City Walk Amsterdam XXX

Starten in een Olympisch stadion. Is het jou wel eens overkomen? Tot nu toe mij nog niet maar zaterdag viel mij de eer te beurt om dit eens mee te maken. Echt spectaculair was het natuurlijk niet maar om binnen zo’n stadion te staan en een beetje sfeer proeven is best leuk.

 

Zaterdag hebben we ons bij onze wandelclub aangesloten en zijn met 15 man de uitdaging van 21 km. gezamenlijk aangegaan. Amsterdamse bos, Amstelbos, Bosbaan, kilometers langs de Amstel en toen Amsterdam weer in. De rouwstoet van burgemeester van de Laan langs zien komen, door het Vondelpark en weer terug richting het Olympisch stadion.

Een kleine wandeling is het niet, maar je ziet wel veel bij het maken van langere wandelingen. Tijdens het wandelend kun je goed foto’s maken en dat lijkt mij wel. Beter dan met fietsen bijvoorbeeld. Soms is het wel een beetje haasten want de groep wacht niet op iedere foto die ik sta te maken. Maar het lukt en dat geeft mij wel extra voldoening bij het wandelen.

 

Wim en Lotte waren ook mee. Lotte is aan gestoken door het 4-daagse virus en wil volgend jaar ook mee de 4-daagse lopen. Vier keer heb ik hem nu gelopen en al die keren was zij er ook om mij binnen te halen en het virus is nu overgeslagen. Jippie. Hoe leuk kan het zijn.

Ik verheug me al op de tochten die we weer zullen gaan lopen ter voorbereiding op de 4-daagse. Niet alleen omdat Lotte meegaat maar ook omdat ik het hardlopen voorlopig in de ijskast heb gezet. De blessure’s zijn zo goed als over en dat wil ik eigenlijk wel zo houden. Af en toe wil mijn knie nog wel eens opspelen maar met een beetje rust is dat snel weer over. Zodoende blijft er toch weer meer tijd over om te wandelen.

Een klein berichtje maar ik sta op het punt mijn computer weg te brengen. Hij vertoond al langer kuren maar nu moet hij na gekeken worden. De lol van achter de computer zitten gaat er op deze manier helemaal af. Flink balen, hij is nog geen 3 jaar oud. Een blog schrijven op mijn tablet vind ik niet zo’n succes dus er zal even tijd overheen gaan voordat ik weer kan schrijven. DSC_1798

Hoge Veluwe tocht

Zaterdag 7 oktober 2017 was de jaarlijkse wandeltocht op de Hoge Veluwe. Ondanks dat wij erg dichtbij wonen hebben we nog nooit meegelopen met deze wandeltocht. Dit jaar is het er dan toch van gekomen. Zoveel mogelijk zien was het motto. Het Jachtslot, beelden, het Museum, bos en heide, overal zijn we langs gekomen met een totaal van 20 km.

P1050229
Jachtslot

Het Jachtslot en Museum willen we later dit jaar nog eens bezichtigen. Tijdens een lange wandeltocht tussen door ook een museum te bezichtigen leek ons niet zo verstandig.

De tocht startte bij het Restaurant en Parkwinkel. Later ontdekten we dat het museum daar ook dichtbij ligt. Handig om te weten als we later dit jaar de kunst in het museum gaan kijken. Wil je iets meer weten van het ontstaan van het Museum klik dan hier.

Het eerste rondje was 10 km. Daarna kwamen we weer bij de start terug de andere kant op de volgende 10 km. te lopen. Na elke 5 km. was er een stempelpost met een gratis versnapering, een flesje water en een sappige appel en later zelfs een borreltje.

Bovendien stond bij elke stempelpost een Boswachter of Natuurgids die graag wat wilden vertellen over de natuur en het wild dat op de Hoge Veluwe leeft. Zo zijn we veel wijzer geworden over paddenstoelen en jeneverbessen. De Hoge Veluwe bezit namelijk een groot jeneverbessen bos.

P1050259
Jeneverbessenbos

Een aantal producten gemaakt van jeneverbessen stond uitgestald om te bekijken. Bovendien lag er een recept met jeneverbessen klaar om de koks onder ons te inspireren. Bij deze stempelpost werd er zelfs een miniglaasje jonge jenever geschonken voor wie het wilde proeven.  Jonge jenever wordt namelijk van jeneverbessen gemaakt. Uche, uche, proest. We hebben het geproefd. Het leek wel parfum wat ik aan het drinken was. Grrrrrr. Hoeft niet meer.

P1050257
Jeneverbesproducten

Een aantal wandelaars hebben zelfs wild gezien tijdens het wandelen. Reeën met een jong die overstaken, grazende reeën en een paar wilde varkens. Gelijk liepen wij te speuren als echte wildspotters of we ook ergens tussen de bomen wild konden zien.

Een kleine braderie en een orkest maakten dat het een gezellige sfeer was bij de finish. Helaas was het nogal bewolkt en later in de middag begon het zelfs te regenen. Door die bewolking worden foto’s minder mooi.

Door een tijdje rondgelopen te hebben bij muziek en braderie koelden we behoorlijk af.  Tijdens het wandelen liepen we ons lekker warm maar zodra we stil kwamen te staan koelden we toch wel snel af. Daarom het restaurant binnen gestapt en een warme kop cappuccino gedronken met een broodje kroket. Het smaakte heerlijk.

Wij vonden het een mooie en leerzame tocht. De gidsen en boswachters vertelden honderd uit, wat ons weer inspireerde om tijdens het wandelen anders naar de natuur te kijken

Wat ons betreft, volgend jaar weer.

Fietsen van Gouda naar Oudewater

Dit jaar zijn we voor een fietstocht met ‘Ver. Hendrick de Keyser’ gegaan. Een tocht vanaf Gouda naar Oudewater en terug. Onderweg werd er geluncht bij de Goejanverwellesluis waar het nodige te zien en te vertellen is. Heen en terug is de tocht rond de 30 km. en zonder gids is hij ook prima te fietsen.

Het vertrekpunt was bij parkeerplaats ‘Klein Amerika’ . Op deze parkeerplaats kan voor € 8,– de hele dag geparkeerd worden. Vlakbij deze parkeerplaats vindt je de bibliotheek van Gouda. Een mooi gebouw met een leuk terras ervoor. Binnen was het door het vroege uur net iets aangenamer. In de bibliotheek is namelijk ‘Het Broodhuys’  gevestigd waar je heerlijk koffie kunt drinken met iets lekker erbij. Beetje een Yuppenplek maar jong en oud gaan daar prima samen.

Vanaf de parkeerplaats reden we over de Goejanverwelledijk richting ‘Museum Paulina Bisdom van Vliet’ in Haastrecht. Paulina van Vliet was de laatste nazaat van een oud burgemeesters geslacht. Opa, vader, schoonvader en haar man waren burgemeester van diverse dorpen en steden. Paulina werd op 40 jarige leeftijd weduwe en bleef zonder nazaten achter. In 1920 stierf Paulina en liet al haar bezittingen na aan de ‘Stichting Paulina Bisdom van Vliet’ die ze zelf tot leven had geroepen. Maar eerst deelde ze haar kleding, sieraden, snuisterijen en tafelzilver uit aan de burgerij. De stichting beheert tot op heden het museum en haar vermogen. Onderhoud en eventuele aanpassingen van het huis worden bekostigd door deze stichting. Het is een statig huis dat ons een kijkje geeft bij de  beau monde uit de 18e eeuw, begin 19e eeuw.

Vergeet na al de indrukken en verhalen niet de voortuin van het museum te bekijken. Paulina heeft lang kunnen voorkomen dat er een weg door haar voortuin kwam maar na haar dood werd de vel begeerde weg, de N228, dwars door haar voortuin gelegd. Ook de achtertuin heeft het nauwelijks overleefd. Er was grond voor huizenbouw nodig. Een oude beuk uit 1692 heeft alle bouwdriften weten te doorstaan en siert dat wat er nog P1050148over is van de achtertuin. Wil je het museum bezichtigen wees dan snel. Per 1 november sluit het museum tot april volgend jaar. In de tussenliggende periode wordt het museum grondig gerestaureerd. Lukt het dit jaar niet meer het museum te bezoeken dan is het voor volgend jaar zeker een aanrader. De gidsen weten zoveel te vertellen en hun gasten te boeien dat ze meermalen gemaand werden het korter te houden omdat er een opstopping zou ontstaan.

De tocht werd voort gezet naar de Goejanverwellesluis. De sluis waar in 1787 Wilhelmina van Pruisen, de vrouw van stadhouder Willem V werd vast gehouden door patriotten. Ze was onderweg naar Den Haag om orde op zaken te stellen.  Helaas, twee dagen later kon ze onverrichte zaken terug. De gids die onze fietstocht leidde had geschiedenis gestudeerd en ging er vanuit dat iedereen dit verhaal kende. Een aantal mensen van de groep stonden heftig ja te knikken maar aan mij was het voorbij gegaan. Niet opgelet?

 

Vervolgens fietsten we van Hekendorp richting Oudewater. Het stadhuis van Oudewater, museum de Heksenwaag en een pand in bezit van ‘Vereniging Hendrick de Keyzer’ werden hier uitgelicht en besproken. Oudewater heeft niet lang onze aandacht gehad jammer genoeg. Oudewater blijft wel op ons to-do lijstje staan voor volgend jaar. Het was tijd om weer terug te fietsen naar Gouda.

Na een mini rondleiding in Gouda over wat er nog te verwachten is van de ‘Ver. Hendrick de Keyser’ in Gouda was de tocht en rondleiding aan het einde gekomen. In Gouda is op donderdagavond koopavond en dat is zeker niet vervelend. Winkelen, een terrasje pakken of ergens iets eten, het is net even iets gezelliger.

P1050202

 

Chateaux bij Windstein, Fr.

Het plan van vandaag: wandelend naar het Chateaux bij Windstein. Weer een prachtige ruïne die op ons lag te wachten om met onze fantasie op de loop kon gaan. Vanuit het hotel in Niderbronn-les-Bains een wandeling van 6 uur. Dat leek ons toch net iets te veel aangezien de temperatuur weer op zou lopen tot 30° best veel voor een tocht van 6 uur hiken. Maar geen nood er was een andere optie. Halverwege kon je in steken en de tocht zodanig inkorten dat er nog maar 3 uur wandelen over zou blijven.

P1040518Het nieuwe vertrekpunt, de watervlakte van ‘Jaegerthal’. was een super plek om van start te gaan. In de verte zie je het al liggen. Auto geparkeerd, foto’s van de plek gemaakt en de pijltjes van de route opzoeken. Maar dat viel nog niet mee. Pijlen, blauwe stippen, gele blokjes genoeg maar niet diegene die wij zochten. Ja toch, gevonden. Casemat de Windstein, die moesten we hebben. Geel met een wit middenvak. Langs ‘Linge Magniot’ een verdedigingslinie aangelegd tussen 1930 en 1938. Daar hadden we jaren geleden al eens meer van gezien dus dat wordt een interessante wandeling.

Pijltjes volgen en op naar het kasteel bij Windstein. Al P1040534snel kwamen we een bouwsel van de linie tegen en niet veel verder splitste het pad zich. Geel met een wit middenvak was er niet meer welke waar moeten we nu heen? We hadden het kasteel al ver boven ons uit zien liggen dus het was een kwestie van het rechterpad nemen. Niet veel verder was het pad er nog wel maar helemaal begroeid met gras en dat is geen goed teken. Een goed pad is bijna plat gelopen of er is zelfs een stukje zandpad maar hier was gras, veel te veel gras. He bah, komt het pad op de weg uit. Wat nu? Een klein eindje de weg volgen? Misschien moeten we ergens aan de overkant het bos weer in.

Helaas er was geen pad aan de overkant en het enige wat we konden was, of via de weg terug naar de auto of verder doorlopen in de hoop de pijlen die we volgen moesten weer terug te vinden. We kozen voor het laatste en ja hoor daar zagen we een bord richting Windstein maar geen bekende pijltjes. Nog maar een stukje weg volgen wie weet.

P1040553Ineens stonden we aan de rand van Windstein  waar we het kasteel in de verte zagen liggen. Eerst even een foto van het kasteel nemen voor we verder gaan. Beetje inzoomen, oooh. Dat ziet er niet echt spannend uit, van onder tot boven begroeid. Wat zullen we doen, verder gaan of maar weer terug? Het leek ons niets, verwend als we waren met Chateaux Wasenbourg besloten we maar terug te gaan. In de korte periode dat we aan het wandelen waren hadden we al zo’n  200 mrt. geklommen en er lagen nog vele hoogtemeters op ons te wachten.

We zijn niet meer via het bos terug gegaan. Het was niet de moeite om via het bos te gaan. Ongeveer 3 km. hebben we langs de kant van de weg terug gelopen wat ook al geen pretje was. Te smal, veel auto’s die niet bedacht waren op wandelaars. Een beetje teleurgesteld zijn we terug gegaan. Maar wel met hele mooie foto’s en een lekker kopje koffie met gebak.

Wandelen naar Wasenbourg, de ruïne

DSC_1524.jpgEen paar honderd meter boven Niederbronn-les-Bains in Frankrijk  licht de ruïne van Wasenbourg. Een wandeling van ongeveer 5 km. maar wel met een paar honderd hoogtemeters die genomen moeten worden. Een flinke hike die zeker de moeite waard is.

Wat krijg je te zien als je boven bent? Een mooi uitzicht en een ruïne die prachtig is. Er is niet veel meer over van de residance Wasenbourg maar wat er nog van over is spreekt zeer tot de verbeelding. Ik zie het helemaal voor me. Een jonkvrouwe die statig de trappen af schreidt terwijl de jonkheer haar gade slaat en denkt wat een stuk ben ik toch getrouwd. Hi hi.

Of het het werkelijk zo gegaan is? Wie weet het, want eigenlijk weten ze niet veel over kasteel Wasenbourg. Ze vermoeden dat het uit de 14e eeuw stamt in de periode van Lodewijk IV maar dat is een vermoeden want niemand weet het precies. Mijn nieuwsgierigheid wordt er alleen maar groter van.

Toen we  boven aankwamen waren er 4 vrijwilligers bezig om de begroeing van de muren te verwijderen. Er groeien struiken, planten, look en zelf bomen op de resten van het kasteel. En daar zal de ruïne tenslotte aan ten onder gaan als het niet verwijderd wordt. Vooral bomen richten veel schade aan. De wortels groeien eerst als kleine haarvaatjes tussen de stenen en worden vanzelf zo groot als vingers en tenslotte als armen die alles wat er nog van het kasteel over is ontwrichten en in laten storten.

Om de boom(pjes) boven op de muren te kunnen verwijderen is een hoogwerker DSC_1528.jpgnodig waar heel subtiel een potje voor de inzameling van geld om de kosten van de hoogwerker te kunnen dekken stond. We hebben gedoneerd, al was het alleen maar om de vrijwillgers een hart onder de riem te steken. Het leek me zo’n onbegonnen werk om alles groen en struikvrij te krijgen.

Helemaal in de waan van de vroege middeleeuwen hebben we beneden een biertje gedronken op onze hiketocht. In die dronken ze allemaal bier omdat je dood ging aan het drinken van water. Zelf kinderen dronken bier. Alleen was het alcohol percentage toen beduidend lager dan nu. Op kasteel Wasenbourg, zijn vergane glorie en geheimen.

Fietsen in de Betuwe

Gistermorgen na ons ontbijtje keken we elkaar vragend aan. De zon scheen zo uitbundig dat we de verleiding niet konden weerstaan om de fiets te pakken en er op uit te gaan. Snel alles bij elkaar gezocht, de fietsen in de auto geprutst en richting Kesteren. Fietsen in de Betuwe daar hadden we zin in.

Vanuit Kesteren via de Rijndijk richting Lienden. Een prachtig gebied om te fietsen. Tussen de boomgaarden waar de boeren druk aan het werk waren. Langs de Rijndijk ligt de Nieuwe Waaij een grote plas langs de Oude Rijn. De trekganzen waren daar het formatievliegen aan het oefenen. Ze bleven het maar herhalen. Het zal niet lang meer duren of ze vertrekken. De herfst is echt in aantocht.

Op de Rijndijk sloegen we links af naar Bontemorgen een buurtschap van Lienden. Een prachtig straatje met links en rechts mooie karakteristieke huisjes. Het straatje is niet veel groter dan een fietspad, met een SUV kom je er echt niet door, zo smal. Op ons dooie akkertje zijn we er doorheen gefietst, links en rechts om ons heen kijkend.

P1030533Op naar Lienden en van daaruit richting Eck en Wiel. Voor Eck en Wiel zijn we richting Zwarte Paard gereden. Een buurtschap van Buren. In Zwarte Paard staat een gelijknamig café maar ja het was maandag en dan wil de horeca nog wel eens ruhetag houden. Geen koffie helaas.

En toen waren we even de weg kwijt. Fietsten we langs ‘De Batouwe’ op zoek naar een brug over het water richting Tiel maar die kwam maar nooit. Even Google Maps raad plegen, spieken of we wel de goede kant op gingen. Dat gingen we dus niet. De enige optie was 2,5 km. terug om weer op de goede weg te komen. Overnieuw en nu wel richting Tiel.

In Tiel waren voldoende terrasje daar zijn we neer gestreken. Het was inmiddels tijd om een hapje te eten. Onderweg hadden we wel een banaan en een plak koek gegeten maar dat was inmiddels wel verteerd, tijd voor een fatsoenlijke hap.

Na een heerlijke lunch zijn we bij Tiel met een fiets en wandelpondje de Waal over gestoken. De pond lag aan de overkant en moest njog terig komen waardoor we genoeg tijd hadden om de kade en de langskomende schepen te bekijken. Op de boot zagen we dat er ook een haven(tje) was maar die hadden we helaas over het hoofd gezien.

Nadat we van het pondje afkwamen fietsen we over de dijk langs de Waal richting Beneden Leeuwen. Daar wilden we via de brug richting Echteld en dan weer richting Kesteren. Maar ja hoe kom je nu over die brug als je er eerst onderdoor gaat en geen enkele weg richting de brug ziet. Dat was even zoeken. Heel Beneden Leeuwen door gefietst toen we opeens een fietspad richting de brug zagen. Eigenlijk zagen we hem omdat er fietsers voor ons richting dat fietspad gingen. Waarschijnlijk waren wij er langs gesjeesd en hadden we het voorlopig nog niet gevonden.

De brug was even een klimmetje maar daarna was het appeltje eitje. Er waren wel wat kilometers te gaan maar het einde was in zicht en vaak geeft dat zoveel moed dat het weer vanzelf gaat. In totaal waren er 53 kilometers bij elkaar gefietst. Geheel op eigen kracht.

Foto’s maken komt er trouwens niet zo van tijdens het fietsen. Dat is gewoon lastig. Je kunt niet steeds afstappen om een foto te maken dan kun je beter gaan wandelen. temporary_file1778705753

Amersfoort

Amersfoort, een oude stad waar je niet veel over hoort maar zeker de moeite waard is. Bij archeologisch onderzoek zijn er voorwerpen gevonden die dateren uit de brons- en ijzertijd. Echt al een oude stad dus. In 1259 kreeg Amersfoort stadsrechten en is men begonnen de stad te ommuren. Die eerste muur en een groot gedeelte van de stad is door het gebruik van alleen hout afgebrand waardoor er midden 14e eeuw opnieuw begonnen met het bouwen van een muur maar dan van steen. Grote stukken muur, huizen en straatjes uit die tijd zijn nog te zien in Amersfoort.

Met de trein is Amersfoort goed te bereiken. Vanaf het station wordt je door middel van pijlen op het trottoir de richting naar het centrum van de stad aangegeven. Je ziet ze gelijk als je uit het station komt.P1020948 1 Aangekomen in de stad kun je via de Krankenlederstraat naar het VVV waar een stadswandeling voor € 3,– te koop is. Deze duurt ongeveer 1½ uur maar wij hebben er veel langer over gedaan omdat er zoveel te zien was. Ook is het mogelijk om met een gids de stad in te gaan. Hij of zij kan je dan vertellen over de oorsprong en bijzonderheden van de stad. Meestal doorspekt met anekdotes en spannende verhalen uit die tijd. Een rondvaart door de grachten en met een toeristisch treintje is de stad eveneens te bezichtigen.

De wandelroute van 1½ uur brengt je langs tal van bijzonderheden.  Het Stadsklooster Mariënhof en het Burger Weeshuis zijn zeer de moeite waard om even naar binnen te stappen. In het Burger Weeshuis werden we door een echte regentes ontvangen die gelijk los barstte over het wel en wee van de wezen. In het Stadsklooster is een wijnbar gevestigd waar dagelijks 40 soorten wijn open staan die met dagverse streekproducten geserveerd worden. Wij waren iets te vroeg voor deze proeverij maar geen nood je komt genoeg barretjes, brasserieën en kroegjes tegen om aan je innerlijke mens te werken.

Amersfoort heeft nog mooie resten van de stadsmuur, de Waterpoort Monnikendam en de Koppelpoort. Prachtige straatjes met muurhuizen waarin je als het ware door de Middeleeuwen heen wandelt. De huizen zijn veelal wit geschilderd en hebben ieder hun eigen vorm en bouwstijl. Of ze in de middeleeuwen ook wit waren betwijfel ik, volgens mij zag het er toen heel anders uit,  maar zoals ze er nu bij staan is het een prachtig gezicht.

De stad bezit eveneens een Synagoge daterend uit 1726. Ondanks dat Amersfoort niet P1020949veel geleden heeft onder de 2e wereldoorlog zijn toch diverse Joden uit Amersfoort omgekomen. Ter nagedachtenis aan deze Joden kun je op diverse plaatsen voor de huizen herdenkingsstenen vinden met namen van de overledenen en plaats waar ze overleden zijn.

Eveneens ligt langs de route het Mondriaanhuis, een theeschenkerij, de Kamperbinnenpoort en het Hofje Armen de Poth. Niet overal zijn we binnen gegaan. Daar was de tijd te kort voor. Waar we wel binnen zijn gestapt was ‘Bierbrouwerij De Drie Ringen’  Als je vanaf de Koppelpoort de wandeling vervolgt kom je hem aan de rechterkant vanzelf tegen. De brouwerij dateert uit 1626 en bevindt zich sinds 1989 aan het Kleine Spui 18. Naast de gebruikelijke borrelhapjes kun je daar gratis een eitje tikken en eten. Ik had nog nooit gezien dat er in een kroeg een gekookt eitje gegeten werd maar blijkbaar is dit iets van vroeger. Het eitje was nog een beetje lauw en smaakte prima bij het Amersfoortse pilsje.

Samen gevat: Amersfoort is zeer de moeite waard, neem je camera mee want er valt veel te fotograferen. Het is geen super grote stad maar heeft veel bezienswaardigheden. Winkelen kun je ook prima in Amersfoort en er zijn voldoende eet- en drankgelegenheden. Wij gaan er zeker nog een keer naartoe om o.a. een bezoek aan het Mondriaanhuis te brengen.