiek

Sneeuw dwarrelt neer
Terwijl stress ombuigt in sfeer
Keert subtiel rust weer

DSC07790 (Small)

Dit gedicht is de 10e schrijfuitdaging van Schaapschrijft

en Japans op Zaterdag van Marion Driessen van Doldriest

W.o.W. Herstarten

Hiep hiep hoera, de trainingen zijn herstart. De inschrijving van de 4-daagse is een feit, het feest kan weer beginnen. Met de winterdagen loop ik veel minder dan normaal, hooguit 10 km. per wandeling en dat is voor mijn doen niet veel. Door de inschrijving, de 6e keer al dit jaar (waar blijft de tijd), begon ik een beetje zenuwachtig te worden. Zou ik het nog kunnen, meer dan 10 km. lopen?  Afgelopen dinsdag heb ik daarom gelijk de proef op de som genomen, m’n trainingsmaatjes Flip en Flop aan geschoven en op stap gegaan. Met een grote omtrekkende beweging rond onze woonplaats, fototoestel paraat en de OV kaart strak op zak ben ik vertrokken. Het weer was grijs maar regen bleef uit. Tijdens dit soort wandelingen wordt ik altijd wel een keer verrast, mooie plaatjes onderweg en vaak bijzondere ontmoetingen. Het is iedereen wel duidelijk, het seizoen is herstart.

Dit verhaal is een bijdrage aan de schrijfuitdaging ‘Write on Wednesday’ van Melodyk.nl

 

Was dat nou ??? (5)

Rare Pipo’s daar in Amsterdam

P1060811 (Small)

14379823_857306511072599_4077921981154950865_o 1 (Small)

Vooral in de straatjes net buiten het centrum kom je de leukste winkeltjes en etalages tegen.
Shoppen is niet aan mij besteed maar ik kijk wel graag.
Te graag want ik loop altijd achteraan, kijken en fotograferen en dan weer hollen om bij de groep te komen of mijn echtgenoot te zoeken.