Light Festival Amsterdam

Het Light Festival in Amsterdam
Duurde even voordat ik er kwam
Drukke feestdagen
lieten vertragen
Stond toen toch eindelijk op de Dam

Beschrijving en route ophalen
zodat we niet zouden verdwalen
‘s-Avonds in’t donker
met al’t geflonker
is pijlen volgen vaak flink balen

Tien kilometer was de route
Even door pezen met de voete
Fotograferen
Anticiperen
Tijd die we nuttig besteden moeste

Alles gezien en we genoten
Te veel slechte foto’s geschoten
Foto’s in’t donker
Voor mij een wonder
hoe het hen lukt, de vakgenoten

Ook zin om het Light Festival in Amsterdam te gaan zien?
Het kan nog tot en met  begin januari.
Kijk even op Amsterdamlightfestival.com/nl voor meer informatie over routekaart en waar hij de krijgen is.
Het Festival vanaf de boot bewonderen? Via internet zijn er boottochten te boeken. Het aanbod is groots. Wij hebben de route gelopen en daardoor alle lichtobjecten gezien. Vanaf het water zijn een aantal kunstwerken niet zien maar de boottocht moet wel bijzonder mooi zijn.

Limerick op Zondag is een idee van Melodyk.nl  Voor meer limericks klik hier.

Zomaar een dagje dierentuin

Amper anderhalve week geleden kreeg ik een appje: Hallo ga je mee naar Ouwehands dierenpark? Er is maar één iemand die mij dit soort appjes stuurt en dat is Melody
Heel vervelend als ze je zulke appjes sturen (niet dus) want tegen dit soort uitnodigingen kan erg slecht nee zeggen. Deze keer liet mijn agenda het toe en vandaag was het al zover.
Het was de bedoeling dat we ‘s-middags en ‘s-avonds bij het ‘China Light Festival’ door de tuin zouden dwalen maar dat liep iets anders dan we bedacht hadden. Gelukkig ontdekten we op tijd dat het Light Festival niet op maandag- en dinsdagavond is zodat we de plannen snel nog even om konden gooien.
De dag verzetten bleek geen optie dus werd het vroeger bij het park zijn zodat we het hele park op ons gemakkie konden doen.

Melody, Daphne en Cinthia kwamen niet veel later aan dan ik waarna we Ouwehands binnen liepen en de koffie opzochten. Na de koffie, hup het park in.
Het klikken van onze fototoestellen was niet van de lucht. De ene foto na de andere werd geschoten. Zelf deed ik natuurlijk net zo hard mee.
Dieren, lightshow objecten niets bleef gespaard, alles werd gefotografeerd.
Wel balen dat we het deze avond niet konden zien we zagen wel dat het erg mooi moest zijn.

Nadat we de panda’s bekeken hadden werd het tijd voor een hapje en een drankje. We lieten het ons goed smaken in het restaurant bij het pandaverblijf.  Ondertussen warmden we lekker op zodat we de dierentuin weer in konden.
Tegen 16.00 uur werd het tijd om nog net even voor sluitingstijd een bak koffie te drinken en afscheid  van elkaar te nemen.
Dol enthousiast vertrok ik weer naar huis. Een leuke dag gehad met goed gezelschap en een sd-kaart vol met foto’s, mijn dag kon niet meer stuk.

Toen ik de foto’s ging bekijken was ik toch iets teleurgesteld. Van de 356 foto’s moest ik er behoorlijk wat weggooien. Na nog wat selecteren en puzzelen zijn de foto’s die overgebleven zijn goed naar mijn zin en was mijn dipje weer voorbij.
Ik/we kunnen terug kijken op een heerlijke dag dierentuin en waarschijnlijk is dit niet de laatste dierentuin dag die we met elkaar zullen houden.

Wereld haven dagen, Rotterdam

Nog een dag en dan zijn de ‘Wereld haven dagen’ weer voorbij voor een jaar.
De vrije reizen moesten weer op en dan komen er nog wel eens verassende uitjes uit de bus.
Het plan was eerst om naar Groningen te gaan maar eigenlijk wisten we niet goed wat we daar moesten doen. We waren gewoon niet goed voorbereid.
Toen viel de keus op Rotterdam. Daar waren de Wereld haven dagen en ook al weet je niet waar je precies zijn moet er is altijd wel wat te zien bedachten we.

Vrijdagmiddag nog snel een rondvaart geboekt want alleen langs de kade lopen leek ons nu ook weer niet. Maar het was niet alleen langs de kade lopen.
Een aantal schepen waren zonder reserveren te bezichtigen.
Bovendien werden er diverse demonstraties op het water gegeven die goed te zien waren op de kade.
Op het grote hotelschip ‘Rotterdam’ waren een aantal scheepsdekken open gesteld voor het publiek, ook leuk om te zien maar het was geen Cruiser als de Titanic.
De purser beneden stond op te sommen welke BN’ers allemaal op het schip gelogeerd hadden maar dat kon het schip voor mij niet op waarderen naar het level van de Titanic. Ach, mijn verwachtingen waren gewoon te hoog gespannen.

De drukte viel heel erg mee. We dachten dat het gekkewerk zou worden om daar te lopen maar dat was allerminst zo. Later op de middag werd het wel lekker drukker maar meer gezellig druk.

Wij hebben ervan genoten. Het weer zat mee, de drukte viel mee en we hebben vanalles gezien. Wel houden we het voor volgend jaar in de gaten. Dan gaan we toch proberen een wat langere rondvaart te boeken.

Wandelen in Schotland

Schotland lijkt voor ons Nederlanders een uitgesproken wandelland. Als je van natuur en avontuur houdt en je goed voorbereid is het er prima wandelen maar bedenk wel dat wandelen in Schotland niet voor watjes is.

Toen we zo over Schotlands wegen zwierven veilig en hoog in onze touringcar en al die prachtige bergen langs zagen komen, bedacht ik daar wel eens te willen wandelen. Met Oostenrijk in het achterhoofd wel eens een mooie wandelingen maken in de bergen van Schotland. Maar naarmate we langer in Schotland waren en we meer en meer bergen, bergkammen en paadjes zagen leek het mij toch niet zo simpel om Schotland te voet te leren kennen.

Op een aantal bekende langeafstandswandelroutes zoals de West Highland Way en de Great Glen Way na, lopen schapenpaadjes, jagerspaden zig zag door elkaar. Sta je beneden in een dal en kijk je tegen die prachtige bergen op dan zie je gelijk dat het een flinke uitdaging wordt om daar te wandelen. Je wandelt over rotsblokken en natte veen grond, slecht aangegeven of onbekende paden. Een rondje wandelen zoals bij ons in de bossen is er niet bij. Bovendien kan het weer uiterst grillig zijn en moet je wat kleding betreft overal op voorbereid zijn.

Een goede kaart, gezond verstand en een goede wandel en -kampeeruitrusting zijn nodig om in Schotland de bergen in te kunnen. Het is toegestaan vrij te kamperen maar zelfs dat is een uitdaging. Internet ben je zo kwijt dus vertrouw niet op je telefoon en Google Maps. Waarom noem ik kampeeruitrusting? Een korte wandeling is haast niet mogelijk tenzij je in de meer bewoonde gebieden komt en een aantal uitgezette wandelroutes. Maar wij Nederlanders willen de bergen in. De bergen, ze lijken niet zo hoog dat moet dus lukken.

Voor je navigatie heb je een goede kaart een kompas en navgate (navigatie via satelliet) en een dosis gezond verstand nodig. De bergkammen zijn niet buitengewoon hoog maar bruggen, berghutten, kabelbanen er is niets alles ontbreekt. Je bent echt op jezelf aangewezen.

En dan zijn de midges er nog. Ieniemienie mugjes van hooguit 2 mm. die je met z’n allen DSC_0100 (2) 1tegelijk aan vallen en waartegen geen plekje huid bestand is. Midges komen voor in of bij natte veengrond en leven in hele grote getale. Gebruik netten voor je gezicht, te koop bij sportwinkels in Schotland, kleed je van top tot teen aan en wil je even zitten of ergens kamperen zoek een plekje in de wind. Middeltjes tegen midges zijn te koop bij lokale winkels. Of Deet helpt weet ik niet. Over het algemeen zijn het echt geen wonder middelen en weten midges of andere insecten de lekkerste plekjes huid te vinden. Ook wij hebben kennis gemaakt met de midges, bijten dat die krengen deden en daarna begon de jeuk. Gek werden we ervan en zijn de bus in gevlucht om aan de aanval te ontkomen. Je slaat ze echt niet van je af zoveel tegelijk vallen aan.

P1120148
Glen Coe Vallei

In de Glen Coe Vallei zijn dagtochten om te wandelen en als dat niet voldoende is kun je ook nog de Ben Nevis beklimmen. Klimmers die willen oefenen voor het grotere werk komen naar de Ben Nevis om deze 1344 meter hoge berg te bedwingen. Dagtochten in de Glen Coe Vallei zijn vrij lang. Zoek een gezellig B & B in de buurt van de Vallei zodat je snel op de plaats van bestemming bent. Vergeet niet dat Schotland 2 x zo groot is als Nederland, afstanden van de ene plaats naar de andere zijn langer dan wij gewend zijn. Even de snelweg pakken richting Vallei zit er niet in.

Wil je toch wandelen omdat het je een super land lijkt, bereid je goed voor of boek een wandelvakantie. Loop een route die bepijld is en waarvan je zeker weet niet voor grote verrassingen te komen staan. Hoe je het land ook bezoekt, je zult zeker niet teleurgesteld worden.

Scotland, Road trip Isle of Skey

 

 

Harderwijk

Heerlijke naam toch? Gevonden in Harderwijk.

Waar we vroeger alleen maar naar Harderwijk reden om zo snel mogelijk bij een water te komen als het warm was is het nu een stuk beter toeven in Harderwijk. Echt aantrekkelijk vonden wij Harderwijk toen niet. Dat is ook de reden waarom we er al heel lang niet meer geweest zijn. Maar zoals het vaak gaat, ineens kom je er om wat voor reden dan ook weer terecht en zie je dat er veel veranderd is in de stad. Harderwijk is mooi en aantrekkelijk geworden. Zeker de moeite van het bezoeken waard.

P1070301

Het Dolfinarium staat er nog wel maar is voor mijn gevoel niet meer zo dominant aanwezig als destijds. Het waterfront ziet er een stuk gezelliger uit en in de zomermaanden mag er niet meer geparkeerd worden langs de boulevard om wandelaars en toeristen de ruimte te geven langs de nog resterende stadsmuur en waterkant te lopen.

Door het afsluiten van de Zuiderzee zijn de vissers verdwenen wat zijn tol geëist heeft. De stad werd minder levendig en leek te vervallen. Daar hebben ze inmiddels een stokje voor gestoken in Harderwijk en zijn ze hard bezig om de stad in ere te herstellen. Oude panden worden opgeknapt, het water wordt teruggebracht in de stad en er wordt nagedacht om een oude Stadspoort te herbouwen. Daar wordt over gedacht, verder zijn ze nog niet gekomen omdat dit projectje een kleine 2 miljoen euro gaat kosten. Daar zou ik ook even over na moeten denken. Eerst maar het stadhuis afbouwen zodat het in volle glorie het centrum van Harderwijk weer kan domineren.

P1070295
Linnaeusboom

Inmiddels zijn er stadsgidsen die met veel plezier hun stad laten zien. Altijd leuk om met een gids de stad in te gaan. Verhalen vertellend en uitleg gevend over het oude Harderwijk en het ‘nieuwe’ Harderwijk ben je wel een uurtje bezig. Zo is daar een iniminie vissershuisje te bezichtigen. Met 10 personen in iets heel kleins wonen. Wandelend over een aantal pleinen kom je vanzelf bij de voormalige Universiteit van Harderwijk uit. Je weet wel die met Professor ‘Als van Ouds’ van de Universiteit van Harderwijk (Klokhuis). Helaas besloot men tijdens de Franse bezetting dat er genoeg universiteiten in Nederland waren en werd de Universiteit van Harderwijk gesloten. De bekendste promovendi was de plantkundige Carolus Linnaeus uit Zweden, maar dat was voornamelijk omdat hij in één dag promoveerde tot plantkundige. Hoe hij dat deed? Omdat er in Zweden toen geen universiteit was studeerde hij thuis kwam met zijn proefschrift naar de dichts bijzijnde universiteit, toevallig Harderwijk. Proefschrift inleveren waarna hij het enkel nog hoefde te verdedigen en klaar was Carolus. Prof. C. Linnaeus. Vandaar die mooie linnaeusboom op het plein van de voormalige universiteit.

De terrassen deden al goede zaken toen de zon een paar weken geleden ons verwende met meer dan 20° We hebben er heerlijk gebruik van gemaakt en tot 22.00 uur buiten gezeten.
Conclusie: Harderwijk verraste ons met zijn gastvrijheid, elementen van een oude stad, het water, een haven met boten en in de verte nieuwe woonwijken rondom het water. Huizen waar over nagedacht is zodat ze goed passen bij de oude stad. Harderwijk staat op ons lijstje om nog eens aan te doen. Een hapje of een drankje of gewoon wandelen langs het water en te genieten van het IJsselmeer.

 

Zutphen en het raadsel

Om een of andere onbegrijpelijke reden moesten wij in Zutphen zijn. Van de nood  een deugd gemaakt hebbende, bedachten we achteraf: Waarom hoor je zo weinig over Zutphen, waarom weten we zo weinig van Zutphen. Het is een mooie stad met veel geschiedenis en je kunt er nog leuk winkelen ook. Winkelen is maar bijzaak maar veel dames vinden het best aardig om een gezellig winkeltje mee te pikken.

Door middel van stadswandelingen op eigen gelegenheid of met een gids de stad in te trekken kom je interessante plekken tegen. Brochures voor stadswandelingen zijn bij het VVV te krijgen en kosten € 2,– per stuk. Er zijn meerdere routes.
Wij hebben ervoor gekozen om zelf de stad in te gaan maar eigenlijk miste ik wel een gids met zijn sappige en spannende verhalen. Zij weten vaak net iets meer te vertellen waardoor het bij mij in ieder geval, beter blijft hangen.

DSC_0369

We zijn de wandeling ‘ Historisch Zutphen’ en de wandeling van ‘Hofjes in Zutphen’  gaan doen. ‘Hofjes van Zutphen’ hebben we niet helemaal gedaan maar veel bezienswaardigheden kom je tijdens de wandeling ‘Historisch Zutphen’ vanzelf tegen. Die hebben we er daarom maar even bij gepikt. Zonde om er langs te lopen of helemaal niets van te kunnen lezen tijdens het bezoek aan een hofje.

Horeca gelegenheden zijn er voldoende in Zutphen. Voor aanvang van de wandeling zijn er diverse terrassen/koffiehuizen waar je koffie met iets lekkers kunt krijgen. Heb je alles gezien dan zijn er restaurants waar je een pilsje of een wijntje kunt drinken en eventueel een hapje kunt eten. Zutphen is niet immens groot maar je kunt je er prima een groot gedeelte van de dag vermaken.

Zutphen is ongeveer 1000 jaar geleden rijk geworden door het vervoeren van haring, boter en bier over de IJssel richting Rijn en stroomopwaarts over de Rijn. Naast het vervoer over de IJssel deden ze driftig mee aan de houthandel die langs de Berkel bedreven werd. Zutphen heeft een oude en rijke historie en dat is nu nog goed te zien.

Sinds 1838 heeft Zutphen een arrondissement rechtbank die gevestigd was in een voormalige vleeshal. Tegenwoordig doet hij dienst als Burgerzaal en is er een modern statig gerechtsgebouw ietwat langs de rand van Zutphen.

Oude stadsmuren, een Muziekmuseum. een kerk omgebouwd tot bibliotheek en de oude mannen en vrouwen hofjes er is zoveel te zien.
De ‘Walburgiskerk’ vond ik één van de hoogte punten. Een prachtige kerk die de reformatie vrij ongeschonden doorstaan heeft en daardoor nog veel fresco’s bezit. Het is nog goed te zien dat het van oorsprong een Rooms Katholieke kerk is geweest. Wat ik het erg mooi vond was de kaarsenkroon uit de 14e eeuw. Deze kroon beeld voor ongeletterde kerkgangers de lessen voor een gelovig en onberispelijk leven uit. Een leven zoals voornamelijk mijnheer Pastoor en zijn gevolg dat graag wilde.

En dan de hofjes. Eén hofje in het bijzonder viel mij op, het ‘Oude Bornhof’
De Regenten van toen houden heden ten dage nog toezicht boven op de poort.
Het hofje was bedoeld voor armen, gebrekkigen en behoeftigen. Om er te mogen wonen moest je wel aan een aantal voorwaarden voldoen. Zo moest je van onberispelijk gedrag zijn, godsvruchtig en minimaal 30 jaar.
Loop je onder de poort door naar de binnenplaats van het oude mannen en vrouwenhuis, kom je dit beeld tegen!
Mooi beeld, niets mis mee maar volgens mij is het verdwaald.
Een blote mevrouw midden in de tuin van een oude mannen en vrouwen huis?

P.s. Lees ook het 6 woorden met beeld verhaal over deze dame

Gaan we wandelen of met de metro?

Vrijdagochtend vertrokken naar Londen. Een klein uurtje met de auto naar Eindhoven en daarvandaan richting Londen, Stansted Airport. Waarom Eindhoven? ik denk omdat dat goedkoper was, de mannen hebben het geregeld. Vanuit het midden van het land maakt het eigenlijk niet zoveel uit waarvandaan je vertrekt. Het is altijd ongeveer één uur rijden naar het dichts bijzijnde vliegveld. Vanaf Stansted Airport nog een klein uurtje met de trein naar Liverpoolstreet Station in Londen. Een hele reis maar duizend keer beter dan 12 uur achter elkaar vliegen.

Aangekomen op Liverpoolstreet Station eerst een bakje koffie gedaan. Telefoontjes gecheckt of we nog steeds misbaar waren en toe weer verder. Een klein half uurtje met de metro en om 13.00 uur waren we ingecheckt en liepen we de Big City Londen in.

Wat gaan we doen. nemen we weer de metro of gaan we wandelen. Op één na zijn we allemaal 4-daagse wandelaars, dus je kunt wel raden wat we gingen doen. Wandelen. In 4 dagen hebben we 70 km. gewandeld en de mannen hebben nog ongeveer 40 km. extra gelopen omdat ze ‘s-morgens vroeg voor het ontbijt de stad in ruststand gingen verkennen.

Hebben jullie dan nog wat gezien als je zoveel wandelt? Jazeker wel. Vroeg gaan en laat terug komen dan lukt dat prima. We vinden het heerlijk om op deze manier door de stad te banjeren. Bovengronds zie je veel meer ondergronds met de metro. De tweede dag zijn we wel met de metro terug naar het hotel gegaan maar de derde dag hadden we daar ook al geen zin meer in. De mannen kunnen binnen no time hun weg vinden in een nieuwe stad. Aan mijn vriendin en mij moet je dat niet over laten want dan lopen we nog niet de heft van wat we nu gedaan hebben omdat we meer druk zijn met kaart lezen dan met wandelen.

Voorbereidingen voor het huwelijk van Harry en Meghan hebben wij niet gezien. Daar hadden we wel op gehoopt omdat dat zo’n lekker verhaal bij de borrel oplevert maar we hebben er niets van gemerkt. Volgens mij moest Hide Park nog gemaaid en geschoffeld worden want het onkruid stond hoog en over het gras kon wel een maaier heen . Oh ja toch wel voorbereidingen. Op één plein waren ze zittribune’s aan het opbouwen, wij dachten voor een taptoe. We meenden het plein te herkennen van de TV tenminste.

Vanaf dag 1 dat we er waren was het zo ongelooflijk druk. Engels sprekende mensen hebben we nauwelijks veel gehoord in die mensenmassa. Nederlanders met kinderen (meivakantie), Spanjaarden, Italianen, Schotten en veel Arabieren. In Amsterdam hoor je bijna geen Nederlands maar in Londen hoor je bijna geen Engels. In die grote steden is het de wereld op zijn kop, wie komt waar vandaan en wat doen ze daar allemaal?

Mijn rug hield zich goed. Niet te veel zitten, op tijd roze snoepjes (Ibuprofen 4 x per dag) innemen, beetje voorzichtig met wandelen en zo af en toe wat rust nemen hebben effect gehad. Mijn vriendin bracht nog een magneetje mee dat ik op de plek waar de pijn zat gedragen moest worden. Of dat ook geholpen heeft, geen idee, maar met al die maatregelen heb ik bijna zonder pijn de 4 dagen mee kunnen komen.

Deel 1: Valse start richting Londen

Valse start richting Londen

Het liep al een paar weken niet zo lekker. Het lopen niet, het slapen niet, wat is er aan de hand was? Geen idee. Ik had er al bijna 400 wandelkilometers opzitten en het leek of mijn conditie alleen maar achteruit ging in plaats van vooruit.

Ging ik wandelen, kon ik slecht op gang komen. Het duurt bij mij altijd wel eventjes voordat ik de vaart erin heb zitten maar een aantal keren kreeg ik er geen tempo in. Alles leek stijf, de benen, mijn rug, zelfs de armen wilden niet mee. Na een paar kilometers wandelen knapte het wel op maar naarmate de kilometers vorderden begon alles weer stijver te worden.

Zelfs de nachtrust werd verstoord door spieren die niet wilden ontspannen. ‘s-Morgens kwam ik bijna stijver en strammer uit bed dan ik erin ging. De dagelijkse klussen waren goed te doen maar moest er meer gebeuren dan rondlummelen in huis dan was de pap snel op.

Maar het leven gaat door en het eerste vakantie uitje stond voor de deur. Een weekendje Londen met vrienden. Menig huisvrouw weet dan wat haar te doen staat. Pakken, de laatste boodschapjes en hier en daar het huis poetsen. Als ik ergens een hekel aan heb dan is het thuis komen in een vies huis. Donderdagochtend zal ik nog even de wc’s poetsen en de vloer dweilen omdat we vrijdag vroeg in de ochtend zouden vertrekken,

En toen zei m’n rug, tot hier en niet verder. Doe de rest zelf maar. De wc’s waren schoon maar de vloer, dat lukte niet meer zo geweldig. Bij het bukken kwam ik maar tot halverwege en terug was ook geen pretje.

Na een klein uurtje rond strompelen in huis en denken, wat moet ik nu heb ik de Fysiotherapeut maar gebeld. Jammer maar die zaten allemaal de hele dag vol, voor mij geen plekje om het los te laten maken. Dat was blijkbaar ook geen goed idee, want de fysiotherapeute die met te woord stond wist me te vertellen dat je eerst 8 uur rust moest houden, ibuprofen gebruiken als je het mag gebruiken en daarna de schade bekijken.

Grrrr, het enige wat ik dus kon doen was, op de plaats rust, pillen slikken en fingers crossed. Happy Holiday.

 

Rondje Brugge

Brugge, de oudste aanwijzingen van het bestaan van Brugge zijn uit het jaar 875. Het centrum van Brugge is opgenomen op de werelderfgoedlijst van UNESCO als middeleeuwse stad. Wanneer je vanaf  de Noord-West kant via de Langerei Brugge binnenkomt zie je direct het middeleeuwse karakter van de stad en waarom het op de UNESCO lijst staat. Op slag verliefd was ik. Hier wilde ik wel een paar dagen ronddwalen.

Dinsdagmiddag na ingecheckt te zijn bij het B & B hebben we een oriënterende wandeling door de stad gemaakt. Je kunt ook de toeristenbus nemen waar je door middel van een koptelefoon informatie krijgt over de diverse bezienswaardigheden in de stad. Voor een romantisch ritje kun je ook de paardenkoets nemen. Het vertrekpunt van de koetsen is op de Markt in Brugge.

 

Wij kozen dus voor de benenwagen maar na afloop belandden we als vanzelf op een heerlijk verwarmd terras op de markt in Brugge. Uitkijkend op het stadhuis zaten we eerste rang  konden alles wat er rondom ons gebeurde rustig te bekijken.

Woensdagochtend na het ontbijt zijn we weer wandelend op pad gegaan om een aantal bezienswaardigheden ook van binnen te bekijken. Als eerste kwamen we langs het ‘Onze lieve-vrouw-ter-Potterie’ een hospitaal uit de 13e eeuw.  Naast ziekenzalen bezit het hospitaal een prachtige Kapel, heelaas op het moment dat wij er waren werd er een mis opgedragen waardoor we kerk niet zo goed hebben kunnen bekijken. Dat was wel jammer maar later op de dag is dat weer ruimschoots ingehaald.

 

Neem een toeristenpas van € 20,– waarmee je in bijna alle musea, kerken en diverse andere bezienswaardigheden terecht kunt. De intree kost over het algemeen niet veel maar je zit toch al snel aan de € 20.–

P1050582Verder richting het ‘Ardones domein’, wat nog in bezit is van de 17e generatie Adornesfamilie. Het domein bestaat uit een herenwoning, een aantal godshuisjes en de Jeruzalem Kapel. De kapel is een klein familiekapelletje met alles erop en eraan waar je je ogen uitkijkt. Klein, mooi en met ongeveer 20 zitplaatsen voor een familie. Mijn fantasie sloeg direct weer op hol. Hoe zou het leven er toen uitgezien hebben?

Ondertussen was het lunchtijd dus terug naar het centrum voor een kopje koffie met iets lekker. Denk niet dat er richting het centrum niets meer te zien is want de stad is een aaneenschakeling van middeleeuwse en latere oude panden.

Na de lunch het ‘Sint Janshospitaal’ opgezocht en bekeken. Wil je meer over dit bezoek weten klik dan hier  voor het verslag. Alweer een hospitaal zul je denken maar deze was zeker anders en met een wel heel bijzondere tentoonstelling van Hans Memling. Hans Memling is voornamelijk beroemd om zijn animatie films. Zijn werk is t/m 25 februari 2018 te bekijken. De tentoonstelling is niet permanent in het ‘Sint Janshospitaal’.

Tegenover het ‘Sint Janshospitaal’ staat de ‘Onze Lieve Vrouwe Kerk’ waar we dachten P1050669een concert van de harpist Luc Vanlaere bij te kunnen wonen, maar dat hadden we schijnbaar verkeerd begrepen. Tijd genoeg dus eerst de kerk bekeken en toen op zoek waar het concert dan wel was. Dat viel niet direct mee om te vinden. Na nogal wat heen en weer geloop en zoeken vonden we het tenslotte en bleek het er aangenaam verpozen te zijn. Luc Vanlaere bespeelt diverse soorten harpen en vertelt over zijn bijzondere collectie harpen. Een aanrader. De voorstelling duurt ongeveer 3 kwartier zodat je even lekker kan rusten voordat je de stad weer in gaat.

 

Na een klein uurtje weer verder en nu op zoek naar het ‘Begijnhof’ van Brugge. Kleine huisjes met in het midden een kerk waar op het moment dat wij er waren een dienst begon. Vanuit diverse huisjes snelden de dames richting kerk. Binnen dit ‘Begijnhof’ bevindt zich ook een Liturgische winkel. Bijbels, boeken, kaarsen tot aan priestergewaden toe wordt er verkocht. Stiekem even naar binnen gluren want zo’n winkeltje zie je niet vaak.

 

Nadat we het wel gezien hadden voor die dag, trokken we weer richting het centrum. Ondertussen de prachtige chocolade winkels bekijkend en zelfs een kerstwinkel. De kerstballen, kersthuisjes, klokjes, sterren, het was vreselijk duur en misschien ook wel een beetje over de top, maar aan het einde van de dag terwijl het al donker begon te worden was het wel even smullen met al die kerstverlichting.

Ben je al die cultuur en historie zat, geen nood. Ga shoppen want dat kun je er ook prima. Of een pilsje drinken, want de Belgen weten heel goed hoe ze bier moeten maken.P1050404

Na alles bij elkaar zo’n kleine 18 kilometer gewandeld te hebben ploften we weer ergens op een terras neer. Een lekker bruin biertje drinken en terug naar het B & B om ons op te frissen en ergens een hapje te gaan eten.

Twee dagen is veel te weinig om Brugge in zijn geheel te zien, maar ach dat is helemaal niet erg. Gewoon een prima reden om nog eens terug te gaan en de rest te bekijken.

 

 

 

Z.O.Z. Sint Janshospitaal, Brugge

Verleden week bezochten wij het 800 jaar oude Sint Janshospitaal in Brugge om het  monumentale gebouw te bekijken en intrigerende verhaal achter het hospitaal te ontdekken. Van een echt hospitaal kon er destijds nog niet gesproken worden omdat de zusters en broeders niet veel van geneeskunde wisten. De broeders en zusters verzorgden de zieken, gaven ze te eten en voorzagen ze van de nodige zielszorg. Voor die tijd zeker zo als belangrijk.

Ziekenzalen, een oude apotheek, kruidentuin, diverse medische instrumenten, meubels en gebruiksvoorwerpen geven een goede indruk hoe het in die tijd geweest moet zijn. Naast een prachtige kapel waar de zieken en de broeders en zusters de mis bij konden wonen bezit het hospitaal diverse kunstwerken.

Een zestal schilderijen van Hans Memling, een schilder uit de 15e eeuw, bezit het Sint Janshospitaal plus zijn beroemde Ursulaschrijn. Geboren in Duitsland komt hij reizend terecht in Brugge en vestigd zich daar waar hij een vooraanstaand schilder word. Hij bezat 2 stenen huizen wat de stad Brugge een forst bedrag aan belasting opleverde. Ook toen wisten ze al wat belasting heffen was.

Bij binnenkomst in het Sint Janshospitaal loop je direct tegen een bijzondere animatiefilm met de daarbij behorende klassieke muziek aan. Je ziet ze echt niet over het hoofd. Ik heb een poosje staan kijken naar de film maar het drong nog niet tot me door wat ik hier nu precies zag en wat ik ervan moest denken.

Verder lopend en kijkend drong er nog meer muziek tot me door. Een orkest? Een fanfare? Geen idee. De muziek werd steeds herhaald, was indringend en trok je naar zich toe. Het geluid kwam duidelijk van boven. Ik moest de trap op en kijken wat er te zien is en horen valt.

Weer een animatie film en inmiddels wist en begreep ik van wie. William Kentridge, een Zuid-Afrikaanse kunstenaar die voornamelijk bekend is om zijn animatiefilms. De film wordt afgebeeld over de totale lengte, ongeveer 40 meter, van de bovengelegen ziekenkamer. De film doet denken aan een begrafenisstoet met ronddansende en tollende dansers. Ogen en oren kom je te kort, je blijft kijken.

In het boekje wat je bij binnenkomst krijgt staat dat het een hedendaagse interpretatie van de Dodendans uit de middeleeuwen is. In de Middeleeuwen ten tijde van de pest dacht men zolang je danste, niet kon sterven. De link tussen het Sint Janshospitaal en de danse macabre was gelegd.

More Sweetly Play the Dance – William Kentridge, Brugge 

De oorspronkelijke film en muziek is veel langer dan dit, maar dat moet je in het Sint Janshospitaal gaan kijken. Daar is het indrukwekkend en bijzonder om te zien. Hier komt het niet tot zijn recht maar ik wil alleen een indruk geven van een bijzondere tentoonstelling en animatiefilm die je, als je in de gelegenheid bent beslist moet gaan zien.

De tentoonstelling van William Kentridge is tot en met 25 februari in het Sint Janshospitaal in Brugge te zien. Het Sint Janshospitaal is het hele jaar door te bezichtigen (op maandag gesloten)

Kijk voor meer Zwijmels op zaterdag bij Marja

P1050633
Kapel in Sint Janshospitaal