Schotland

Na amper een week rust van de 4-daagse stond onze vakantie al voor de deur. Twaalf dagen Schotland lagen voor ons. Geen idee wat ik er precies van moest verwachten. De natuur, daar had ik me voornamelijk op gefocust. Om niet helemaal te verdwalen in het groen stonden een aantal steden op het programma voor de (broodnodige) afwisseling.

Nu we thuis zijn weet ik dat het een prachtige reis was met voornamelijk natuur en hoewel de steden iets tegen vielen horen ze er zeker bij om een goed beeld van Schotland te krijgen. Waar we ontzettend mee geboft hebben is de gids en haar chauffeusche (mag ik dit zo zeggen). De dames vormden een prima team. De chauffeusche stuurde haar ellenlange bus overal naartoe, liep wat averij op maar dat mag als je voor heg eerst in Schotland bent en dan ook nog links moet rijden. De gids, Gea, was een oude rot in het vak. Ze was als gids overal al geweest maar Schotland had haar hart veroverd en dat bleek uit alles.

Wat zijn we wijzer geworden en wat hebben we gezien? Veel hebben we gezien, Schotland inclusief Buiten Hebrieden. Dat betekende een paar maal met de boot mee en met de bus over een aantal eilanden scheuren. Foto-stoppen, afternoontea, bezichtiging van historisch erfgoed met uitleg. Standing Stones met uitleg wat het nu is, Blackhouses, bergen, kliffen, het einde van de wereld. Later kom ik er nog op terug, het is teveel om in een keer te vertellen.

De geschiedenis en verhalen over Schotland vlogen ons om de oren. Schotland is door de eeuwen heen een onder geschoven kindje geweest van Engeland. Maar er komen ook mooie dingen uit Schotland, Harry Potter, Sherlock Holmes, opnamen van Skyfall uit James Bond, Outlander en zelfs Ivanhoe komt uit Schotland. Kastelen, ruïnes, de natuur het is overweldigend. Je zou overal willen stoppen om te kijken en foto’s te nemen. Er is zoveel dat een tweede bezoek niet uit te sluiten is. In de zelfde vorm?

Schotland bestaande uit Binnen Hebrieden, Buiten Hebrieden, Shetlandeilanden, Orkney-eilanden, Lowlands en de Hilands ze bestaan al eeuwen en hebben ons veel te vertellen en te laten zien, een aanrader.

National Anthem of Scotland – Flower of Scotland

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk hier bij Irisapilio

De finish

Hoe het gelukt is weet ik niet maar we hebben allemaal een vroege start te pakken kunnen krijgen. Een vroege start op de laatste dag is wel zo fijn want de laatste dag staat in het teken van wandelen, genieten en feestvieren en dat kost tijd, meer tijd dan je verwacht.

Weer 3.00 uur opstaan en om 5.00 uur starten. 2 uur verder en de start is daar, nogmaals richting het Radboud UMC. Maar nu nemen we eerder een afslag om de stad uit te wandelen. Richting Overasselt waar de koffie met appelflap op ons ligt te wachten. De verzorging van die dag gedag zeggen en onze lekkernij naar binnen werken. Er zullen er nog veel volgen die dag.

Na de appelflap richting Linden, de dijk op. Hoelang zal de dijk zijn? Rond de 5 km? Vrijdag was weer afzien op de dijk. Aansluiten en mee met de meute. Het tempo is niet hoog maar de temperatuur wel. Blik op oneindig, nergens aan denken en door buffelen. In de verte zien we de brug al waar we straks overheen zullen gaan, hij is alleen nog lang niet binnen voetbereik.

De brug gehaald en er over, langs wild enthousiast toeterende auto’s Linden in. Linden had als thema ‘strand’ In veel tuinen stonden strandtaferelen opgesteld. Ieder jaar hebben zij een ander thema en ieder jaar doet iedereen weer zijn best om er iets moois van te maken.  (Verslag gaat verder onder foto’s)

 

Verder en nu richting Beers waar we rond 10.00 uur aan de patat zullen gaan met z’n allen. Vrijdag is voor ons een echte verwendag. Eten, drinken en vrolijk zijn en ondertussen leggen we het parcours van ruim 42 km. af.

 

In Cuijk is het altijd een groot feest. Muziekkorpsen, muziek uit de boxen, uitbundig publiek en wij zijn net zo uitbundig als zij. Want nu gaan we over water lopen. De pontonbrug aangelegd door de genie is voor mij het meest bijzondere moment van de dag. Natuurlijk, het behalen van de finish is ook een bijzonder moment maar dit is voor mij HET kippenvel moment van de dag. Na de pontonbrug volgt er een lang stuk langs het water wat nogal saai is. Je komt de brug over en bijna tegelijkertijd houdt het feest op. Gebrek aan ruimte en facilitaire mogelijkheden is het niet mogelijk om hier iets te doen.  Door naar Mook, Molenhoek en Malden.
Wil je meer weten over de brug lees dan het verslag van villasappho.nl met een fotoverslag over de pontonbrug
(Verslag gaat door onder foto’s)

 

Als we Malden door zijn is onze eigen rust weer. Even een momentje van rust voordat we de Via Gladiola op gaan. Gekookte eitjes met rookvlees, kaas, worst, vers fruit, vers koel water, het is een kwestie van je op een stoeltje laten ploffen en naar binnen schuiven. Of we de hele dag nog niks gehad hebben. Het gaat maar door met eten en drinken. Na het nodige weggewerkt te hebben en enkele wandelaars  van de club en gezien en begroet te hebben gaan we weer verder. Op naar de Via Gladiola.

De Via Gladiola is lang, ongeveer 5 km. Normaal is het de St. Annastraat maar tijdens de 4-daagse wordt hij omgedoopt tot Via Gladiola. Lachend en zingend laten we ons door het publiek verwennen. We hebben het (bijna) gehaald.
M’n wandelmaatje en ik zwalken over de Via Gladiola, lopen van links naar rechts over de Via Gladiola, hier een vriendje of vriendinnetje begroeten, daar een kennisje de hand schudden en bijna aan het eind de familie langs de kant gedag zeggen en om de nek vallen. Nog 1500 mtr. en we hebben het gehaald. Lachend en met onze mobieltjes in de aanslag vallen we elkaar om de nek.
We hebben het gehaald en volgend jaar gaan we weer.

Lees ook dag 1: Een hete 4-daagse
Lees ook dag 2: Roze woensdag
Lees ook dag 3: Dag van de 7 heuvelen  

 

IMG-20180720-WA0020

Volledig incognito begeef ik mij over het parcours. Mensen kijken t.v. en zeggen later, ik heb je niet gezien. Kon je niet vinden. Nee dat kan ook bijna niet. Je ziet er totaal anders uit in sportkleding, kaart om de nek voor de controles en bescherming tegen de zon.

Dag van de 7 heuvelen

De nagels zijn woensdagavond van roze weer veranderd in de 4-daagse kleuren.
En vandaag gaan we de 7 heuvelen beklimmen.
Een vroege start dus hopelijk voor de grootste hitte de heuvels over.
Weer een redelijk goede nacht gemaakt, ik verbaas mezelf. Misschien ook wel omdat we maar met z’n tweeën op een kamer slapen. De anderen slapen met meerdere op een kamer en ik hoor verhalen over snurkende en ronkende mensen. Rommelaars in tassen en klimmers uit en in bed.
Mijn wandel- en bedmaatje is ‘s-nachts vrij rustig, overdag niet dan heeft ze babbels genoeg maar ‘s-nachts is ze stil. Zelf heb ik haar ook geen overlast bezorgd vertelde ze me, gelukkig want slaap is met deze dagen een noodzakelijk kwaad.

Vroeg op, 3 uur. Aankleden, voeten doen, make-up op, eten, koffie drinken, eten en drinken voor de komende dag klaar maken. De auto in, trein naar Nijmegen nemen en 2 km. naar de wedren wandelen. Eventueel nog een plas doen voor vertrek en aansluiten in de rij.
WC’s, je wilt niet weten hoeveel er overal staan en hoeveel gebruik er van gemaakt wordt. Hebben we ook nog de wildplassers maar dat laat je wel uit je hoofd midden in de stad. Er zit niets anders op dan de toilet caravan of een dixie op te zoeken.

5 uur, 2 uur verder mogen we vertrekken. Weer richting het Radboud UMC. We lopen de afslag van vrijdag voorbij en trekken nog een groot gedeelte van de tocht door wijken van Nijmegen heen. De stemming zit er goed in langs de kant van de weg maar het is daar wel eens uitbundiger geweest. Geeft niets de boog kan niet altijd gespannen staan. Wat wel gespannen stond was mijn blaas, alweer. Wetende waar de volgende dixies stonden voelde ik wel aan dat dit niet goed ging komen. Dames sorry, het is weer zo laat, ik moet weer plassen.

Dan maar bij een bewoner van Nijmegen een plas gaan doen. Dat is ook zoiets bijzonders. Langs de wandelroute zijn er altijd wel mensen die hun WC laten gebruiken door de wandelaars. Ik stond in de rij bij een vrij jong gezinnetje dat dit ook deed. De bewoonster maakte zelfs om de zoveel wandelaars de WC schoon.
Er stonden een paar tuinstoelen waar gebruik van gemaakt mocht worden en je kon er een broodje hamburger krijgen. Allemaal voor een klein bedrag te koop of te gebruiken. Ze had het slim bekeken want er werd dankbaar gebruik van gemaakt. Ik was zo blij als een kind mijn blaas was leeg en we konden weer verder met de pret.

Langs de aardbeien met slagroom op zoek naar onze eigen geplande rust met puddingbroodjes. Op de rand van de vangrail wordt daar tegenover het restaurant menig puddingbroodje of appelflap weggewerkt.
Waarom niet bij het restaurant zelf? Overvol. Bijna 44.000 man komt daar langs. Lang niet iedereen eet en drinkt daar wat maar het ligt ongeveer 10 km. van de start en dat is voor de meesten tijd voor een break. Broodje op en weer verder.

Tegen 11.00 uur doen we Groesbeek aan om daarna door te stomen naar de 7 Heuvelenweg.
Het spektakel en gezelligheid spatte eraf. Er komt geen eind aan, wat lekker afleidde voor wat ons te wachten staat. Rondom Groesbeek is het al niet plat meer en kunnen de kuiten vast wennen aan een klein klimmetje. Door, verder, we bijten ons vast in het wandelen. Kom maar op met die heuvels we lusten ze rauw. Richting Berg en Dal.

De heuvels, de omgeving, het is er prachtig. Met het fototoestel in de hand ben ik ze over gegaan. Ieder jaar verbaas ik me weer hoe mooi het daar is, hoe mooi Nederland is eigenlijk. Bovenop de heuvel is onze eigen rust. Iedere dag is er 10 km. voor het einde van de tocht een rust verzorgd door ons verzorgings-team en worden we verwend met lekker hapjes en drankjes. Even een gezellig kletspraatje met het team en we kunnen weer verder. Berg en Dal in en aan sluitend Nijmegen door.

En daar is het ook feest. Buurtverenigingen die zich uit de naad gewerkt hebben om alles te versieren. Geluidsboxen langs de kant van de weg geplaatst en stands opgebouwd voor de diskjockey en dansers. Een lust voor oog en oor. Het wandelen lijkt daar vanzelf te gaan. De heuvels zijn bedwongen en het publiek draagt je verder naar de finish.

Rond 11.00 uur heb ik nog een paar pijnstillers genomen omdat m’n rug weer lelijk begon te doen. Tot nu toe had ik geen pijnstillers genomen overdag maar ik had er even geen zin meer in. Hij hield zich verder koest.
Morgen de laatste dag met veel zon en de pontonbrug bij Cuijk.

Lees ook dag 1: Een hete 4-daagse
Lees ook dag 2: Roze woensdag

Roze woensdag

Woensdagochtend was ik een kwartiertje voor de wekker zou gaan wakker en realiseerde ik me dat ik de hele nacht geslapen had. Wonder boven wonder gezien de dip van de vorige dag. Eerst even afwachten hoe alles voelt bij het opstaan. Willen de voeten mij dragen? Hoe voelt m’n rug en doen m’n knieën het? Voorzichtig opgestaan een warempel alles deed het nog en zelfs boven verwachting goed. De twijfel over al dan niet starten verdween als sneeuw voor de zon. Zo snel kan het gaan.

De nagels waren gisteravond al roze gelakt inclusief die van onze mannelijke deelnemers want het was roze woensdag. Aan de slag jongens. Het hele ritueel van opstaan, eten en naar de wedren gaan kon weer afgewerkt worden en om 6.00 uur stonden we weer aan de start. Nu liepen we linksaf richting het Radboud UMC.

Roze woensdag is de dag van de diversiteit en tolerantie, geīnspireerd door Roze maandag van de kermis in Tilburg en Roze zaterdag in Gouda. Deze dagen gaan aanstaande week plaats vinden. Ik verheug me altijd op roze woensdag. De mooiste creaties van wandelaars kom je tegen en zelf probeer ik een beetje ingetogen mee te doen aan deze dag.

Het laatste kilometers van de dag wandelen we over de roze versierde kade Nijmegen in waar prachtig geklede dames en heren hun roze act opvoeren. De stad is ook in roze en je kijkt je ogen uit. Het mooiste vind ik de travestieten, mooie lange mensen. Prachtig opgemaakt en in fantastische kleding aan. Een getatoeëerde man in een kooi die zijn act opvoerd. Publiek gekleed in roze en die feestend de wandelaars aan moedigend. I love it.

De dag kon niet meer stuk. Mijn rug speelde nog wel een paar maal op maar de knieën hielden zich rustig. Ik begreep er niets van dat het zo goed ging. Begon me een beetje te schamen voor die dip van gisteren. Waar had ik me nu zo druk over gemaakt? Hoe kun je na zo’n dip aan het eind van de vorige, de volgende dag zonder al te veel problemen de 40 km. afleggen? Maar ik was er blij mee. De 3e en 4e dag ging ik ook halen, daar was ik inmiddels haast zeker van.

Wel voelde ik een scherp randje bovenop aan mijn rechter grote teen. Raar, bovenop de teen? Een blaar? Je zou eerder onder de voet of op de hak verwachten maar nee bovenop de teen. Bij thuiskomst bleken allebei de grote tenen bovenop een grote blaar te bezitten. Vreemd, nog nooit gehad bovenop de tenen. Schoenen bekeken maar die waren toch echt hoog genoeg, ruimte zat.

Wat voor vreemde manier ik die dag gelopen heb weet ik niet, met de tenen omhoog leek het wel. We konden ook niet echt lekker doorlopen. We zaten middenin het peloton en konden slecht vrijuit lopen. We hebben er niet echt last van gehad dat we niet door konden lopen, genoeg publiek en muziek om ons mee te vermaken tijdens het wandelen maar ik had wel op een vreemde manier gelopen.

‘s-Avonds de blaren behandeld en weer naar de fysio geweest. De fysiotherapeute kon voelen dat de rug lang niet meer zo vast zat als de dag ervoor en heeft daarom niet alleen de rug maar ook de bovenbenen goed onder handen genomen. Wat een weelde toch, ik vraag me af of ik het gered had zonder haar. Maar ze was er en heeft goed werk verricht

Weer met een paar paracetamolletjes naar bed gegaan en met het vertrouwen de 4-daagse uit te gaan lopen. Zeker weet je het nooit maar niemand heeft de zekerheid dat je de eindstreep haalt. Het kan de laatste dag een paar kilometer voor de finish nog fout gaan. De dip van de vorige dag was gereduceerd naar nihil. Morgen de 7 heuvelen.

Lees ook dag 1: Een hete 4-daagse

 

Een hete 4-daagse

Maandag vertrokken de 4-daagse lopers van onze wandelclub uitgezwaaid door familie  naar het logeeradres in Batenburg. Het was al lekker warm en de voorspellingen voor de komende dagen beloofde oplopende temperaturen. Regen is echt een drama om 40 km. te moeten lopen maar hele hoge temperaturen is ook wel een dingetje.

Dinsdag was onze starttijd vroeg wat betekend dat je om 5.00 uur mag/moet starten. Om 3.00 uur op staan, aan kleden, voeten prepareren, ontbijten en de boterham voor onderweg klaar maken. Vroeg? Ja dat is vroeg maar heerlijk als het warm gaat worden.
Het was nog donker toen we vertrokken. Eerst met de auto naar Wijchen, dan met de trein naar Nijmegen en daar nog 2 km.  lopen naar de Wedren/start.

De reis met de trein was rumoerig en onrustig. Iedereen was opgewonden en uitgelaten, eindelijk mochten we vertrekken. De weken vooraf zijn voor de meesten zenuwslopend geweest maar nu gaat het echt gebeuren. De ontlading en blijdschap te mogen starten was groot en de conductrice deed gezellig mee met het opgewonden sfeertje. Ze was wel wat gewend met die jaarlijks terugkerende wandelaars.

Bij de start tegen 5.00 uur begint het net iets licht te worden maar al te licht mag het niet worden want de Waalbrug is op z’n mooist bij een opkomende zon. Na de start wandelen we met lichte schemer door de stad en bij de brug begint de hemel amper te kleuren. Indrukwekkend en een kippenvel momentje die opkomende zon met al die opgewonden wandelaars en toeterende auto’s over de brug. In de stad worden we eerst uitgezwaaid door een bende aangeschoten studenten die ons succes wensen en een paar uurtjes later het bed in duiken om ‘s-avonds verder te gaan met feesten tot de volgende ochtend. Ook dan staan ze weer klaar staan om ons uit te zwaaien.

Net na de brug is er gelijk controle, kaartjes knippen. Pfff, tjonge dat is schrikken, hebben we even niet op gerekend. Er wordt altijd druk geruild en gerommeld met starttijden en bij zo’n vroege controle val je door de mand. Er zat voor veel wandelaars niets anders op dan te wachten met door de controle te gaan tot het redelijkerwijs qua tijd zou kunnen. Jammer want iedereen heeft de eerste uurtjes wat haast om door te lopen. Welke afstand je ook loopt, je moet op tijd binnen zijn en voor de echte hitte begint wil je zoveel mogelijk km. gelopen hebben.

De met starttijden rommelende wandelaars op de vangrail achterlatend sloegen we linksaf de dijk op richting Molenhoek. 5 km. dijk om te bedwingen. In het begin is er nog wel wat te zien maar al snel wordt hij saai. Voordeel als je er vanaf komt zijn er al een flink aantal kilometers gelopen. De rest van de dag komen we door een dorpen en weilanden waar weinig beschutting tegen de zon is. Gelukkig stond het publiek dit jaar wel klaar om elkaar en ons te vermaken zodat het echt niet meer saai was. Heet. Zelfs met zonnebrandcrème op voelde je de zon branden.

We waren om 14.00 uur terug en uitgeklokt. Super snel gelopen maar totaal gesloopt door de hitte en het tempo. Toen we op de trein stonden te wachten om naar huis te gaan kreeg ik vreselijk last van m’n onderrug en knieën inclusief een ongelooflijke dip. Ik dacht, dit ga ik niet nog 3 dagen redden. Ik voelde me brak en vervelend en was mezelf al aan het voorbereiden op opgeven.

Maar dan kom je terug en blijkt uit alle verhalen dat de meesten zich lamlendig en geradbraakt voelen. Klein opkikkertje, het ligt niet alleen aan mij en gloort er weer hoop aan de horizon.

Door de luxe een fysio bij ons hebben, heb ik me even goed onder handen laten nemen door haar. Ze heeft mijn rug gemasseerd en terug geduwd waar hij hoorde te zitten. Tape meegegeven om de volgende dag de knieën mee af te plakken en het advies een paracetamolletje te nemen voor het slapen gaan dan zou het vast weer gaan lukken. Ze wist het zeker, ik ging het redden.

Rond 21.00 uur naar bed om zoveel mogelijk rust te krijgen. Slapen. Morgen een late start, 4.00 uur eruit en 6.00 uur starten. Afwachten, zou het schip ergens gaan stranden?

 

Rijksmonument en Kraaijenbergseplassen per fiets

Omdat we nog tijd hadden voor we in Barendonk verwacht werden voor de wandel 2-daagse, bedacht de echtgenoot dat we vooraf daar wel in de buurt een rondje konden fietsen. Hij bedacht dit de middag ervoor, een idee waar ik ook wel oortjes naar had. De nodige voorbereidingen waren al getroffen, het zou een kwestie zijn van de stapels wandelkleding/schoenen en verzorgingstasje en de weekendtas stoppen en we waren klaar. Plan unaniem aangenomen.

De volgende dag vertrokken we redelijk vroeg naar ‘landgoed Barendonk’ waar we de auto parkeerden en vertrokken voor de fietstocht.P1250704

Eerst richting Beers om te zien of er al koffie te krijgen was, een goede (wandel)tocht begint met koffie. Kopje koffie met appeltaart en een sliert oude auto’s over de weg. Blijkbaar een tocht met oldtimers.

P1250715Na de koffie op de fiets gestapt en vrijwel direct weer afgestapt om de kerk van Beers te bekijken. We kunnen geen kerk voorbij komen of er moet gekeken worden. Kijken of we erin kunnen en zien of het een mooie kerk is. We konden niet in de kerk maar er rondom heen was voldoende te zien. Zelfs van buiten was de kerk versierd met beelden en omringd door een prachtige tuin met aangrenzend een kerkhof.

De kerk was bekeken nu konden we echt beginnen. De Elstweg op, deze gaat vanzelf over in de Broekkant daarna de Meisvoort op zoeken richting Gassel. En Jawel hoor, ook daar weer een kerk die je kunt bezoeken.

Tweede kerk bekeken  en daarna richting de Kraaijenbergse plassen. Nooit verwacht dat er zoveel water in Noord Brabant zou zijn. De Kraaijenbergse plassen zijn door zandwinning ontstaan en hebben een zeer groot oppervlakte. Een aantal plassen zijn aangelegd als natuurgebied waarin veel vogelsoorten huizen en een aantal zijn bestemd voor recreatie inclusief jachthaven met plezierjachten. En waar water is zijn meestal ook campings. Door het mooie weer waren deze ook al aardig bezet.

P1250742Sommige plassen worden nog steeds met groot materieel afgegraven wat een spectaculair tafereeltje oplevert. Net toen ik mijn fototoestel tevoorschijn haalde hielden ze ermee op. Lunchpauze. Hebben we zelf ook maar een broodje gegeten langs de kant van het water. Manlief was gelukkig wel op tijd en kon nog net een foto maken voordat de baggeraar stop gezet werd.

Na de lunch weer verder en nu richting Linden. Allemaal plekjes die ik herkende van de 4-daagse. Door Linden op naar Cuijk.

Vervolgens via Haven Cuijk richting Katwijk, ja dit zeg ik goed. In het centrum van Katwijk, kerk nummer drie. Afstappen en kijken. Van verbazing zijn we helemaal vergeten binnen in de kerk te kijken want de kerk herbergt achter zich en wel heel bijzondere grot, namelijk een replica van de Mariagrot in Lourdes. Enkel door middel van een klein bordje wordt aangegeven dat hier de Mariagrot is. Met een beetje vaart fiets je er met het grootste gemak langsheen. En eerlijk dat zou bijzonder jammer zijn.

Pastoor Johannes Suys had een innige godsvrucht tot O.L. Vrouwe van Lourdes (innige godsvrucht?) en wilde zelf ook graag een grot als die van Lourdes.
Zijn wens kwam uit en de grot werd nagebouwd op een ¼ grootte van de grot van Lourdes met een bijbehorend processiepark. Sinds 1888 stroomden bedevaartgangers uit het hele land toe. Inmiddels is de grot een rijksmonument en zeer de moeite waard om te bezoeken.

Verder langs de Maas richting Cuijk. Weer dacht ik een pad van de 4-daagse te herkennen. Volgens mij lopen we daar altijd langs het water met de 4-daagse, maar je kunt het zo slecht zien. Langs de Maas de kade van Cuijk op richting het centrum van Cuijk. Hier ligt de pontonbrug altijd zei Wim. Das niet waar was mijn reactie. Jawel hoor dat is hier altijd. In eerste instantie herkende ik er helemaal niets van maar toen ik nog eens goed keek zag herkende ik toch wel wat van de kade. Met de 4-daagse is het daar zo ontzettend druk met feestende mensen langs de kant dat je weinig van de omgeving ziet. De pontonburg, die vergeet je nooit en zie je wel maar de rest…… Ook hier een kerk waar mening wandelaar snel even een kaarsje brand voor ze verder gaan.

Na van mijn verbazing bij gekomen te zijn en wel 3 keer over de kade gefietst te hebben fietsen we weer verder richting Haps. In Haps op een schaduwrijk terrasje nog even een pilsje gedronken voordat we ons in/op het wandelweekend zouden storten.

De tocht was bijzonder mooi. We hebben veel langer over die 34 km. gedaan dan normaal enkel en alleen omdat er zoveel te zien en bewonderen was. Een aanrader.

Wandel 2-daagse Barendonk, Beers Noord Brabant (1) en Wandel 2-daagse Barendonk, Beers Noord Brabant (2)

Wandel 2-daagse Barendonk, Beers Noord Brabant (2)

Zaterdag, de 2e dag hadden we meer geluk, het leek een prachtige dag te worden. Ontbijtje, brood voor onderweg klaar maken, flessen met water of iets dergelijks vullen en in plaats van de poncho aan te trekken werden er gezichten en armen in gesmeerd met zonnebrandcrème. Dat voelde wel iets anders dan gisteren. Op naar de eerste rust.

P1090614

Eigenlijk lopen je met die lange afstanden van rust naar rust. Wij meestal om de 10 km. een lekkere bak koffie met liefst iets erbij, telefoon checken en weer verder.
De route was wat minder langs het water maar zeker zo mooi. Helemaal vanzelf ging het niet, we waren soms van het pad af, maar ach wat deerde het. De zon scheen en we wachtten en zoeken wel even tot we weer op het goede spoor zitten.
Eén keer was er een nummer van de route afgeplakt en geen enkele aanwijzing hoe nu verder. Puzzelen, rondje extra lopen, ja gevonden. We zitten weer op het goede spoor.

P1090603

Een paar kilometer vanaf de eerste rust moesten we langs een pad wat ze aan het asfalteren waren. We konden er echt niet verder. Maar weer geen omleiding. Lange paden die zich totaal afdwaalden van de uitgezette route. Hoe nu weer verder?
Het bleek toch geen probleem te zijn. De routeplanners puzzelde efkes. Adres van de volgende rust op Googlemaps intoetsen, kaart bekijken, waar is het zuiden welke windrichting moeten we op? Eerst de grote weg over of onderdoor en de route kon weer opgepakt worden. Knap hoor die speurneuzen.

De tweede rust was in Cuijk. Daar kregen we een patatje aangeboden van een mede wandelaar. Zoute patat met een dot mayonaise of een patatje speciaal. Hoe lekker kan patat onderweg toch zijn. Ondertussen was het behoorlijk warm geworden, het begon broeierig warm te worden, maar alles beter dan die regen van gisteren.

In Cuijk hadden we er 20 km. opzitten en stopten een aantal wandelaars. Enkel de 4-daagse wandelaars gingen nog verder. Zij moeten tenslotte 40 km. op een dag in de benen zien te krijgen.
Toen werd even het gas erop gezet, tempo maken en doorgaan. Via het tunneltje langs de kade waar straks de pontonbrug zal liggen voor de wandelaars van de 4-daagse. Je kent er niets van terug. Het is daar met de 4-daags altijd zo druk dat er van de omgeving niets te zien is. Ik herkende alleen het tunneltje waar je onderdoor gaat voordat je naar beneden richting pontonburg loopt.

Goed het gas erop zoals ik al zei. De volgende 10 km. hebben we gemiddeld 6,1 km. per uur gelopen. Pezen voor de meesten in de broeierige zon. Prima training. Zo af en toe moet je jezelf uitdagen en over je grenzen gaan. Goed voor de conditie en om je tempo te verhogen. Volhouden, het zijn maar 10 km. tot de volgende rust.

Na 30 km. bij de 3e rust hebben een aantal toch iets gas terug genomen. Het was mooi geweest met die hoge snelheid, de training was gelukt de laatste 7 km. maar in een iets rustiger tempo. Rond half 5 waren we weer terug in Barendonk. 8½ uur wandelen zaten erop. Douchen, schone kleren aan en uit eten. Tijdens dat etentje zijn de organisatoren voor de 2-daagse van 2019 aangewezen en hebben we van de anderen hartelijk afscheid genomen. Het was weer een zeer geslaagde wandel 2-daagse. Ondanks de regen hebben we het prima naar ons zin gehad. Rond 20.00 uur vertrokken we naar huis om de rest van de avond lekker fijn bankzaken te kunnen doen.

Wandel 2-daagse Barendonk, Beers Noord Brabant (1)

Zo, onze wandel 2-daagse zit er weer op. Tjonge wat een weer hebben we gehad zeg. De perfecte training voor de 4-daagse van Nijmegen. De eerste dag hadden we een regenbui van ongeveer 5 uur en de volgende dag was het al snel warm.
Niet zeuren, we gaan om te trainen voor de 4-daagse en bijna alle weersomstandigheden die je tegen kunt komen tijdens de 4-daagse hebben we gehad. Super toch?
Bovendien hebben onze recreanten al deze weersomstandigheden ook doorstaan en niet omdat ze moesten trainen voor de 4-daagse maar omdat het ons wandelweekend was en we pech hadden met die regenbui. Bikkels zijn het.

Donderdagmiddag kwamen we aan in Beers op Landgoed Barendonk. Een prachtige locatie met groepsverblijven, camping, trouwlocatie en natuurgerichte huisjes. De zon liet zich van zijn beste kant zien, geen vuiltje aan de lucht.
De dames van de organisatie verwenden ons met koffie bij aankomst en later meteen heerlijke macaroni schotel en salade. De bedden werden opgemaakt en de rest van de avond hebben we buiten op het terras gebabbeld, gelachen en gerelaxt.
Erg laat naar bed gaan doen we niet want ja er moet wel gewandeld worden. Op het programma stond 20 of 37 km. voor de langeafstandslopers en voor de kortere afstand 10 km. Allemaal bedacht en uitgezet door het team dat de 2-daagse dit jaar organiseren moest/mocht.

Rond 23.00 uur zochten we onze slaapkamers op. Om 7.00 uur zou de wekker gaan. Halverwege de nacht werd ik wakker van een vreemd geluid. Huu? regen? Was dat voorspeld? Had ik iets gemist wat het weer betreft? Ik had niemand over regen gehoord. Hopen dat het straks over is, het gaat wel erg hard die regen. Maar om 7.00 uur regende het nog net zo hard als om 4.30 uur, de weergoden hadden lak aan ons. Trainen in de stromende regen, dit kan je ook tijdens de 4-daagse overkomen. Hop eruit, ontbijten, brood voor onderweg klaar maken, appeltje, banaantje mee en voorwaarts.

Uitgedost in de vreemdste regenkleding gingen we op pad. Het regende pijpenstelen. Soms leek het iets op te klaren doordat het iets lichter werd, maar je moest al snel tot de conclusie komen dat het pijpenstelen bleef regenen. Afzien, afzien en meer niet. Volhouden. Die 37 km. moeten gelopen worden.
Na 10 km. de eerste rust,  he he gelukkig. Even alle natte kledder zooi uit en van ons af gooien. We werden hartelijk onthaald door restaurant ’t Loo in Linden met koffie en de echte onvervalste vlaaien. Even genieten, maar het was wel een mini genietmomentje. De realiteit drong al snel weer tot ons door. Het regenden nog steeds en ook nog steeds met bakken vol uit de hemel.

Goed, na de koffie en vlaai doen alsof er niets aan de hand is. Op naar de volgende rust. Schoenen aan, alles weer in pakken, nog even een groepsfoto en verder.
De tocht was eigenlijk fantastisch. Bij Beers en Cuijk zijn de Kraaijenbergseplassen ontstaan door zandafgravingen. Mooi natuurgebied met maremmana-runderen maar die hielden zich ook schuil. Huizen rond het water met in de achtertuin een steiger met waaraan een boot(je) aangemeerd ligt.
Het was prachtig maar foto’s heb ik niet gemaakt. Bang voor vocht in mijn fotocamera. Deze tocht moet met mooi weer gewoon nog een keer gelopen worden, dit was zo jammer. De regen en laaghangende bewolking vertroebelde onze blik, ons brein.

Lopen, zwoegen, pijlen volgen, verkeerd lopen, weer terug lopen. Hoelang duurt het nog tot de volgende rust? Ik wil niet meer. Ik wil naar huis. Geen sprake van, doorlopen. Rond 12.30 uur liepen Grave (mooie stad) binnen waar de 2e rust was.
Inmiddels was het droog geworden en leek het lichter te worden. Els gooide haar poncho in de eerste de beste kliko die ze tegen kwam en zei; zo het is droog, het is klaar. En het was ook klaar met de regen. Toch ben ik na 20 km. afgehaakt. Een klein groepje is verder gegaan, naar de 30 km. en toen verder naar de 37 km. Wat een bikkels jongens.
En ik, balen omdat ik gestopt was. Afgehaakt na 20 km, bang voor blaren vlak voor de 4-daagse. Watje of was het nou verstandig? Op dat moment was het alleen maar balen.


Eén geluk, ‘s-avonds scheen de zon weer en stonden al die kledder schoenen in de zon te drogen terwijl wij genoten van een bbq. Want eten mensen, wat een eten wordt er verslonden met al dat gewandel. De verzorging is er knap druk mee om alles te bedenken en aan te slepen. Na de bbq nog een kopje koffie en de hoogslaper weer opgezocht.
Morgen proberen we het opnieuw en dan hopelijk met beter iets weer dan vandaag.

(Wordt vervolgd)

14e Wandelfestijn

Afgelopen zaterdag was het wandelfestijn van onze club weer. Alles is prima verlopen, geen gekke dingen gebeurd, geen tekorten van de voorraad het liep gewoon lekker. Het weer hadden we iets anders voor besteld, alleen de zon liet het afweten. Perfect wandelweer eigenlijk, niet te heet maar ook niet te koud. Persoonlijk houd ik er wel van als het zonnetje erbij is maar daar hoor je niet veel wandelaars over.

 

De opkomst was iets minder dan we verwacht hadden maar we mochten toch niet klagen. 600 wandelaars hebben zich in totaal gemeld. De week daarvoor was het avondvierdaagse geweest waardoor op de kortere afstanden de deelnemers het wat af lieten weten. De 5 km. wordt vaak door ouders met kinderen gewandeld, waarschijnlijk hadden zij niet zo’n trek om de zaterdag erna gelijk weer de wandelschoenen aan te trekken.

De opbrengst daar in tegen was heel mooi. Bedrijven sponsoren de club en de opbrengst van de catering plus het inschrijfgeld wordt na aftrek van de kosten bij de giften opgeteld. De regionale goede doelen zullen in de aanstaande maanden hun gift in ontvangst kunnen nemen. Eerst is het wachten op de rekeningen, die er altijd zijn, om het totaal van de opbrengst te kunnen berekenen.

Gelukkig waren de wandelaars zeer tevreden over de uitgezette route en de bepijling. Eén mijnheer vond dat we toch wel een erg gevaarlijke route hadden gemaakt. Waar hij het gevaarlijk vond was achteraf maar een klein stukje en bovendien ontkom je er niet altijd aan om langs rustige en stille wegen te wandelen. Nederland is niet zo groot en overvol.

Bij de finish werd het bekende doosje eieren uitgedeeld plus een tegoedbon voor een pannenkoek. Een regionale sportzaak sponsorde  het evenement met de pannenkoeken. Daarnaast hadden ze een kraam met wandelschoenen, -sokken, leuke kleding en gatches voor het wandelen.  Het zag er professioneel uit.

Niet alleen wij vonden het een geslaagd wandelfestijn:
Hé opa
Alles van Voorthuizen

En de maandag na dit wandelfeest staan onze eigen wandelaars weer klaar op de afgesproken plek om hun wekelijkse rondje weer te wandelen. We moeten weer verder, trainen voor de 4-daagse. Tot die tijd blijven onze activiteiten maar doorgaan. Rusten doen we na 20 juli wel weer, dan gaan we heerlijk vakantie houden.

 

Wandeltocht voorlopen

Zaterdag 2 juni wordt weer ons jaarlijks Wandelfestijn gehouden.
Daar moet nogal wat voor gedaan en geregeld worden. Een aantal vrijwilligers van onze wandelclub zijn al langere tijd druk met voorbereidingen van zaterdag 2 juni.
Een van die voor bereidingen is het uitzetten van de routes en nu komt het, die gaan we met z’n allen lopen/uit proberen. Omdat we zelf die dag als vrijwilliger ingezet worden gaan we de tocht, meestal de zaterdag voor de datum, zelf lopen. Kijken of alles klopt, of er nog onduidelijkheden in de routebeschrijving zitten en kijken wat de wandelaars die op het wandelfeest af komen gaan zien onderweg.
Een intiem onderonsje van de leden voordat het grote spektakel begint.

Op de zaterdag dat we de route voorlopen wordt er door leden die niet mee kunnen of willen lopen voor ons natje en droogje gezorgd. Beetje verwend worden we dan. We maken er gewoon iets gezelligs van. Bovendien gaan de meeste 4-daagse lopers van de club voor het eerst 40 km. lopen, het heeft wel wat dat voorlopen van de route.

Afgelopen zaterdag zijn we op pad geweest om de route van 2 juni aanstaande voor te lopen. Het was prima wandelweer maar helaas. de zon ontbrak. De wereld is dan iets minder fotogeniek vind ik altijd.
Maar door het minder hete weer hebben wel heerlijk gewandeld. De route zag er prima uit. Veel commentaar konden we niet leveren op de uitvoering. De routes kunnen gedrukt worden en 1 juni kan hij bepijld worden.

De leden die zich opgegeven hadden voor de catering hadden bij de eerste rust voor koffie met cake wat stoeltjes gezorgd. Bij de tweede rust hebben we genoten van een dampende kop zelf gemaakte groentesoep.
Er zijn altijd wel dames die hun specialiteit voor de club willen maken. Maar dan wel gelijk voor 35 man, dat dan weer wel.

P1060221

Wil je mee wandelen of een beetje nieuwsgierig? Kijk voor meer informatie op Facebook of op de site www.wandelactiviteiten.nl/wandelfestijn/