Ziek geweest

Ziek geweest

Mooie gesprekken
Vermoeiende gesprekken
Gesprekken met zorg

Vingers blauw getypt
Appjes, mailtjes en smsjes
Veel telefoontjes

Kaarten en bloemen
Bezoekjes in overvloed
Koffie met een koek

Op de voet gevolgd
Goede wensen en advies
Actie in Blogland

Verwennerij thuis
Lekkernijen en aandacht
Ruimte voor herstel

Ik mag weer verder
Fijn dat jullie er waren
Een ieder, bedankt

DSC_0473

Herstel up-date

Vorige week om deze tijd is er een flinke lastpak uit mijn buik verwijderd. De galblaas vond het DSC_0459langere tijd nodig om het vege lijf te teisteren en daar is om meer leed te voorkomen een stokje voor gestoken.

Nu een week later voelt het al een stuk beter aan. Het herstel gaat met grote ups en soms een flinke down. Afgelopen zaterdag ging het zo goed dat ik het niet nodig vond om ‘s-middags even te gaan rusten. Daar was mijn lichaam het helaas niet mee eens waardoor ik zondag een behoorlijke dipdag heb gehad. Wel zijn we op verjaardagsvisite geweest maar voor vertrek zat ik mezelf al in de weg.  De gezelligheid heeft me redelijk lang op de been gehouden maar bij thuiskomst ben ik gelijk voor een paar uur het bed in gedoken. Daar komt bij dat de pijnstillers inmiddels op zijn en ik alleen nog gebruik mag/kan maken van paracetamol.

DSC_3050 (1)Ondanks zondag ben ik heel tevreden over het verloop van het herstel. Zo tevreden zelfs dat ik al aan sporten begin te denken. Na 2 weken is het toegestaan om weer rustig aan het sporten op te bouwen. De verveling begint ook een beetje toe te slaan ondanks de vele ziekenbezoekjes. Zeker, ik kan met huishoudelijke klusjes beginnen maar voor mijn gevoel ben ik lang genoeg thuis geweest, ik wil er wel weer uit. Ondanks de verveling en het eruit willen zal toch even mijn gemak moeten houden denk ik.

Zes weken lang niet meer van 4 kilo tillen is ook zoiets? Wat mag wel en wat mag niet? Stofzuigen vind ik ook zwaar werk maar is geen tillen. Er wordt kracht gebruik, die voor mijn gevoel door de buikspieren gegenereerd wordt en niet alleen vanuit je armen komt. Was op hangen, daar rekt je buik zo lekker van uit, fijn voor de littekens en de buikspieren die ze een uur lang uit elkaar hebben gehouden. Volgende week maar eens kijken of er rustig aan wat langer gewandeld en gefietst kan worden. Het gaat goed en dat willen we graag zo houden.

 

Opname

Na de zoveelste gebroken nacht
Maar weer naar de huisarts met een klacht
Snel doorverwezen
Echo bekeken
Een galblaas die knapt wordt er verwacht

Gisteren nuchter en vroeg komen
Zonder iets van opsmuk vertonen
Nagels zonder lak
of ogen in’t zwart
Sieraden en bling bling verboden

Later een roze buik met gaten
Vul tijd met dommelen en slapen
Nu maar afwachten
wat blijft aan klachten
Utopie? Aan pijnvrij vergapen?

wheelchair-2047415_640

Foto van Pixabay

Nesteldrang

Bijna iedere zwangere vrouw vertoont in de laatste weken van haar zwangerschap nesteldrang. Zelfs mannen kunnen er last van hebben. Aangestoken door hun vrouw gaan ze doen ze spontaan mee met klussen en verzamelen. Nesteldrang komt waarschijnlijk uit de oertijd. Vroeger leefden de mensen in bossen en holen en als er een kindje kwam dan werd er een schone plek en comfortabele plek gecreëerd. In deze tijd uit nesteldrang zich door het veelvuldig wassen van babykleding en het schoonmaken van de babykamer en als dat klaar is krijgt de rest van het huis een grondige poetsbeurt.

Naast poetsen en boenen hoort er ook verzamelen van spulletjes bij. Vroeger verzamelden ze takken, bladeren, mos om een zacht mandje of slaapplekje te maken. Misschien werden er wel konijnen geschoten om dekentjes of kleertjes voor de baby te maken. In deze tijd kunnen we naar de winkel stappen en kopen wat we denken nodig te hebben. Dat er veel meer gekocht wordt dan nodig is, is wel bekend. Het is ook allemaal zo schattig die babyspulletjes.

In de tijd dat wij, vrienden familie en kennissen kinderen kregen werd er rond de tijd dat de nieuwe boreling zich moest melden geroepen: ‘Oh Marietje (of wie dan ook) is aan het poetsen geslagen, ze heeft zo’n last van nesteldrang. De baby zal binnenkort wel komen.’

Ik vond het allemaal maar lariekoek. Volgens mij was het een logisch gevolg van het zwanger zijn en een kindje krijgen. Het kan toch niet anders dat je babykleertjes gaat kopen een babykamertje klaar maakt en zorgt dat de boel er een beetje netjes uit ziet. Toen ik zwanger was van de eerste wilde ik wel eens zien of ik een paar weken voor de uitgerekende datum ook een poetsmanie zou krijgen. Ik geloofde er niets van.  Wanneer alles ingekocht, gewassen, gesopt en gepoetst was, dacht ik zeker te weten dat die manie mijn deur voorbij zou gaan.

Om dit te kunnen ontdekken moet je wel volhouden 40 weken zwanger te zijn. Twee keer zwanger geweest en twee keer waren lang voor de uitgerekende datum de kinderen er al. Twee keer zwanger geweest en drie kinderen krijgen was net zo bijzonder als die vroeg geboortes. Maar daarmee was het onderzoek naar mijn vermeende nesteldrang in zijn geheel mislukt.

Zoals ik in mijn vorige blog al schreef,  De kogel is door de kerk en naar het ziekenhuis moet heb ik  nu ineens een nesteldrang. Kloppen, zuigen, poetsen, dweilen en zemen, het hele huis moet spik en span. Als het enigszins mee zit dan ben ik snel aan de beterende hand, maar je weet maar nooit. Mijn vriendinnetje heeft ruim een week geleden de zelfde operatie gehad en het gaat aardig goed met haar maar één wondje wilde niet goed helen en daar heeft ze toch behoorlijk last van. Ze ligt meer en langer op bed dan ze eigenlijk verwacht had.  Hele visioenen kreeg ik van die langdurige bedlegerigheid. Dat kan mij net zo goed overkomen en dan kun je maar beter het huis aan kant hebben. Dan is er na de operatie rust en ruimte om tijd te nemen voor het herstel.

Verzamelen doe ik ook. Een paar lange broeken die bovenin wat weider zijn dan normaal en met elastiek erin. Een paar nieuwe t-shirtjes die iets ruimer om de buik vallen. Het moet zo comfortabel mogelijk zitten en draagbaar zijn. De buik zal met gas gevuld worden om ruimte te creëren en na de operatie een tijdje dik blijven. Ik moet er niet aan denken om dan met een dikke spijkerbroek inclusief riem rond te moeten lopen.

Poetsend en druk met de boodschappen doend bedacht ik ineens, dit lijkt wel nesteldrang. Maar bij nesteldrang heb je ook last van hormonen en dat speelt niet. Zo rees wederom de vraag: ‘Nesteldrang, bestaat het eigenlijk wel?  Is nesteldrang niet een logisch gevolg van……..?

DSC_0450

 

 

 

 

Gedachten

Gedachten

Vooral ‘s-nachts. Gelukkig niet elke nacht maar zo af en toe pffffffff.

questions-1922477_640

Gedachten
buitelen levensgroot
door mijn hoofd
Ergens diep van binnen
staan ze zich te verdringen
Voor de spelonken, zoekend naar houvast
Door elk bovendrijvend onderwerp wordt ik verrast
Wil graag slapen, begin me op te winden
Adem in, adem uit, probeer de slaap te vinden
Helaas te laat, een enkel uurtje nog, de wekker gaat

Terugblik op 2016

Terugblikken, ik ben er niet zo goed in maar wil het toch wel proberen. Waarom toch proberen als je er niet goed in bent? Omdat ik het terugblikken van andere bloggers erg leuk vind en vaak het, och ja dat is waar ook gevoel krijg. Laten we het daarom maar herinneringen noemen dat klinkt voor mij wat minder zwaar dan terugblikken. Herinneringen van 2016.

De eerste herinnering van 2016 bij mij zijn die van een sportief jaar. Ik heb de  De Marikenloop gedaan met dat gekke gevoel ‘ik doe het nooit meer’  maar na 5 minuten over de finish te zijn al over de volgende keer na te staan denken.

De 4-daagse heb ik dit jaar weer gelopen en ik vond het deze keer erg zwaar omdat het vanaf dag 1 warm was. Velen met mij hebben het gelukkig zwaar gevonden, die hitte. Dat we de laatste dag van de 4-daagse een grote regenbui op ons kop kregen was zeer welkom. Door die regen heb ik op het laatst nog een paar grote blaren opgelopen maar die voelde ik aan het eind van de dag gelukkig pas en had het er graag voor over. Zo kregen we de kans om een beetje af te koelen.

De ‘Heiderun’ heb ik samen met m’n hardloopvriendin gedaan. De erg run was zwaar maar waar we samen zoveel plezier van gehad hebben dat we elkaar plechtig beloofden om samen meer runs te gaan doen. Zo jammer, ze gaat verhuizen naar een stad 40 km. verder.

Een aantal steden zijn door ons bezocht omdat Vereniging Hendrick de Keyser daar open dagen had van enkele monumentale panden die zij in bezit hebben. 2016 is het eerste jaar dat we lid zijn van deze vereniging die zich als doel stellen om erfgoed te kopen, op te knappen en er voor zorgen dat ze voor het nageslacht bewaard blijven. De bloggen die ik er over geschreven heb waren erg leuk om te doen maar ook intensief. Je wilt tenslotte geen halve waarheden schrijven.

Na veel wikken en wegen ben ik mee gaan doen aan Zwijmelen op Zaterdag gaan doen. Met het idee niet aan alles mee te willen doen ben ik toch overstag gegaan. Niet omdat ik zo’n grote muziekkenner ben maar wel vaak met muziek bezig ben en veel herinneringen aan muziek heb. Ik kom er niet altijd aan toe maar vind het erg leuk om aan mee te doen.

Een paar maal heb ik over een goed doel geschreven. Enkel en alleen omdat die doelen het verdienen om die aandacht te krijgen. Manege zonder drempels en Swim to Fight Cancer waren er 2 van en volgend jaar komen er zeker weer een aantal goede doelen langs.

Er zijn voor mij vele hoogtepunten geweest wat bloggen betreft. Ik zou nog veel meer op kunnen noemen wat ik met veel plezier geschreven en beleeft heb. Niet altijd kom ik aan schrijven toe maar van plan om te stoppen ben ik nog lang niet.

Hopelijk hebben jullie, volgers, lurkers en lezers ook plezier aan mijn schrijfsels beleefd? Bloggen is leuk maar het wordt extra leuk als je merkt aan reacties, mailtjes, appjes of mondelinge opmerkingen dat je blogjes gelezen en gewaardeerd worden. Dank voor alle reacties en opmerkingen. Als 2017 net zo’n blogjaar wordt als 2016 dan ga ik er weer voor. 

p1000580-effects

 

Z.O.Z. De taal van mijn hart

Taal.
De taal
van mijn hart.
luisteren we nog naar
de taal van ons hart?
Luisteren we nog naar ons zelf?
Of laten we ons overschreeuwen door anderen?
Ieder die harder en luider schreeuwt dan wijzelf?
Social media, het nieuws, collega’s, vrienden, familie, onze baas?
Luister jij nog naar je hart, wat je werkelijk wilt?

De taal van mijn hart – Stef Bos en Amanda Strydom

Voor meer zwijmels kijk bij Marja

Vrienden

img_20160330_093653Laatst vroeg iemand mij, wat is nu het verschil tussen een vriend(in) en een goede kennis? Een vriend(in) is iemand waar je iets mee hebt, waar je wat mee kunt doen. Borreltje drinken, uitgaan noem het maar op. Maar dat kun je met een kennis ook. We kwamen er niet uit wat nu precies het verschil is.

De vraag liet me echter niet los en toen ik haar onlangs weer zag begon het gelijk weer in mijn hoofd rond te spoken. Daar moet ik iets mee anders blijft de vraag nog maanden hangen.

Definitie van een vriend:
Vriendschap is een nauwe (over het algemeen niet-seksuele) relatie of verhouding tussen twee of meerdere mensen waarbij het geslacht geen rol speelt. Een vriendschap is dus mogelijk tussen man en vrouw maar ook tussen twee mannen of twee vrouwen. Het belangrijkste waarop een goede vriendschap gebouwd is, is vertrouwen en onvoorwaardelijkheid. Iemand met wie men vriendschap heeft noemt men een ‘vriend’ of ‘vriendin’. Synoniemen zijn ‘kameraad’, ‘kornuit’, ‘makker’, ‘maat’, ‘gabber’, ‘slapie’, ‘mattie’ of ‘bro’ (afgeleide van brother, oftewel broeder). (Wikipedia)

Een vriend of een vriendin is meestal uit je jeugd, de tijd op school, middelbare school, beroepsopleiding, universiteit, de sportclub,  de muziek, je bijbaantje. Vaak ben je nog alleen waardoor je je vriend of vriendin zelf kunt kiezen en geen rekening met een partner hoeft te houden.

Later vrienden maken als je volwassen bent hangt van veel factoren af.
Ben je alleen, heb je een relatie, ontmoet je veel mensen.
Ben je single dan zal het iets makkelijker gaan dan wanneer je een relatie hebt. Het is prettig als je partner ook een klik heeft met je nieuwe vriend(in) zodat je op een ongedwongen manier met de vriendschap en tijd die een vriendschap kost om kunt gaan.
Ga je relaxed met mensen om dan is een vriendschap misschien snel gesloten, tenminste als je daar behoefte aan hebt.
Het kan zijn dat je geen behoefte hebt aan veel vrienden. Een paar vrienden kan voor jouw gevoel voldoende zijn terwijl anderen er niet genoeg van kunnen hebben..

Een goede kennis zit misschien bijna tegen een vriendschap aan maar met een kennis is de relatie minder hecht dan met een vriend(in)

Definitie van een kennis:
Met een kennis gaat men over het algemeen luchtig vriendschappelijk om; wederzijdse verwachtingen, inspanningen en verplichtingen zijn in dat soort contacten niet zo belangrijk en soms geheel afwezig. (Wikipedia)

Zelf denk ik dat de manier waarop je in het leven staat ook bepalend is of iemand een vriend(in) of een kennis voor jou is en hem of haar op desbetreffende manier noemt.
Ben je al eens een vriend(in) op een vervelende manier kwijtgeraakt dan zul je niet snel iemand weer een vriend(in) noemen.
Ben je een iet wat gereserveerd type dan zul je niet snel iemand toe laten in je leven en hem of haar een vriend(in) noemen.
Ben je nogal zelfstandig en heb geen andere mensen nodig, kun je jezelf goed redden dan kan ik me voor stellen dat het bij een kennis blijft. Je kunt het allemaal zelf wel.(zie definitie vriendschap)
Dacht je iemands vriend(in) te zijn en blijkt achteraf dat hij of zij daar anders over denkt dan zul je de volgende keer niet snel weer over een vriend(in) spreken.

Na het afronden van school, als er een vaste relatie is, wordt nieuwe vriendschappen aangaan lastiger. Levens zijn op de rit,  werk, sport, een relatie en bestaande vriendschappen hebben een plek in het leven gekregen en daar past vaak geen nieuwe vriendschap bij.

Later als er meer tijd komt omdat men niet meer werkt door b.v. pensionering, vroegpensioen of de partner komt te overlijden zie je vaak weer nieuwe vriendschappen ontstaan. Men heeft weer tijd en er wordt gezocht naar invulling van die vrijgekomen tijd. Door de zoektocht naar deze invulling worden er andere mensen ontmoet zodat nieuwe vriendschappen kunnen ontstaan. Plotseling bedenk je: ik geloof een nieuwe vriend(in) te hebben.

Vriendschap vergroot het geluk en vermindert ellende, door onze vreugden te verdubbelen, en ons verdriet te delen.
Joseph Addison – schrijver en dichter 1672-1719

Friendship improves happiness, and abates misery, by doubling our joys, and dividing our grief.

De Wil van het Willen

Wanneer het begonnen is weet ik niet. De eerste keer dat ik besefte dat ik iets graag wilde was toen ik nog op de kleuterschool zat en wilde leren lezen. Op de ‘lagere school’ leerde ik lezen en alle andere vakken maar ben me van die tijd niet echt bewust dat ik graag iets wilde. Het leven was één groot feest in die tijd en je deed alles wat je graag wilde zonder het je bewust te zijn van het grote willen.

Op de ‘middelbare school’ begon het bewust worden van iets graag willen en daar dan voor gaan. Ik wilde veel. Geen gekke dingen maar gewoon veel waardoor ik voor mijn gevoel in tijdnood kwam. Ik sjeesde naar huis 10 km. verder, om snel mijn huiswerk te maken en dan te gaan zwemmen of naar gymnastiekles of naar een vriendin te gaan. Of naar Oma en tante om daar samen iets te gaan bakken of eten te koken. Er was altijd wel wat wat ik graag wilde.

Dat bleef maar doorgaan dat graag willen. Ik schaamde me er wel eens voor. Er was altijd wel iets te willen. Het kon iets groots zijn wereldreizigster, verpleegster of willen zorgen voor huis en haard. Voor mijn gevoel was ik de enige die altijd veel wilde, ik had een enorme drive en daar voelde ik me van tijd tot tijd best wel schuldig over. Ik leek soms de enige.

Na mate ik ouder word verminderd het grote willen, maar toch. Ik wil nog steeds altijd wel wat. Geen grootse dingen meer maar b.v een lekkere taart bakken, een dagje uit of de Zevenheuvelenloop lopen (toch een beetje groots). Zo ligt er een heel lijstje in mijn hoofd klaar wat ik best nog wel eens zou willen en daar schaam ik me dan weer voor. Ben je niet meer piep en dan wil je nog aan hardlopen beginnen of fotografielessen volgen of……… Het stopt werkelijk nooit.

Nu las ik onlangs in het maandblad ‘Zin’ een stukje over verlangens. ‘Verlang zo lang je kan’. Zij noemen het verlangens, dat klinkt gelijk al anders dan willen.  Daar stelt de Duitse filosoof Arthur Schopenhauer: de mens is een willend wezen, dat niets bepaalds wil, maar gewoon wil.  Zo, dat staat er toch maar mooi. Dat betekent dus dat het helemaal niet zo gek is als je (nog) iets wilt. Ik kan die man wel kussen.

In het maandblad ‘Zin’  wordt vervolgens een aantal alinea geweid aan onvervulde verlangens om weer door te gaan met: Verlangens/willen. Het houdt je bezig en dat is maar goed ook zegt Dhr. Veenhoven. Want het feit dat we verlangen/willen, houdt ons aan de gang. ‘Geluk is een bijverschijnsel van lekker bezig zijn’. Daarvoor heb je verlangens nodig. Dieren worden instinctmatig aangestuurd, wij mensen moeten wat verzinnen om bezig te blijven. Het dondert niet wat je verzint, als je maar iets verzint. (Wilhelm Schmid). De geschiedenis zou zonder verlangens heel anders zijn verlopen. Smid ziet verlangen/willen als de steeds weer opkomende behoefte aan iets moois in de verte. Zonder verlangens geen vooruitgang. Niet op persoonlijk vlak en niet op technisch, economisch en politiek vlak.

Mijn probleem is min of meer geruisloos opgelost.  En zeg nu zelf, wat is er mooier dan een ‘opkomende behoefte aan iet moois in de verte’  te hebben. Mijn lijstje blijft onveranderd. Misschien wordt het nog wel aangevuld met verlangens.  Met dank aan het maandblad ‘Zin’

img_20160330_093653

Kijk en lees ook mee op de Facebookpagina de andere AnneMarie. Zou ik erg leuk vinden.