Verder

Ze wilde al jaren verder maar het lukte gewoon niet. Wat ze ook deed, geen resultaat. Ondanks dat ze zo graag wilde. Alles had ze al geprobeerd, aanpassingen gedaan, veranderingen aangebracht, niets hielp. De enige manier om verder te kunnen komen was een coach in de arm nemen, de laatste strohalm,  misschien moest ze haar houding veranderen.
Samen gingen ze aan de slag. Bijsturen, bewerken, uitproberen, opdrachten nauwgezet uitvoeren en oefeningen voor thuis mee krijgen. Veertien dagen later terug komen. Na 2 weken oefenen samen de uitvoering  beoordelen, corrigeren en nieuwe opdrachten mee krijgen. En ja haar houding moest er ook aan geloven daar was hij echt niet tevreden over. Haar houding kon best beter, veel beter zelfs.
Ruim een jaar waren ze bezig toen het op een dag lukte. Verder kwam ze, veel verder. Met een rot klap, het leek wel een oerknal, had ze haar golfbal 25 mtr. verder geslagen dan voorheen. Geen 175 mtr. maar 200 mtr. haalde ze nu. Eindelijk verder.

De 14 daagse schrijfopdracht, nr. 2 van Melodyk.nl was dit keer het woord VERDER

 

Vrienden op de Fiets

Eens in het jaar gaat de echtgenoot samen met vrienden/oud collega’s op pad. De samenstelling van de groep is in al die jaren niet veranderd dus je kunt wel nagaan dat het klikt en erg gezellig is.
Als hij met zijn vrienden vertrekt dan wil ik ook nog wel eens erop uit gaan.
Lang niet altijd want soms dan past het nu eenmaal niet in de planning als ik ook erop uit trek. Een paar keer heb ik met dochterlief een stedentrip gedaan maar door verandering van werk komt het haar ook niet zo goed meer uit, snipperdagen die op beginnen te raken enzovoort.

Nu zou ik graag één of ander pad lopen in Nederland als hij de hort op is.
Het liefst met een tentje op de rug en dan in Groningen beginnen zoals het Pieterpad bijvoorbeeld. Ik heb mijn licht eens opgestoken wat er mee moet in de rugzak maar dat viel niet mee. Alleen de rugzak al, bijna zo groot als ik zelf ben en zo’n ding kost maar liefst tegen de € 200,– aan. Dan moet de kampeeruitrusting aangeschaft worden en erbij in. Geld en gewicht zou toch wat te veel worden.
Logeren in een hotel of B & B is ook niet mijn bedoeling want dan lijkt het te veel op vakantie en niet op hiken. Waar ik de moed en zin vandaan haal, geen idee. Mijn fantasie gaat soms met me op de loop denk ik.

De wens het land wandelend te doorkruisen was daarmee niet van de baan. Dat hoofd van me blijft er echt wel over malen, verder kijken dus en waar een wil is is een weg. Dussss, gevonden. VRIENDEN OP DE FIETS
Mensen die een slaapkamer beschikbaar stellen voor wandelaars of fietsers tegen een kleine vergoeding en zelfs met ontbijt. Geen B&B of hotel maar gewoon bij mensen in huis. Daar kun je een mening over of aversie tegen hebben maar het kan en dat lijkt mij dus wel wat.

Met de trein naar het beginpunt en daarvandaan het pad lopen wat je uitgezocht hebt. Lange afstandspaden zoals b.v. Het Pieterpad, wandelroute Amsterdam – Arnhem, Kromme Rijnpad en zo zijn er diverse lange routes te vinden. Zelfs Santiago de Compostela is vanuit Nederland te beginnen.

Voor € 8,– per jaar ben je lid van de stichting ‘Vrienden op de Fiets’
en krijg je een Adressengids en een kaart van Nederland waarop alle locaties staan waar gelogeerd kan worden en een pasje wat getoond moet worden bij aankomst bij een logeeradres. De prijs van een overnachting wordt ieder jaar vastgesteld en is dit jaar € 22,50 per persoon per nacht inclusief ontbijt.
Lijkt mij een redelijke prijs voor een schoon bed, gebruik van de douche en toilet en de volgende dag een ontbijtje.

In de gids staat beschreven wat je ongeveer kunt verwachten. Veel aanbieders hebben zelfs meerdere kamers beschikbaar wat de mogelijkheid biedt om met meerdere personen een tocht te maken.
In de gids staan een paar reviews van wandelaars. Lovende woorden en contacten met verhuurders die verder gaan dan die ene logeerpartij.
Ik heb erg veel zin om vanaf Amsterdam naar Arnhem te gaan wandelen. Slaap ik de eerste (of een aantal) nachten bij onze zoon en vertrek dan richting Arnhem.
Eens puzzelen hoe de route loopt en of er langs de route logeeradressen zijn.

Meer informatie:
Vrienden van de Fiets: vriendenopdefiets.nl
Wandelroute Amsterdam – Arnhem: oudste-wandelroute-van-Nederland
Kromme Rijnpad: Kromme Rijnpad
Pieterpad: Pieterpad deel 1

P1130843 (Small)

Valentijn

De realiteit van de dag
Zoals ik hem zag

mourning-1665772_640.jpg

Na ruim 50 jaar huwelijk
Het is bijna ondraaglijk
Verloren je grootste Valentijn
Nooit meer samen zijn
Op de dag van de liefde
Breng je jouw allerliefste
Naar zijn laatste rustplaats

Onze vriendin verloor haar echtgenoot
Wij een goede vriend
Ondanks alle roze geur en maneschijn
Moet zij hem missen, HAAR onmisbare Valentijn

 

Sala

Het zoeken naar de Argentijnse voetballer die een week geleden in het kanaal gestort is gaat door. De familie heeft € 250.000 bij elkaar weten te brengen om de zoektocht zelf voort te zetten. De overheid is ermee gestopt blijkbaar.

Ik heb Sala op internet opgezocht. Een sympathiek ogende jongen die blij in de camera kijkt. Hij gaat een mooie toekomst te gemoed in Cardiff. Alleen is hij daar nooit aan gekomen.

Ongelooflijk triest voor hem en zijn familie. Zijn vrienden zullen hem ook vreselijk missen. Een fijne knul die zomaar van de radar verdwijnt. Dit wil niemand overkomen.

Maar vergeef mij dat ik toch iets gniffel. Dat hoort tenslotte niet bij zo’n verlies, maar ik denk nu even aan de club waaraan hij verkocht is. Ze hebben flink in de buidel getast om hem aan te kunnen kopen en nu staan ze met lege handen. Waar halen ze het geld vandaan? De meeste mensen weten niet eens hoe ze 12 miljoen moeten schrijven wat er voor Sala betaald is. Gaan ze nu een nieuwe spits aankopen? Cardiff City heeft hem tenslotte niet voor niets gekocht. Een nieuwe spits aankopen en dan voor iets minder geld want Sala was veel belovend en daar zijn er natuurlijk geen 13 in een dozijn van.

Waar zijn de mensenrechten organisaties nu? Waarom protesteren zij niet? Kijk dat komt er nu van als je aan slavenhandel doet. Mensen verkopen deden ze vroeger ook. Verkopen om bij een ander op de plantage te gaan werken. Lijkt dit niet gewoon op slavenhandel maar dan op een nettere manier en met diverse clausules in de wet om deze vorm van slavenhandel te legitimeren?

En waar blijft Sylvana Simons nu? Sala is weliswaar niet een hele donkere kleurling maar hij is er wel een. Is hij niet donker genoeg dat Sylvana niet voor hem op komt dat dit ongehoord is en niet kan. Is het voor Sylvana te ver van haar bed? Sala is een Braziliaan, valt dat net buiten het bereik van Sylvana Simons?

Absurd wat er aan geld in de voetballerij omgaat. Hele bevolkings groepen zouden gered kunnen worden van de hongersnood.
Ik moet stoppen met dit blog. Zo lijk ik wel een verzuurd oud mens waar ik helemaal niet op wil lijken maar het zette me wel even aan het denken hoe scheef de verhoudingen zijn in de wereld.

Voor het leven van Sala moeten we vrezen wat mij ook enorm verdriet doet. Het is ongelooflijk droevig dat hij om het leven gekomen is samen met zijn mede passagiers. Het verdriet bij zijn geliefden zal hartverscheurend en oneindig zijn. Mijn gedachten gaan uit naar zijn vader, moeder broers en zussen en ik wens hen veel sterkte en kracht toe.

Pestkoppen

Boos keek ze om haag naar de jongens die haar gepest hadden. Rood haar, een brilletje en een grote spleet tussen haar voortanden, dan ben je snel het pispaaltje. Nu waren het de jongens maar gisteren waren het de meisjes. Ze had kleren aan die door haar moeder gemaakt waren. Vonden die meiden maar niks. Zij vond wat haar moeder maakte best leuk. Moeder kon goed kleding maken bovendien mocht ze zelf altijd de stof uitkiezen, dus wat was er nu eigenlijk mis mee?
Morgen, dan zou ze die blaaskaken eens een lesje leren, even laten zien dat ze meer was dan alleen rode haren.
De volgende ochtend vertrokken ze al snel naar de gymzaal. Ze hoopte dat ze een balspel gingen spelen maar eigenlijk maakte het haar niets uit. Toestellen of een balspel alles was goed. De juf stelde voor om basketbal te gaan spelen. Jippie!!!!!
Twee teams werden gekozen. Ah, dit is mijn kans. Ze werd bijna als laatste gekozen maar dat maakte haar niets meer uit, nu kon ze laten zien wat ze waard was. Het spel begon,  ze verdedigde als een gek haar basket. Toen het gevaar geweken was holde ze met een rot vaart richting het vijandelijke basket.
Zowaar daar kreeg ze de bal te pakken. Dribbelend en spelers ontwijkend probeerde ze dichter bij de basket te komen. Ze greep de bal,  gooide…… ooeeeiii, op het nippertje, bijna er in. Een jongen uit haar team wist de bal te pakken te krijgen, stuiterde verder, mikte….. en de bal kwam met één klap in de basket. Zij had de bal niet in de basket gekregen maar ze was wel door de vijandelijke linie gebroken.
Ze keken haar met een mengeling van vreugde en verbazing aan. Echt vrolijk wilden ze nog niet worden want gisteren hadden ze haar nog gepest.
Het spel ging door en de hele wedstrijd wist ze haar mannetje te staan en zelfs een paar keer te scoren. Dat was dat. Voorlopig zou het pesten wel even voorbij zijn aan de gezichten van haar klasgenoten te zien. Nu die jongen 2 groepen hoger nog.

tekening van amandine pui (small)
Tekening van Amandine Piu

Dit verhaal is schrijfuitdaging # 8 ‘Pestkoppen’ van Schaap Schrijft. Voor meer verhalen van deze schrijfuitdaging klik hier

Ze gaat mee

De inschrijving voor de 4-daagse van dochterlief is gelukt. Nee de inschrijving voor de 4-daagse is nog niet begonnen. Maandag 4 februari begint de normale inschrijving. Ze heeft zich opgegeven bij via Vierdaagse.
Vorig jaar is ze uitgeloot en dat heeft haar wel een paar dagen aan een mengeling van verdriet en boos zijn opgeleverd.

Al de jaren en dat zijn er inmiddels 5, die ik de 4-daagse gelopen heb was ze er op vrijdag bij om mij in te halen. Ze kent de sfeer en ‘moet’ als maar weer de verhalen aan horen waardoor de uitdaging en de kriebels om mee te lopen steeds groter werden. Ik begrijp dat wel. Je wilt erbij zijn, deel uit maken van al die wandelaars, die super gemotiveerd zijn om hun 4-daagse te lopen. 30 – 40 – 50 km. de uitdaging aangaan, kijken of het jou lukt 4 dagen wandelend vol te houden.

Ze zal nummer 3 in de familie worden die de proef op de som gaat nemen.
Een neefje van ons was mij al 2 jaar voor. Stik jaloers was ik destijds op hem. Ik wilde al zo lang de 4-daagse lopen wat niet lukte door tijd gebrek en ineens hoorde ik dat hij aan het trainen was voor de 4-daagse. Zeven jaar later gaat onze dochter het ook proberen.

Trainen, tochten lopen om de kilometers in de benen te krijgen. We verheugen ons enorm op de komende tijd waarin we menig uurtje samen onderweg zullen zijn.

Volgens mij kun je nog inschrijven bij Via Vierdaagse. Er moet gelijk betaald worden €239,– houdt daar wel rekening mee. Als je inschrijft ben je verzekerd van een startbewijs en annuleren is er dan niet meer bij. Ben je lid van de wandelbond dan krijg je korting.
Naast je startbewijs heb je begeleiding bij je trainingen. Worden er bijeenkomsten georganiseerd en zijn een aantal tochten gratis mee te lopen.

Veel geld? Ja misschien wel maar als je graag wilt dan heb je het er vaak wel voor over. Onze dochter heeft besloten dit jaar niet op vakantie te gaan. De 4-daagse wordt haar vakantie en de week die nog over blijft is ze thuis. Lekker uit rusten en na genieten van de 4-daagse.

dsc_0105-pano

 

Oud & Nieuw

Bijna letterlijk wandelden we het oudejaar uit en het nieuwe jaar in.
Wandelend zodat we een glaasje wijn konden drinken op oudejaarsavond bij onze vrienden. Wandelen, soms noodzaak maar vaak voor ons plezier.
Mijn benen hebben me in het oude jaar iets meer dan 1330 geregistreerde wandelkilometers gedragen. Daar komen 260 aan geregistreerde golfkilometers bij en dan blijven er nog heel wat ongeregistreerde kilometers over die ieder normaal mens loopt. Thuis, bij het boodschappen doen eigenlijk lopen we wat af in ons leven.
Door het bijhouden van deze twee lijstje in het oude jaar begin ik eigenlijk nieuwsgierig te worden hoeveel ik nu precies loop in een jaar. Op de kilometer nauwkeurig bij houden gaat niet lukken maar het aantal stappen en de wandel- en golfkilometers zijn wel bij te houden. Best een mooi doel voor het nieuwe jaar.
Ergens moet m’n activitiy tracker nog liggen waarmee ik statistieken compleet kan maken. Zo even zoek en om doen.
Een heel nieuw jaar om wandelkilometers te maken, bij te houden en over die gewandelde kilometers te schrijven. Een heel nieuw jaar om jullie mee op sleeptouw te nemen langs ‘s-Heeren wandelpaden, maar niet alleen wandelpaden. Een stad, een landgoed er is zoveel te wandelen en te zien.
Aan het eind van het jaar, zo rond Oud & Nieuw gaan we er lekker bij zitten om terug te denken aan alle mooie momenten van het oude wandeljaar en mijmeren over alle kilometers die mogelijk in het nieuwe jaar weer gemaakt kunnen worden.
Loop in het nieuwe jaar weer via de digitale weg weer mee of wandel eens een tochtje met me mee. Houd je eigen kilometers eens bij en het zal je verbazen hoeveel er aan het eind van jaar aan genoteerde kilometers zullen staan.
Volgens mij heb ik het al 100 keer geroepen maar voor diegene die het gemist hebben, een beweeglijk en gezond nieuw jaar toegewenst.

Dit verhaal is ook onderdeel van de ‘Schaap Schrijft’ schrijfuitdaging #7: Oud & Nieuw 

 

6WMB, Thuis

Het thema voor de schrijfopdracht ‘6 woorden met beeld’ van Marion Driessen is,
THUIS

DSC_0007.JPG

Na iedere reis weer fijn thuis

Reizen, het is niet mijn lust en leven maar ik ontdek wel graag de wereld. Dichtbij en af en toe eens veraf, ik ben er wel voor te porren. Niet te vaak in een jaar want een leven van enkel zorgen dat de koffers gepakt zijn en zorgen dat de was uit de koffers weer schoon is, is voor mij een leeg leven.
Na iedere reis wil ik de tijd nemen om te verwerken en tot rust te komen. Nadenken en  nalezen wat ik gezien heb. De verhalen goed tot me door laten dringen, wat heb ik geleerd en wat heb ik gehoord over de (verre) reisbestemming. Foto’s kijken en me verwonderen over alles wat ik gezien heb en beseffen dat ik daar echt geweest ben.
Thuis is het nagenieten en steeds weer tot de conclusie komen hoe goed het thuis is.
Thuis in ons eigen huis en thuis in ons eigen landje.

China Light Festival, Rhenen

Voor de tweede keer zijn we/ben ik naar Rhenen geweest om het China Light Festival in Ouwehands Dierenpark te bekijken. In de veronderstelling dat het Festival iedere avond te bekijken was trokken we maandag richting Rhenen om eerst de dierentuin te gaan bekijken en in de avond het China Light Festival te bewonderen. Helaas dat hadden we verkeerd ingeschat. Nou ja, gewoon niet goed opgelet.

Maar die maandag hadden we al wel gezien dat de lichtobjecten wel heel erg mooi moesten zijn in het donker. Conclusie, we moesten er gewoon nog een keer naartoe. Gelukkig liet onze agenda’s het toe om vrijdagavond nog een keer te proberen het China Light Festival te gaan bekijken.

Na diverse appjes heen en weer of het wel goed zou komen wat de regen betreft troffen Melody, Daphne en ik elkaar toch om 17.20  uur weer bij het dierenpark. Opgetogen trokken we de tuin in en we wisten gelijk dat het niet voor niets geweest zou zijn. Foto’s, foto’s, foto’s en niets dan foto’s maakten we. Het hield niet op. Nog net even tijd kunnen vinden om een beker chocolade te drinken zijn we vanaf 17.30 uur bezig geweest om alles te bewonderen en te fotograferen.

Voor de kerst zal het misschien niet meer lukken maar ben je de gelegenheid om na de kerst te gaan kijken. DOEN. Het is echt bijzonder mooi om te zien en je zult er geen spijt van hebben dat je gegaan bent.

Klein detail:
De lichtobjecten zijn in samenwerking met Chinese organisatie Zigong Haitian Culture gemaakt. De vaste medewerkers van Ouwehand dierenpark weten nog net hoe ze de stekker in het stopcontact moeten doen en meer ook niet. De achter gebleven leden van deze organisatie bewaken en beheren de objecten totdat het Festival voorbij is. Een bijzondere samenwerking dus tussen China en Ouwehands Dierenpark.
Het China Light Festival is nog tot en met 6 januari te bewonderen.
Voor meer informatie kijk op de website van Ouwehands Dierenpark

Bekijk mijn foto’s hier en je krijgt zin om zelf het China Light Festeval  te  gaan. bewonderen
Wil je de foto’s van Melody en Daphne bekijken klik dan hier

DSC06958 (Small)

Kerst bij de tuincentra

Ieder jaar kunnen we ons zelf niet bedwingen en vertrekken op een zaterdag voor kerst weer richting één of ander tuincentrum. In de verleiding gebracht door een artikel in de regionale krant over een bijzondere kerst uitstalling bij desbetreffende tuincentrum willen we er toch weer gaan kijken.
Dit keer zijn we naar de Intratuin in Duiven geweest.
Gekkenhuis op de weg er naartoe en de parkeerplaats. Het liep al, tegen het einde van de middag voordat we er waren. Een gelukje want veel mensen vertrokken alweer richting huis waardoor we snel een plekje voor de auto vonden.
Denk nu niet dat het rustig begon te worden, daar was echt nog geen sprake van.
We zijn het hele tuincentrum doorgehobbelt en hebben de minilandschappen, dorpjes en stadjes met bewondering bekeken. Wat een werk om dit allemaal in elkaar te zetten en klaar te maken. Het was er niet één maar een hele lange rits aan elkaar geschakelde landschappen. Leuk om te zien.
Maar dan de prijzen van de huisjes en attributen die er rondom heen nodig zijn.
€ 70,– of meer voor een huis of kasteel. Heb je er ook nog maar eentje en met één kun je geen stad van bouwen.
Ik vraag me af wie dit koopt. We hebben bij de kassa niet gezien of het veel verkocht werd, ons mandje bleef leeg. Veel te duur.
Alles bewonderd, foto’s gemaakt en een leuke middag gehad vertrokken we weer richting huis. De pinpas kon in de zak blijven, die hadden we daarvoor al bij de Ikea gebruikt en genoeg is genoeg hè.