Trainen met dochterlief

Een tijdje geleden heb ik geschreven dat dochterlief voor het eerst met mij de 4-daagse zal lopen. Wij helemaal happy. Gezellig trainen, naar de 4-daagse toewerken en als kers op de taart samen de 4-daagse lopen.
Dat dachten we tenminste. De 4-daagse lopen gaat door.
Hem uitlopen hoogstwaarschijnlijk ook maar het samen trainen was een drama.

Nadat Lotte ingeschreven was liep ze vrij direct een hardloopblessure op. Flink balen maar ach er was nog tijd genoeg. Beetje tegenvallen deed het wel want de eerste wandeltocht stond al gepland. De blessure was zodanig dat ze echt niet kon wandelen en zich beter even rustig kon houden. Maar kop op. Ze is een rasechte sporter, conditie voldoende. Maar we weten allemaal dat wandelen net iets anders is dan hardlopen. Spieren worden niet of net iets anders gebruikt dan bij het hardlopen. Het zou zeker goed komen.

Blessure opgeknapt, we konden los. Eindelijk starten met de wandeltrainingen, we keken er al zolang naar uit.
Agenda’s naast elkaar en tja, die van moeder was wel heel erg gevuld. Het leek voorlopig niet te passen en Lotte wandelde een paar zaterdagen alleen omdat moeder het (te) druk had. Om zeker te zijn dat we samen konden wandelen blokten we een paar data in onze agenda’s want ja je wist het maar nooit.

Eindelijk kwam er een geplande datum waarop we samen zouden gaan wandelen.
Vrijdagavond, komt er een appje van Lotte binnen.
Mam ik heb behoorlijk keelpijn, ik weet niet of ik morgen kan wandelen. Och arme, nee toch. Als je je niet goed voelt dan gaan we niet hoor.
Het voegt niets toe aan je conditie om met een ziek lijf te gaan wandelen. Het werkt zelfs averechts te gaan trainen als je ziek bent.
Volgende week gaat het vast lukken en kunnen we samen aan de wandel.

Dat dachten we tenminste. De keelpijn van Lotte werd met de dag erger en op maandagochtend kwam er weer een appje binnen. Mam ik heb de hele nacht niet geslapen mijn keel doet zo’n pijn. Kun je met me mee naar de huisarts? Ik heb al gebeld en kan 10.20 uur terecht.
Als ze bij de spreekkamer binnenstapt heeft de huisarts het direct in de gaten. Een flinke keelontsteking die met zwaar geschut bestreden dient te worden. Aan de antibiotica voor een hele week. Uitzieken en kuur afmaken.
Verbluft en verdwaasd staan we weer buiten. Toen we richting de huisartsenpraktijk gingen hadden we natuurlijk wel in de gaten dat het ernst was maar ‘Uitzieken en kuur afmaken’ hadden we niet bedacht.
Er zat niets anders op, uitzieken en de tijd nemen om te herstellen. Tijd nemen om te herstellen ging vanzelf want ze was er behoorlijk ziek van.

Kort daarop lukte het weer niet om samen te wandelen. Moeders was wederom afwezig.
Het jaarlijkse wandelweekend van de wandelclub stak er dit keer een stokje voor om samen te wandelen. Maar daarna zou het echt gaan gebeuren.

Dat dachten we tenminste. Weer kwam er een appje binnen van haar. Nu hoestte Lotte de longen uit haar lijf. Voor de zekerheid contact opgenomen met huisartsenpraktijk en zowaar de assistente vond het raadzaam om langs te komen. De longen leken schoon te klinken maar voor de zekerheid bloed laten prikken. De laatste tijd worden er nog al wat longontstekingen geconstateerd en niet alleen bij ouderen.
Snel werd duidelijk dat er een ontsteking zat die ook dit keer weer met antibiotica bestreden moest worden. Het duurde ruim een week voordat ze hier goed van opgeknapt was.

En toen was het eind juni. Aanstaande woensdag gaan we voor de laatste keer proberen om samen te wandelen. Voor een lange wandeling zijn de weersvoorspellingen perfect aanstaande woensdag.
Licht bewolkt en 20°
Zou het woensdag eindelijk gaan lukken?
Wat het uilopen van de 4-daagse betreft denken we dat ze het gaat redden maar spannend wordt het wel.
Wordt vervolgd, dat is duidelijk.

Z.O.Z. Homesick

Ze draaide de sleutel om in het slot van de achterdeur en kreeg gelijk een brok in haar keel. Tranen vulden haar ogen, waar was ze toch mee bezig?
Alles opgeruimd, het bed strak in de lakens, de koelkast schoon, gestoft en gezogen, kortom het hele huis aan kant en zij trekt de deur achter zich dicht.
Ze zal het huis en al haar dierbaren missen, het fijnste huis waar ze ooit gewoond heeft, haar familie, haar vrienden, haar kennissen.
Vanwaar die drang, die drang om te reizen?
Verre oorden ontdekken, vreemde landen verkennen, culturen leren kennen, ervaringen op doen, herinneringen maken.
Na iedere reis denkt ze, nu ga ik niet meer, verlaat mijn huis niet meer voor lange tijd.
Maar na een donkere en koude winter begint het spel van voor af aan. Begint het te kriebelen. Wil ze weg, erop uit. Waar zullen we dit jaar naartoe gaan?
Alleen de gedachte al aan het boeken van een reis bezorgd haar buikpijn maar ze boekt. Direct nadat ze op de knop verzenden heeft gedrukt wordt ze misselijk bij de gedachte voor lange tijd van huis te zullen zijn. De misselijkheid bestrijd ze door zichzelf toe te spreken, het is nog lang niet zover en het duurt nog maanden voordat de koffers gepakt moeten worden.
En nu staat ze weer met de huissleutels in haar hand om ze voor langere tijd in haar tas te laten verdwijnen. Over 3 weken zal ze weer thuis zijn en dan gaat ze nooit meer zolang van huis, nooit meer met vakantie belooft ze zichzelf.

Dua lipa – Homesick

Zwijmelen op zaterdag was een idee van Marja
Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij Irispapilio

 

Flip en Flop gaan niet mee

Pssst.
Pssst, niet verder vertellen hoor, zeker niet aan Anne maar wij gaan niet mee met de 4-daagse. We schamen ons dood om met Anne 4 dagen lang langs de weg te lopen in Nijmegen.
Weet je wat er vanmorgen op de deurmat gevallen is?
Een 4-daagse pet, rose. Spuuglelijk.
Niets aan ons vertellen hè, niet even overleggen met haar trouwe wandelschoentjes of in de groep gooien zo van wat denken jullie ervan? 😠😠
Nee gewoon bestellen en ons met dat rose monster voor het blok zetten.
Waar ze hem gekocht heeft? Wil je dat echt weten?
Bij Jopieswebshop.nl in Nijmegen.
Niet kijken. 🙈🙈 We verbieden het en zeker niet kopen.

Ja we weten wel dat het soms loei heet kan worden tijdens de 4-daagse en dat een goede bescherming voor het hoofd noodzakelijk is maar om nu met zo’n rose tent op je kop te gaan lopen.
Die tent mag nog nat worden ook, om het hoofd koel te houden. Twee vliegen in één klap maar hoe lelijk kun je het maken en ook nog dragen?
Hoe ze er de vorige jaren bij liep als het snik heet was?
Ja ook niet om aan te zien. Met een natte handdoek over haar hoofd ook afgrijselijk.
Daar kun je bij grote hitte wat van vinden maar begrijp je nog enigszins.
Deze rose tropenpet slaat echt alles. Vandaar, tot hier en niet verder. 🚫
Wij gaan 16 juli dus niet mee.
Einde mededeling.
Grrrrr. ⛈⛈

 

Z.O.Z. Donner und Blitz

Donkere luchten kondigen de donder en bliksem aan.
Welkom na een zinderend hete dag, donder en bliksem.
Laat de aarde maar afkoelen en de regen naar beneden kletteren als een stortdouche.
Welkom omdat de natuur het zo hard nodig heeft.
Het land is nog lang niet bekomen van de hete droge zomer van het vorige jaar.
Wij schikken ons wel in het lot en laten alles over ons heen komen.
Een verademing maar ook een beetje eng.
Zal de bliksem in slaan?
Zal er brand uit breken?
Na al het meteorologisch geweld, Donner und Blitz halen we opgelucht adem.
Nemen de schade op en kijken vergenoegd naar buiten hoe de natuur is opgefrist.
Donner und Blitz, beangstigend maar o zo welkom.

Unter Donner und Blitz – Johann Strauss

Zwijmelen op zaterdag was een idee van Marja
Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij Irispapilio

Wandel 2-Daagse

Eindelijk weer tijd om iets aan het digitale papier toe te vertrouwen. De boodschappen zijn weer binnen en de huishoudelijke klusjes die maar bleven liggen zijn klaar. Het kan en mag weer van mijn tweede ik.

Afgelopen weekend was ons jaarlijkse 2-daagse, georganiseerd door leden van onze eigen wandelclub.
Zoals we al jaren gewend zijn was het prima geregeld en georganiseerd. Geen omkijken naar boodschappen en koken, nee alleen op tijd klaar zijn voor de tocht van de dag.

Twee dagen achterelkaar hebben we gewandeld. Iedere dag was er keuze uit 3 afstanden.
De kortere voor de recreatieve wandelgroep. Een lange afstand voor de 4-daagse wandelaars en daar tussenin nog een wandeling voor diegenen die niet bij de 4-daagse wandelaars (wil) horen maar toch van een flinke wandeling houdt. Een tocht van 20 km.

Deze dame heeft natuurlijk 2 dagen voor de lange wandeling gekozen. De eerste dag wandelden de eerste 20 km. de middengroep met ons mee. Gezellig met een grote groep de hort op. Gezellig hoor, vooral de pauzes. Dit houdt tevens in dat het tempo enigszins aangepast is aan de niet 4-daagse wandelaars. Fijn tempo om te kletsen te fotograferen en te genieten van de dingen onderweg.

Maar de 2e dag was het even ietd anders. De 2e dag was het aanpoten. Zaterdag liepen alleen de 4-daagse lopers de lange tocht terwijl de middengroep hun eigen tocht hadden.

En dat heb ik geweten.
Meestal is het een vliegende start waarbij het tempo nog eens extra omhoog gaat als de spieren los zijn. De lopers met het hoogste tempo lopen voorop en wij, de langzamere lopers lopen er (hollend) achteraan.
Het hoogste tempo dat gehaald werd was rond de 7 km. per uur. Dat red ik voor geen meter. Met ongeveer 6 km. per uur voel ik mijzelf al een hele pief maar dat is nog lang geen 7 km. per uur. Probeer het maar eens uit op de fiets 6 of 7 km. per uur.
Ongeveer 31 km. lang heb ik het tempo van 6 km. per uur aan kunnen houden en toen was het op. Tempo lopen dan. Na de 3e rust ben ik aangehaakt en heb mij aangesloten bij de wat langzamere lopers. De laatste 6 km. heb ik het rustig aan gedaan en de snelheid van de laatste kilometers was gemiddeld 5 km. per uur. Voor dat moment snel genoeg.

Heb ik spijt dat ik mezelf op heb laten drijven door het hoge tempo? Nee beslist niet. Mijn tempo is niet zo hoog en als je jezelf zo af en toe niet uitdaagt zal het ook nooit hoger worden. Wandel je de 4-daagse dan is het niet handig je pas niet te kunnen versnellen of een uurtje een hogere snelheid aan te houden. Even uit de comfortzone, voor het goede doel.

P1160100 (Small)

 

Te voet van Amsterdam naar Arnhem

De ANWB opende in 1914 de eerste bewegwijzerde wandelroute van Nederland, de eerste en daarmee de oudste wandelroute in ons land. De route werd door middel van een wandelboekje uitgegeven en grotendeels nog te lopen maar is wel aangepast zodat b.v. drukke wegen gemeden worden en kanalen en rivieren overgestoken te kunnen. De route bestaat uit 6 etappes maar dat kun je natuurlijk naar eigen inzicht aanpassen.

Mijn oorspronkelijke idee was om ergens te overnachten en een aantal etappes achter elkaar te lopen maar wegens tijdgebrek heb ik daar vanaf gezien. De eerste etappe heb in principe van station naar station gelopen.

Te voet van Amsterdam naar Hilversum

Het startpunt van de eerste etappe is dichtbij station Amsterdam-Amstel, het eindpunt in Hilversum centrum. Vanaf het centrum is het ongeveer 250 mtr. lopen naar het NS-station. Mocht je wel willen overnachten, de ANWB geeft mogelijke suggesties aan om te overnachten.

P1150638 (Small)

De eerste route van 30 km. hebben Wandelneef en ik afgelopen vrijdag gelopen.
Wandelneef had hem al eens gewandeld maar wilde met alle liefde de route nog een keer lopen omdat hij prachtige is.
Dat beloofde dus wat. We hadden er zin in.

We troffen elkaar ‘s-morgens om half 8 op station Amsterdam-Amstel waarna we richting het startpunt wandelden. Nog geen 100 mtr. daar vandaan was al een koffie tentje maar we hebben de verleiding kunnen weerstaan en zijn doorgelopen.
Veel restaurantjes kom je niet tegen onderweg dus zorg zelf voor je natje en droogje. Onze eerste stop was in Nigtevecht en dan ben je al snel 15 km. verder vanaf de start.

P1150646 (Small)We wandelden richting Watergraafsmeer, langs begraafplaats Nieuwe Ooster richting Diemen. Bij Diemen staken we de Weespertrekvaart over waarna we lange tijd langs het water liepen. Tijdens de gehele eerst etappe blijft het water een grote rol spelen.
P1150668 (Small)Zo wordt bij Driemond het Amsterdam-Rijnkanaal over gestoken. Helaas zie je niet veel van het Amsterdam-Rijnkanaal doordat bomen en struiken het zicht belemmeren. Het zicht wordt richting Nigtevecht weer ruimschoots goed gemaakt omdat daar langs de Vecht gewandeld wordt en in Nigtevecht met een voetveer overgestoken moet worden.

Nigtevecht een prachtig dorp met oude panden, kleine en grote huizen allen in het wit. P1150689 (Small)De huizen worden veelal gesierd met prachtige rozenstruiken in de tuinen of klimmend tegen de huizen op.
Het is vroeg als we in Nigtevecht aankomen en de plaatselijke horeca is nog niet opgestart. Dan maar even naar het bakkertje om iets lekkers te kopen.
Daar worden we onthaald met heerlijk gebak en krijgen er ook nog een kop koffie bij. Onze outfit wekt nieuwsgierigheid op en zo belanden we in een gezellige babbel terwijl wij ondertussen onze voeten even aflaten koelen.
Wat een fijne plek om te wonen, althans dat horen we van diverse bewoners.

P1150724 (Small)Na de koffie vertrekken we en steken we met  het voetveer de Vecht over.
Door de weilanden richting Ankeveense Plassen. Het is erg rustig overal. Iedereen is zich waarschijnlijk aan het voorbereiden op de Pinksterdagen en wij wandelen zomaar dwars door Nederland. Langs de Vecht richting Nederhorst den Berg.
Dan weer door weilanden waar zwanen foerageren en de schapen grazen en zo komen we de Ankeveense plassen uit. Hier is het wat drukker aan het worden met fietsers en hardlopers maar last van elkaar hebben we totaal niet.

Na de Ankeveense plassen lopen we via het bos en door de weilanden Hilversum binnen.P1150784 (Small)
Het bleek aan de rand van Hilversum te zijn want we moesten nog wel een stukje Hilversum door voordat we in het centrum belanden maar we roken onze beloning al. Een zochten een terrasje op waar we lekker uit konden blazen en iets lekkers nuttigen.
Wandelneef neemt koffie en een wafel met kersen. Ik neem een heerlijk biertje.
Eén pilsje mag tenslotte, voor het herstel.

Ondertussen begon het harder te waaien en maakten we ons snel uit de voeten richting huis. Allebei hadden we een reis(je) voor de boeg voordat we thuis op de bank neer konden ploffen. De treinen reden niet meer volgens schema en de reistijden waren aangepast. Aangekomen op het station liepen de wachttijden aardig op, niets aan te doen. Het is niet anders.
Bijgekletst en voldaan namen we afscheid van elkaar op het station van Hilversum.
Een fantastische route om te wandelen. De volgende etappe(s) zullen vast anders zijn maar vast niet zo mooi.

Zin om alle foto’s te kijken die ik onderweg gemaakt heb?
Klik dan H I E R 

Rondom Eibergen

Eibergen ligt dicht bij de Duitse grens, wij kunnen de verleiding niet weerstaan om even Duitsland in te gaan om ergens koffie te drinken. Daar hoort natuurlijk een lekker stuk Duits gebak bij. Zoek wel een Conditorei omdat daar de echte taarten te krijgen zijn.
Ga je bij een bakker koffie drinken die ook een terras of koffiehoek heeft voor zijn klanten dan zijn het vaak plaattaarten of koffiebroodjes. Ook prima, het is maar net waar je naar op zoek bent.

P1150631 (Small)Naast het koffie drinken gaan we eigenlijk ook altijd naar de DM drogist (Denk Mit)
Douchegel eigen merk merk 0,55 de lippenstift van Rimmel € 6.25, in Nederland betaal je meer dan het dubbele deze lippenstift n.m. € 12,95
Eigen merk maar ook diverse andere drogisterij merkartikelen worden bij de DM verkocht en zoveel goedkoper dan in Nederland. Toiletpapier, tissues, schoonmaakartikelen, babyshampoo, talkpoeder, kortom alles voor babyverzorging.
Naast de drogisterij artikelen wordt er een indrukwekkend assortiment aan reform artikelen verkocht. Ik kan het iedereen aanraden daar eens een kijkje te gaan nemen. Het eigen merk is prima, wil je echter vasthouden aan je eigen merk, grote kans dat het daar te koop is en veel goedkoper dan in Nederland.

P1150619 (Small)Zaterdag vertrokken we naar Ahaus om koffie te drinken en een DM drogisterij te zoeken. Na het parkeren eerst richting Kasteel Ahaus dat gebouwd is tussen 1688 en 1695. In de Tweede Wereldoorlog totaal verwoest bij een bombardement en na de oorlog compleet herbouwd. Een gezellige drukte bij het kasteel. Ridders en Jonkvrouwen liepen rond en nodigden iedereen uit om een kijkje binnen te nemen.

Zoekend naar de koffie of en DM drogist stuitten we plotseling op een bijzonder gebouw. Was het een betonnen bunker, of toch niet?
Ahh, het is een kerk. De Maria-Tenhemelopnemingkerk.
Even naar binnen en kijken hoe hij er van binnen uit ziet. Niets vermoedend stapten we naar binnen en kregen we zomaar een prachtige openbaring.
Een kerk zo bijzonder en mooi van binnen. Hier hadden we niet op gerekend.
We hebben al veel kerken gezien maar zoiets als deze kerk zijn we nog nooit tegen gekomen.

De hele kerk is opgebouwd uit lamellen gevels. Tussen de lamellen is glas geplaatst waardoor het (zon)licht overal de kerk binnenkomt door het gekleurde en bewerkte glas.
De oorspronkelijke kerk is uit de 14e eeuw maar een aantal malen door brand verwoest en weer opgebouwd. In 1960 bleek de kerk bijna op instorten te staan en werd er besloten om het kerkschip af te breken en opnieuw te bouwen.
De kerktoren is blijven staan en het schip bestaande uit betonlamellen is tegen de kerktoren gebouwd. Binnenin de kerk ziet het er zo fantastisch mooi uit dat de gehele buitenkant ineens ook mooi wordt of waarderen kunt.

480px-Ahaus_Marienkirche 1
Wikipedia, Publiek domein

 

Eibergen aan de Berkel

Sinds vrijdag zijn we weer terug van onze  jaarlijkse vakantie met de oudste dochter.
In een aangepast huis met een tillift, hooglaag bed en een douchestretcher redden we ons prima met haar. De huizen hebben meer aanpassingen voor gehandicapten maar die hebben wij niet nodig. De huizen hebben uiteraard geen drempels, zijn goed te verwarmen en hebben een complete keuken waar je naar harte lust je gang kunt gaan.
De huizen van het Prinses Beatrixfonds lenen zich perfect voor vakantie met minder validen en/of gehandicapten.

DSC08811 (Small)Dit jaar was Eibergen de keuze om vakantie te vieren met onze dochter.
Eibergen is een dorp in de Achterhoek met rond de 12.000 inwoners. Diverse kleine en leuke straatjes komen in het centrum van Eibergen uit. Een groot rond plein waar bijna alle winkels zijn te vinden die je nodig zou kunnen hebben. Rondom het plein lopen weer de wat grotere wegen waaraan bijna alle supermarkten die je maar kunt bedenken gevestigd zijn. Compact en goed te belopen. Wij verbaasden ons over, wat een betrekkelijk klein dorp is er zoveel supermarkten zijn.

Eibergen is misschien wel klein maar ook een redelijk oud dorp. Rond 1188 zijn de eerste DSC08619 (Small)meldingen van het dorp Eibarge. Het heeft nog een aantal historische pandjes en de dorpskern is ondanks de winkel rondom het plein gezellig. Maar wat Eibergen nu echt zo leuk maakt is de Berkel die langs het dorp meandert.
De Berkel ontspringt in Billerbeck in Duitsland en mondt bij Zutphen uit in de IJssel.
Een grote rivier is het niet maar het water stroomt via verschillende niveaus lekker door naar beneden. Pleziervaart is er evenmin, daar is de rivier te smal en klein voor.
De botenvereniging (ik denk kano’s) heeft zich wel gevestigd aan de oever van de Berkel midden in het dorp. Daarnaast is het mogelijk om met een Fluisterboot en een gids de Berkel op te gaan die je wegwijs maakt over de rivier en zijn geschiedenis.

DSC08803 (Small)Die Berkel vinden wij juist zo leuk omdat hij ten eerste vanuit ons vakantiehuis bijna te zien is en ten tweede omdat er ondanks dat het een kleine rivier is er vaak wat te doen is op of rondom de Berkel.
Valt er wat te beleven op de Berkel dan merken we dat bijna direct. Denk trouwens dat wij de enigen zijn die de vitrage van de ramen gelijk aan de kant schuiven als we binnen komen vallen. Lekker naar buiten kijken of er op het veld of op de Berkel wat te beleven valt en mocht dat zo zijn er snel op af.

Door die Berkel zijn er ook weer heel veel verschillende vogels. Ja eenden natuurlijk maar ook vogels die langs de oever van de rivier leven. Helaas kennen we nog lang niet alle vogels laat staan we ze weten te vinden maar dat is ook niet nodig.
Zie je een fotograaf met een joekel van een telelens op zijn camera, luister waar hij naar staat te luisteren en kijk in de richting waarin hij kijkt of zijn camera op gericht is.
Gegarandeerd dat de vogel te vinden is die zoveel aandacht trekt.
Thuis even Googelen en je weet hoe hij heet en kan hij aan je verzameling gespotte vogels toegevoegd worden.

 

Mogelijkheden om te wandelen en fietsen vanuit Eibergen zijn legio.
Wat ons opviel was de Flamingoroute. Flamingo???? De falmingodans of de vogel? Wat bedoelen ze nu? Flamingo’s kom ik alleen maar gekortwiekt in dierentuinen tegen.
Echte flamingo’s vind je dus ook in Zwillbroekerveen net over de grens bij Duitsland.
Het geschreeuw en gekwetter van de kokmeeuwen komt je al snel te gemoed. Flamingo’s en kokmeeuwen schijnen een goede combinatie te zijn. Het voedsel van flamingo’s bestaat uit algen, wieren en de uitwerpselen van kokmeeuwen. Een goede verrekijker of fotocamera met zoveel mogelijk zoom is wel handig om ze te kunnen bespieden. We hebben ze gezien maar misten het juiste materiaal om de vogels goed in beeld te krijgen.  Middenin de ven is een eiland waar de flamingo’s broeden. De afstand vanaf de vogelspotplaats is vrij groot. Gelukkig maar voor de flamingo’s en andere vogels.
De flamingo’s die daar broeden zijn vrij licht van kleur. Ze zijn niet ziek of zo maar dat komt weer door het voedsel wat ze eten.
Caroteen geeft kleur aan de flamingo’s en deze krijgen onvoldoende caroteen binnen. Geen afwijking en geen tekort ze worden alleen minder oranje van kleur.