Wandel 2-Daagse

Eindelijk weer tijd om iets aan het digitale papier toe te vertrouwen. De boodschappen zijn weer binnen en de huishoudelijke klusjes die maar bleven liggen zijn klaar. Het kan en mag weer van mijn tweede ik.

Afgelopen weekend was ons jaarlijkse 2-daagse, georganiseerd door leden van onze eigen wandelclub.
Zoals we al jaren gewend zijn was het prima geregeld en georganiseerd. Geen omkijken naar boodschappen en koken, nee alleen op tijd klaar zijn voor de tocht van de dag.

Twee dagen achterelkaar hebben we gewandeld. Iedere dag was er keuze uit 3 afstanden.
De kortere voor de recreatieve wandelgroep. Een lange afstand voor de 4-daagse wandelaars en daar tussenin nog een wandeling voor diegenen die niet bij de 4-daagse wandelaars (wil) horen maar toch van een flinke wandeling houdt. Een tocht van 20 km.

Deze dame heeft natuurlijk 2 dagen voor de lange wandeling gekozen. De eerste dag wandelden de eerste 20 km. de middengroep met ons mee. Gezellig met een grote groep de hort op. Gezellig hoor, vooral de pauzes. Dit houdt tevens in dat het tempo enigszins aangepast is aan de niet 4-daagse wandelaars. Fijn tempo om te kletsen te fotograferen en te genieten van de dingen onderweg.

Maar de 2e dag was het even ietd anders. De 2e dag was het aanpoten. Zaterdag liepen alleen de 4-daagse lopers de lange tocht terwijl de middengroep hun eigen tocht hadden.

En dat heb ik geweten.
Meestal is het een vliegende start waarbij het tempo nog eens extra omhoog gaat als de spieren los zijn. De lopers met het hoogste tempo lopen voorop en wij, de langzamere lopers lopen er (hollend) achteraan.
Het hoogste tempo dat gehaald werd was rond de 7 km. per uur. Dat red ik voor geen meter. Met ongeveer 6 km. per uur voel ik mijzelf al een hele pief maar dat is nog lang geen 7 km. per uur. Probeer het maar eens uit op de fiets 6 of 7 km. per uur.
Ongeveer 31 km. lang heb ik het tempo van 6 km. per uur aan kunnen houden en toen was het op. Tempo lopen dan. Na de 3e rust ben ik aangehaakt en heb mij aangesloten bij de wat langzamere lopers. De laatste 6 km. heb ik het rustig aan gedaan en de snelheid van de laatste kilometers was gemiddeld 5 km. per uur. Voor dat moment snel genoeg.

Heb ik spijt dat ik mezelf op heb laten drijven door het hoge tempo? Nee beslist niet. Mijn tempo is niet zo hoog en als je jezelf zo af en toe niet uitdaagt zal het ook nooit hoger worden. Wandel je de 4-daagse dan is het niet handig je pas niet te kunnen versnellen of een uurtje een hogere snelheid aan te houden. Even uit de comfortzone, voor het goede doel.

P1160100 (Small)

 

Wandelschoen of gladiool

Maandag toen ik in de dierentuin liep werd ik ineens gebeld. Hu?? Wie belt mij?
Iemand van mijn wandelgroep, zo simpel kan het zijn. De vraag was niet zo simpel, of ik al ingeschreven had om mijn startbewijs te ruilen? Oh nee hè. Is dat vandaag? Ja ja, dat is vandaag we hebben er net een mail over gehad, we moeten allemaal ruilen naar een wandelschoen.

Wat je bent/hebt bij de 4-daagse bepaald de starttijden. En ja als je met een hele groep gaat is het wel zo makkelijk, sterker nog, gezelliger als je gezamelijk kunt starten.

Nu ben ik een wandelschoen, dus ik zat al goed maar dochterlief is een gladiool en dat wil je niet. Samen uit, samen thuis en zeker bij de 4-daagse.
Stress alom.

Na het eerste belletje zaten we op het terras in de dierentuin een kopje koffie te drinken om de dag af te sluiten maar ik had geen rust meer. Hier moest iets geregeld worden. Lotte bellen, lotte bellen was her enige nog wat er door mijn hoofd ging. Heb me geëxcuseerd, snel afscheid genomen van m’n vrienden en ben weg gestoven.

Zoals ik al wist stond de auto helemaal achteraan op de parkeerplaats dus ondertussen maar even bellen naar Lotte.
Heb jij de mail al gezien en heb je ingeschreven om te ruilen? NEE, dat had ze niet. Oh joh, daar moet je dan ff achteraan.
Lotte als een razende alles opgezocht en snel ingeschreven om haar startbewijs te ruilen. Het wachten kon weer beginnen.
De 4-daagse blijft je bezig houden.

Gisteravond na 22.00 uur kwam het verlossende antwoord al. Veel sneller dan we verwacht hadden en we hebben geluk. Haar startbewijs is omgeruild naar een wandelschoen. Pffff dat was weer peentjes zweten.
Je startbewijs op de wedren ruilen is niet iets waar je op zit te wachten.
Deze storm (in een glas water) hebben we ook weer overleefd.
Weer verder met trainen.

 

Dierenpark Amersfoort

Mijn agenda is zo belachelijk vol dat er weinig tijd voor vrienden overblijft mits je geduld hebt. Heel veel geduld moet je hebben om een gaatje te vinden in mijn agenda. Niet zo leuk maar ik hoop na de zomer op betere tijden wat dat betreft.
Vroeg genoeg beginnen met vragen of ik tijd heb kan wel eens een date opleveren en dat deed Melody.
Twee maanden geleden vroeg ze al of we elkaar weer een keer in de dierentuin konden treffen. Deze keer stond Dierenpark Amersfoort op haar lijstje om te bezoeken en of ik tijd vrij kon maken?
We spraken maandag 29 april af. Dat de weergoden ons zeer welgezind zouden zijn konden we toen nog niet bedenken. Fantastisch weer om een dierentuin te bezoeken. Een mooi zonnetje, niet te heet en bijna geen wind.
Doordat de afspraak zover in het verschiet lag had Melody tijd om enkele vrienden en op de valreep ook nog een blogger uit te nodigen.
De teller kwam daarmee op 6 mensen te staan waarmee we Amersfoort onveilig gingen maken. De blogger die ze uitgenodigd had stond al een tijdje op mijn verlanglijst om in het echie te ontmoeten, een leuke verrassing dat Karel van Fietszwerver.wordpress.com
er ook was.

Afgezien van ons zessen waren we niet de enigen. Vakantietijd en mooi weer zorgden voor een gezellige drukte in de dierentuin. Last hadden we overigens niet van elkaar. De Pappa’s en Mamma’s met de kinderen, Opa’s en Oma’s kwamen die gezellig mee kwamen of alleen met de kleinkinderen op sjouw waren, het maakte allemaal niet uit, het ging er gemoedelijk aan toe.
De kinderen liepen zich lekker te vergapen aan de dieren. Jong en oud kon makkelijk zijn plekje vinden om alle beesten te bekijken en te fotograferen.

En fotograferen hebben we natuurlijk gedaan. De foto’s van Daphne en Melody kun je HIER bekijken.
Na wat verwijderen en snijden van mijn eigen foto’s kun je die HIER bekijken.

 

Passie

Wat is passie? Passie is, hoe toepasselijk op dit moment, een beeld, een schilderij, een kunstwerk dat de lijdensweg van Jezus uitbeeldt. Vergeet daarnaast niet muziek die de passie ten gehore brengt. De allergrootste kunst in de muziek, zeker hier in Nederland, is de Mattheūs Passion van J.S. Bach. Voor mij en voor velen naast mij is die passiemuziek weer een passie voor ons. Muziekanten zangers en zangeressen werpen zich gepassioneerd op de passiemuziek om ze zo gepassioneerd mogelijk te vertolken terwijl anderen zich onder laten dompelen in de muziek van de passie die zij met zoveel passie beluisteren, bewonderen, bestuderen en tot zich laten komen.
Daarom denk ik dat het thema niet geheel zonder reden en met veel passie gekozen is voor deze tijd van het jaar waarin passie een grote rol speelt.

wp-1555676629628..jpg

Dit gepassioneerde verhaal is een schrijfopdracht van Melodyk.nl
 (schrijf een verhaal over passie in 150 woorden)

 

Verder

Ze wilde al jaren verder maar het lukte gewoon niet. Wat ze ook deed, geen resultaat. Ondanks dat ze zo graag wilde. Alles had ze al geprobeerd, aanpassingen gedaan, veranderingen aangebracht, niets hielp. De enige manier om verder te kunnen komen was een coach in de arm nemen, de laatste strohalm,  misschien moest ze haar houding veranderen.
Samen gingen ze aan de slag. Bijsturen, bewerken, uitproberen, opdrachten nauwgezet uitvoeren en oefeningen voor thuis mee krijgen. Veertien dagen later terug komen. Na 2 weken oefenen samen de uitvoering  beoordelen, corrigeren en nieuwe opdrachten mee krijgen. En ja haar houding moest er ook aan geloven daar was hij echt niet tevreden over. Haar houding kon best beter, veel beter zelfs.
Ruim een jaar waren ze bezig toen het op een dag lukte. Verder kwam ze, veel verder. Met een rot klap, het leek wel een oerknal, had ze haar golfbal 25 mtr. verder geslagen dan voorheen. Geen 175 mtr. maar 200 mtr. haalde ze nu. Eindelijk verder.

De 14 daagse schrijfopdracht, nr. 2 van Melodyk.nl was dit keer het woord VERDER

 

Vrienden op de Fiets

Eens in het jaar gaat de echtgenoot samen met vrienden/oud collega’s op pad. De samenstelling van de groep is in al die jaren niet veranderd dus je kunt wel nagaan dat het klikt en erg gezellig is.
Als hij met zijn vrienden vertrekt dan wil ik ook nog wel eens erop uit gaan.
Lang niet altijd want soms dan past het nu eenmaal niet in de planning als ik ook erop uit trek. Een paar keer heb ik met dochterlief een stedentrip gedaan maar door verandering van werk komt het haar ook niet zo goed meer uit, snipperdagen die op beginnen te raken enzovoort.

Nu zou ik graag één of ander pad lopen in Nederland als hij de hort op is.
Het liefst met een tentje op de rug en dan in Groningen beginnen zoals het Pieterpad bijvoorbeeld. Ik heb mijn licht eens opgestoken wat er mee moet in de rugzak maar dat viel niet mee. Alleen de rugzak al, bijna zo groot als ik zelf ben en zo’n ding kost maar liefst tegen de € 200,– aan. Dan moet de kampeeruitrusting aangeschaft worden en erbij in. Geld en gewicht zou toch wat te veel worden.
Logeren in een hotel of B & B is ook niet mijn bedoeling want dan lijkt het te veel op vakantie en niet op hiken. Waar ik de moed en zin vandaan haal, geen idee. Mijn fantasie gaat soms met me op de loop denk ik.

De wens het land wandelend te doorkruisen was daarmee niet van de baan. Dat hoofd van me blijft er echt wel over malen, verder kijken dus en waar een wil is is een weg. Dussss, gevonden. VRIENDEN OP DE FIETS
Mensen die een slaapkamer beschikbaar stellen voor wandelaars of fietsers tegen een kleine vergoeding en zelfs met ontbijt. Geen B&B of hotel maar gewoon bij mensen in huis. Daar kun je een mening over of aversie tegen hebben maar het kan en dat lijkt mij dus wel wat.

Met de trein naar het beginpunt en daarvandaan het pad lopen wat je uitgezocht hebt. Lange afstandspaden zoals b.v. Het Pieterpad, wandelroute Amsterdam – Arnhem, Kromme Rijnpad en zo zijn er diverse lange routes te vinden. Zelfs Santiago de Compostela is vanuit Nederland te beginnen.

Voor € 8,– per jaar ben je lid van de stichting ‘Vrienden op de Fiets’
en krijg je een Adressengids en een kaart van Nederland waarop alle locaties staan waar gelogeerd kan worden en een pasje wat getoond moet worden bij aankomst bij een logeeradres. De prijs van een overnachting wordt ieder jaar vastgesteld en is dit jaar € 22,50 per persoon per nacht inclusief ontbijt.
Lijkt mij een redelijke prijs voor een schoon bed, gebruik van de douche en toilet en de volgende dag een ontbijtje.

In de gids staat beschreven wat je ongeveer kunt verwachten. Veel aanbieders hebben zelfs meerdere kamers beschikbaar wat de mogelijkheid biedt om met meerdere personen een tocht te maken.
In de gids staan een paar reviews van wandelaars. Lovende woorden en contacten met verhuurders die verder gaan dan die ene logeerpartij.
Ik heb erg veel zin om vanaf Amsterdam naar Arnhem te gaan wandelen. Slaap ik de eerste (of een aantal) nachten bij onze zoon en vertrek dan richting Arnhem.
Eens puzzelen hoe de route loopt en of er langs de route logeeradressen zijn.

Meer informatie:
Vrienden van de Fiets: vriendenopdefiets.nl
Wandelroute Amsterdam – Arnhem: oudste-wandelroute-van-Nederland
Kromme Rijnpad: Kromme Rijnpad
Pieterpad: Pieterpad deel 1

P1130843 (Small)

Valentijn

De realiteit van de dag
Zoals ik hem zag

mourning-1665772_640.jpg

Na ruim 50 jaar huwelijk
Het is bijna ondraaglijk
Verloren je grootste Valentijn
Nooit meer samen zijn
Op de dag van de liefde
Breng je jouw allerliefste
Naar zijn laatste rustplaats

Onze vriendin verloor haar echtgenoot
Wij een goede vriend
Ondanks alle roze geur en maneschijn
Moet zij hem missen, HAAR onmisbare Valentijn

 

Sala

Het zoeken naar de Argentijnse voetballer die een week geleden in het kanaal gestort is gaat door. De familie heeft € 250.000 bij elkaar weten te brengen om de zoektocht zelf voort te zetten. De overheid is ermee gestopt blijkbaar.

Ik heb Sala op internet opgezocht. Een sympathiek ogende jongen die blij in de camera kijkt. Hij gaat een mooie toekomst te gemoed in Cardiff. Alleen is hij daar nooit aan gekomen.

Ongelooflijk triest voor hem en zijn familie. Zijn vrienden zullen hem ook vreselijk missen. Een fijne knul die zomaar van de radar verdwijnt. Dit wil niemand overkomen.

Maar vergeef mij dat ik toch iets gniffel. Dat hoort tenslotte niet bij zo’n verlies, maar ik denk nu even aan de club waaraan hij verkocht is. Ze hebben flink in de buidel getast om hem aan te kunnen kopen en nu staan ze met lege handen. Waar halen ze het geld vandaan? De meeste mensen weten niet eens hoe ze 12 miljoen moeten schrijven wat er voor Sala betaald is. Gaan ze nu een nieuwe spits aankopen? Cardiff City heeft hem tenslotte niet voor niets gekocht. Een nieuwe spits aankopen en dan voor iets minder geld want Sala was veel belovend en daar zijn er natuurlijk geen 13 in een dozijn van.

Waar zijn de mensenrechten organisaties nu? Waarom protesteren zij niet? Kijk dat komt er nu van als je aan slavenhandel doet. Mensen verkopen deden ze vroeger ook. Verkopen om bij een ander op de plantage te gaan werken. Lijkt dit niet gewoon op slavenhandel maar dan op een nettere manier en met diverse clausules in de wet om deze vorm van slavenhandel te legitimeren?

En waar blijft Sylvana Simons nu? Sala is weliswaar niet een hele donkere kleurling maar hij is er wel een. Is hij niet donker genoeg dat Sylvana niet voor hem op komt dat dit ongehoord is en niet kan. Is het voor Sylvana te ver van haar bed? Sala is een Braziliaan, valt dat net buiten het bereik van Sylvana Simons?

Absurd wat er aan geld in de voetballerij omgaat. Hele bevolkings groepen zouden gered kunnen worden van de hongersnood.
Ik moet stoppen met dit blog. Zo lijk ik wel een verzuurd oud mens waar ik helemaal niet op wil lijken maar het zette me wel even aan het denken hoe scheef de verhoudingen zijn in de wereld.

Voor het leven van Sala moeten we vrezen wat mij ook enorm verdriet doet. Het is ongelooflijk droevig dat hij om het leven gekomen is samen met zijn mede passagiers. Het verdriet bij zijn geliefden zal hartverscheurend en oneindig zijn. Mijn gedachten gaan uit naar zijn vader, moeder broers en zussen en ik wens hen veel sterkte en kracht toe.

Pestkoppen

Boos keek ze om haag naar de jongens die haar gepest hadden. Rood haar, een brilletje en een grote spleet tussen haar voortanden, dan ben je snel het pispaaltje. Nu waren het de jongens maar gisteren waren het de meisjes. Ze had kleren aan die door haar moeder gemaakt waren. Vonden die meiden maar niks. Zij vond wat haar moeder maakte best leuk. Moeder kon goed kleding maken bovendien mocht ze zelf altijd de stof uitkiezen, dus wat was er nu eigenlijk mis mee?
Morgen, dan zou ze die blaaskaken eens een lesje leren, even laten zien dat ze meer was dan alleen rode haren.
De volgende ochtend vertrokken ze al snel naar de gymzaal. Ze hoopte dat ze een balspel gingen spelen maar eigenlijk maakte het haar niets uit. Toestellen of een balspel alles was goed. De juf stelde voor om basketbal te gaan spelen. Jippie!!!!!
Twee teams werden gekozen. Ah, dit is mijn kans. Ze werd bijna als laatste gekozen maar dat maakte haar niets meer uit, nu kon ze laten zien wat ze waard was. Het spel begon,  ze verdedigde als een gek haar basket. Toen het gevaar geweken was holde ze met een rot vaart richting het vijandelijke basket.
Zowaar daar kreeg ze de bal te pakken. Dribbelend en spelers ontwijkend probeerde ze dichter bij de basket te komen. Ze greep de bal,  gooide…… ooeeeiii, op het nippertje, bijna er in. Een jongen uit haar team wist de bal te pakken te krijgen, stuiterde verder, mikte….. en de bal kwam met één klap in de basket. Zij had de bal niet in de basket gekregen maar ze was wel door de vijandelijke linie gebroken.
Ze keken haar met een mengeling van vreugde en verbazing aan. Echt vrolijk wilden ze nog niet worden want gisteren hadden ze haar nog gepest.
Het spel ging door en de hele wedstrijd wist ze haar mannetje te staan en zelfs een paar keer te scoren. Dat was dat. Voorlopig zou het pesten wel even voorbij zijn aan de gezichten van haar klasgenoten te zien. Nu die jongen 2 groepen hoger nog.

tekening van amandine pui (small)
Tekening van Amandine Piu

Dit verhaal is schrijfuitdaging # 8 ‘Pestkoppen’ van Schaap Schrijft. Voor meer verhalen van deze schrijfuitdaging klik hier

Ze gaat mee

De inschrijving voor de 4-daagse van dochterlief is gelukt. Nee de inschrijving voor de 4-daagse is nog niet begonnen. Maandag 4 februari begint de normale inschrijving. Ze heeft zich opgegeven bij via Vierdaagse.
Vorig jaar is ze uitgeloot en dat heeft haar wel een paar dagen aan een mengeling van verdriet en boos zijn opgeleverd.

Al de jaren en dat zijn er inmiddels 5, die ik de 4-daagse gelopen heb was ze er op vrijdag bij om mij in te halen. Ze kent de sfeer en ‘moet’ als maar weer de verhalen aan horen waardoor de uitdaging en de kriebels om mee te lopen steeds groter werden. Ik begrijp dat wel. Je wilt erbij zijn, deel uit maken van al die wandelaars, die super gemotiveerd zijn om hun 4-daagse te lopen. 30 – 40 – 50 km. de uitdaging aangaan, kijken of het jou lukt 4 dagen wandelend vol te houden.

Ze zal nummer 3 in de familie worden die de proef op de som gaat nemen.
Een neefje van ons was mij al 2 jaar voor. Stik jaloers was ik destijds op hem. Ik wilde al zo lang de 4-daagse lopen wat niet lukte door tijd gebrek en ineens hoorde ik dat hij aan het trainen was voor de 4-daagse. Zeven jaar later gaat onze dochter het ook proberen.

Trainen, tochten lopen om de kilometers in de benen te krijgen. We verheugen ons enorm op de komende tijd waarin we menig uurtje samen onderweg zullen zijn.

Volgens mij kun je nog inschrijven bij Via Vierdaagse. Er moet gelijk betaald worden €239,– houdt daar wel rekening mee. Als je inschrijft ben je verzekerd van een startbewijs en annuleren is er dan niet meer bij. Ben je lid van de wandelbond dan krijg je korting.
Naast je startbewijs heb je begeleiding bij je trainingen. Worden er bijeenkomsten georganiseerd en zijn een aantal tochten gratis mee te lopen.

Veel geld? Ja misschien wel maar als je graag wilt dan heb je het er vaak wel voor over. Onze dochter heeft besloten dit jaar niet op vakantie te gaan. De 4-daagse wordt haar vakantie en de week die nog over blijft is ze thuis. Lekker uit rusten en na genieten van de 4-daagse.

dsc_0105-pano