Harderwijk

Heerlijke naam toch? Gevonden in Harderwijk.

Waar we vroeger alleen maar naar Harderwijk reden om zo snel mogelijk bij een water te komen als het warm was is het nu een stuk beter toeven in Harderwijk. Echt aantrekkelijk vonden wij Harderwijk toen niet. Dat is ook de reden waarom we er al heel lang niet meer geweest zijn. Maar zoals het vaak gaat, ineens kom je er om wat voor reden dan ook weer terecht en zie je dat er veel veranderd is in de stad. Harderwijk is mooi en aantrekkelijk geworden. Zeker de moeite van het bezoeken waard.

P1070301

Het Dolfinarium staat er nog wel maar is voor mijn gevoel niet meer zo dominant aanwezig als destijds. Het waterfront ziet er een stuk gezelliger uit en in de zomermaanden mag er niet meer geparkeerd worden langs de boulevard om wandelaars en toeristen de ruimte te geven langs de nog resterende stadsmuur en waterkant te lopen.

Door het afsluiten van de Zuiderzee zijn de vissers verdwenen wat zijn tol geëist heeft. De stad werd minder levendig en leek te vervallen. Daar hebben ze inmiddels een stokje voor gestoken in Harderwijk en zijn ze hard bezig om de stad in ere te herstellen. Oude panden worden opgeknapt, het water wordt teruggebracht in de stad en er wordt nagedacht om een oude Stadspoort te herbouwen. Daar wordt over gedacht, verder zijn ze nog niet gekomen omdat dit projectje een kleine 2 miljoen euro gaat kosten. Daar zou ik ook even over na moeten denken. Eerst maar het stadhuis afbouwen zodat het in volle glorie het centrum van Harderwijk weer kan domineren.

P1070295
Linnaeusboom

Inmiddels zijn er stadsgidsen die met veel plezier hun stad laten zien. Altijd leuk om met een gids de stad in te gaan. Verhalen vertellend en uitleg gevend over het oude Harderwijk en het ‘nieuwe’ Harderwijk ben je wel een uurtje bezig. Zo is daar een iniminie vissershuisje te bezichtigen. Met 10 personen in iets heel kleins wonen. Wandelend over een aantal pleinen kom je vanzelf bij de voormalige Universiteit van Harderwijk uit. Je weet wel die met Professor ‘Als van Ouds’ van de Universiteit van Harderwijk (Klokhuis). Helaas besloot men tijdens de Franse bezetting dat er genoeg universiteiten in Nederland waren en werd de Universiteit van Harderwijk gesloten. De bekendste promovendi was de plantkundige Carolus Linnaeus uit Zweden, maar dat was voornamelijk omdat hij in één dag promoveerde tot plantkundige. Hoe hij dat deed? Omdat er in Zweden toen geen universiteit was studeerde hij thuis kwam met zijn proefschrift naar de dichts bijzijnde universiteit, toevallig Harderwijk. Proefschrift inleveren waarna hij het enkel nog hoefde te verdedigen en klaar was Carolus. Prof. C. Linnaeus. Vandaar die mooie linnaeusboom op het plein van de voormalige universiteit.

De terrassen deden al goede zaken toen de zon een paar weken geleden ons verwende met meer dan 20° We hebben er heerlijk gebruik van gemaakt en tot 22.00 uur buiten gezeten.
Conclusie: Harderwijk verraste ons met zijn gastvrijheid, elementen van een oude stad, het water, een haven met boten en in de verte nieuwe woonwijken rondom het water. Huizen waar over nagedacht is zodat ze goed passen bij de oude stad. Harderwijk staat op ons lijstje om nog eens aan te doen. Een hapje of een drankje of gewoon wandelen langs het water en te genieten van het IJsselmeer.

 

Zutphen en het raadsel

Om een of andere onbegrijpelijke reden moesten wij in Zutphen zijn. Van de nood  een deugd gemaakt hebbende, bedachten we achteraf: Waarom hoor je zo weinig over Zutphen, waarom weten we zo weinig van Zutphen. Het is een mooie stad met veel geschiedenis en je kunt er nog leuk winkelen ook. Winkelen is maar bijzaak maar veel dames vinden het best aardig om een gezellig winkeltje mee te pikken.

Door middel van stadswandelingen op eigen gelegenheid of met een gids de stad in te trekken kom je interessante plekken tegen. Brochures voor stadswandelingen zijn bij het VVV te krijgen en kosten € 2,– per stuk. Er zijn meerdere routes.
Wij hebben ervoor gekozen om zelf de stad in te gaan maar eigenlijk miste ik wel een gids met zijn sappige en spannende verhalen. Zij weten vaak net iets meer te vertellen waardoor het bij mij in ieder geval, beter blijft hangen.

DSC_0369

We zijn de wandeling ‘ Historisch Zutphen’ en de wandeling van ‘Hofjes in Zutphen’  gaan doen. ‘Hofjes van Zutphen’ hebben we niet helemaal gedaan maar veel bezienswaardigheden kom je tijdens de wandeling ‘Historisch Zutphen’ vanzelf tegen. Die hebben we er daarom maar even bij gepikt. Zonde om er langs te lopen of helemaal niets van te kunnen lezen tijdens het bezoek aan een hofje.

Horeca gelegenheden zijn er voldoende in Zutphen. Voor aanvang van de wandeling zijn er diverse terrassen/koffiehuizen waar je koffie met iets lekkers kunt krijgen. Heb je alles gezien dan zijn er restaurants waar je een pilsje of een wijntje kunt drinken en eventueel een hapje kunt eten. Zutphen is niet immens groot maar je kunt je er prima een groot gedeelte van de dag vermaken.

Zutphen is ongeveer 1000 jaar geleden rijk geworden door het vervoeren van haring, boter en bier over de IJssel richting Rijn en stroomopwaarts over de Rijn. Naast het vervoer over de IJssel deden ze driftig mee aan de houthandel die langs de Berkel bedreven werd. Zutphen heeft een oude en rijke historie en dat is nu nog goed te zien.

Sinds 1838 heeft Zutphen een arrondissement rechtbank die gevestigd was in een voormalige vleeshal. Tegenwoordig doet hij dienst als Burgerzaal en is er een modern statig gerechtsgebouw ietwat langs de rand van Zutphen.

Oude stadsmuren, een Muziekmuseum. een kerk omgebouwd tot bibliotheek en de oude mannen en vrouwen hofjes er is zoveel te zien.
De ‘Walburgiskerk’ vond ik één van de hoogte punten. Een prachtige kerk die de reformatie vrij ongeschonden doorstaan heeft en daardoor nog veel fresco’s bezit. Het is nog goed te zien dat het van oorsprong een Rooms Katholieke kerk is geweest. Wat ik het erg mooi vond was de kaarsenkroon uit de 14e eeuw. Deze kroon beeld voor ongeletterde kerkgangers de lessen voor een gelovig en onberispelijk leven uit. Een leven zoals voornamelijk mijnheer Pastoor en zijn gevolg dat graag wilde.

En dan de hofjes. Eén hofje in het bijzonder viel mij op, het ‘Oude Bornhof’
De Regenten van toen houden heden ten dage nog toezicht boven op de poort.
Het hofje was bedoeld voor armen, gebrekkigen en behoeftigen. Om er te mogen wonen moest je wel aan een aantal voorwaarden voldoen. Zo moest je van onberispelijk gedrag zijn, godsvruchtig en minimaal 30 jaar.
Loop je onder de poort door naar de binnenplaats van het oude mannen en vrouwenhuis, kom je dit beeld tegen!
Mooi beeld, niets mis mee maar volgens mij is het verdwaald.
Een blote mevrouw midden in de tuin van een oude mannen en vrouwen huis?

P.s. Lees ook het 6 woorden met beeld verhaal over deze dame

Gaan we wandelen of met de metro?

Vrijdagochtend vertrokken naar Londen. Een klein uurtje met de auto naar Eindhoven en daarvandaan richting Londen, Stansted Airport. Waarom Eindhoven? ik denk omdat dat goedkoper was, de mannen hebben het geregeld. Vanuit het midden van het land maakt het eigenlijk niet zoveel uit waarvandaan je vertrekt. Het is altijd ongeveer één uur rijden naar het dichts bijzijnde vliegveld. Vanaf Stansted Airport nog een klein uurtje met de trein naar Liverpoolstreet Station in Londen. Een hele reis maar duizend keer beter dan 12 uur achter elkaar vliegen.

Aangekomen op Liverpoolstreet Station eerst een bakje koffie gedaan. Telefoontjes gecheckt of we nog steeds misbaar waren en toe weer verder. Een klein half uurtje met de metro en om 13.00 uur waren we ingecheckt en liepen we de Big City Londen in.

Wat gaan we doen. nemen we weer de metro of gaan we wandelen. Op één na zijn we allemaal 4-daagse wandelaars, dus je kunt wel raden wat we gingen doen. Wandelen. In 4 dagen hebben we 70 km. gewandeld en de mannen hebben nog ongeveer 40 km. extra gelopen omdat ze ‘s-morgens vroeg voor het ontbijt de stad in ruststand gingen verkennen.

Hebben jullie dan nog wat gezien als je zoveel wandelt? Jazeker wel. Vroeg gaan en laat terug komen dan lukt dat prima. We vinden het heerlijk om op deze manier door de stad te banjeren. Bovengronds zie je veel meer ondergronds met de metro. De tweede dag zijn we wel met de metro terug naar het hotel gegaan maar de derde dag hadden we daar ook al geen zin meer in. De mannen kunnen binnen no time hun weg vinden in een nieuwe stad. Aan mijn vriendin en mij moet je dat niet over laten want dan lopen we nog niet de heft van wat we nu gedaan hebben omdat we meer druk zijn met kaart lezen dan met wandelen.

Voorbereidingen voor het huwelijk van Harry en Meghan hebben wij niet gezien. Daar hadden we wel op gehoopt omdat dat zo’n lekker verhaal bij de borrel oplevert maar we hebben er niets van gemerkt. Volgens mij moest Hide Park nog gemaaid en geschoffeld worden want het onkruid stond hoog en over het gras kon wel een maaier heen . Oh ja toch wel voorbereidingen. Op één plein waren ze zittribune’s aan het opbouwen, wij dachten voor een taptoe. We meenden het plein te herkennen van de TV tenminste.

Vanaf dag 1 dat we er waren was het zo ongelooflijk druk. Engels sprekende mensen hebben we nauwelijks veel gehoord in die mensenmassa. Nederlanders met kinderen (meivakantie), Spanjaarden, Italianen, Schotten en veel Arabieren. In Amsterdam hoor je bijna geen Nederlands maar in Londen hoor je bijna geen Engels. In die grote steden is het de wereld op zijn kop, wie komt waar vandaan en wat doen ze daar allemaal?

Mijn rug hield zich goed. Niet te veel zitten, op tijd roze snoepjes (Ibuprofen 4 x per dag) innemen, beetje voorzichtig met wandelen en zo af en toe wat rust nemen hebben effect gehad. Mijn vriendin bracht nog een magneetje mee dat ik op de plek waar de pijn zat gedragen moest worden. Of dat ook geholpen heeft, geen idee, maar met al die maatregelen heb ik bijna zonder pijn de 4 dagen mee kunnen komen.

Deel 1: Valse start richting Londen

Valse start richting Londen

Het liep al een paar weken niet zo lekker. Het lopen niet, het slapen niet, wat is er aan de hand was? Geen idee. Ik had er al bijna 400 wandelkilometers opzitten en het leek of mijn conditie alleen maar achteruit ging in plaats van vooruit.

Ging ik wandelen, kon ik slecht op gang komen. Het duurt bij mij altijd wel eventjes voordat ik de vaart erin heb zitten maar een aantal keren kreeg ik er geen tempo in. Alles leek stijf, de benen, mijn rug, zelfs de armen wilden niet mee. Na een paar kilometers wandelen knapte het wel op maar naarmate de kilometers vorderden begon alles weer stijver te worden.

Zelfs de nachtrust werd verstoord door spieren die niet wilden ontspannen. ‘s-Morgens kwam ik bijna stijver en strammer uit bed dan ik erin ging. De dagelijkse klussen waren goed te doen maar moest er meer gebeuren dan rondlummelen in huis dan was de pap snel op.

Maar het leven gaat door en het eerste vakantie uitje stond voor de deur. Een weekendje Londen met vrienden. Menig huisvrouw weet dan wat haar te doen staat. Pakken, de laatste boodschapjes en hier en daar het huis poetsen. Als ik ergens een hekel aan heb dan is het thuis komen in een vies huis. Donderdagochtend zal ik nog even de wc’s poetsen en de vloer dweilen omdat we vrijdag vroeg in de ochtend zouden vertrekken,

En toen zei m’n rug, tot hier en niet verder. Doe de rest zelf maar. De wc’s waren schoon maar de vloer, dat lukte niet meer zo geweldig. Bij het bukken kwam ik maar tot halverwege en terug was ook geen pretje.

Na een klein uurtje rond strompelen in huis en denken, wat moet ik nu heb ik de Fysiotherapeut maar gebeld. Jammer maar die zaten allemaal de hele dag vol, voor mij geen plekje om het los te laten maken. Dat was blijkbaar ook geen goed idee, want de fysiotherapeute die met te woord stond wist me te vertellen dat je eerst 8 uur rust moest houden, ibuprofen gebruiken als je het mag gebruiken en daarna de schade bekijken.

Grrrr, het enige wat ik dus kon doen was, op de plaats rust, pillen slikken en fingers crossed. Happy Holiday.

 

Rondje Brugge

Brugge, de oudste aanwijzingen van het bestaan van Brugge zijn uit het jaar 875. Het centrum van Brugge is opgenomen op de werelderfgoedlijst van UNESCO als middeleeuwse stad. Wanneer je vanaf  de Noord-West kant via de Langerei Brugge binnenkomt zie je direct het middeleeuwse karakter van de stad en waarom het op de UNESCO lijst staat. Op slag verliefd was ik. Hier wilde ik wel een paar dagen ronddwalen.

Dinsdagmiddag na ingecheckt te zijn bij het B & B hebben we een oriënterende wandeling door de stad gemaakt. Je kunt ook de toeristenbus nemen waar je door middel van een koptelefoon informatie krijgt over de diverse bezienswaardigheden in de stad. Voor een romantisch ritje kun je ook de paardenkoets nemen. Het vertrekpunt van de koetsen is op de Markt in Brugge.

 

Wij kozen dus voor de benenwagen maar na afloop belandden we als vanzelf op een heerlijk verwarmd terras op de markt in Brugge. Uitkijkend op het stadhuis zaten we eerste rang  konden alles wat er rondom ons gebeurde rustig te bekijken.

Woensdagochtend na het ontbijt zijn we weer wandelend op pad gegaan om een aantal bezienswaardigheden ook van binnen te bekijken. Als eerste kwamen we langs het ‘Onze lieve-vrouw-ter-Potterie’ een hospitaal uit de 13e eeuw.  Naast ziekenzalen bezit het hospitaal een prachtige Kapel, heelaas op het moment dat wij er waren werd er een mis opgedragen waardoor we kerk niet zo goed hebben kunnen bekijken. Dat was wel jammer maar later op de dag is dat weer ruimschoots ingehaald.

 

Neem een toeristenpas van € 20,– waarmee je in bijna alle musea, kerken en diverse andere bezienswaardigheden terecht kunt. De intree kost over het algemeen niet veel maar je zit toch al snel aan de € 20.–

P1050582Verder richting het ‘Ardones domein’, wat nog in bezit is van de 17e generatie Adornesfamilie. Het domein bestaat uit een herenwoning, een aantal godshuisjes en de Jeruzalem Kapel. De kapel is een klein familiekapelletje met alles erop en eraan waar je je ogen uitkijkt. Klein, mooi en met ongeveer 20 zitplaatsen voor een familie. Mijn fantasie sloeg direct weer op hol. Hoe zou het leven er toen uitgezien hebben?

Ondertussen was het lunchtijd dus terug naar het centrum voor een kopje koffie met iets lekker. Denk niet dat er richting het centrum niets meer te zien is want de stad is een aaneenschakeling van middeleeuwse en latere oude panden.

Na de lunch het ‘Sint Janshospitaal’ opgezocht en bekeken. Wil je meer over dit bezoek weten klik dan hier  voor het verslag. Alweer een hospitaal zul je denken maar deze was zeker anders en met een wel heel bijzondere tentoonstelling van Hans Memling. Hans Memling is voornamelijk beroemd om zijn animatie films. Zijn werk is t/m 25 februari 2018 te bekijken. De tentoonstelling is niet permanent in het ‘Sint Janshospitaal’.

Tegenover het ‘Sint Janshospitaal’ staat de ‘Onze Lieve Vrouwe Kerk’ waar we dachten P1050669een concert van de harpist Luc Vanlaere bij te kunnen wonen, maar dat hadden we schijnbaar verkeerd begrepen. Tijd genoeg dus eerst de kerk bekeken en toen op zoek waar het concert dan wel was. Dat viel niet direct mee om te vinden. Na nogal wat heen en weer geloop en zoeken vonden we het tenslotte en bleek het er aangenaam verpozen te zijn. Luc Vanlaere bespeelt diverse soorten harpen en vertelt over zijn bijzondere collectie harpen. Een aanrader. De voorstelling duurt ongeveer 3 kwartier zodat je even lekker kan rusten voordat je de stad weer in gaat.

 

Na een klein uurtje weer verder en nu op zoek naar het ‘Begijnhof’ van Brugge. Kleine huisjes met in het midden een kerk waar op het moment dat wij er waren een dienst begon. Vanuit diverse huisjes snelden de dames richting kerk. Binnen dit ‘Begijnhof’ bevindt zich ook een Liturgische winkel. Bijbels, boeken, kaarsen tot aan priestergewaden toe wordt er verkocht. Stiekem even naar binnen gluren want zo’n winkeltje zie je niet vaak.

 

Nadat we het wel gezien hadden voor die dag, trokken we weer richting het centrum. Ondertussen de prachtige chocolade winkels bekijkend en zelfs een kerstwinkel. De kerstballen, kersthuisjes, klokjes, sterren, het was vreselijk duur en misschien ook wel een beetje over de top, maar aan het einde van de dag terwijl het al donker begon te worden was het wel even smullen met al die kerstverlichting.

Ben je al die cultuur en historie zat, geen nood. Ga shoppen want dat kun je er ook prima. Of een pilsje drinken, want de Belgen weten heel goed hoe ze bier moeten maken.P1050404

Na alles bij elkaar zo’n kleine 18 kilometer gewandeld te hebben ploften we weer ergens op een terras neer. Een lekker bruin biertje drinken en terug naar het B & B om ons op te frissen en ergens een hapje te gaan eten.

Twee dagen is veel te weinig om Brugge in zijn geheel te zien, maar ach dat is helemaal niet erg. Gewoon een prima reden om nog eens terug te gaan en de rest te bekijken.

 

 

 

Z.O.Z. Sint Janshospitaal, Brugge

Verleden week bezochten wij het 800 jaar oude Sint Janshospitaal in Brugge om het  monumentale gebouw te bekijken en intrigerende verhaal achter het hospitaal te ontdekken. Van een echt hospitaal kon er destijds nog niet gesproken worden omdat de zusters en broeders niet veel van geneeskunde wisten. De broeders en zusters verzorgden de zieken, gaven ze te eten en voorzagen ze van de nodige zielszorg. Voor die tijd zeker zo als belangrijk.

Ziekenzalen, een oude apotheek, kruidentuin, diverse medische instrumenten, meubels en gebruiksvoorwerpen geven een goede indruk hoe het in die tijd geweest moet zijn. Naast een prachtige kapel waar de zieken en de broeders en zusters de mis bij konden wonen bezit het hospitaal diverse kunstwerken.

Een zestal schilderijen van Hans Memling, een schilder uit de 15e eeuw, bezit het Sint Janshospitaal plus zijn beroemde Ursulaschrijn. Geboren in Duitsland komt hij reizend terecht in Brugge en vestigd zich daar waar hij een vooraanstaand schilder word. Hij bezat 2 stenen huizen wat de stad Brugge een forst bedrag aan belasting opleverde. Ook toen wisten ze al wat belasting heffen was.

Bij binnenkomst in het Sint Janshospitaal loop je direct tegen een bijzondere animatiefilm met de daarbij behorende klassieke muziek aan. Je ziet ze echt niet over het hoofd. Ik heb een poosje staan kijken naar de film maar het drong nog niet tot me door wat ik hier nu precies zag en wat ik ervan moest denken.

Verder lopend en kijkend drong er nog meer muziek tot me door. Een orkest? Een fanfare? Geen idee. De muziek werd steeds herhaald, was indringend en trok je naar zich toe. Het geluid kwam duidelijk van boven. Ik moest de trap op en kijken wat er te zien is en horen valt.

Weer een animatie film en inmiddels wist en begreep ik van wie. William Kentridge, een Zuid-Afrikaanse kunstenaar die voornamelijk bekend is om zijn animatiefilms. De film wordt afgebeeld over de totale lengte, ongeveer 40 meter, van de bovengelegen ziekenkamer. De film doet denken aan een begrafenisstoet met ronddansende en tollende dansers. Ogen en oren kom je te kort, je blijft kijken.

In het boekje wat je bij binnenkomst krijgt staat dat het een hedendaagse interpretatie van de Dodendans uit de middeleeuwen is. In de Middeleeuwen ten tijde van de pest dacht men zolang je danste, niet kon sterven. De link tussen het Sint Janshospitaal en de danse macabre was gelegd.

More Sweetly Play the Dance – William Kentridge, Brugge 

De oorspronkelijke film en muziek is veel langer dan dit, maar dat moet je in het Sint Janshospitaal gaan kijken. Daar is het indrukwekkend en bijzonder om te zien. Hier komt het niet tot zijn recht maar ik wil alleen een indruk geven van een bijzondere tentoonstelling en animatiefilm die je, als je in de gelegenheid bent beslist moet gaan zien.

De tentoonstelling van William Kentridge is tot en met 25 februari in het Sint Janshospitaal in Brugge te zien. Het Sint Janshospitaal is het hele jaar door te bezichtigen (op maandag gesloten)

Kijk voor meer Zwijmels op zaterdag bij Marja

P1050633
Kapel in Sint Janshospitaal

City Walk Amsterdam XXX

Starten in een Olympisch stadion. Is het jou wel eens overkomen? Tot nu toe mij nog niet maar zaterdag viel mij de eer te beurt om dit eens mee te maken. Echt spectaculair was het natuurlijk niet maar om binnen zo’n stadion te staan en een beetje sfeer proeven is best leuk.

 

Zaterdag hebben we ons bij onze wandelclub aangesloten en zijn met 15 man de uitdaging van 21 km. gezamenlijk aangegaan. Amsterdamse bos, Amstelbos, Bosbaan, kilometers langs de Amstel en toen Amsterdam weer in. De rouwstoet van burgemeester van de Laan langs zien komen, door het Vondelpark en weer terug richting het Olympisch stadion.

Een kleine wandeling is het niet, maar je ziet wel veel bij het maken van langere wandelingen. Tijdens het wandelend kun je goed foto’s maken en dat lijkt mij wel. Beter dan met fietsen bijvoorbeeld. Soms is het wel een beetje haasten want de groep wacht niet op iedere foto die ik sta te maken. Maar het lukt en dat geeft mij wel extra voldoening bij het wandelen.

 

Wim en Lotte waren ook mee. Lotte is aan gestoken door het 4-daagse virus en wil volgend jaar ook mee de 4-daagse lopen. Vier keer heb ik hem nu gelopen en al die keren was zij er ook om mij binnen te halen en het virus is nu overgeslagen. Jippie. Hoe leuk kan het zijn.

Ik verheug me al op de tochten die we weer zullen gaan lopen ter voorbereiding op de 4-daagse. Niet alleen omdat Lotte meegaat maar ook omdat ik het hardlopen voorlopig in de ijskast heb gezet. De blessure’s zijn zo goed als over en dat wil ik eigenlijk wel zo houden. Af en toe wil mijn knie nog wel eens opspelen maar met een beetje rust is dat snel weer over. Zodoende blijft er toch weer meer tijd over om te wandelen.

Een klein berichtje maar ik sta op het punt mijn computer weg te brengen. Hij vertoond al langer kuren maar nu moet hij na gekeken worden. De lol van achter de computer zitten gaat er op deze manier helemaal af. Flink balen, hij is nog geen 3 jaar oud. Een blog schrijven op mijn tablet vind ik niet zo’n succes dus er zal even tijd overheen gaan voordat ik weer kan schrijven. DSC_1798

Hoge Veluwe tocht

Zaterdag 7 oktober 2017 was de jaarlijkse wandeltocht op de Hoge Veluwe. Ondanks dat wij erg dichtbij wonen hebben we nog nooit meegelopen met deze wandeltocht. Dit jaar is het er dan toch van gekomen. Zoveel mogelijk zien was het motto. Het Jachtslot, beelden, het Museum, bos en heide, overal zijn we langs gekomen met een totaal van 20 km.

P1050229
Jachtslot

Het Jachtslot en Museum willen we later dit jaar nog eens bezichtigen. Tijdens een lange wandeltocht tussen door ook een museum te bezichtigen leek ons niet zo verstandig.

De tocht startte bij het Restaurant en Parkwinkel. Later ontdekten we dat het museum daar ook dichtbij ligt. Handig om te weten als we later dit jaar de kunst in het museum gaan kijken. Wil je iets meer weten van het ontstaan van het Museum klik dan hier.

Het eerste rondje was 10 km. Daarna kwamen we weer bij de start terug de andere kant op de volgende 10 km. te lopen. Na elke 5 km. was er een stempelpost met een gratis versnapering, een flesje water en een sappige appel en later zelfs een borreltje.

Bovendien stond bij elke stempelpost een Boswachter of Natuurgids die graag wat wilden vertellen over de natuur en het wild dat op de Hoge Veluwe leeft. Zo zijn we veel wijzer geworden over paddenstoelen en jeneverbessen. De Hoge Veluwe bezit namelijk een groot jeneverbessen bos.

P1050259
Jeneverbessenbos

Een aantal producten gemaakt van jeneverbessen stond uitgestald om te bekijken. Bovendien lag er een recept met jeneverbessen klaar om de koks onder ons te inspireren. Bij deze stempelpost werd er zelfs een miniglaasje jonge jenever geschonken voor wie het wilde proeven.  Jonge jenever wordt namelijk van jeneverbessen gemaakt. Uche, uche, proest. We hebben het geproefd. Het leek wel parfum wat ik aan het drinken was. Grrrrrr. Hoeft niet meer.

P1050257
Jeneverbesproducten

Een aantal wandelaars hebben zelfs wild gezien tijdens het wandelen. Reeën met een jong die overstaken, grazende reeën en een paar wilde varkens. Gelijk liepen wij te speuren als echte wildspotters of we ook ergens tussen de bomen wild konden zien.

Een kleine braderie en een orkest maakten dat het een gezellige sfeer was bij de finish. Helaas was het nogal bewolkt en later in de middag begon het zelfs te regenen. Door die bewolking worden foto’s minder mooi.

Door een tijdje rondgelopen te hebben bij muziek en braderie koelden we behoorlijk af.  Tijdens het wandelen liepen we ons lekker warm maar zodra we stil kwamen te staan koelden we toch wel snel af. Daarom het restaurant binnen gestapt en een warme kop cappuccino gedronken met een broodje kroket. Het smaakte heerlijk.

Wij vonden het een mooie en leerzame tocht. De gidsen en boswachters vertelden honderd uit, wat ons weer inspireerde om tijdens het wandelen anders naar de natuur te kijken

Wat ons betreft, volgend jaar weer.

Fietsen van Gouda naar Oudewater

Dit jaar zijn we voor een fietstocht met ‘Ver. Hendrick de Keyser’ gegaan. Een tocht vanaf Gouda naar Oudewater en terug. Onderweg werd er geluncht bij de Goejanverwellesluis waar het nodige te zien en te vertellen is. Heen en terug is de tocht rond de 30 km. en zonder gids is hij ook prima te fietsen.

Het vertrekpunt was bij parkeerplaats ‘Klein Amerika’ . Op deze parkeerplaats kan voor € 8,– de hele dag geparkeerd worden. Vlakbij deze parkeerplaats vindt je de bibliotheek van Gouda. Een mooi gebouw met een leuk terras ervoor. Binnen was het door het vroege uur net iets aangenamer. In de bibliotheek is namelijk ‘Het Broodhuys’  gevestigd waar je heerlijk koffie kunt drinken met iets lekker erbij. Beetje een Yuppenplek maar jong en oud gaan daar prima samen.

Vanaf de parkeerplaats reden we over de Goejanverwelledijk richting ‘Museum Paulina Bisdom van Vliet’ in Haastrecht. Paulina van Vliet was de laatste nazaat van een oud burgemeesters geslacht. Opa, vader, schoonvader en haar man waren burgemeester van diverse dorpen en steden. Paulina werd op 40 jarige leeftijd weduwe en bleef zonder nazaten achter. In 1920 stierf Paulina en liet al haar bezittingen na aan de ‘Stichting Paulina Bisdom van Vliet’ die ze zelf tot leven had geroepen. Maar eerst deelde ze haar kleding, sieraden, snuisterijen en tafelzilver uit aan de burgerij. De stichting beheert tot op heden het museum en haar vermogen. Onderhoud en eventuele aanpassingen van het huis worden bekostigd door deze stichting. Het is een statig huis dat ons een kijkje geeft bij de  beau monde uit de 18e eeuw, begin 19e eeuw.

Vergeet na al de indrukken en verhalen niet de voortuin van het museum te bekijken. Paulina heeft lang kunnen voorkomen dat er een weg door haar voortuin kwam maar na haar dood werd de vel begeerde weg, de N228, dwars door haar voortuin gelegd. Ook de achtertuin heeft het nauwelijks overleefd. Er was grond voor huizenbouw nodig. Een oude beuk uit 1692 heeft alle bouwdriften weten te doorstaan en siert dat wat er nog P1050148over is van de achtertuin. Wil je het museum bezichtigen wees dan snel. Per 1 november sluit het museum tot april volgend jaar. In de tussenliggende periode wordt het museum grondig gerestaureerd. Lukt het dit jaar niet meer het museum te bezoeken dan is het voor volgend jaar zeker een aanrader. De gidsen weten zoveel te vertellen en hun gasten te boeien dat ze meermalen gemaand werden het korter te houden omdat er een opstopping zou ontstaan.

De tocht werd voort gezet naar de Goejanverwellesluis. De sluis waar in 1787 Wilhelmina van Pruisen, de vrouw van stadhouder Willem V werd vast gehouden door patriotten. Ze was onderweg naar Den Haag om orde op zaken te stellen.  Helaas, twee dagen later kon ze onverrichte zaken terug. De gids die onze fietstocht leidde had geschiedenis gestudeerd en ging er vanuit dat iedereen dit verhaal kende. Een aantal mensen van de groep stonden heftig ja te knikken maar aan mij was het voorbij gegaan. Niet opgelet?

 

Vervolgens fietsten we van Hekendorp richting Oudewater. Het stadhuis van Oudewater, museum de Heksenwaag en een pand in bezit van ‘Vereniging Hendrick de Keyzer’ werden hier uitgelicht en besproken. Oudewater heeft niet lang onze aandacht gehad jammer genoeg. Oudewater blijft wel op ons to-do lijstje staan voor volgend jaar. Het was tijd om weer terug te fietsen naar Gouda.

Na een mini rondleiding in Gouda over wat er nog te verwachten is van de ‘Ver. Hendrick de Keyser’ in Gouda was de tocht en rondleiding aan het einde gekomen. In Gouda is op donderdagavond koopavond en dat is zeker niet vervelend. Winkelen, een terrasje pakken of ergens iets eten, het is net even iets gezelliger.

P1050202

 

Chateaux bij Windstein, Fr.

Het plan van vandaag: wandelend naar het Chateaux bij Windstein. Weer een prachtige ruïne die op ons lag te wachten om met onze fantasie op de loop kon gaan. Vanuit het hotel in Niderbronn-les-Bains een wandeling van 6 uur. Dat leek ons toch net iets te veel aangezien de temperatuur weer op zou lopen tot 30° best veel voor een tocht van 6 uur hiken. Maar geen nood er was een andere optie. Halverwege kon je in steken en de tocht zodanig inkorten dat er nog maar 3 uur wandelen over zou blijven.

P1040518Het nieuwe vertrekpunt, de watervlakte van ‘Jaegerthal’. was een super plek om van start te gaan. In de verte zie je het al liggen. Auto geparkeerd, foto’s van de plek gemaakt en de pijltjes van de route opzoeken. Maar dat viel nog niet mee. Pijlen, blauwe stippen, gele blokjes genoeg maar niet diegene die wij zochten. Ja toch, gevonden. Casemat de Windstein, die moesten we hebben. Geel met een wit middenvak. Langs ‘Linge Magniot’ een verdedigingslinie aangelegd tussen 1930 en 1938. Daar hadden we jaren geleden al eens meer van gezien dus dat wordt een interessante wandeling.

Pijltjes volgen en op naar het kasteel bij Windstein. Al P1040534snel kwamen we een bouwsel van de linie tegen en niet veel verder splitste het pad zich. Geel met een wit middenvak was er niet meer welke waar moeten we nu heen? We hadden het kasteel al ver boven ons uit zien liggen dus het was een kwestie van het rechterpad nemen. Niet veel verder was het pad er nog wel maar helemaal begroeid met gras en dat is geen goed teken. Een goed pad is bijna plat gelopen of er is zelfs een stukje zandpad maar hier was gras, veel te veel gras. He bah, komt het pad op de weg uit. Wat nu? Een klein eindje de weg volgen? Misschien moeten we ergens aan de overkant het bos weer in.

Helaas er was geen pad aan de overkant en het enige wat we konden was, of via de weg terug naar de auto of verder doorlopen in de hoop de pijlen die we volgen moesten weer terug te vinden. We kozen voor het laatste en ja hoor daar zagen we een bord richting Windstein maar geen bekende pijltjes. Nog maar een stukje weg volgen wie weet.

P1040553Ineens stonden we aan de rand van Windstein  waar we het kasteel in de verte zagen liggen. Eerst even een foto van het kasteel nemen voor we verder gaan. Beetje inzoomen, oooh. Dat ziet er niet echt spannend uit, van onder tot boven begroeid. Wat zullen we doen, verder gaan of maar weer terug? Het leek ons niets, verwend als we waren met Chateaux Wasenbourg besloten we maar terug te gaan. In de korte periode dat we aan het wandelen waren hadden we al zo’n  200 mrt. geklommen en er lagen nog vele hoogtemeters op ons te wachten.

We zijn niet meer via het bos terug gegaan. Het was niet de moeite om via het bos te gaan. Ongeveer 3 km. hebben we langs de kant van de weg terug gelopen wat ook al geen pretje was. Te smal, veel auto’s die niet bedacht waren op wandelaars. Een beetje teleurgesteld zijn we terug gegaan. Maar wel met hele mooie foto’s en een lekker kopje koffie met gebak.