Rondje Brugge

Brugge, de oudste aanwijzingen van het bestaan van Brugge zijn uit het jaar 875. Het centrum van Brugge is opgenomen op de werelderfgoedlijst van UNESCO als middeleeuwse stad. Wanneer je vanaf  de Noord-West kant via de Langerei Brugge binnenkomt zie je direct het middeleeuwse karakter van de stad en waarom het op de UNESCO lijst staat. Op slag verliefd was ik. Hier wilde ik wel een paar dagen ronddwalen.

Dinsdagmiddag na ingecheckt te zijn bij het B & B hebben we een oriënterende wandeling door de stad gemaakt. Je kunt ook de toeristenbus nemen waar je door middel van een koptelefoon informatie krijgt over de diverse bezienswaardigheden in de stad. Voor een romantisch ritje kun je ook de paardenkoets nemen. Het vertrekpunt van de koetsen is op de Markt in Brugge.

 

Wij kozen dus voor de benenwagen maar na afloop belandden we als vanzelf op een heerlijk verwarmd terras op de markt in Brugge. Uitkijkend op het stadhuis zaten we eerste rang  konden alles wat er rondom ons gebeurde rustig te bekijken.

Woensdagochtend na het ontbijt zijn we weer wandelend op pad gegaan om een aantal bezienswaardigheden ook van binnen te bekijken. Als eerste kwamen we langs het ‘Onze lieve-vrouw-ter-Potterie’ een hospitaal uit de 13e eeuw.  Naast ziekenzalen bezit het hospitaal een prachtige Kapel, heelaas op het moment dat wij er waren werd er een mis opgedragen waardoor we kerk niet zo goed hebben kunnen bekijken. Dat was wel jammer maar later op de dag is dat weer ruimschoots ingehaald.

 

Neem een toeristenpas van € 20,– waarmee je in bijna alle musea, kerken en diverse andere bezienswaardigheden terecht kunt. De intree kost over het algemeen niet veel maar je zit toch al snel aan de € 20.–

P1050582Verder richting het ‘Ardones domein’, wat nog in bezit is van de 17e generatie Adornesfamilie. Het domein bestaat uit een herenwoning, een aantal godshuisjes en de Jeruzalem Kapel. De kapel is een klein familiekapelletje met alles erop en eraan waar je je ogen uitkijkt. Klein, mooi en met ongeveer 20 zitplaatsen voor een familie. Mijn fantasie sloeg direct weer op hol. Hoe zou het leven er toen uitgezien hebben?

Ondertussen was het lunchtijd dus terug naar het centrum voor een kopje koffie met iets lekker. Denk niet dat er richting het centrum niets meer te zien is want de stad is een aaneenschakeling van middeleeuwse en latere oude panden.

Na de lunch het ‘Sint Janshospitaal’ opgezocht en bekeken. Wil je meer over dit bezoek weten klik dan hier  voor het verslag. Alweer een hospitaal zul je denken maar deze was zeker anders en met een wel heel bijzondere tentoonstelling van Hans Memling. Hans Memling is voornamelijk beroemd om zijn animatie films. Zijn werk is t/m 25 februari 2018 te bekijken. De tentoonstelling is niet permanent in het ‘Sint Janshospitaal’.

Tegenover het ‘Sint Janshospitaal’ staat de ‘Onze Lieve Vrouwe Kerk’ waar we dachten P1050669een concert van de harpist Luc Vanlaere bij te kunnen wonen, maar dat hadden we schijnbaar verkeerd begrepen. Tijd genoeg dus eerst de kerk bekeken en toen op zoek waar het concert dan wel was. Dat viel niet direct mee om te vinden. Na nogal wat heen en weer geloop en zoeken vonden we het tenslotte en bleek het er aangenaam verpozen te zijn. Luc Vanlaere bespeelt diverse soorten harpen en vertelt over zijn bijzondere collectie harpen. Een aanrader. De voorstelling duurt ongeveer 3 kwartier zodat je even lekker kan rusten voordat je de stad weer in gaat.

 

Na een klein uurtje weer verder en nu op zoek naar het ‘Begijnhof’ van Brugge. Kleine huisjes met in het midden een kerk waar op het moment dat wij er waren een dienst begon. Vanuit diverse huisjes snelden de dames richting kerk. Binnen dit ‘Begijnhof’ bevindt zich ook een Liturgische winkel. Bijbels, boeken, kaarsen tot aan priestergewaden toe wordt er verkocht. Stiekem even naar binnen gluren want zo’n winkeltje zie je niet vaak.

 

Nadat we het wel gezien hadden voor die dag, trokken we weer richting het centrum. Ondertussen de prachtige chocolade winkels bekijkend en zelfs een kerstwinkel. De kerstballen, kersthuisjes, klokjes, sterren, het was vreselijk duur en misschien ook wel een beetje over de top, maar aan het einde van de dag terwijl het al donker begon te worden was het wel even smullen met al die kerstverlichting.

Ben je al die cultuur en historie zat, geen nood. Ga shoppen want dat kun je er ook prima. Of een pilsje drinken, want de Belgen weten heel goed hoe ze bier moeten maken.P1050404

Na alles bij elkaar zo’n kleine 18 kilometer gewandeld te hebben ploften we weer ergens op een terras neer. Een lekker bruin biertje drinken en terug naar het B & B om ons op te frissen en ergens een hapje te gaan eten.

Twee dagen is veel te weinig om Brugge in zijn geheel te zien, maar ach dat is helemaal niet erg. Gewoon een prima reden om nog eens terug te gaan en de rest te bekijken.

 

 

 

Z.O.Z. Sint Janshospitaal, Brugge

Verleden week bezochten wij het 800 jaar oude Sint Janshospitaal in Brugge om het  monumentale gebouw te bekijken en intrigerende verhaal achter het hospitaal te ontdekken. Van een echt hospitaal kon er destijds nog niet gesproken worden omdat de zusters en broeders niet veel van geneeskunde wisten. De broeders en zusters verzorgden de zieken, gaven ze te eten en voorzagen ze van de nodige zielszorg. Voor die tijd zeker zo als belangrijk.

Ziekenzalen, een oude apotheek, kruidentuin, diverse medische instrumenten, meubels en gebruiksvoorwerpen geven een goede indruk hoe het in die tijd geweest moet zijn. Naast een prachtige kapel waar de zieken en de broeders en zusters de mis bij konden wonen bezit het hospitaal diverse kunstwerken.

Een zestal schilderijen van Hans Memling, een schilder uit de 15e eeuw, bezit het Sint Janshospitaal plus zijn beroemde Ursulaschrijn. Geboren in Duitsland komt hij reizend terecht in Brugge en vestigd zich daar waar hij een vooraanstaand schilder word. Hij bezat 2 stenen huizen wat de stad Brugge een forst bedrag aan belasting opleverde. Ook toen wisten ze al wat belasting heffen was.

Bij binnenkomst in het Sint Janshospitaal loop je direct tegen een bijzondere animatiefilm met de daarbij behorende klassieke muziek aan. Je ziet ze echt niet over het hoofd. Ik heb een poosje staan kijken naar de film maar het drong nog niet tot me door wat ik hier nu precies zag en wat ik ervan moest denken.

Verder lopend en kijkend drong er nog meer muziek tot me door. Een orkest? Een fanfare? Geen idee. De muziek werd steeds herhaald, was indringend en trok je naar zich toe. Het geluid kwam duidelijk van boven. Ik moest de trap op en kijken wat er te zien is en horen valt.

Weer een animatie film en inmiddels wist en begreep ik van wie. William Kentridge, een Zuid-Afrikaanse kunstenaar die voornamelijk bekend is om zijn animatiefilms. De film wordt afgebeeld over de totale lengte, ongeveer 40 meter, van de bovengelegen ziekenkamer. De film doet denken aan een begrafenisstoet met ronddansende en tollende dansers. Ogen en oren kom je te kort, je blijft kijken.

In het boekje wat je bij binnenkomst krijgt staat dat het een hedendaagse interpretatie van de Dodendans uit de middeleeuwen is. In de Middeleeuwen ten tijde van de pest dacht men zolang je danste, niet kon sterven. De link tussen het Sint Janshospitaal en de danse macabre was gelegd.

More Sweetly Play the Dance – William Kentridge, Brugge 

De oorspronkelijke film en muziek is veel langer dan dit, maar dat moet je in het Sint Janshospitaal gaan kijken. Daar is het indrukwekkend en bijzonder om te zien. Hier komt het niet tot zijn recht maar ik wil alleen een indruk geven van een bijzondere tentoonstelling en animatiefilm die je, als je in de gelegenheid bent beslist moet gaan zien.

De tentoonstelling van William Kentridge is tot en met 25 februari in het Sint Janshospitaal in Brugge te zien. Het Sint Janshospitaal is het hele jaar door te bezichtigen (op maandag gesloten)

Kijk voor meer Zwijmels op zaterdag bij Marja

P1050633
Kapel in Sint Janshospitaal

City Walk Amsterdam XXX

Starten in een Olympisch stadion. Is het jou wel eens overkomen? Tot nu toe mij nog niet maar zaterdag viel mij de eer te beurt om dit eens mee te maken. Echt spectaculair was het natuurlijk niet maar om binnen zo’n stadion te staan en een beetje sfeer proeven is best leuk.

 

Zaterdag hebben we ons bij onze wandelclub aangesloten en zijn met 15 man de uitdaging van 21 km. gezamenlijk aangegaan. Amsterdamse bos, Amstelbos, Bosbaan, kilometers langs de Amstel en toen Amsterdam weer in. De rouwstoet van burgemeester van de Laan langs zien komen, door het Vondelpark en weer terug richting het Olympisch stadion.

Een kleine wandeling is het niet, maar je ziet wel veel bij het maken van langere wandelingen. Tijdens het wandelend kun je goed foto’s maken en dat lijkt mij wel. Beter dan met fietsen bijvoorbeeld. Soms is het wel een beetje haasten want de groep wacht niet op iedere foto die ik sta te maken. Maar het lukt en dat geeft mij wel extra voldoening bij het wandelen.

 

Wim en Lotte waren ook mee. Lotte is aan gestoken door het 4-daagse virus en wil volgend jaar ook mee de 4-daagse lopen. Vier keer heb ik hem nu gelopen en al die keren was zij er ook om mij binnen te halen en het virus is nu overgeslagen. Jippie. Hoe leuk kan het zijn.

Ik verheug me al op de tochten die we weer zullen gaan lopen ter voorbereiding op de 4-daagse. Niet alleen omdat Lotte meegaat maar ook omdat ik het hardlopen voorlopig in de ijskast heb gezet. De blessure’s zijn zo goed als over en dat wil ik eigenlijk wel zo houden. Af en toe wil mijn knie nog wel eens opspelen maar met een beetje rust is dat snel weer over. Zodoende blijft er toch weer meer tijd over om te wandelen.

Een klein berichtje maar ik sta op het punt mijn computer weg te brengen. Hij vertoond al langer kuren maar nu moet hij na gekeken worden. De lol van achter de computer zitten gaat er op deze manier helemaal af. Flink balen, hij is nog geen 3 jaar oud. Een blog schrijven op mijn tablet vind ik niet zo’n succes dus er zal even tijd overheen gaan voordat ik weer kan schrijven. DSC_1798

Hoge Veluwe tocht

Zaterdag 7 oktober 2017 was de jaarlijkse wandeltocht op de Hoge Veluwe. Ondanks dat wij erg dichtbij wonen hebben we nog nooit meegelopen met deze wandeltocht. Dit jaar is het er dan toch van gekomen. Zoveel mogelijk zien was het motto. Het Jachtslot, beelden, het Museum, bos en heide, overal zijn we langs gekomen met een totaal van 20 km.

P1050229
Jachtslot

Het Jachtslot en Museum willen we later dit jaar nog eens bezichtigen. Tijdens een lange wandeltocht tussen door ook een museum te bezichtigen leek ons niet zo verstandig.

De tocht startte bij het Restaurant en Parkwinkel. Later ontdekten we dat het museum daar ook dichtbij ligt. Handig om te weten als we later dit jaar de kunst in het museum gaan kijken. Wil je iets meer weten van het ontstaan van het Museum klik dan hier.

Het eerste rondje was 10 km. Daarna kwamen we weer bij de start terug de andere kant op de volgende 10 km. te lopen. Na elke 5 km. was er een stempelpost met een gratis versnapering, een flesje water en een sappige appel en later zelfs een borreltje.

Bovendien stond bij elke stempelpost een Boswachter of Natuurgids die graag wat wilden vertellen over de natuur en het wild dat op de Hoge Veluwe leeft. Zo zijn we veel wijzer geworden over paddenstoelen en jeneverbessen. De Hoge Veluwe bezit namelijk een groot jeneverbessen bos.

P1050259
Jeneverbessenbos

Een aantal producten gemaakt van jeneverbessen stond uitgestald om te bekijken. Bovendien lag er een recept met jeneverbessen klaar om de koks onder ons te inspireren. Bij deze stempelpost werd er zelfs een miniglaasje jonge jenever geschonken voor wie het wilde proeven.  Jonge jenever wordt namelijk van jeneverbessen gemaakt. Uche, uche, proest. We hebben het geproefd. Het leek wel parfum wat ik aan het drinken was. Grrrrrr. Hoeft niet meer.

P1050257
Jeneverbesproducten

Een aantal wandelaars hebben zelfs wild gezien tijdens het wandelen. Reeën met een jong die overstaken, grazende reeën en een paar wilde varkens. Gelijk liepen wij te speuren als echte wildspotters of we ook ergens tussen de bomen wild konden zien.

Een kleine braderie en een orkest maakten dat het een gezellige sfeer was bij de finish. Helaas was het nogal bewolkt en later in de middag begon het zelfs te regenen. Door die bewolking worden foto’s minder mooi.

Door een tijdje rondgelopen te hebben bij muziek en braderie koelden we behoorlijk af.  Tijdens het wandelen liepen we ons lekker warm maar zodra we stil kwamen te staan koelden we toch wel snel af. Daarom het restaurant binnen gestapt en een warme kop cappuccino gedronken met een broodje kroket. Het smaakte heerlijk.

Wij vonden het een mooie en leerzame tocht. De gidsen en boswachters vertelden honderd uit, wat ons weer inspireerde om tijdens het wandelen anders naar de natuur te kijken

Wat ons betreft, volgend jaar weer.

Fietsen van Gouda naar Oudewater

Dit jaar zijn we voor een fietstocht met ‘Ver. Hendrick de Keyser’ gegaan. Een tocht vanaf Gouda naar Oudewater en terug. Onderweg werd er geluncht bij de Goejanverwellesluis waar het nodige te zien en te vertellen is. Heen en terug is de tocht rond de 30 km. en zonder gids is hij ook prima te fietsen.

Het vertrekpunt was bij parkeerplaats ‘Klein Amerika’ . Op deze parkeerplaats kan voor € 8,– de hele dag geparkeerd worden. Vlakbij deze parkeerplaats vindt je de bibliotheek van Gouda. Een mooi gebouw met een leuk terras ervoor. Binnen was het door het vroege uur net iets aangenamer. In de bibliotheek is namelijk ‘Het Broodhuys’  gevestigd waar je heerlijk koffie kunt drinken met iets lekker erbij. Beetje een Yuppenplek maar jong en oud gaan daar prima samen.

Vanaf de parkeerplaats reden we over de Goejanverwelledijk richting ‘Museum Paulina Bisdom van Vliet’ in Haastrecht. Paulina van Vliet was de laatste nazaat van een oud burgemeesters geslacht. Opa, vader, schoonvader en haar man waren burgemeester van diverse dorpen en steden. Paulina werd op 40 jarige leeftijd weduwe en bleef zonder nazaten achter. In 1920 stierf Paulina en liet al haar bezittingen na aan de ‘Stichting Paulina Bisdom van Vliet’ die ze zelf tot leven had geroepen. Maar eerst deelde ze haar kleding, sieraden, snuisterijen en tafelzilver uit aan de burgerij. De stichting beheert tot op heden het museum en haar vermogen. Onderhoud en eventuele aanpassingen van het huis worden bekostigd door deze stichting. Het is een statig huis dat ons een kijkje geeft bij de  beau monde uit de 18e eeuw, begin 19e eeuw.

Vergeet na al de indrukken en verhalen niet de voortuin van het museum te bekijken. Paulina heeft lang kunnen voorkomen dat er een weg door haar voortuin kwam maar na haar dood werd de vel begeerde weg, de N228, dwars door haar voortuin gelegd. Ook de achtertuin heeft het nauwelijks overleefd. Er was grond voor huizenbouw nodig. Een oude beuk uit 1692 heeft alle bouwdriften weten te doorstaan en siert dat wat er nog P1050148over is van de achtertuin. Wil je het museum bezichtigen wees dan snel. Per 1 november sluit het museum tot april volgend jaar. In de tussenliggende periode wordt het museum grondig gerestaureerd. Lukt het dit jaar niet meer het museum te bezoeken dan is het voor volgend jaar zeker een aanrader. De gidsen weten zoveel te vertellen en hun gasten te boeien dat ze meermalen gemaand werden het korter te houden omdat er een opstopping zou ontstaan.

De tocht werd voort gezet naar de Goejanverwellesluis. De sluis waar in 1787 Wilhelmina van Pruisen, de vrouw van stadhouder Willem V werd vast gehouden door patriotten. Ze was onderweg naar Den Haag om orde op zaken te stellen.  Helaas, twee dagen later kon ze onverrichte zaken terug. De gids die onze fietstocht leidde had geschiedenis gestudeerd en ging er vanuit dat iedereen dit verhaal kende. Een aantal mensen van de groep stonden heftig ja te knikken maar aan mij was het voorbij gegaan. Niet opgelet?

 

Vervolgens fietsten we van Hekendorp richting Oudewater. Het stadhuis van Oudewater, museum de Heksenwaag en een pand in bezit van ‘Vereniging Hendrick de Keyzer’ werden hier uitgelicht en besproken. Oudewater heeft niet lang onze aandacht gehad jammer genoeg. Oudewater blijft wel op ons to-do lijstje staan voor volgend jaar. Het was tijd om weer terug te fietsen naar Gouda.

Na een mini rondleiding in Gouda over wat er nog te verwachten is van de ‘Ver. Hendrick de Keyser’ in Gouda was de tocht en rondleiding aan het einde gekomen. In Gouda is op donderdagavond koopavond en dat is zeker niet vervelend. Winkelen, een terrasje pakken of ergens iets eten, het is net even iets gezelliger.

P1050202

 

Chateaux bij Windstein, Fr.

Het plan van vandaag: wandelend naar het Chateaux bij Windstein. Weer een prachtige ruïne die op ons lag te wachten om met onze fantasie op de loop kon gaan. Vanuit het hotel in Niderbronn-les-Bains een wandeling van 6 uur. Dat leek ons toch net iets te veel aangezien de temperatuur weer op zou lopen tot 30° best veel voor een tocht van 6 uur hiken. Maar geen nood er was een andere optie. Halverwege kon je in steken en de tocht zodanig inkorten dat er nog maar 3 uur wandelen over zou blijven.

P1040518Het nieuwe vertrekpunt, de watervlakte van ‘Jaegerthal’. was een super plek om van start te gaan. In de verte zie je het al liggen. Auto geparkeerd, foto’s van de plek gemaakt en de pijltjes van de route opzoeken. Maar dat viel nog niet mee. Pijlen, blauwe stippen, gele blokjes genoeg maar niet diegene die wij zochten. Ja toch, gevonden. Casemat de Windstein, die moesten we hebben. Geel met een wit middenvak. Langs ‘Linge Magniot’ een verdedigingslinie aangelegd tussen 1930 en 1938. Daar hadden we jaren geleden al eens meer van gezien dus dat wordt een interessante wandeling.

Pijltjes volgen en op naar het kasteel bij Windstein. Al P1040534snel kwamen we een bouwsel van de linie tegen en niet veel verder splitste het pad zich. Geel met een wit middenvak was er niet meer welke waar moeten we nu heen? We hadden het kasteel al ver boven ons uit zien liggen dus het was een kwestie van het rechterpad nemen. Niet veel verder was het pad er nog wel maar helemaal begroeid met gras en dat is geen goed teken. Een goed pad is bijna plat gelopen of er is zelfs een stukje zandpad maar hier was gras, veel te veel gras. He bah, komt het pad op de weg uit. Wat nu? Een klein eindje de weg volgen? Misschien moeten we ergens aan de overkant het bos weer in.

Helaas er was geen pad aan de overkant en het enige wat we konden was, of via de weg terug naar de auto of verder doorlopen in de hoop de pijlen die we volgen moesten weer terug te vinden. We kozen voor het laatste en ja hoor daar zagen we een bord richting Windstein maar geen bekende pijltjes. Nog maar een stukje weg volgen wie weet.

P1040553Ineens stonden we aan de rand van Windstein  waar we het kasteel in de verte zagen liggen. Eerst even een foto van het kasteel nemen voor we verder gaan. Beetje inzoomen, oooh. Dat ziet er niet echt spannend uit, van onder tot boven begroeid. Wat zullen we doen, verder gaan of maar weer terug? Het leek ons niets, verwend als we waren met Chateaux Wasenbourg besloten we maar terug te gaan. In de korte periode dat we aan het wandelen waren hadden we al zo’n  200 mrt. geklommen en er lagen nog vele hoogtemeters op ons te wachten.

We zijn niet meer via het bos terug gegaan. Het was niet de moeite om via het bos te gaan. Ongeveer 3 km. hebben we langs de kant van de weg terug gelopen wat ook al geen pretje was. Te smal, veel auto’s die niet bedacht waren op wandelaars. Een beetje teleurgesteld zijn we terug gegaan. Maar wel met hele mooie foto’s en een lekker kopje koffie met gebak.

Wandelen naar Wasenbourg, de ruïne

DSC_1524.jpgEen paar honderd meter boven Niederbronn-les-Bains in Frankrijk  licht de ruïne van Wasenbourg. Een wandeling van ongeveer 5 km. maar wel met een paar honderd hoogtemeters die genomen moeten worden. Een flinke hike die zeker de moeite waard is.

Wat krijg je te zien als je boven bent? Een mooi uitzicht en een ruïne die prachtig is. Er is niet veel meer over van de residance Wasenbourg maar wat er nog van over is spreekt zeer tot de verbeelding. Ik zie het helemaal voor me. Een jonkvrouwe die statig de trappen af schreidt terwijl de jonkheer haar gade slaat en denkt wat een stuk ben ik toch getrouwd. Hi hi.

Of het het werkelijk zo gegaan is? Wie weet het, want eigenlijk weten ze niet veel over kasteel Wasenbourg. Ze vermoeden dat het uit de 14e eeuw stamt in de periode van Lodewijk IV maar dat is een vermoeden want niemand weet het precies. Mijn nieuwsgierigheid wordt er alleen maar groter van.

Toen we  boven aankwamen waren er 4 vrijwilligers bezig om de begroeing van de muren te verwijderen. Er groeien struiken, planten, look en zelf bomen op de resten van het kasteel. En daar zal de ruïne tenslotte aan ten onder gaan als het niet verwijderd wordt. Vooral bomen richten veel schade aan. De wortels groeien eerst als kleine haarvaatjes tussen de stenen en worden vanzelf zo groot als vingers en tenslotte als armen die alles wat er nog van het kasteel over is ontwrichten en in laten storten.

Om de boom(pjes) boven op de muren te kunnen verwijderen is een hoogwerker DSC_1528.jpgnodig waar heel subtiel een potje voor de inzameling van geld om de kosten van de hoogwerker te kunnen dekken stond. We hebben gedoneerd, al was het alleen maar om de vrijwillgers een hart onder de riem te steken. Het leek me zo’n onbegonnen werk om alles groen en struikvrij te krijgen.

Helemaal in de waan van de vroege middeleeuwen hebben we beneden een biertje gedronken op onze hiketocht. In die dronken ze allemaal bier omdat je dood ging aan het drinken van water. Zelf kinderen dronken bier. Alleen was het alcohol percentage toen beduidend lager dan nu. Op kasteel Wasenbourg, zijn vergane glorie en geheimen.