Terug naar huis

Normaal vertrekt onze oudste op de maandag bij ons vandaan richting werken/dagbesteding. Daar kon nu door corona geen sprake van zijn, dat begreep ze prima. Gisteren had ze al voldoende opgevangen  van ons, het nieuws en de telefoontjes die met enige regelmaat gepleegd werden dat werken er voor de maandag niet in zou zitten.
Vreselijk vond ze het. Zo zou ze haar favoriete chauffeur niet zien en ook al haar vrienden en vriendinnen op dagbesteding niet.

Ondanks dat bleef ze onrustig en zenuwachtig. Ziek zijn komt flink bij haar binnen. Haar ervaringen met zieke mensen om haar heen is de laatste tijd niet zo heel positief geweest. Binnen een tijdspanne van een jaar zijn 5 medebewoners ziek geworden en overleden. Kwetsbare mensen en toen was corona er nog niet eens.
Gelukkig is er nu niemand ziek binnen haar woongroep en is de gemiddelde leeftijd aardig gezakt wat hopelijk gunstig is wat betreft corona. We konden haar uitleggen dat er niemand ziek was en dat dat hopelijk zo zou blijven. Ze begreep dat er nu geen zieken waren maar met veel plezier ging ze toch niet terug. Begrijpelijk want wie geeft je de garantie dat er niemand ziek wordt en dood zal gaan in deze vreemde tijd?

Toen we op haar woning aan kwamen heerste er wanorde. Extra hulp ingevlogen van dagbesteding die niet weten waar te beginnen. Een medewerkster die het hele weekend al gewerkt had en inmiddels het spoor een beetje bijster begon te raken. Vermoeid door het harde werken afgelopen weekend en alle onzekerheid rondom corona raakte ze het overzicht kwijt.

Voor onze dochter niet echt een warm welkom wat ze eigenlijk zo nodig had.
Alle onzekerheid van het doorbreken van haar normale ritme en de verontrustende berichten die ze opgevangen had over zieke mensen maakten haar weer van streek.
Deden we hier wel goed aan om haar achter te laten? Toch hebben we haar daar gelaten. In de loop van de middag ben ik nogmaals gaan kijken hoe het was met haar.
De rust was weer gekeerd maar ik zag nog geen blij gezichtje bij haar.
Als dit nog 3 weken moet gaan duren dan verwacht ik dat ze meer thuis zal zijn dan normaal.
We moeten de tijd maar uitzitten en het zien te redden met z’n allen.
Blijf gezond lieve vrienden dan proberen wij het ook.

Z.O.Z. Streetdance, Les Indes Galantes

Les Indes Gelantes – De hoffelijke Indiërs
Zo luidt de naam van een balletopera van Jean-Philippe Rameau uit 1730.
Lange tijd zagen we balletuitvoeringen zoals bij de Nieuwjaarsconcerten vanuit Wenen. Heerlijk om naar te kijken. Super slanke dames in prachtige dansgewaden en mannen in strakke balletkostuums.
Langzaamaan werd deze vorm van klassiekballet toch wat stoffig en oubollig en heeft de danswereld kleding en dans aangepast en aangepast aan de moderne tijd.

Les Indes Gelantes gaat over de liefde in exotische oorden, oorden buiten Europa en exotische landen. Hoe de exotische oorden er destijds uitgezien hebben kunnen we alleen maar naar raden.
Hoe ‘Les Indes Galantes’ er nu uitziet kunnen we op You-tube bekijken. Daar kwam ik de complete opera tegen die met de waarschuwing ‘Deze video is mogelijk ongeschikt voor sommige gebruikers’ Ik begrijp het en wil doorgaan
Ja natuurlijk wilde ik doorgaan. Wat ik te zien kreeg was nogal naturel. Dansende mannen in vrouwen in compleet adam en eva kostuum. De gehele intro (proloog) werd in nudistenkostuum gedanst. Weliswaar een aangepaste dans geen dames die hoog opgegooid werden of zweefsprongen maar toch.

Leuk maar dat zocht ik niet precies. Wat ik zocht was ‘Les Sauvages’ een bewerking van een gelijknamig klavecimbel werk van Rameau een muziekstuk dat regelmatig via de radio te horen is.
Na enig zoeken heb ik ‘Les Sauvages’ inclusief streetdance gevonden. Zo kan modern ballet er dus ook uitzien.
Kleding en dans zoals we dat kennen van streetdance maar dan op klassieke muziek. Ik heb er van genoten, het stoorde mij totaal niet dat de muziek uit 1730 komt en de dans van deze tijd is. Het lijkt simpelweg alsof het voor elkaar gemaakt is.

Les Indes Galantes – Jean-Philippe Rameau

Een fijn zwijmel weekend

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij 

 

Flip & Flop op Camino

Hé hallo, zijn we weer.
We moeten weer even iets kwijt.
Anne zal er zelf nog wel een keer over beginnen maar ze weet niet goed hoe.
Nou dat weten wij wel.
Wij gaan op Camino!!!!!
Op Camino? Ja pelgrimstocht weet je wel. Santiago de Compostela.
Oké oké een klein stukje maar, maar het begin is er.
We lopen in 5 dagen van huis uit naar Vessem, iets onder Eindhoven. Daarvandaan kun je kiezen uit een aantal routes richting Santiago de Compostela.
Jammer genoeg gaan we na 5 dagen weer naar huis maar het is de bedoeling dat we daarna zodra de gelegenheid zich voordoet vanuit Vessem weer verder lopen richting Santiago de Compostela.

Van oorsprong liepen pelgrims van huis uit naar Santiago de Compostela. Velen kwamen nooit aan in Santiago omdat de tocht vroeger niet geheel zonder gevaar en zwaar was. De weg naar Santiago de Compostela was toen niet zo geplaveid als in onze tijd. Voorzieningen langs diverse routes richting Santiago zijn talrijker en veel beter.

Anne wil al een langere tijd naar Santiago lopen maar er is altijd wel een reden om niet te vertrekken. Het is natuurlijk ook een behoorlijke uitdaging om aan te gaan.
Wij denken dat ze het niet aandurfde omdat ze haar benen niet vertrouwde of zoiets maar het zelfvertrouwen in haar wandelen is aardig gestegen en nu staat de eerste etappe dus op stapel.

Wij vinden het natuurlijk helemaal niet erg om die lange avontuurlijke reis aan te vangen. Boeken, landkaarten alles wordt geraadpleegd en voor zover we er wat van snappen ziet het goed uit.
De overnachtingen moeten nog geregeld worden. Vier overnachtingen gaan we de eerste reis doen, in Nijmegen, Zeeland, Den Bosch en Spoordonk. Vanuit Spoordonk wandelen we dan naar Vessem en vanuit Vessem vertrekken we met het openbaar vervoer weer terug naar huis.
Beetje kort maar de volgende etappe hopen we langer onderweg te zijn.
Die etappe zal door België richting Frankrijk zijn en hopelijk nog een stukje Frankrijk.
Wanneer we precies gaan weten we nog niet maar dat is voor ons ook niet belangrijk. Trouwens als we nog gaan i.v.m. het coronavirus. In Italië is er opgeroepen niet meer te pergrimeren, hostels en logeerplekken worden daar gesloten. Hoelang zal het nog duren voordat andere landen hiermee zullen volgen?
We merken het vanzelf en zonder wandelschoenen vertrekt ze toch niet.

20200224_135012 (Small)

Z.O.Z. You Are My Destiny

Hoe was de stand van zaken bij jullie in 1992 wat Lionel Richie betreft?
Bij ons was de hele familie een beetje, nou ja behoorlijk gek van zijn nieuwe lied.
De kinderen, mijn moeder, mijn zusters, mijn tantes, we konden het lied niet vaak genoeg horen.

Lekker ritme, fijne stem, leuk koortje op de achtergrond en een tekst die zonder al te veel kennis van het Engels te begrijpen was. In Vlaanderen en Nederland bijna nr. 1 in de top 30 en top 40. Dat hij net geen nr. 1 was geworden deerde ons totaal niet.
Wij vonden het een geweldig nummer.

Lionel Richie – You Are My Destiny

Een heel fijn zwijmel weekend

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij ‘T Pumpke

Fotouitdaging: Nat – Droog

Vanaf maart 2011 heeft Melodyk.nl al een foto-uitdaging.
Zij geeft iedere week een tegenstelling die je moet laten zien d.m.v. een foto.
De tegenstelling van deze week is Nat – Droog
Wil je meer oplossingen bekijken klik dan HIER

wp-1583220950421.jpg

De foto is niet scherp maar dat lukte voor geen meter onder het wandelen.