W.o.W. Herstarten

Hiep hiep hoera, de trainingen zijn herstart. De inschrijving van de 4-daagse is een feit, het feest kan weer beginnen. Met de winterdagen loop ik veel minder dan normaal, hooguit 10 km. per wandeling en dat is voor mijn doen niet veel. Door de inschrijving, de 6e keer al dit jaar (waar blijft de tijd), begon ik een beetje zenuwachtig te worden. Zou ik het nog kunnen, meer dan 10 km. lopen?  Afgelopen dinsdag heb ik daarom gelijk de proef op de som genomen, m’n trainingsmaatjes Flip en Flop aan geschoven en op stap gegaan. Met een grote omtrekkende beweging rond onze woonplaats, fototoestel paraat en de OV kaart strak op zak ben ik vertrokken. Het weer was grijs maar regen bleef uit. Tijdens dit soort wandelingen wordt ik altijd wel een keer verrast, mooie plaatjes onderweg en vaak bijzondere ontmoetingen. Het is iedereen wel duidelijk, het seizoen is herstart.

Dit verhaal is een bijdrage aan de schrijfuitdaging ‘Write on Wednesday’ van Melodyk.nl

 

Vriendschap

Langzaam begon het tot haar door te dringen, de vriendschap met de vriendin die ze al jaren kende was aan het tanen. Paula had er al een paar nachten wakker van gelegen, zoekend naar antwoorden. Lag het aan haar zelf? Net nu ze meer tijd kregen om te besteden aan hun vriendschap leek de vriendschap juist te bekoelen.
Kwam het doordat ze elkaar beter leerden kennen, voldeed ze toch niet aan de verwachtingen van haar vriendin? Paula had zelf ook wel een paar dingen ontdekt bij haar vriendin die ze tot dan toe nog nooit gezien had, maar ze liet zich niet kennen. Onvolkomenheden had iedereen dus haar vriendin mocht ze ook hebben.
Daar kon Paula wel mee omgaan, maar wat was er aan de hand dat het minder lekker liep. Was ze niet meer interessant genoeg omdat ze veel minder was gaan werken? Paula kon niet meer mee klagen over collega’s of teamleiders die het helemaal verkeerd zagen of werkdruk die steeds hoger en hoger werd.
Ze had besloten om zuiniger te gaan leven en een baan voor halve dagen te zoeken waar de werkdruk niet zo hoog was als bij haar vorige baan. Een heftige beslissing maar wel over wogen had ze gekozen om het rustiger leven zowel met geld als met werk. Het lukte Paula goed om rond te komen met veel minder geld dan voorheen. De consequenties daarvan waren wel dat ze vaker nee moest zeggen op uitnodigingen die (veel) geld kostten. Vakanties waren daardoor minder talrijk geworden bijvoorbeeld. Ze kon niet meer zomaar met iedereen mee op vakantie. Uit eten gaan deed ze ook bijna niet meer. Het was aanpassen en puzzelen geweest maar ze redde het met minder geld en het gaf haar een goed gevoel en zoveel meer rust in het hoofd. Paula was eigenlijk wel een beetje trots op zich zelf maar zou het mogelijk zijn dat haar keuze het einde van de vriendschap met haar vriendin ging betekenen?
Ze had de nodige moeite gedaan om de vriendschap weer aan te wakkeren maar het leek alsof ze steeds verder uit elkaar dreven. Terug naar haar vorige leven wilde ze zeker niet meer en zou inmiddels bijna onmogelijk worden. Daar had ze te rigoureuze beslissingen voor genomen.
Het zou haar nog wel een paar slapeloze nachten gaan kosten maar ze hoopte vurig dat het bij deze ene vriendin zou blijven.

Dit verhaal is schrijfuitdaging # 9 ‘Vriendschap’ van Schaap Schrijft. Voor meer verhalen van deze schrijfuitdaging klik hier.

 

Pestkoppen

Boos keek ze om haag naar de jongens die haar gepest hadden. Rood haar, een brilletje en een grote spleet tussen haar voortanden, dan ben je snel het pispaaltje. Nu waren het de jongens maar gisteren waren het de meisjes. Ze had kleren aan die door haar moeder gemaakt waren. Vonden die meiden maar niks. Zij vond wat haar moeder maakte best leuk. Moeder kon goed kleding maken bovendien mocht ze zelf altijd de stof uitkiezen, dus wat was er nu eigenlijk mis mee?
Morgen, dan zou ze die blaaskaken eens een lesje leren, even laten zien dat ze meer was dan alleen rode haren.
De volgende ochtend vertrokken ze al snel naar de gymzaal. Ze hoopte dat ze een balspel gingen spelen maar eigenlijk maakte het haar niets uit. Toestellen of een balspel alles was goed. De juf stelde voor om basketbal te gaan spelen. Jippie!!!!!
Twee teams werden gekozen. Ah, dit is mijn kans. Ze werd bijna als laatste gekozen maar dat maakte haar niets meer uit, nu kon ze laten zien wat ze waard was. Het spel begon,  ze verdedigde als een gek haar basket. Toen het gevaar geweken was holde ze met een rot vaart richting het vijandelijke basket.
Zowaar daar kreeg ze de bal te pakken. Dribbelend en spelers ontwijkend probeerde ze dichter bij de basket te komen. Ze greep de bal,  gooide…… ooeeeiii, op het nippertje, bijna er in. Een jongen uit haar team wist de bal te pakken te krijgen, stuiterde verder, mikte….. en de bal kwam met één klap in de basket. Zij had de bal niet in de basket gekregen maar ze was wel door de vijandelijke linie gebroken.
Ze keken haar met een mengeling van vreugde en verbazing aan. Echt vrolijk wilden ze nog niet worden want gisteren hadden ze haar nog gepest.
Het spel ging door en de hele wedstrijd wist ze haar mannetje te staan en zelfs een paar keer te scoren. Dat was dat. Voorlopig zou het pesten wel even voorbij zijn aan de gezichten van haar klasgenoten te zien. Nu die jongen 2 groepen hoger nog.

tekening van amandine pui (small)
Tekening van Amandine Piu

Dit verhaal is schrijfuitdaging # 8 ‘Pestkoppen’ van Schaap Schrijft. Voor meer verhalen van deze schrijfuitdaging klik hier

6WMB Roddel

Het 6 Woorden met beeld verhaal is een idee van Doldriest.com voor meer verhalen klik hier

De opdracht van 16 januari, maak een verhaal van 6 woorden over ‘RODDEL’

DSC_0563

Stiekem smullen van een vette roddel

Flip en Flop, de wandelschoenen van AnneMarie maken samen met hun vrienden nog wel eens wat mee. AnneMarie ziet het meestal van de zonnige kant. Flip en Flop neigen naar de iets minder zonnige kant en dat levert soms hilarische verhalen en vette roddels op.

Oud & Nieuw

Bijna letterlijk wandelden we het oudejaar uit en het nieuwe jaar in.
Wandelend zodat we een glaasje wijn konden drinken op oudejaarsavond bij onze vrienden. Wandelen, soms noodzaak maar vaak voor ons plezier.
Mijn benen hebben me in het oude jaar iets meer dan 1330 geregistreerde wandelkilometers gedragen. Daar komen 260 aan geregistreerde golfkilometers bij en dan blijven er nog heel wat ongeregistreerde kilometers over die ieder normaal mens loopt. Thuis, bij het boodschappen doen eigenlijk lopen we wat af in ons leven.
Door het bijhouden van deze twee lijstje in het oude jaar begin ik eigenlijk nieuwsgierig te worden hoeveel ik nu precies loop in een jaar. Op de kilometer nauwkeurig bij houden gaat niet lukken maar het aantal stappen en de wandel- en golfkilometers zijn wel bij te houden. Best een mooi doel voor het nieuwe jaar.
Ergens moet m’n activitiy tracker nog liggen waarmee ik statistieken compleet kan maken. Zo even zoek en om doen.
Een heel nieuw jaar om wandelkilometers te maken, bij te houden en over die gewandelde kilometers te schrijven. Een heel nieuw jaar om jullie mee op sleeptouw te nemen langs ‘s-Heeren wandelpaden, maar niet alleen wandelpaden. Een stad, een landgoed er is zoveel te wandelen en te zien.
Aan het eind van het jaar, zo rond Oud & Nieuw gaan we er lekker bij zitten om terug te denken aan alle mooie momenten van het oude wandeljaar en mijmeren over alle kilometers die mogelijk in het nieuwe jaar weer gemaakt kunnen worden.
Loop in het nieuwe jaar weer via de digitale weg weer mee of wandel eens een tochtje met me mee. Houd je eigen kilometers eens bij en het zal je verbazen hoeveel er aan het eind van jaar aan genoteerde kilometers zullen staan.
Volgens mij heb ik het al 100 keer geroepen maar voor diegene die het gemist hebben, een beweeglijk en gezond nieuw jaar toegewenst.

Dit verhaal is ook onderdeel van de ‘Schaap Schrijft’ schrijfuitdaging #7: Oud & Nieuw 

 

6WMB, Thuis

Het thema voor de schrijfopdracht ‘6 woorden met beeld’ van Marion Driessen is,
THUIS

DSC_0007.JPG

Na iedere reis weer fijn thuis

Reizen, het is niet mijn lust en leven maar ik ontdek wel graag de wereld. Dichtbij en af en toe eens veraf, ik ben er wel voor te porren. Niet te vaak in een jaar want een leven van enkel zorgen dat de koffers gepakt zijn en zorgen dat de was uit de koffers weer schoon is, is voor mij een leeg leven.
Na iedere reis wil ik de tijd nemen om te verwerken en tot rust te komen. Nadenken en  nalezen wat ik gezien heb. De verhalen goed tot me door laten dringen, wat heb ik geleerd en wat heb ik gehoord over de (verre) reisbestemming. Foto’s kijken en me verwonderen over alles wat ik gezien heb en beseffen dat ik daar echt geweest ben.
Thuis is het nagenieten en steeds weer tot de conclusie komen hoe goed het thuis is.
Thuis in ons eigen huis en thuis in ons eigen landje.

‘NEE’ Schrijf uitdaging #6

De schrijfuitdaging van Schaap Schrijft is deze keer ‘NEE’
De opdracht wordt om de 14 dagen op zaterdag gegeven.
De enige regel is, schrijven of dichten over de opdracht met maximaal 150 woorden (exclusief titel)
Wil je meer verhalen lezen kijk dan bij Schaapschrijft

NEE, een woord wat ik eigenlijk niet graag gebruik. Gebruiken doe ik het dan ook weinig. Komt er een (hulp) vraag dan kijk ik wel uit om direct nee te zeggen. Meestal ligt ja op mijn lippen en wordt gelijk uitgebraakt. Later als de vrager weg is begint de praktische ik me in te laten zien dat het misschien niet handig was om gelijk toe te geven en in plaats van ja een NEE veel beter was geweest.
En dan de keren dat ik NEE gezegd heb en het achteraf beter ja het kunnen zijn.
Voortschrijdend inzicht noemen ze dat, maar dat inzicht kwam natuurlijk veel en veel te laat. On-omkeerbaar, wat een spijt. Okè, wie heeft dat niet?
Blijkt bovendien dat we een veel te rooskleurig beeld van onszelf hebben en zou het zo maar kunnen dat ik toch te vaak Nee zeg.
Het is gewoon een rot woord.

DSC_0128 (Small)