Waar gaat de reis naartoe? Reisprogramma’s

Zo sudderden we nog een tijdje door met onze vakantieplannen. Niet weten wat je wil, druk met andere zaken en het idee als je perse wilt is er op korte termijn altijd wel een vakantie te boeken.

Floortje Dessing kwam weer via de TV onze huiskamer binnen en Joanna Lumley had een documentaire/reisverslag over haar reis langs de historische zijderoute gemaakt. Joanna wilde een 16.000 km. lange reis richting China maken om de zijde industrie, die duizenden jaren geleden is ontstaan bij de oorsprong bekijken. Naarmate de zijde meer bekendheid begon te krijgen wilden alle hoven in het westen zijdestoffen om vorsten en hun gevolg in zijde te kunnen kleden.

Jaren geleden zijn we in China geweest waardoor de reis van Joanna onze nieuwsgierigheid aanwakkerde. De zijderupsen en industrie, die veel minder omvangrijk is als toen, hadden we destijds ook bekeken in China. De zijderoute prikkelde toen al onze fantasie en interesse.

Onvoorstelbaar hoeveel zijde vanuit China terecht kwam in Europa. Kosten nog moeite werden gespaard om de zijde naar Europa te halen. Een route die aan veel gevaren, ongemakken en ontberingen bloot stond maan ondanks dat duizenden jaren heeft bestaan.

Handelaren vertrokken vanuit China door Kazachstan, Kirgizië, Oezbekistan, Turkmenistan, Iran, Azerbeidzjan, Georgië, Albanië, Turkije, Italië rechtstreeks naar Venetië om hun goederen af te leveren. Landen, steden en bevolking langs de route pikten allemaal een graantje mee van de welvaart langs deze befaamde route. Joanna wilde de hele reis maken om te ontdekken hoe de route destijds geweest moest zijn.

Joanna startte vanuit Venetië in tegenovergestelde richting van de zijderoute. Door Turkije waar Istanbul aangedaan werd om over de Bosporus via de Zwarte zee richting de Kaspische Zee te varen.  De Bosporus herkenden we van een stedentrip jaren geleden. Turkije was toen nog een gematigd islamitisch land waar vooral Istanboel en de badplaatsen erg in trek waren. De Blauwe Moskee, de grote Bazaar, de Kruidenbazar, het Paleis van de Sultan en natuurlijk het bevaren van Bosporus was een belevenis op zich. Oude herinneringen kwamen weer boven en hoe we verbaasd waren geweest over de schoonheid van Istanboel en de vriendelijke mensen.
De Bosporus waren we helemaal van onder de indruk. Veerdiensten voeren af en aan van oost naar west en van noord naar zuid en daar tussendoor was het een komen en gaan van vrachtschepen terwijl baggerschepen intussen gewoon hun werk deden. Het leek een ongeordende chaos op het water.

Langs de Bosporus en bovenop de bruggen over rivieren richting Bosporus stonden inwoners van Istanbul rustig te vissen om hun avondmaal aan te vullen met een vers gevangen visje. Niets aan de hand dus.
Wij vonden Istanbul een onvergetelijke ervaring.

Lees het hele verhaal van Waar gaat de reis naartoe?
Reislust
Grote reizen

Waar gaat de reis naartoe? Grote reizen

De kinderen werden groter en zelfstandiger. Echte grote reizen maakten we (nog) niet. Kinderen die studeren kosten flink geld. De echtgenoot werkte zich een slag in de rondte en ik kon weer uithuizig gaan werken. Vakantiedagen vielen slecht te plannen door onze banen en weer werden de grote vakantieplannen voor ons uit geschoven.
Ook toen was dat geen enkel probleem. We hadden allebei plezier in ons werk en de kinderen woonden nog thuis. De behoefte om lang en ver weg te gaan was niet zo sterk  dat we er perse werk van wilden maken. Onze tijd zou nog wel komen.

Het duurde tot aan het pensioen van de echtgenoot voordat we onze eerste grote reis maakten. Die reis ging gelijk voor 3 weken naar China, een bijzondere ervaring en een bijzonder land dat we niet snel zullen vergeten.
Zo hebben we nog een paar reizen gemaakt waarvan de meeste mensen zich af vroegen waarom we nu precies naar dat land wilden.
Tja, geschiedenis, lezen over landen die ons bezig hielden en interesse in andere culturen maakte ons nieuwsgierig om de minder voor de hand liggende landen te bezoeken. Later kwamen de reisprogramma’s op TV erbij die het verlangen om landen, steden en/of natuur met eigen ogen te gaan zien aanwakkerde.

Echte globetrotters zijn we niet geworden. Drie verre landen stonden op ons lijstje en daar zijn we geweest. Door onze tweede dochter kwam daar nog een vierde land bij en toen bleef het een tijdje stil. Voor dit soort reizen moet flink in de buidel getast worden en het geld konden we wel voor andere dingen gebruiken. Op is Op.

Onze eerste grote reis is nog geen 10 jaar geleden maar de jaren gaan wel door. Onze reislust is tot nu toe nog niet gedoofd. Gelukkig niet, maar het leven gaat wel door en we worden er niet jonger op. Ondanks sommige mensen denken dat we tijdloos zijn.
Dus, dit jaar weer grote reis maken? Nu zijn we nog gezond en kunnen we beiden nog goed uit de voeten. Wat de toekomst gaat brengen weet niemand maar misschien moeten we het nog maar eens proberen. De echtgenoot dacht er ongeveer hetzelfde over. Dit jaar gaan we nog iets bijzonders doen en daarna zien we wel verder.

Maar waar gaan we dan naartoe? Ik had wel een idee maar dat zag de echtgenoot niet zitten dus ik wachtte maar af wat er op ons pad zou komen.

Lees het hele verhaal van Waar gaat de reis naartoe?
Reislust

Waar gaat de reis naartoe? Reislust

Onze reislust is er altijd geweest. Voordat we elkaar leerden kennen had de echtgenoot al de nodige vakanties achter de rug en ik zag mezelf al in Zuid-Afrika als verpleegkundige werken. Het enige probleem dat ik toen zag was mijn blanke huid en rode haren. Hoe moest dat in zo’n warm land als je een blanke bleekscheet uit Nederland was. Jeugdig als ik was maakte ik me daar natuurlijk verder geen zorgen over. Eerst die verpleegsters opleiding en dan zag ik wel weer verder.
Die verpleegstersopleiding is er nooit van gekomen. Een halfjaar heb ik het volgehouden en toen was het wat mij betreft klaar, of eigenlijk wat ons betreft was het klaar.
Vaste verkering en gebonden aan allerlei domme regeltjes opgesteld door het ziekenhuis waar ik mijn opleiding volgde ben ik er uiteindelijk mee gestopt. De directrice heeft daarna nog even flink met slechte referenties rond gestrooid. Natuurlijk ben ik toch goed terecht gekomen. De verpleegstersdroom in Zuid-Afrika was hiermee wel beëindigd.

Het heeft lang geduurd voordat we grotere vakanties zijn gaan doen. Eerst huisje boompje beestje en als alles op orde is dan gaan we aan wat grotere vakanties denken. Bij dat huisje boompje beestje hoorden kinderen en die kregen we gelukkig. Dat vakanties daardoor op een laag pitje kwamen te staan deerde ons totaal niet. We waren blij en druk met de kinderen en zijn jaren om praktische reden niet op vakantie geweest.
Toen de kinderen redelijk zelfstandig waren hebben we de stoute schoenen aangetrokken en zijn vertrokken voor een week vakantie met ons jonge gezin.
Dat is goed bevallen en hebben we jaren volgehouden. Bijna alle vakanties hebben we toen in Duitsland gevierd. De wens om een grotere reis te maken bleef aanwezig maar werd gewoon in de ijskast gezet. Bij leven en welzijn kwam dat wel een keer.

De eerste keer dat we zonder kinderen op reis zijn geweest was de oudste 13 en de andere 2 kinderen 11. Een hele onderneming om thuis alles te regelen maar het lukte en dat jaar vertrokken we voor een midweek naar Parijs.
Dat hadden we nooit moeten doen want toen was het hek van de dam. Het smaakte zoet en we wilden als het even kon meer, veel meer. We zagen verre en spannende oorden aan de horizon gloren, hier wilden we meer van proeven.
Het duurde nog ongeveer 6 jaar voordat we onze volgende reis zonder kinderen maakte.

DSC00088 (Small)

Rondom Eibergen

Eibergen ligt dicht bij de Duitse grens, wij kunnen de verleiding niet weerstaan om even Duitsland in te gaan om ergens koffie te drinken. Daar hoort natuurlijk een lekker stuk Duits gebak bij. Zoek wel een Conditorei omdat daar de echte taarten te krijgen zijn.
Ga je bij een bakker koffie drinken die ook een terras of koffiehoek heeft voor zijn klanten dan zijn het vaak plaattaarten of koffiebroodjes. Ook prima, het is maar net waar je naar op zoek bent.

P1150631 (Small)Naast het koffie drinken gaan we eigenlijk ook altijd naar de DM drogist (Denk Mit)
Douchegel eigen merk merk 0,55 de lippenstift van Rimmel € 6.25, in Nederland betaal je meer dan het dubbele deze lippenstift n.m. € 12,95
Eigen merk maar ook diverse andere drogisterij merkartikelen worden bij de DM verkocht en zoveel goedkoper dan in Nederland. Toiletpapier, tissues, schoonmaakartikelen, babyshampoo, talkpoeder, kortom alles voor babyverzorging.
Naast de drogisterij artikelen wordt er een indrukwekkend assortiment aan reform artikelen verkocht. Ik kan het iedereen aanraden daar eens een kijkje te gaan nemen. Het eigen merk is prima, wil je echter vasthouden aan je eigen merk, grote kans dat het daar te koop is en veel goedkoper dan in Nederland.

P1150619 (Small)Zaterdag vertrokken we naar Ahaus om koffie te drinken en een DM drogisterij te zoeken. Na het parkeren eerst richting Kasteel Ahaus dat gebouwd is tussen 1688 en 1695. In de Tweede Wereldoorlog totaal verwoest bij een bombardement en na de oorlog compleet herbouwd. Een gezellige drukte bij het kasteel. Ridders en Jonkvrouwen liepen rond en nodigden iedereen uit om een kijkje binnen te nemen.

Zoekend naar de koffie of en DM drogist stuitten we plotseling op een bijzonder gebouw. Was het een betonnen bunker, of toch niet?
Ahh, het is een kerk. De Maria-Tenhemelopnemingkerk.
Even naar binnen en kijken hoe hij er van binnen uit ziet. Niets vermoedend stapten we naar binnen en kregen we zomaar een prachtige openbaring.
Een kerk zo bijzonder en mooi van binnen. Hier hadden we niet op gerekend.
We hebben al veel kerken gezien maar zoiets als deze kerk zijn we nog nooit tegen gekomen.

De hele kerk is opgebouwd uit lamellen gevels. Tussen de lamellen is glas geplaatst waardoor het (zon)licht overal de kerk binnenkomt door het gekleurde en bewerkte glas.
De oorspronkelijke kerk is uit de 14e eeuw maar een aantal malen door brand verwoest en weer opgebouwd. In 1960 bleek de kerk bijna op instorten te staan en werd er besloten om het kerkschip af te breken en opnieuw te bouwen.
De kerktoren is blijven staan en het schip bestaande uit betonlamellen is tegen de kerktoren gebouwd. Binnenin de kerk ziet het er zo fantastisch mooi uit dat de gehele buitenkant ineens ook mooi wordt of waarderen kunt.

480px-Ahaus_Marienkirche 1
Wikipedia, Publiek domein

 

Eibergen aan de Berkel

Sinds vrijdag zijn we weer terug van onze  jaarlijkse vakantie met de oudste dochter.
In een aangepast huis met een tillift, hooglaag bed en een douchestretcher redden we ons prima met haar. De huizen hebben meer aanpassingen voor gehandicapten maar die hebben wij niet nodig. De huizen hebben uiteraard geen drempels, zijn goed te verwarmen en hebben een complete keuken waar je naar harte lust je gang kunt gaan.
De huizen van het Prinses Beatrixfonds lenen zich perfect voor vakantie met minder validen en/of gehandicapten.

DSC08811 (Small)Dit jaar was Eibergen de keuze om vakantie te vieren met onze dochter.
Eibergen is een dorp in de Achterhoek met rond de 12.000 inwoners. Diverse kleine en leuke straatjes komen in het centrum van Eibergen uit. Een groot rond plein waar bijna alle winkels zijn te vinden die je nodig zou kunnen hebben. Rondom het plein lopen weer de wat grotere wegen waaraan bijna alle supermarkten die je maar kunt bedenken gevestigd zijn. Compact en goed te belopen. Wij verbaasden ons over, wat een betrekkelijk klein dorp is er zoveel supermarkten zijn.

Eibergen is misschien wel klein maar ook een redelijk oud dorp. Rond 1188 zijn de eerste DSC08619 (Small)meldingen van het dorp Eibarge. Het heeft nog een aantal historische pandjes en de dorpskern is ondanks de winkel rondom het plein gezellig. Maar wat Eibergen nu echt zo leuk maakt is de Berkel die langs het dorp meandert.
De Berkel ontspringt in Billerbeck in Duitsland en mondt bij Zutphen uit in de IJssel.
Een grote rivier is het niet maar het water stroomt via verschillende niveaus lekker door naar beneden. Pleziervaart is er evenmin, daar is de rivier te smal en klein voor.
De botenvereniging (ik denk kano’s) heeft zich wel gevestigd aan de oever van de Berkel midden in het dorp. Daarnaast is het mogelijk om met een Fluisterboot en een gids de Berkel op te gaan die je wegwijs maakt over de rivier en zijn geschiedenis.

DSC08803 (Small)Die Berkel vinden wij juist zo leuk omdat hij ten eerste vanuit ons vakantiehuis bijna te zien is en ten tweede omdat er ondanks dat het een kleine rivier is er vaak wat te doen is op of rondom de Berkel.
Valt er wat te beleven op de Berkel dan merken we dat bijna direct. Denk trouwens dat wij de enigen zijn die de vitrage van de ramen gelijk aan de kant schuiven als we binnen komen vallen. Lekker naar buiten kijken of er op het veld of op de Berkel wat te beleven valt en mocht dat zo zijn er snel op af.

Door die Berkel zijn er ook weer heel veel verschillende vogels. Ja eenden natuurlijk maar ook vogels die langs de oever van de rivier leven. Helaas kennen we nog lang niet alle vogels laat staan we ze weten te vinden maar dat is ook niet nodig.
Zie je een fotograaf met een joekel van een telelens op zijn camera, luister waar hij naar staat te luisteren en kijk in de richting waarin hij kijkt of zijn camera op gericht is.
Gegarandeerd dat de vogel te vinden is die zoveel aandacht trekt.
Thuis even Googelen en je weet hoe hij heet en kan hij aan je verzameling gespotte vogels toegevoegd worden.

 

Mogelijkheden om te wandelen en fietsen vanuit Eibergen zijn legio.
Wat ons opviel was de Flamingoroute. Flamingo???? De falmingodans of de vogel? Wat bedoelen ze nu? Flamingo’s kom ik alleen maar gekortwiekt in dierentuinen tegen.
Echte flamingo’s vind je dus ook in Zwillbroekerveen net over de grens bij Duitsland.
Het geschreeuw en gekwetter van de kokmeeuwen komt je al snel te gemoed. Flamingo’s en kokmeeuwen schijnen een goede combinatie te zijn. Het voedsel van flamingo’s bestaat uit algen, wieren en de uitwerpselen van kokmeeuwen. Een goede verrekijker of fotocamera met zoveel mogelijk zoom is wel handig om ze te kunnen bespieden. We hebben ze gezien maar misten het juiste materiaal om de vogels goed in beeld te krijgen.  Middenin de ven is een eiland waar de flamingo’s broeden. De afstand vanaf de vogelspotplaats is vrij groot. Gelukkig maar voor de flamingo’s en andere vogels.
De flamingo’s die daar broeden zijn vrij licht van kleur. Ze zijn niet ziek of zo maar dat komt weer door het voedsel wat ze eten.
Caroteen geeft kleur aan de flamingo’s en deze krijgen onvoldoende caroteen binnen. Geen afwijking en geen tekort ze worden alleen minder oranje van kleur.

 

Minivakantie Texel

Een zalig lang weekend verbleven wij op Texel met de beste gidsen en vogelaars die we ons maar konden wensen.
Ooit waren wij er eens eerder maar toen hadden we geen tijd om van het eiland te genieten. Afgelopen weekend hebben we dat onder deskundige begeleiding over kunnen doen.

Bewapend met fietsen, winterjassen, handschoenen, mutsen vertrokken we vrijdag naar Texel. Geen idee wat we precies konden verwachten behalve dat het koud zou worden.
Per fiets, soms aangedreven door de wind en soms aangedreven door oer spierkracht. zijn we het eiland wezen verkennen. Tot twee keer toe 40 km. over Texel gezworven en genoten van het landschap met zijn natuurlijke inwoners en de uitleg over Texel.
Zo kwamen we er achter dat het eiland niet alleen uit toerisme bestaat maar een heel interessant eiland is, een vogeleiland met prachtige natuur die wordt beheerd en beschermd.

Wisten wij veel. Onze blik is vaak op de stad gericht maar de herrie van de stad en de vaak vele toeristen misten we niet in het minst.
Onze vrienden ontpopten zich als echte vogelaars en hebben ons zoveel vogels laten zien en gewezen dat we er tureluurs van werden. Naast de vogels vlogen de namen van de eenden, meeuwen, roofvogels, strandvogels ons om de oren.
Met open mond en oren hebben we gekeken en geluisterd naar alles wat er verteld werd.

Gaan we al die vogels en hun namen onthouden? Nee, lang niet en dat geeft ook niets want als we wat mij betreft volgend jaar weer gaan vertellen ze ons gewoon alles weer overnieuw.
Misschien hebben we wat bijgeleerd, dat hoop ik wel,  maar mocht dat niet zo zijn, onze aandacht hebben ze opnieuw en zij gaan zeker weten weer los.
Texel is vooral tijdens het broedseizoen in het voorjaar zeer de moeite waard.

 

Dierenpark Amersfoort

Mijn agenda is zo belachelijk vol dat er weinig tijd voor vrienden overblijft mits je geduld hebt. Heel veel geduld moet je hebben om een gaatje te vinden in mijn agenda. Niet zo leuk maar ik hoop na de zomer op betere tijden wat dat betreft.
Vroeg genoeg beginnen met vragen of ik tijd heb kan wel eens een date opleveren en dat deed Melody.
Twee maanden geleden vroeg ze al of we elkaar weer een keer in de dierentuin konden treffen. Deze keer stond Dierenpark Amersfoort op haar lijstje om te bezoeken en of ik tijd vrij kon maken?
We spraken maandag 29 april af. Dat de weergoden ons zeer welgezind zouden zijn konden we toen nog niet bedenken. Fantastisch weer om een dierentuin te bezoeken. Een mooi zonnetje, niet te heet en bijna geen wind.
Doordat de afspraak zover in het verschiet lag had Melody tijd om enkele vrienden en op de valreep ook nog een blogger uit te nodigen.
De teller kwam daarmee op 6 mensen te staan waarmee we Amersfoort onveilig gingen maken. De blogger die ze uitgenodigd had stond al een tijdje op mijn verlanglijst om in het echie te ontmoeten, een leuke verrassing dat Karel van Fietszwerver.wordpress.com
er ook was.

Afgezien van ons zessen waren we niet de enigen. Vakantietijd en mooi weer zorgden voor een gezellige drukte in de dierentuin. Last hadden we overigens niet van elkaar. De Pappa’s en Mamma’s met de kinderen, Opa’s en Oma’s kwamen die gezellig mee kwamen of alleen met de kleinkinderen op sjouw waren, het maakte allemaal niet uit, het ging er gemoedelijk aan toe.
De kinderen liepen zich lekker te vergapen aan de dieren. Jong en oud kon makkelijk zijn plekje vinden om alle beesten te bekijken en te fotograferen.

En fotograferen hebben we natuurlijk gedaan. De foto’s van Daphne en Melody kun je HIER bekijken.
Na wat verwijderen en snijden van mijn eigen foto’s kun je die HIER bekijken.

 

Light Festival Amsterdam

Het Light Festival in Amsterdam
Duurde even voordat ik er kwam
Drukke feestdagen
lieten vertragen
Stond toen toch eindelijk op de Dam

Beschrijving en route ophalen
zodat we niet zouden verdwalen
‘s-Avonds in’t donker
met al’t geflonker
is pijlen volgen vaak flink balen

Tien kilometer was de route
Even door pezen met de voete
Fotograferen
Anticiperen
Tijd die we nuttig besteden moeste

Alles gezien en we genoten
Te veel slechte foto’s geschoten
Foto’s in’t donker
Voor mij een wonder
hoe het hen lukt, de vakgenoten

Ook zin om het Light Festival in Amsterdam te gaan zien?
Het kan nog tot en met  begin januari.
Kijk even op Amsterdamlightfestival.com/nl voor meer informatie over routekaart en waar hij de krijgen is.
Het Festival vanaf de boot bewonderen? Via internet zijn er boottochten te boeken. Het aanbod is groots. Wij hebben de route gelopen en daardoor alle lichtobjecten gezien. Vanaf het water zijn een aantal kunstwerken niet zien maar de boottocht moet wel bijzonder mooi zijn.

Limerick op Zondag is een idee van Melodyk.nl  Voor meer limericks klik hier.

Zomaar een dagje dierentuin

Amper anderhalve week geleden kreeg ik een appje: Hallo ga je mee naar Ouwehands dierenpark? Er is maar één iemand die mij dit soort appjes stuurt en dat is Melody
Heel vervelend als ze je zulke appjes sturen (niet dus) want tegen dit soort uitnodigingen kan erg slecht nee zeggen. Deze keer liet mijn agenda het toe en vandaag was het al zover.
Het was de bedoeling dat we ‘s-middags en ‘s-avonds bij het ‘China Light Festival’ door de tuin zouden dwalen maar dat liep iets anders dan we bedacht hadden. Gelukkig ontdekten we op tijd dat het Light Festival niet op maandag- en dinsdagavond is zodat we de plannen snel nog even om konden gooien.
De dag verzetten bleek geen optie dus werd het vroeger bij het park zijn zodat we het hele park op ons gemakkie konden doen.

Melody, Daphne en Cinthia kwamen niet veel later aan dan ik waarna we Ouwehands binnen liepen en de koffie opzochten. Na de koffie, hup het park in.
Het klikken van onze fototoestellen was niet van de lucht. De ene foto na de andere werd geschoten. Zelf deed ik natuurlijk net zo hard mee.
Dieren, lightshow objecten niets bleef gespaard, alles werd gefotografeerd.
Wel balen dat we het deze avond niet konden zien we zagen wel dat het erg mooi moest zijn.

Nadat we de panda’s bekeken hadden werd het tijd voor een hapje en een drankje. We lieten het ons goed smaken in het restaurant bij het pandaverblijf.  Ondertussen warmden we lekker op zodat we de dierentuin weer in konden.
Tegen 16.00 uur werd het tijd om nog net even voor sluitingstijd een bak koffie te drinken en afscheid  van elkaar te nemen.
Dol enthousiast vertrok ik weer naar huis. Een leuke dag gehad met goed gezelschap en een sd-kaart vol met foto’s, mijn dag kon niet meer stuk.

Toen ik de foto’s ging bekijken was ik toch iets teleurgesteld. Van de 356 foto’s moest ik er behoorlijk wat weggooien. Na nog wat selecteren en puzzelen zijn de foto’s die overgebleven zijn goed naar mijn zin en was mijn dipje weer voorbij.
Ik/we kunnen terug kijken op een heerlijke dag dierentuin en waarschijnlijk is dit niet de laatste dierentuin dag die we met elkaar zullen houden.

Wereld haven dagen, Rotterdam

Nog een dag en dan zijn de ‘Wereld haven dagen’ weer voorbij voor een jaar.
De vrije reizen moesten weer op en dan komen er nog wel eens verassende uitjes uit de bus.
Het plan was eerst om naar Groningen te gaan maar eigenlijk wisten we niet goed wat we daar moesten doen. We waren gewoon niet goed voorbereid.
Toen viel de keus op Rotterdam. Daar waren de Wereld haven dagen en ook al weet je niet waar je precies zijn moet er is altijd wel wat te zien bedachten we.

Vrijdagmiddag nog snel een rondvaart geboekt want alleen langs de kade lopen leek ons nu ook weer niet. Maar het was niet alleen langs de kade lopen.
Een aantal schepen waren zonder reserveren te bezichtigen.
Bovendien werden er diverse demonstraties op het water gegeven die goed te zien waren op de kade.
Op het grote hotelschip ‘Rotterdam’ waren een aantal scheepsdekken open gesteld voor het publiek, ook leuk om te zien maar het was geen Cruiser als de Titanic.
De purser beneden stond op te sommen welke BN’ers allemaal op het schip gelogeerd hadden maar dat kon het schip voor mij niet op waarderen naar het level van de Titanic. Ach, mijn verwachtingen waren gewoon te hoog gespannen.

De drukte viel heel erg mee. We dachten dat het gekkewerk zou worden om daar te lopen maar dat was allerminst zo. Later op de middag werd het wel lekker drukker maar meer gezellig druk.

Wij hebben ervan genoten. Het weer zat mee, de drukte viel mee en we hebben vanalles gezien. Wel houden we het voor volgend jaar in de gaten. Dan gaan we toch proberen een wat langere rondvaart te boeken.