Wandel 2-Daagse

Eindelijk weer tijd om iets aan het digitale papier toe te vertrouwen. De boodschappen zijn weer binnen en de huishoudelijke klusjes die maar bleven liggen zijn klaar. Het kan en mag weer van mijn tweede ik.

Afgelopen weekend was ons jaarlijkse 2-daagse, georganiseerd door leden van onze eigen wandelclub.
Zoals we al jaren gewend zijn was het prima geregeld en georganiseerd. Geen omkijken naar boodschappen en koken, nee alleen op tijd klaar zijn voor de tocht van de dag.

Twee dagen achterelkaar hebben we gewandeld. Iedere dag was er keuze uit 3 afstanden.
De kortere voor de recreatieve wandelgroep. Een lange afstand voor de 4-daagse wandelaars en daar tussenin nog een wandeling voor diegenen die niet bij de 4-daagse wandelaars (wil) horen maar toch van een flinke wandeling houdt. Een tocht van 20 km.

Deze dame heeft natuurlijk 2 dagen voor de lange wandeling gekozen. De eerste dag wandelden de eerste 20 km. de middengroep met ons mee. Gezellig met een grote groep de hort op. Gezellig hoor, vooral de pauzes. Dit houdt tevens in dat het tempo enigszins aangepast is aan de niet 4-daagse wandelaars. Fijn tempo om te kletsen te fotograferen en te genieten van de dingen onderweg.

Maar de 2e dag was het even ietd anders. De 2e dag was het aanpoten. Zaterdag liepen alleen de 4-daagse lopers de lange tocht terwijl de middengroep hun eigen tocht hadden.

En dat heb ik geweten.
Meestal is het een vliegende start waarbij het tempo nog eens extra omhoog gaat als de spieren los zijn. De lopers met het hoogste tempo lopen voorop en wij, de langzamere lopers lopen er (hollend) achteraan.
Het hoogste tempo dat gehaald werd was rond de 7 km. per uur. Dat red ik voor geen meter. Met ongeveer 6 km. per uur voel ik mijzelf al een hele pief maar dat is nog lang geen 7 km. per uur. Probeer het maar eens uit op de fiets 6 of 7 km. per uur.
Ongeveer 31 km. lang heb ik het tempo van 6 km. per uur aan kunnen houden en toen was het op. Tempo lopen dan. Na de 3e rust ben ik aangehaakt en heb mij aangesloten bij de wat langzamere lopers. De laatste 6 km. heb ik het rustig aan gedaan en de snelheid van de laatste kilometers was gemiddeld 5 km. per uur. Voor dat moment snel genoeg.

Heb ik spijt dat ik mezelf op heb laten drijven door het hoge tempo? Nee beslist niet. Mijn tempo is niet zo hoog en als je jezelf zo af en toe niet uitdaagt zal het ook nooit hoger worden. Wandel je de 4-daagse dan is het niet handig je pas niet te kunnen versnellen of een uurtje een hogere snelheid aan te houden. Even uit de comfortzone, voor het goede doel.

P1160100 (Small)

 

Te voet van Amsterdam naar Arnhem

De ANWB opende in 1914 de eerste bewegwijzerde wandelroute van Nederland, de eerste en daarmee de oudste wandelroute in ons land. De route werd door middel van een wandelboekje uitgegeven en grotendeels nog te lopen maar is wel aangepast zodat b.v. drukke wegen gemeden worden en kanalen en rivieren overgestoken te kunnen. De route bestaat uit 6 etappes maar dat kun je natuurlijk naar eigen inzicht aanpassen.

Mijn oorspronkelijke idee was om ergens te overnachten en een aantal etappes achter elkaar te lopen maar wegens tijdgebrek heb ik daar vanaf gezien. De eerste etappe heb in principe van station naar station gelopen.

Te voet van Amsterdam naar Hilversum

Het startpunt van de eerste etappe is dichtbij station Amsterdam-Amstel, het eindpunt in Hilversum centrum. Vanaf het centrum is het ongeveer 250 mtr. lopen naar het NS-station. Mocht je wel willen overnachten, de ANWB geeft mogelijke suggesties aan om te overnachten.

P1150638 (Small)

De eerste route van 30 km. hebben Wandelneef en ik afgelopen vrijdag gelopen.
Wandelneef had hem al eens gewandeld maar wilde met alle liefde de route nog een keer lopen omdat hij prachtige is.
Dat beloofde dus wat. We hadden er zin in.

We troffen elkaar ‘s-morgens om half 8 op station Amsterdam-Amstel waarna we richting het startpunt wandelden. Nog geen 100 mtr. daar vandaan was al een koffie tentje maar we hebben de verleiding kunnen weerstaan en zijn doorgelopen.
Veel restaurantjes kom je niet tegen onderweg dus zorg zelf voor je natje en droogje. Onze eerste stop was in Nigtevecht en dan ben je al snel 15 km. verder vanaf de start.

P1150646 (Small)We wandelden richting Watergraafsmeer, langs begraafplaats Nieuwe Ooster richting Diemen. Bij Diemen staken we de Weespertrekvaart over waarna we lange tijd langs het water liepen. Tijdens de gehele eerst etappe blijft het water een grote rol spelen.
P1150668 (Small)Zo wordt bij Driemond het Amsterdam-Rijnkanaal over gestoken. Helaas zie je niet veel van het Amsterdam-Rijnkanaal doordat bomen en struiken het zicht belemmeren. Het zicht wordt richting Nigtevecht weer ruimschoots goed gemaakt omdat daar langs de Vecht gewandeld wordt en in Nigtevecht met een voetveer overgestoken moet worden.

Nigtevecht een prachtig dorp met oude panden, kleine en grote huizen allen in het wit. P1150689 (Small)De huizen worden veelal gesierd met prachtige rozenstruiken in de tuinen of klimmend tegen de huizen op.
Het is vroeg als we in Nigtevecht aankomen en de plaatselijke horeca is nog niet opgestart. Dan maar even naar het bakkertje om iets lekkers te kopen.
Daar worden we onthaald met heerlijk gebak en krijgen er ook nog een kop koffie bij. Onze outfit wekt nieuwsgierigheid op en zo belanden we in een gezellige babbel terwijl wij ondertussen onze voeten even aflaten koelen.
Wat een fijne plek om te wonen, althans dat horen we van diverse bewoners.

P1150724 (Small)Na de koffie vertrekken we en steken we met  het voetveer de Vecht over.
Door de weilanden richting Ankeveense Plassen. Het is erg rustig overal. Iedereen is zich waarschijnlijk aan het voorbereiden op de Pinksterdagen en wij wandelen zomaar dwars door Nederland. Langs de Vecht richting Nederhorst den Berg.
Dan weer door weilanden waar zwanen foerageren en de schapen grazen en zo komen we de Ankeveense plassen uit. Hier is het wat drukker aan het worden met fietsers en hardlopers maar last van elkaar hebben we totaal niet.

Na de Ankeveense plassen lopen we via het bos en door de weilanden Hilversum binnen.P1150784 (Small)
Het bleek aan de rand van Hilversum te zijn want we moesten nog wel een stukje Hilversum door voordat we in het centrum belanden maar we roken onze beloning al. Een zochten een terrasje op waar we lekker uit konden blazen en iets lekkers nuttigen.
Wandelneef neemt koffie en een wafel met kersen. Ik neem een heerlijk biertje.
Eén pilsje mag tenslotte, voor het herstel.

Ondertussen begon het harder te waaien en maakten we ons snel uit de voeten richting huis. Allebei hadden we een reis(je) voor de boeg voordat we thuis op de bank neer konden ploffen. De treinen reden niet meer volgens schema en de reistijden waren aangepast. Aangekomen op het station liepen de wachttijden aardig op, niets aan te doen. Het is niet anders.
Bijgekletst en voldaan namen we afscheid van elkaar op het station van Hilversum.
Een fantastische route om te wandelen. De volgende etappe(s) zullen vast anders zijn maar vast niet zo mooi.

Zin om alle foto’s te kijken die ik onderweg gemaakt heb?
Klik dan H I E R 

Te voet van Ede naar Utrecht

Afgelopen dinsdag stond er weer een training op de planning. De niet  gehaalde 40 km. van vorige week moest opnieuw. Achteraf toch niet helemaal tevreden over het aantal kilometers plus dat aanstaande week er niet veel van trainen terecht zal komen moest die 40 km. overnieuw en gehaald worden.
Het plan was om van Ede naar Utrecht te wandelen. Google gaf 41,2 km. aan. Iets meer dan 40 km. Eèn dag tijdens de 4-daagse is ook meer dan 40 km. het moest kunnen.

P1150453 (Small)Nog net geen 6 uur in de ochtend, bewolkt en bij een van temperatuur 11,8° stapte ik het huis uit.
De dag zou verder bewolkt blijven en de temperatuur laag. Niet het gezelligste weer maar om te wandelen was het prima. Na ongeveer 12 km. kwam er zelfs laaghangende bewolking opzetten. Door de miezer regen werd het nat en nog kouder. Goede kleding in laagjes opbouwen is dan onontbeerlijk.

De ‘kortste’ weg om van Ede naar Utrecht te wandelen is langs het spoor. Redelijk makkelijk om je weg te vinden. Spoorlijn in de gaten houden en je komt er bijna vanzelf. Wel even doorstappen natuurlijk.
Op naar het eerste station Veenendaal – De Klomp, langs het Grebbelinie-bezoekerscentrum richting Maarsbergen. Even moest de kaart erbij komen om te zien of ik het spoor over moest of de Parallelweg langs het spoort moest volgen om in Maarn te komen. In Maarn voor de eerste keer koffiebreak. Daarvandaan richting Austerlitz. Daarna kon ik fiets- of wandelroutes volgen tot aan Zeist.

 

Na Austerlitz ging het richting Zeist waar Wim zich bij mij zou voegen om het laatste stuk met me mee te lopen naar Utrecht. Bleek nog even een dingetje om elkaar in Zeist te treffen. Ik had een andere route vanaf Austerlitz genomen dan we besproken hadden waardoor we het spoor even bijster waren.
Uiteindelijk lukte het natuurlijk wel waarna we de hereniging met een bak koffie met gebak gevierd hebben. 😉

Vanaf  Zeist ging het verder richting Bunnik. Bij Bunnik vroegen we ons af hoe we nu verder wilden. Je kunt daar vandaan vrij makkelijk rechtstreeks naar Utrecht lopen maar dan loop je langs een doorgaande weg. De andere optie was om het Jaagpad langs de Kromme Rijn te volgen. P1150553 (Small)Het Jaagpad is een prachtige route die we al eens in omgekeerde richting hebben gelopen. Daar hadden we beiden wel zin in.
Het probleem was dat het nogal om is vergeleken met de rechtstreekse verbinding. Voor Wim niet zo erg maar ik had al 32 km. in de benen zitten. Wat te doen?
Mijn benen en voeten voelden nog aardig goed mede door het weer. Wanneer het warm en benauwd is is de belasting voor het lichaam veel zwaarder.
Het Kromme Rijnpad is zoveel leuker, 3x raden wat het werd. Precies het Jaagpad langs de Kromme Rijn.

Langs het Kromme Rijnpad is zoveel te zien en is zoveel afleiding dat ongemerkt kilometers en tijd voorbij vliegen. Aan de rechterkant doemde voetbalstadion Galgenwaard op. Vanaf Galgenwaard is het nog ruim 3 kilometer voordat je in de stad bent. Tegenover het stadion stond gelukkig een bankje zodat we een kleine pauze konden nemen. Fles water leeg gedronken, voetjes iets rust gegeven en weer verder richting het centrum.
Om 17.00 uur ploften we tevreden neer op een terrasje om van een verdiend drankje te kunnen genieten.

(tekst gaat onder foto’s door)

 

Mijn horloge was op het Kromme Rijnpad gestopt, de accu is niet groot genoeg om het meer dan 12 uur vol te houden. Ik ontdekte te laat dat hij ermee gestopt was en heb snel Strava op m’n telefoon aangezet.  Ik moest thuis kijken om het precieze aantal te kunnen berekenen. Voor zover ik het kon zien waren het zeker meer dan 46 kilometers.
Thuis nagerekend,  bleek op een paar honderd meter na 50 km. aangetikt te zijn.
Wauw, in mijn stoutste dromen had ik niet durven dromen. ooit 50 km. te zullen lopen op één dag.

Zin om alle foto’s van mijn wandeling te kijken? Klik dan HIER

P1150598 (Small)

Wandeldagje

Het moest er maar weer eens van komen, mezelf bewijzen of was het voor de gemoedsrust?
Het trainen voor de 4-daagse schiet maar niet op.
De zaterdagen bij de wandelclub lukken me niet om mee te wandelen dus dan moet je wat anders verzinnen om aan de broodnodige kilometers te komen.
Samen met de echtgenoot wandel ik minimaal een keer in de week ongeveer 10 tot 15 km. maar de kilometers moeten zo langzamerhand opgevoerd worden tot 40 km.
Tot nu toe heb ik één keer 30 km. gelopen, tijd om eens flink aan de bak te gaan dus.

Dinsdag heb ik daarom één van mijn favoriete wandelingen op het programma staan.
Van Ede naar Arnhem en terug. Door het bos richting landgoed ‘Planken Wambuis’ om bij restaurant ‘Planken Wambuis’ een koffie met appelgebak te scoren. Zo hak ik mijn wandeling in stukjes waardoor het te overzien is. Veertig kilometer lang alleen op pad is een aardige uitdaging, vandaar het in stukjes hakken.

Waarom door het bos? Reetjes kijken, luisteren naar de specht, in de verte de koekoek horen en kijken of de wilde paarden en de Schotse Hooglanders zich willen laten zien. Reeën heb ik wel gezien maar de rest zat te diep in het bos.

Vanaf het restaurant loop ik dan in één keer door naar centrum Arnhem. Daar zoek ik dan weer een restaurantje op om een lekkere kop koffie te drinken. Een broodje heb ik deze keer niet genomen.
Ik had nog een knoert van een krentenbol belegd met kaas bij me waar ik nog niet aan toe gekomen was. Eeuwig zonde om die weer mee terug naar huis te nemen.
Na de koffie heb ik die krentenbol op de vuist genomen en ben door de stad richting Oosterbeek gewandeld.

De Rijn is een paar kilometer lang te zien maar daarna buigt hij af en loop je door het centrum van Oosterbeek. In Oosterbeek ben ik afgeslagen richting het station van Oosterbeek. Daar aangekomen had ik nog geen 40 km. erop zitten dus door naar Wolfheze langs het spoor. Op naar het volgende station.

Bij Wolfheze was ik het eigenlijk wel zat. Verder lopen naar Ede betekende nog 10 km. wandelen terwijl ik er al 34 op had zitten. Dan zou ik ver over de 40 km. komen. Dat trok me niet zo erg en omdat de echtgenoot al had laten weten dat hij thuis was heb ik hem gebeld om me op te laten halen.
Ondertussen ben ik hem tegemoet gelopen zodat ik nog even een aantal kilometers erbij kon pakken.
In totaal stond de teller toen ik in de auto stapte op 36 km. en daar was ik best tevreden over.

Trainings- update

De eerste wandeltocht van 30 km. zit er weer op. Een aantal zaterdagen hebben we 20 km. gewandeld maar dan moet het er eens van komen om meer dan 20 km. te lopen.
Ieder jaar is het weer een spannend als we 30 km. lang gaan wandelen.
Niet in slaap kunnen komen, gevolgd door een onrustige nacht. Ieder uur ongeveer op de klok kijken of je er al uit moet. Wie kent het niet van de vakanties.
Blaren of pijntjes bij een tocht van 20 km. loop je wel uit maar bij 30 km. wandelen wordt het toch iets anders. Iets pittiger.
Tien kilometer meer lopen betekent 2 uur langer in de benen zijn. Logisch dat de twijfel toeslaat zo’n eerste keer.
Vragen en nog eens vragen, ze spoken maar door je hoofd. Wat gaan de benen doen, wat gaan m’n voeten doen, wat gaan de knieën doen en in mijn geval zal m’n rug zich koest houden? Ik vind het ieder jaar weer spannend.

Dit keer was het dubbel spannend want dochterlief liep ook mee en voor haar waren het eerste 30 km. die ze ooit achter elkaar zou gaan lopen.
Wees gerust we zijn er beiden glansrijk doorheen gekomen.

Om 6.30 uur vertrokken we van huis. Koffie mee, brood mee want veel horeca zouden we niet tegen komen onderweg. Koffie kan ik zo’n zin in hebben ‘s-morgens zodat die maar mee moest in een klein thermoskannetje. Ja we sjouwen soms wat af.
Toen we vertrokken was nog behoorlijk donker, zo donker zelfs dat ik bang was in het donker het bos in te moeten maar het viel mee. Voordat we het bos bereikten begon het gelukkig te schemeren en dan wordt het al snel licht genoeg om door het bos te gaan.

Waarom dan vroeg zo vertrekken? Ten eerste omdat 30 km. minimaal 6 uur actief wandelen betekent, plus de pauzes die je echt nodig hebt en we wilden voor zover dat kon op tijd thuis zijn.
De volgende reden om vroeg te vertrekken was omdat ik onderweg wild wilde zien. Bij schemerlicht ‘s-morgens of ‘s-avonds heb je daar de meeste kans op.

Gelukkig zijn we niet voor niets vroeg opgestaan, we hebben wild gezien.
Twee reeën die over staken. Jammer dat ze niet even stil bleven staan zodat ik een foto kon maken, ze waren te vlug. Het volgende wild wat we zagen was een grote stier, hij stond rustig te grazen op een weide. Geen foto van gemaakt want zo spannend was het nou ook weer niet, daar in de verte.

Om 10.30 uur zijn we een van der Valk hotel binnen gevallen om koffie te drinken. We mochten plaats nemen in het restaurant waar ontbeten werd. Rare gewaarwording, gelukkig vonden we een plekje vinden waar we niet zo op vielen in onze wandelkleding. De kop koffie met gebak smaakte prima.

Het zonnetje kwam laat in de ochtend pas door de wolken piepen maar erg fanatiek geschenen heeft hij niet. Prima wandelweer maar een mooie heldere dag met veel zon werd het niet, het bleef lang kil.
Halverwege hebben we een bankje opgezocht om het laatste restje van de inmiddels bijna koude koffie te drinken. Het laatste broodje werd verorberd en weer in de benen voor de laatste kilometers.
Rond 14.30 uur zat het erop en waren we weer thuis. Moe en een beetje trots op onszelf. We hadden het geflikt. De eerste 30 kilometertocht zat in de pocket.

Hartensepad, Renkum

Mooi weer en geen verplichtingen……. dan gaan we wandelen.
Dit keer liepen we het Klompenpad Hartensepad in Renkum. Het pad is 14 km. maar kan verkort worden naar 6 of 9 km. Wij kozen voor de volle 14 km.

Het Hartensepad loopt door het Renkumse Beekdal waar de beken en sprengen in grote getale aanwezig zijn. Water stroomt bijna onzichtbaar door de beken en is helder als glas. De waterlopers dansen over het water totdat de stroom iets te wild wordt en de waterlopers niet meer verder kunnen.

P1140441 (Small)Iets verder kom je langs een natuurcamping Landgoed Quadenoord die 30 maart weer geopend is voor publiek. Het toiletgebouw stond er al blinkend bij. Wat verder het bos is staan WCtjes die zomaar uit de achtertuin van Opa en Oma hadden kunnen komen. Een echte natuurcamping dus.
Quadenoord/natuurcamping

Vervolgens wandelen we langs grafheuvels uit de prehistorie. Een bord vertelt ons hoe de mensen hier eeuwenlang begraven werden en later de as begraven werd van de gecremeerde doden.

Verder langs de Ommuurde tuin waar in mei weer gezellig thee gedronken kan worden. De vrijwilligers waren er hard aan het werk om alles in gereedheid te brengen. De muur waarom hij bekend staat wordt met man en macht gerestaureerd.
Lopen we verder dan komen we door een oud gedeelte Renkum waar nog veel aan de oude papierfabriek herinnerd.

En dan steken we de oude Rijksweg over tussen Wageningen en Renkum om een stuk door de uiterwaarden van de Rijn te wandelen. De Rijn waar we zomer en winter naartoe trekken om te kijken naar het water. ‘s-Zomers om verkoeling te zoeken en in de winter om de schaatsen onder te binden om op de uiterwaarden te schaatsen. Gek maar ik wordt altijd blij als ik de Rijn weer zien.

Na de uiterwaarden steken je de N781 weer over om richting het eindpunt te wandelen. Overgestoken loop je Renkum in  waar je eventueel rechtsaf richting het centrum kunt lopen om koffie te drinken.
Weer terug op de route kom je langs het hoofdkantoor van Bilderberg Hotels, door het bos richting de start bij informatiecentrum Renkums Beekdal.

Vergeet niet even langs het Everwijnsgoed langs te gaan. Een Rijksmonument dat helemaal beschikbaar gesteld is voor de kunst. Tentoonstellingen, muziek uitvoeringen maar ook door particulieren te huren om bijvoorbeeld de familiereünie te houden. Een prachtig sfeervol pand waar het zeker in de zomer goed toeven is buiten op het terras.
Everwijnsgoed.nl

P1140413 (Small)

Startpunten: Restaurant Campman, Hartenseweg 23 in Renkum en Informatiecentrum Renkums Beekdal, Nieuwe Keijenbergseweg 170 in Renkum

Voor meer informatie over opstappunten en horeca kijk bij Klompenpad Hartensepad

Het Eeskooterpad, Otterlo

Onlangs hadden wandelneef en wij een verloren vrijdag over. Dat kwam even mooi uit, samen wandelen, trainen voor de 4-daagse? Ja gezellig, maar waar gaan we wandelen?
Neef is een jongen van deze tijd, kijkt even op zijn ‘Klompenpad app’ en het klusje is geklaard. We gaan het Eeskooterpad lopen.
Wij kozen voor 15 km. maar de route kan ingekort worden tot 12 km. of verlengd tot 19 km.

Het Eeskoterpad start bij Café-Restaurant ‘De Waldhoorn’ Dorpsstraat 2 in Otterlo.
Deze opstapplaats is met het openbaar makkelijk te bereiken. Met streekbus nr. 108 richtging Apeldoorn en Streekbus nr. 105 richting Arnhem CS ben je met een klein half uurtje in Otterlo waarna het nog 5 minuten lopen is om bij Café ‘De Waldhoorn’ te komen.
Reis je met de auto dan zijn er nog 3 mogelijk opstapplaatsen:
Eetcafé De Roek/De Hartenberg, Apeldoornseweg 60, 6733 SC Wekerom
Europarcs De Wije Werelt, Apeldoornseweg 100 – 102, 6732 BV Otterlo
Voormalige RWZI, Mosselseweg 2A, 6731SK Otterlo.

De wandeling rondom Otterlo is onverwachts veel te zien is. Door borenland,  het bos, langs heide en rondom een stuifzand gebied. Zelfs over het park ‘De Wije Werelt’ waar hard gewerkt wordt aan de vernieuwing van het park.
Heb daar leuke vakantiehuisje zien staan waar ik wel een weekje zou willen vertoeven. Grote en kleine huizen, oud en nieuw.

Het bos waar je doorheen loopt is een van de oudste bossen op de Veluwe. De wal rondom het bos is de laatste 1000 jaar ontstaan door stuifzand. Iets verder richting ‘De Hoge Veluwe’ vind je ‘Het Waldlager’ waar de familie Kröller-Muller een opslagplaats voor bouwmaterialen hadden voor de bouw van het Kröller-Muller.
Later zijn deze opslagplaatsen gebruikt en uitgebreid door Duitse soldaten in de 2e wereldoorlog.

De uitgebreide informatie over ‘Het Waldlager’ de ‘Randwal’ van het Otterlose bos en het ‘Eschoter buurtschap’ waar je door komt vindt je in de app. Door de informatie tijdens de wandeling te lezen gaat de wandeling meer leven en ben je zomaar een paar kilometer verder.

Na de wandeling is er in Otterlo voldoende horeca om uit te blazen. Koffie of thee met iets lekkers, lunchen of een uitgebreider hapje er is voldoende keuze.
Wij waren blij verrast door de wandeling en gaan hem zeker nog een keer lopen.
Nemen we de volgende keer wel de 19 km. want we willen die andere 4 km. ook graag bekijken.

Kennis draagt bij aan beleving

De Wije Werelt
Kröller-Muller Museum

Tocht ‘Oud Amsterdam’ 2019

Zaterdagochtend 9 maart zaten we om 7.11 uur in de trein richting Amsterdam.
Ja je moet er wat voor over hebben om door de hoofdstad van Nederland een wandeltocht te kunnen lopen.
Het thema ‘Film en TV’ ging een beetje langs mij heen omdat ik weinig TV en Film’s kijk, maar mijn mede wandelaars herkenden veel locaties. Op de routebeschrijving werden alle bezienswaardigheden vermeld dus missen kon je ze eigenlijk niet.
Een aantal Amsterdammers hielpen ons zelfs de locaties vinden. In het plat Amsterdams’s wisten ze ons precies aan te wijzen waar we wezen en kijken moesten. Heerlijk toch?
De zon liet ons wat in de steek maar ondanks dat en de soms wat koude wind was het prima wandel weer. De wandelaars die zondag hebben gewandeld hadden minder geluk.

P1140339 (Small)
Zoals we gewend zijn van Vereniging ‘Ons Genoegen’ was het een geslaagde wandeling. Steeds worden we weer verrast met locaties waar we het bestaan vanaf wisten of zelfs maar gezien hebben.
Ruim 20 kilometer Amsterdam snuiven, letterlijk en figuurlijk. Maar ook dat hoort bij Amsterdam, het snuiven van de luchten.
Dat wordt een heel jaar wachten op de volgende tocht.
Hebben jullie meer locaties ontdekt die gebruikt zijn voor TV en of film opnames?

Vrienden op de Fiets

Eens in het jaar gaat de echtgenoot samen met vrienden/oud collega’s op pad. De samenstelling van de groep is in al die jaren niet veranderd dus je kunt wel nagaan dat het klikt en erg gezellig is.
Als hij met zijn vrienden vertrekt dan wil ik ook nog wel eens erop uit gaan.
Lang niet altijd want soms dan past het nu eenmaal niet in de planning als ik ook erop uit trek. Een paar keer heb ik met dochterlief een stedentrip gedaan maar door verandering van werk komt het haar ook niet zo goed meer uit, snipperdagen die op beginnen te raken enzovoort.

Nu zou ik graag één of ander pad lopen in Nederland als hij de hort op is.
Het liefst met een tentje op de rug en dan in Groningen beginnen zoals het Pieterpad bijvoorbeeld. Ik heb mijn licht eens opgestoken wat er mee moet in de rugzak maar dat viel niet mee. Alleen de rugzak al, bijna zo groot als ik zelf ben en zo’n ding kost maar liefst tegen de € 200,– aan. Dan moet de kampeeruitrusting aangeschaft worden en erbij in. Geld en gewicht zou toch wat te veel worden.
Logeren in een hotel of B & B is ook niet mijn bedoeling want dan lijkt het te veel op vakantie en niet op hiken. Waar ik de moed en zin vandaan haal, geen idee. Mijn fantasie gaat soms met me op de loop denk ik.

De wens het land wandelend te doorkruisen was daarmee niet van de baan. Dat hoofd van me blijft er echt wel over malen, verder kijken dus en waar een wil is is een weg. Dussss, gevonden. VRIENDEN OP DE FIETS
Mensen die een slaapkamer beschikbaar stellen voor wandelaars of fietsers tegen een kleine vergoeding en zelfs met ontbijt. Geen B&B of hotel maar gewoon bij mensen in huis. Daar kun je een mening over of aversie tegen hebben maar het kan en dat lijkt mij dus wel wat.

Met de trein naar het beginpunt en daarvandaan het pad lopen wat je uitgezocht hebt. Lange afstandspaden zoals b.v. Het Pieterpad, wandelroute Amsterdam – Arnhem, Kromme Rijnpad en zo zijn er diverse lange routes te vinden. Zelfs Santiago de Compostela is vanuit Nederland te beginnen.

Voor € 8,– per jaar ben je lid van de stichting ‘Vrienden op de Fiets’
en krijg je een Adressengids en een kaart van Nederland waarop alle locaties staan waar gelogeerd kan worden en een pasje wat getoond moet worden bij aankomst bij een logeeradres. De prijs van een overnachting wordt ieder jaar vastgesteld en is dit jaar € 22,50 per persoon per nacht inclusief ontbijt.
Lijkt mij een redelijke prijs voor een schoon bed, gebruik van de douche en toilet en de volgende dag een ontbijtje.

In de gids staat beschreven wat je ongeveer kunt verwachten. Veel aanbieders hebben zelfs meerdere kamers beschikbaar wat de mogelijkheid biedt om met meerdere personen een tocht te maken.
In de gids staan een paar reviews van wandelaars. Lovende woorden en contacten met verhuurders die verder gaan dan die ene logeerpartij.
Ik heb erg veel zin om vanaf Amsterdam naar Arnhem te gaan wandelen. Slaap ik de eerste (of een aantal) nachten bij onze zoon en vertrek dan richting Arnhem.
Eens puzzelen hoe de route loopt en of er langs de route logeeradressen zijn.

Meer informatie:
Vrienden van de Fiets: vriendenopdefiets.nl
Wandelroute Amsterdam – Arnhem: oudste-wandelroute-van-Nederland
Kromme Rijnpad: Kromme Rijnpad
Pieterpad: Pieterpad deel 1

P1130843 (Small)

Duivelsberg en Ooijpoldertocht

Zaterdag 9 februari hebben we onze eerste georganiseerde tocht van dit jaar gelopen.
De Duivelsberg en Ooijpoldertocht Nijmegen-Lent. Ik kan hem aanbevelen. Een bijzonder mooie tocht waarbij de Waal of wel links van je te zien bleef of rechts te zien was, tenminste als je de 20 km. loopt want de 40 km. gaat verder Duitsland in.

De start, bij het Citadel College in Lent waar de aula gebruikt wordt als startlokaal. Een grote aula waar koffie, thee en koeken te krijgen zijn.
Aan toiletten geen gebrek, voor de dames zeer handig omdat bij de dames toiletten nog wel eens de wachttijd op kan lopen. Wie kent het probleem niet?

Beide afstanden vertrekken richting Nijmegen over de nieuwe brug richting het centrum. Daarna liepen we richting de heuvels van Beek en Berg en Dal om te beklimmen. Doordat er nog geen blad aan de bomen zit is de Waal bijna constant te zien. De zon piepte hier en daar flink door de wolken wat prachtige plaatjes opleverde. Huizen, kerkjes of de brug die door de zon beschenen werden. Prachtig.

De 40 km. ging na de soeppost op ongeveer 10 km. afstand verder richting de uitkijkpost bij pannenkoeken restaurant ‘de Duivelsberg’ langs het Wylermeer de grens over Duitsland in.
De grote rust voor de 40 km. was bij restaurant De Thornsche Molen en kwamen daarna via Duitsland weer richting Ooijpolder.

Liep je 20 km. dan vertrok je na de soeppost richting Ooijpolder. Op de fleyer van WS 78 geven ze aan dat de heuvels het mooiste stuk van de tocht zou zijn maar wat mij betreft is de Ooijpolder minstens zo mooi. Weids met aan de linkerkant de heuvels van Berg en Dal waarop een kasteeltje prijkt omgeven door bos en iets verder prachtige oude huizen. Rechts was na een aantal kilometers de Waal weer te zien die je blijft zien en volgen tot bijna aan het eindpunt.

Zaterdag was er een harde wind en in combinatie met zandstrandjes langs de rivier leverde dat mooie zandstormpjes op. Onze gezichten moesten het wel ontgelden, dat dan weer wel. Iets verder wandelden we de oude brug bij Nijmegen over en begon het ook nog te regenen. De benen waaiden je bijna onder de kont vandaan en de fietsers lagen bijna tegen de afscheiding aan. Bij die koude en harde wind met regen wensten we dat we het eindpunt al bereikt hadden. Gelukkig duurde de regen niet zo gek lang en kwam de zon weer door de wolken. De laatste kilometers was het gelukkig toch weer droog.

Bij de finish leek het of we een van de eersten waren die binnen waren. Zou kunnen, we hebben de fruitpost overgeslagen omdat we dachten er bijna te zijn. Dat was niet het geval helaas maar de aula van het Citadel College was behaaglijk warm en we konden nog gaan zitten waar we wilden, dus een lekkere kop koffie genomen en opgewarmd voordat we weer richting huis vertrokken.

Een prachtige tocht die zeer de moeite waard was. Ik vond de tocht al erg mooi maar als ik de foto’s terug zie dan weet ik zeker dat de Duivelsberg en Ooijpoldertocht volgend jaar weer bij mij op de kalender komt te staan.