Duivelsberg en Ooijpoldertocht

Zaterdag 9 februari hebben we onze eerste georganiseerde tocht van dit jaar gelopen.
De Duivelsberg en Ooijpoldertocht Nijmegen-Lent. Ik kan hem aanbevelen. Een bijzonder mooie tocht waarbij de Waal of wel links van je te zien bleef of rechts te zien was, tenminste als je de 20 km. loopt want de 40 km. gaat verder Duitsland in.

De start, bij het Citadel College in Lent waar de aula gebruikt wordt als startlokaal. Een grote aula waar koffie, thee en koeken te krijgen zijn.
Aan toiletten geen gebrek, voor de dames zeer handig omdat bij de dames toiletten nog wel eens de wachttijd op kan lopen. Wie kent het probleem niet?

Beide afstanden vertrekken richting Nijmegen over de nieuwe brug richting het centrum. Daarna liepen we richting de heuvels van Beek en Berg en Dal om te beklimmen. Doordat er nog geen blad aan de bomen zit is de Waal bijna constant te zien. De zon piepte hier en daar flink door de wolken wat prachtige plaatjes opleverde. Huizen, kerkjes of de brug die door de zon beschenen werden. Prachtig.

De 40 km. ging na de soeppost op ongeveer 10 km. afstand verder richting de uitkijkpost bij pannenkoeken restaurant ‘de Duivelsberg’ langs het Wylermeer de grens over Duitsland in.
De grote rust voor de 40 km. was bij restaurant De Thornsche Molen en kwamen daarna via Duitsland weer richting Ooijpolder.

Liep je 20 km. dan vertrok je na de soeppost richting Ooijpolder. Op de fleyer van WS 78 geven ze aan dat de heuvels het mooiste stuk van de tocht zou zijn maar wat mij betreft is de Ooijpolder minstens zo mooi. Weids met aan de linkerkant de heuvels van Berg en Dal waarop een kasteeltje prijkt omgeven door bos en iets verder prachtige oude huizen. Rechts was na een aantal kilometers de Waal weer te zien die je blijft zien en volgen tot bijna aan het eindpunt.

Zaterdag was er een harde wind en in combinatie met zandstrandjes langs de rivier leverde dat mooie zandstormpjes op. Onze gezichten moesten het wel ontgelden, dat dan weer wel. Iets verder wandelden we de oude brug bij Nijmegen over en begon het ook nog te regenen. De benen waaiden je bijna onder de kont vandaan en de fietsers lagen bijna tegen de afscheiding aan. Bij die koude en harde wind met regen wensten we dat we het eindpunt al bereikt hadden. Gelukkig duurde de regen niet zo gek lang en kwam de zon weer door de wolken. De laatste kilometers was het gelukkig toch weer droog.

Bij de finish leek het of we een van de eersten waren die binnen waren. Zou kunnen, we hebben de fruitpost overgeslagen omdat we dachten er bijna te zijn. Dat was niet het geval helaas maar de aula van het Citadel College was behaaglijk warm en we konden nog gaan zitten waar we wilden, dus een lekkere kop koffie genomen en opgewarmd voordat we weer richting huis vertrokken.

Een prachtige tocht die zeer de moeite waard was. Ik vond de tocht al erg mooi maar als ik de foto’s terug zie dan weet ik zeker dat de Duivelsberg en Ooijpoldertocht volgend jaar weer bij mij op de kalender komt te staan.

 

 

W.o.W. Herstarten

Hiep hiep hoera, de trainingen zijn herstart. De inschrijving van de 4-daagse is een feit, het feest kan weer beginnen. Met de winterdagen loop ik veel minder dan normaal, hooguit 10 km. per wandeling en dat is voor mijn doen niet veel. Door de inschrijving, de 6e keer al dit jaar (waar blijft de tijd), begon ik een beetje zenuwachtig te worden. Zou ik het nog kunnen, meer dan 10 km. lopen?  Afgelopen dinsdag heb ik daarom gelijk de proef op de som genomen, m’n trainingsmaatjes Flip en Flop aan geschoven en op stap gegaan. Met een grote omtrekkende beweging rond onze woonplaats, fototoestel paraat en de OV kaart strak op zak ben ik vertrokken. Het weer was grijs maar regen bleef uit. Tijdens dit soort wandelingen wordt ik altijd wel een keer verrast, mooie plaatjes onderweg en vaak bijzondere ontmoetingen. Het is iedereen wel duidelijk, het seizoen is herstart.

Dit verhaal is een bijdrage aan de schrijfuitdaging ‘Write on Wednesday’ van Melodyk.nl

 

Tocht Oud Amsterdam 2019

Over iets meer dan een maand organiseert ‘Ons Genoegen’ in Amsterdam hun jaarlijkse wandeltocht door Amsterdam weer.
De tochten hebben ieder jaar een ander thema en dit jaar is het thema ‘Film en Tv’ in Amsterdam.
De tocht kan zaterdag maar ook op zondag gelopen worden.

Wij zullen de tocht dit jaar voor de 4e keer lopen omdat we dit een perfecte manier vinden om Amsterdam beter te leren kennen. Inmiddels kennen we Amsterdam wel aardig maar doordat er ieder jaar een thema aan de tocht verbonden wordt ontdekken we toch steeds weer iets nieuws in Amsterdam.

Vrees niet dat je niet door kunt wandelen in Amsterdam want de vroegste start is om 9.00 uur en dan slaapt de stad zo ongeveer nog. Later op de dag wordt het wel wat drukker maar de meeste kilometers heb je er dan al op zitten. In een stad wandelen doe je ook een beetje voor de gezelligheid dus er mag best wat minder gas gegeven worden.

Onderweg is er natuurlijk voldoende horeca. Oude en nieuwe horeca, net wat je wilt. Ondertussen een boodschap doen lukt vaak ook nog onderweg. De Kalverstraat zul je niet door komen maar supermarkten kom je bijna op iedere hoek van de straat tegen. Geen zin in een kroeg of restaurant. Koop even een flesje water en een krentenbol bij de super of bij een van de vele bakkers die Amsterdam rijk is. Smullen hoor.

Waar de route dit jaar langs zal gaan is voor mij ook een verrassing maar ‘Ons Genoegen’ weet de beste plekjes van Amsterdam te vinden. Ze zullen je niet teleurstellen.

De afstanden die gelopen kunnen worden zijn 5 – 10 – 15 – 20 – 25 km.
De starttijden voor de 20 en 25 km. zijn 9.00 – 11.00 uur
5 – 10 en 15 km. zijn 10.00 – 13.00 uur
Het startlokaal is vanaf  8.30 uur geopend.
De kosten zijn € 2,50 wil je graag een medaille dan komt er nog € 1,25 bij.
Inschrijven bij aankomst van het startlokaal.
Speeltuinvereniging “Ons Genoegen”
Elandstraat 101, 1016 RX Amsterdam
www.asv-onsgenoegen.com
E-mail: onsgen@kpnmail.nl

Nog niet overtuigd?
Lees dan deze verslagen van tochten door Oud-Amsterdam uit het verleden.
Tocht door Oud-Amsterdam 2018
Wandeltocht door Oud Amsterdam 2017

City Walk Amsterdam

Zaterdag 20 oktober was de 5e City Walk van Amsterdam alweer. Voor ons was dit de 2e keer dat we meegelopen hebben en waarschijnlijk niet de laatste keer.
De vorige keer hadden we voor een lange tocht gekozen maar dit keer moest het de korte tocht worden. Unaniem gekozen door de wandelaars van onze wandelclub.
Ze wilden meer van de stad zien en niet erbuiten om lopen. Wij waren het daar roerend mee eens.

We hebben vrij lang over de tocht gedaan want genieten van de wandeling was het hoofddoel. Alles zien en beleven daar ging het om. Het was prima wandelweer, veel te zien onderweg en koffie met gebak in overvloed. Had je het even gehad dan was er altijd wel een terras in de buurt waar je plaats kon nemen om wat te nuttigen. Dat is wel een heel groot voordeel van wandelen in de stad.
Helaas waren ze niet in elk café of terras voorbereid op de grote drukte die een wandeltocht met zich meebrengt. Beetje slecht ingeschat, gebak op en het bereiden van koffie met één machine wat maximaal 5 minuten duurde voordat de kom vol was. Ja als je dan met 15 man aankomt duurt het veel te lang.
De ober kwam zich excuseren, het zou nog 10 minuten duren voor de eerste koffie door kwam. We hebben de alles maar geannuleerd, volgens mij was hij er blij mee, opgelucht dat we weer gingen.

We belandden toen op het Rembrandtplein in een café voor de koffie en daar hadden ze het prima voor elkaar. In sneltreinvaart stond de koffie en het gebak voor ons. Het appelgebak was zelfs nog wat lauw. We werden daar verwend en op onze wenken bediend. Hoe fijn kan dat zijn.

Een heel groot gedeelte van de Amsterdamse binnenstad hebben we gezien. Rijksmuseum, de Dam, Paleis op de Dam, door de Jordaan, door de Rosse buurt, het Vondelpark. Hoogtepunten in de route? Voor ons was de hele route een hoogtepunt. Terug naar het Olympisch stadion was de route iets minder mooi maar daar ontkom je niet aan. Hoe langer een route, des te meer mindere stukken er tussen zitten.

De lengte van de route’s variëren van 12 km. tot en met 33 km. Voor diegene die eigenlijk ook wel wat van Amsterdam willen zien dan is 12 km. misschien een optie om volgend jaar te gaan doen. Zoals ik al aangaf, overal kun je een rustpauze inlassen en doordat er zoveel te zien is gaat wandelen (vaak) nog ongemerkt ook.
Wil je 33 km. lopen dan moet je er toch wel rekening mee houden dat je van Amsterdam Centrum wat minder zult zien. Maar dat vindt je dan waarschijnlijk ook niet zo heel erg.

 

Groeve Route Sint Pietersberg

Aan het einde van het Pieterpad of zoals je wilt het begin van het Pieterpad bij de Sint Pietersberg in Limburg ligt de Groeve Route Sint Pietersberg.
Je kunt kiezen uit een korte route van 6,7 km. of een lange route van 10,8 km.
Twee verrassend nieuwe routes uitgezet door Natuurmonumenten.

Bij de korte route kun je door middel van de app van Natuurmonumenten een geologische tijdreis maken door de groeve. Boven aan de trap die afdaalt naar de groeve worden de filmpjes vanzelf gestart op je smartphone. Wel eerst de app downloaden en de bleutooth aan zetten. Lukt het downloaden niet of heb je er geen zin in, geeft niets, langs de route staan ook bordjes waar je het belangrijkste op kunt lezen.

Via de korte route daal je af naar het Enci terrein. In 2020 zal de winning van mergel helemaal stoppen en de groeve terug gegeven worden aan de natuur. Geen zorgen dus over milieu of ander rampen, het gaat daar vanzelf weer mooi worden.

Wat zie je onderweg? Mergelgrotten, vuursteenlagen, de Duivelsgrot, azuur blauwe meertjes en diverse natuurgebieden. Omdat er nog steeds mergel gewonnen wordt is er ook nog de nodige bedrijvigheid van graafmachines en vrachtwagens.
In de groeve is ruimte vrij gemaakt voor een horecagelegenheid in de vorm van een grote tent. Deze tent zal later vervangen worden voor een vaste horecaplek, koffie gegarandeerd dus.

De wandeling lijkt misschien kort en dat is hij natuurlijk ook maar er is zoveel te zien dat hij toch de nodige tijd vergt. Tijd kost ook lopen van een aantal trappen, naar beneden als je tenminste de goede richting hebt genomen aan het begin. Wanneer je naar beneden loopt moet je ook weer naar boven. Kom je uit de groeve dan klim je ongeveer 130 mtr. over een lengte van 2 km. Niet zoveel meters mischien maar klimmen moet wel. Wij dachten de 10 km. er nog even achteraan te doen maar daar hadden we echt geen zin meer in. Fotograferen, lezen en kijken kosten tijd net als genieten van het mooie weer.

De lange route loopt niet door de mergelgroeve maar langs de groeve en een lang stuk langs de Maas. Die zie je weer niet bij de korte route.

Beide routes beginnen en eindigen bij Chalet Bergrust op de Sint Pietersberg waar ze heerlijke koffie en Limburgse vlaai serveren.

Wandeltocht Hoge Veluwe

P1120725

Zaterdag organiseerde de Hoge Veluwe weer zijn jaarlijkse wandeltocht. De zondag is bestemd voor hardlopers, De Hoge Veluweloop. Een druk weekend dus voor de Hoge Veluwe. Vorig jaar hebben we de wandeltocht voor het eerst gelopen. Dat is ons zo goed bevallen dat we mede door het mooie weer de wandelschoenen weer tevoorschijn hebben gehaald de e-tickets uitgeprint en op pad zijn gegaan.

De tocht was hetzelfde als vorig jaar maar toch is er iedere keer wat anders te ontdekken. Het Jachtslot, St. Hubertus vind ik altijd zeer imposant en kan daar foto’s van blijven maken.
De familie Kröller-Mūller, lieten nadat er diverse aankopen van grond gedaan waren door H.P. Berlage een huis ontwerpen en bouwen. Berlage ontwierp zelfs het meubilair en de serviezen voor het Jachtslot

Helena Kröller-Mūller was een verwoed kunst verzamelaarster en had diverse contacten in de kunstwereld waardoor haar verzameling tot een van de grootste privéverzameling uit kon groeien. Haar verzameling bevat o.a. meer dan 200 van Goghs.
Begin jaren 20 van de vorige eeuw werd de opdracht gegeven om een museum te bouwen onder aan de Franse Berg op het landgoed. Hier zou haar collectie ten toongesteld gaan worden aan het publiek.
In 1921 werd begonnen met de bouw van het museum.
Een jaar later kwam de familie echter in zwaar weer terecht door de economische crisis en werd de bouw van het museum gestaakt.
Delen van dit museum staan nog onderaan de Franse Berg.P1120777

Ter nagedachtenis aan Anton en Helena Krõller-Mūller stond daar een echtpaar verkleed als Anton en Helena de kaarten te stempelen van de wandelaars. Dat zorgde voor de nodige hilariteit, iedereen heeft wel een zegje te doen. Het echtpaar wist ons wat wetenswaardigheden over het nooit afgemaakte museum te vertellen en waren goed opgewassen tegen lollige wandelaars.

Weer verder voor de laatste loodjes. De heide over richting zandvlaktes en het jeneverbessenbos. Door het bos richting het Museum Kröller-Müller, langs een gedenktuin naar de finish.
De natuur in het park heeft toch wel iets bijzonders. Het was bovendien fantastisch wandelweer, kortom we hebben er weer van genoten. Een aanrader wat ons betreft.

Leestips: Hoge Veluwe tocht 2017 
Kröller Müller

De Dam tot Damtocht

P1120689Getroffen hebben we het met het weer gisteren. Op een paar kleine buitjes na was het voortreffelijk wandelweer. Het startpunt midden op de Dam in Amsterdam en het eindpunt Het Burgemeester in ’t Veldpark in Zaandam. Een mooie tocht van 27 km.
Er zijn kortere routes van 10 km. en 20 km. maar ook een langere van 42 km. keus genoeg.

Omdat we ons voor de 27 km. opgegeven hadden, wil je niet zo laat starten.
Dat betekent vroeg opstaan en vertrekken richting Amsterdam.
Rond 8.00 uur stonden we voor het station van Amsterdam om richting de Dam te lopen. De stad slaapt dan nog. Je kunt het je niet voorstellen maar het was nog rustig in de stad. We konden goed doorlopen en in no time stonden we op de Dam.
We werden ontvangen met een mini ontbijtje, haalden onze t-shirtjes op en deden even een plas. Sanitaire voorzieningen in overvloed. Op de Dam maar ook onderweg.

P1120563

Iets voor 9.00 uur vertrokken we richting Zaandam.
Eerst de stad uit, richting IJ-burg om daar af te slaan naar de brug over het Buiten-IJ. Toen we de brug over ware splitste hier de route zich in 27 km. en 40 km. Wij wandelden Schellingwoude binnen. Een langgerekt dorp langs het IJ en langs de Oranjesluizen. De sluizen zag je liggen maar om ze dichterbij te bekijken moest je behoorlijk van de route afwijken. Dat hebben we maar niet gedaan. Onze neuzen stonden nu eenmaal richting de eindstreep. Het halen van die eindstreep stond nu even voorop.

P1120598Vanuit Schellingwoude loop je zo Tuindorp Nieuwendam in. Daar hebben we bij de bewoners koffie gedronken. Een traditie die nu door de buurt voortgezet wordt.
Een buurvrouw was daar ooit mee begonnen, helaas is de buurvrouw overleden aan borstkanker nog wel waarop de buurtbewoners het nu voortzetten ter nagedachtenis aan haar. De opbrengst van deze koffiestop wordt gedoneerd aan Pink Ribbon. Prachtig initiatief.

Weer verder richting het Noorderpark, via de Kadoelenweg langs Molenwijk de brug P1120623over, het zijkanaal over richting Zaandam.
EHBO posten, toiletten het was prima verzorgd. Op een aantal plaatsen kon je een massage krijgen als dat nodig was.
Bij diverse stempelposten werd er water en mini stolletjes van AH uitgedeeld.
En als dat nog niet genoeg was kon een appel en sultana’s krijgen.
Tuurlijk hadden we brood en drinken zelf meegenomen maar dit zijn toch altijd weer leuke verrassingen.

Zaandam zie je lang voor de finish al liggen. Een prachtig gezicht met zijn bijzondere hotel, hoogbouw en haven. Het was behoorlijk bewolkt toen we in Zaandam aan kwamen. Geen regen dat was boffen maar voor de foto’s was het eigenlijk iets te donker.

Bij de finish ontvingen we onze medaille (als je die hebben wilt) en was er muziek en kraampjes om je honger te stillen of een drankje te nemen.
Met pendelbussen werden we naar het station van Zaandam gebracht. De bussen reden af en aan. Even dachten we nog te gaan lopen naar het station maar achteraf was het maar goed dat we dat niet gedaan hebben. Een behoorlijk stuk nog om te wandelen.

Amsterdam zijn we ook nog even in geweest. Even een donkerbruine kroeg in gedoken om het einde van ons feestje nog even uit te stellen.
Een heerlijk dagje uit.

Kromme Rijnpad

Zo lang het kan genieten we van de zomer en daar horen natuurlijk wandelingen bij.
Dochter had mooie plaatjes gezien en berichten gelezen over het ‘Kromme Rijnpad’ en wilde de uitdaging van 29 km. graag eens aangaan. Of we mee wilden wandelen?
Donderdag vertrokken we vroeg, met de trein richting Utrecht om bij het Ledig Erf onze wandeling te beginnen. (ongeveer 3 km. wandelen vanaf het station van Utrecht)

P1120387Het Kromme Rijnpad loopt vanaf het centrum van Utrecht naar het centrum van Wijk bij Duurstede. De route vanaf Wijk bij Duurstede lopen kan ook maar die beschrijving is iets moeilijker te vinden op internet. Vanaf Wijk bij Duurstede is hij wel bepijld, wil je hem daar vandaan lopen, het kan dus wel.

Er is een app van het Kromme Rijnpad, een GPS route te downloaden op je GPS apparaat, in boekvorm te verkrijgen bij het VVV in Utrecht en uit te printen via internet.

P1120284
Jaagpaal bij jaagpad

Het Kromme Rijnpad is een interessante route waar veel te zien en te leren valt.
Op enkele plekken na loop je via het ‘Jaagpad’ van Utrecht naar Wijk bij Duurstede.
De Kromme Rijn was eeuwen geleden 4 x zo breed als nu en een drukke vaarroute.
Dat zie je terug aan de kasteeltjes en panden die langs het water staan. Erg mooi.
Leuke plekken om foto’s van te maken er is zelfs een museum te bezoeken,
mocht je daar tijd en zin in hebben.

Een Jaagpad is een pad langs de rivier waar vroeger een paard met zijn begeleider liepen om vrachtschepen bij ongunstige wind vooruit te trekken. Dagloners en zelfs familie van de schipper werden ingezet bij het trekken van de schuit.

Wandelen langs het water heeft z’n charmes. Langs de Kromme Rijn is dat niet anders. De natuur is er prachtig. Nu waren er nog veel bloemen te zien en hingen de appels en peren in grote trossen aan de bomen in de boomgaard. De herfst is in aantocht en daar zal de tocht niet minder mooi van worden met de verkleurende bomen.

P1120341
Kasteel Cammingha

De route is in 10 etappes van 1,5 tot 5 km. opgedeeld zodat je de voor jou meest handige of interessante stuk kunt wandelen.
In de beschrijving wordt een overzicht van de 10 etappes gegeven, inclusief een dienstregeling van de bus om van en naar vertrek- en eindpunt te gaan.
Na iedere etappe wordt door middel van borden duidelijk aangegeven waar je de bus kunt vinden. Hierdoor kun je de route ter plekke verlengen of verkorten en zonder veel problemen de weg naar Utrecht of Wijk bij Duurstede terug vinden.

Wij hebben de gehele route gelopen. Vertrokken bij het Ledige Erf in Utrecht. Bij de haven van Wijk bij Duurstede op een terras met uitzicht over de haven de wandeldag afgesloten.

P1120403
Wijk bij Duurstede

Wil je echter alles bekijken wat er langs de route te bezichtigen en te zien valt dan kun je hem beter opsplitsen in een aantal etappes. Bijna 30 km wandelen en overal rond kijken lukt niet op één dag.
Ondanks dat hebben wij genoten van de tocht en denken we er over om het nog een keer, maar dan opgesplitst in etappes te doen.

Schotland

Na amper een week rust van de 4-daagse stond onze vakantie al voor de deur. Twaalf dagen Schotland lagen voor ons. Geen idee wat ik er precies van moest verwachten. De natuur, daar had ik me voornamelijk op gefocust. Om niet helemaal te verdwalen in het groen stonden een aantal steden op het programma voor de (broodnodige) afwisseling.

Nu we thuis zijn weet ik dat het een prachtige reis was met voornamelijk natuur en hoewel de steden iets tegen vielen horen ze er zeker bij om een goed beeld van Schotland te krijgen. Waar we ontzettend mee geboft hebben is de gids en haar chauffeusche (mag ik dit zo zeggen). De dames vormden een prima team. De chauffeusche stuurde haar ellenlange bus overal naartoe, liep wat averij op maar dat mag als je voor heg eerst in Schotland bent en dan ook nog links moet rijden. De gids, Gea, was een oude rot in het vak. Ze was als gids overal al geweest maar Schotland had haar hart veroverd en dat bleek uit alles.

Wat zijn we wijzer geworden en wat hebben we gezien? Veel hebben we gezien, Schotland inclusief Buiten Hebrieden. Dat betekende een paar maal met de boot mee en met de bus over een aantal eilanden scheuren. Foto-stoppen, afternoontea, bezichtiging van historisch erfgoed met uitleg. Standing Stones met uitleg wat het nu is, Blackhouses, bergen, kliffen, het einde van de wereld. Later kom ik er nog op terug, het is teveel om in een keer te vertellen.

De geschiedenis en verhalen over Schotland vlogen ons om de oren. Schotland is door de eeuwen heen een onder geschoven kindje geweest van Engeland. Maar er komen ook mooie dingen uit Schotland, Harry Potter, Sherlock Holmes, opnamen van Skyfall uit James Bond, Outlander en zelfs Ivanhoe komt uit Schotland. Kastelen, ruïnes, de natuur het is overweldigend. Je zou overal willen stoppen om te kijken en foto’s te nemen. Er is zoveel dat een tweede bezoek niet uit te sluiten is. In de zelfde vorm?

Schotland bestaande uit Binnen Hebrieden, Buiten Hebrieden, Shetlandeilanden, Orkney-eilanden, Lowlands en de Hilands ze bestaan al eeuwen en hebben ons veel te vertellen en te laten zien, een aanrader.

National Anthem of Scotland – Flower of Scotland

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk hier bij Irisapilio

De finish

Hoe het gelukt is weet ik niet maar we hebben allemaal een vroege start te pakken kunnen krijgen. Een vroege start op de laatste dag is wel zo fijn want de laatste dag staat in het teken van wandelen, genieten en feestvieren en dat kost tijd, meer tijd dan je verwacht.

Weer 3.00 uur opstaan en om 5.00 uur starten. 2 uur verder en de start is daar, nogmaals richting het Radboud UMC. Maar nu nemen we eerder een afslag om de stad uit te wandelen. Richting Overasselt waar de koffie met appelflap op ons ligt te wachten. De verzorging van die dag gedag zeggen en onze lekkernij naar binnen werken. Er zullen er nog veel volgen die dag.

Na de appelflap richting Linden, de dijk op. Hoelang zal de dijk zijn? Rond de 5 km? Vrijdag was weer afzien op de dijk. Aansluiten en mee met de meute. Het tempo is niet hoog maar de temperatuur wel. Blik op oneindig, nergens aan denken en door buffelen. In de verte zien we de brug al waar we straks overheen zullen gaan, hij is alleen nog lang niet binnen voetbereik.

De brug gehaald en er over, langs wild enthousiast toeterende auto’s Linden in. Linden had als thema ‘strand’ In veel tuinen stonden strandtaferelen opgesteld. Ieder jaar hebben zij een ander thema en ieder jaar doet iedereen weer zijn best om er iets moois van te maken.  (Verslag gaat verder onder foto’s)

 

Verder en nu richting Beers waar we rond 10.00 uur aan de patat zullen gaan met z’n allen. Vrijdag is voor ons een echte verwendag. Eten, drinken en vrolijk zijn en ondertussen leggen we het parcours van ruim 42 km. af.

 

In Cuijk is het altijd een groot feest. Muziekkorpsen, muziek uit de boxen, uitbundig publiek en wij zijn net zo uitbundig als zij. Want nu gaan we over water lopen. De pontonbrug aangelegd door de genie is voor mij het meest bijzondere moment van de dag. Natuurlijk, het behalen van de finish is ook een bijzonder moment maar dit is voor mij HET kippenvel moment van de dag. Na de pontonbrug volgt er een lang stuk langs het water wat nogal saai is. Je komt de brug over en bijna tegelijkertijd houdt het feest op. Gebrek aan ruimte en facilitaire mogelijkheden is het niet mogelijk om hier iets te doen.  Door naar Mook, Molenhoek en Malden.
Wil je meer weten over de brug lees dan het verslag van villasappho.nl met een fotoverslag over de pontonbrug
(Verslag gaat door onder foto’s)

 

Als we Malden door zijn is onze eigen rust weer. Even een momentje van rust voordat we de Via Gladiola op gaan. Gekookte eitjes met rookvlees, kaas, worst, vers fruit, vers koel water, het is een kwestie van je op een stoeltje laten ploffen en naar binnen schuiven. Of we de hele dag nog niks gehad hebben. Het gaat maar door met eten en drinken. Na het nodige weggewerkt te hebben en enkele wandelaars  van de club en gezien en begroet te hebben gaan we weer verder. Op naar de Via Gladiola.

De Via Gladiola is lang, ongeveer 5 km. Normaal is het de St. Annastraat maar tijdens de 4-daagse wordt hij omgedoopt tot Via Gladiola. Lachend en zingend laten we ons door het publiek verwennen. We hebben het (bijna) gehaald.
M’n wandelmaatje en ik zwalken over de Via Gladiola, lopen van links naar rechts over de Via Gladiola, hier een vriendje of vriendinnetje begroeten, daar een kennisje de hand schudden en bijna aan het eind de familie langs de kant gedag zeggen en om de nek vallen. Nog 1500 mtr. en we hebben het gehaald. Lachend en met onze mobieltjes in de aanslag vallen we elkaar om de nek.
We hebben het gehaald en volgend jaar gaan we weer.

Lees ook dag 1: Een hete 4-daagse
Lees ook dag 2: Roze woensdag
Lees ook dag 3: Dag van de 7 heuvelen  

 

IMG-20180720-WA0020

Volledig incognito begeef ik mij over het parcours. Mensen kijken t.v. en zeggen later, ik heb je niet gezien. Kon je niet vinden. Nee dat kan ook bijna niet. Je ziet er totaal anders uit in sportkleding, kaart om de nek voor de controles en bescherming tegen de zon.