Niet altijd feest, insecten overlast

Wandelen lijkt altijd een feestje maar soms, heel af en toe krijgt al die sportiviteit een naar staartje. In de winter kun je natuurlijk andere problemen tegenkomen dan in de zomer. In de zomer zijn het hoofdzakelijk de zon, grote hitte en insecten die problemen geven. Insecten zoals muggen, horzels, bijen, wespen, hommels, dazen, teken en hoornaars.

Muggen, ze vinden mij heerlijk. Inmiddels weet ik dat dit een fabeltje is, mij lekkerder vinden dan jou. Feit is wel, als er muggen zijn doe ik mee en meestal flink.

Dazen, ik heb tijdens de 2-daagse in Barendonk, Brabant (1) tot 2 keer toe kennis mogen maken met een dazenbeet. Het zijn van die grote plakvliegen die je niet zo een, twee, drie van je af kunt slaan. De krengen blijven gewoon zitten. Na de beet, de volgende dag kwam er wondvocht uit de bult die lange tijd op knappen stond. Rondom de beet ontstond een harde kring van ongeveer 10 cm. waar zoveel spanning op stond dat ik niet op de knieën kon gaan zitten. Er stond zoveel spanning op dat op de knieën zitten bijna niet mogelijk was door de pijn. Later was de hele plek geel, het leek verdacht veel op een bloeduitstorting.  Knap lastig maar het gaat over.

Ik dacht er verder niet meer over na maar maandag na de 2-daagse in Barendonk, Brabant (2) zag ik tot mijn schrik een zwart plekje onder mijn enkel zitten. Zo’n plekje wat je heen en weer kunt bewegen. Nee hè, een teek. Toevallig moest ik die ochtend even langs de huisarts en heeft de assistente hem er voor me uitgehaald. Had ik ook zelf kunnen doen maar ik was er toch. Met de boodschap, een paar weken goed in de gaten houden hoe de plek zicht ontwikkelt kon ik weer naar huis.

En dat deed hij. Eerst was het een klein rood plekje wat steeds donkerder werd. Daarna werd het rondom de kern rood, iets minder fel maar het breidde zich wel uit. Eerst dacht ik nog dat het van de schoen kwam maar ‘s-morgens vroeg nadat ik uit bed kwam was het nog steeds rood. Afgelopen maandag de dokter maar weer gebeld.
Assistente: Ik zal het met de dokter overleggen, kunt u tussen 14.00 en 16.00 uur terug bellen?    Ja natuurlijk. Helaas bingo, een penicillinekuur voor 10 dagen.

Maandagavond is onze vaste wandelavond bij de club, blijkt er nog een dame/wandelaar die mee geweest is, sinds vrijdag een aan een penicillinekuur te zitten vanwege een tekenbeet. Zij had zich echt grieperig gevoeld en een rare rode plek op haar been gehad, maar geen teek gezien of verwijderd. Gelukkig had haar huisarts gelijk in de gaten wat er aan de hand was. Een derde dame had tijdens de 2-daagse al een paar teken door de verzorging weg laten halen. Van haar hebben we nog niets gehoord maar dat zal wel los lopen, anders hadden we het al gehoord. De tamtam werkt redelijk snel onder de wandelleden.

Zelf heb ik tot nu toe weinig klachten van de tekenbeet gehad. Wel wat rare dingetjes, maar iedereen voelt wel eens wat. Inmiddels heb ik 3 pillen ingenomen en lijkt de plek minder fel rood te worden. Ik hoop er maar het beste van.

Wil je meer weten over tekenbeten, raadpleeg de site Tekenradar.nl over tekenmeldingen, -verwachtingen en informatie over de ziekte van lyme. Wees voorzichtig met teken. Binnen 24 uur verwijderen geeft 9 van de 10 keer geen klachten. Moet je hem wel binnen 24 uur vinden.

Prinses Beatrix fonds

Zo’n 15 jaar geleden moesten we toch erkennen dat het niet meer vol te houden was om met onze gehandicapte dochter vakantie te houden in niet aangepaste huis. Wat nu? Omdat onze dochter er zo ontzettend van geniet was, niet meer met haar op vakantie gaan geen optie. Dat kan altijd nog, of beter gezegd het zal een keer ophouden maar dat moment willen we zo lang mogelijk uitstellen.

Zoeken dus naar andere mogelijkheden om vakantie te houden met een meervoudig gehandicapt volwassene . Er waren wel een aantal huizen met aanpassingen maar dat varieerde van bredere deuren en geen drempels tot een douche met een wandkrukje. Jammer maar daar hebben wij niets aan. We hebben erg veel nodig om haar te kunnen verzorgen.

Een hoog-laagbed, tillift, douchebrancard of douchetretcher. Slaapkamer op de begane grond en geen afstapjes of trapjes want een volwassene met rolstoel en al tillen ook al is het maar één trede ga je een niet volhouden een week lang.

We zochten duidelijk verkeerd want wat we nodig hadden vonden we bij het Prinsesbeatrixspierfonds. Mensen met aandoeningen waarvoor aanpassingen in huis nodig zijn kunnen gebruik maken van deze huizen. Voor COPD patiënten zijn deze huizen ook zeer geschikt omdat er niet gerookt, gebbqt, gegourmet en dergelijke mag worden. Heb je hulp nodig van thuiszorg dan kan dat ook geregeld worden. De de eerste boeking wordt er om een geneeskundigeverklaring van de huisarts gevraagd om in aanmerking te komen voor het huren van het vakantiehuis van je keuze.

Tegenwoordig zijn er 9 aangepaste vakantiehuizen die verhuurd worden. Vroeger waren het er meer. Een aantal van deze huizen werden te weinig verhuurd en kostten te veel geld om aan te houden en zijn om o.a. deze reden afgestoten. Nog een mooi aantal want ga je ieder jaar naar een ander huis vakantie houden dan ben je 9 jaar verder.

Ons favoriete huis staat in Egmond aan Zee. Wij vinden dit één van de minst mooie huizen maar ondanks dat is het er prima. Groot genoeg, met alles wat je nodig hebt en een groot terras op het zuid-westen. Je kunt er de hele dag in de zon zitten. Het huis staat ongeveer 500 mtr. van het centrum af.  Aan het begin van het centrum een grote Jumbo supermarkt (is in de Jumbo reclame te zien op het moment), leuke winkels en aan het einde van de winkelstraat de nodige horeca. Zebrapad over en je loopt zo het strand op. Als dat gaat tenminste. Met onze rolstoelgebonden dochter lukt dat zeker niet. Er is één strandpaviljoen met uitzicht op zee waar we wel met haar kunnen komen. Zebrapad over vlondertje op en je bent er. Beetje zon, beetje wind en soms erg heet maar dan sluiten ze de zonneschermen wel en het hoort allemaal bij die zee waar we tenslotte voor gaan.

De huizen zijn geschikt voor 6 personen. Een beneden slaapkamer voor 2 personen met voorzieningen als een hooglaagbed en stillift. Naast de slaapkamer de badkamer met toilet, douche met verrijdbare douchestretcher en verlaagde wastafel. Boven, twee 2 persoonsslaapkamers met voldoende kastruimte en met één badkamer met douche en wastafel. Meestal met een 2e toilet.  Een grote keuken met aangepast aanrecht en een bijkeuken met wasmachine, droger, strijkplank, strijkbout, droogrek en zelfs wasknijpers. Een wasmachine is voor de meeste logés geen overbodige luxe. Denk bv aan incontinentie, kleding die door onhandigheden vies worden en niet kunnen blijven liggen tot je weer thuis bent. Als wij er zijn staat de wasmachine regelmatig aan net als thuis. Geen vakantie als je moet wassen? Ik ontkom er niet aan en dan is het heerlijk als alles aanwezig is en klaar staat om te gebruiken.

Wil je meer weten over de vakantiehuizen klik dan hier maar neem ook even de moeite om te lezen waar het Prinsesbeatrixspierfonds precies voor staat.
Rest mij alleen nog u een prettige vakantie te wensen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Strandhuisjes

  huisjes op het strand
uitzicht op water en zand
natuur beleven
zonnepanelen op dak
douchen in een waterbak

huisjes op het strand
aan de rand van nederland
buurtjes ontmoeten
na winter binnen toeven
verwarming thuis op spaarstand

huisjes op het strand
het leven in zomerstand
water zon zee wind
plasticwand tegen het zand
oh nee hè, alweer verbrand

 

Een kyoka is de aardse, ook ironische, speelse, humoristiesche of bedrukte tegenvoeter van de tanka. Een kyoka gaat over wat mensen zoal bezighoudt of overkomt; over wat we zien gebeuren of menen wat er plaats vindt.

 

De radio

Een paar weken geleden hield de radio/stereo installatie in mijn werkkamer ermee op. Eerst één zender, toen nog eens eentje en na een paar dagen de radio weer te willen gebruiken kwam er helemaal geen geluid meer uit. De CD-wisselaar deed het al veel langer niet meer maar nu was de rest er nu ook mee gestopt.

Na paar dagen prutsen aan het ding om er zeker van te zijn dat er een einde aan was gekomen en nadenken wat nu te doen toch maar besloten om een nieuwe halen bij de Media-Markt. Dat dacht ik tenminste.

Wat ik niet wilde was en goedkoop transistor geluid maar ook geen dure stereo installatie met torenhoge boxen links en rechts en een subwoofer onder de bank. De boxen die bij de oude installatie zaten wilde ik weer gebruiken en de radio moest via de kabel te beluisteren zijn, meer had ik niet nodig.

Maar zo makkelijk kwam ik er niet vanaf. Ten eerste blijken er heel veel mensen radio te luisteren via de TV tegenwoordig.  Bij die TV hoort dan wel een soundbar aangeschaft te worden want de speakers van een TV zijn niet van bijzondere kwaliteit.
Weer een probleem want ik heb geen TV op mijn werkkamer staan en bovendien wil ik helemaal geen radio luisteren via de TV.

Door de trend van radio via de TV en muziek straemen vanaf je telefoon of tablet verbonden met een bleutooth speaker zijn er maar weinig gewone (lees ouderwetse) radio’s met een paar boxjes te krijgen. Bij de BCC hadden ze helemaal geen radio’s meer staan. Moesten we maar even op internet zoeken en bestellen.

Oh ja, even via internet bestellen en de vragen die ik heb dan? Nou die vragen kun je stellen maar dan via de chat. Zodra je op een site naar stereo installaties op zoek bent komt vanzelf het icoontje omhoog met ‘kan ik u helpen’  Whatsappen maar dan met de computer.

Ik heb gechat en mijn vragen gesteld maar ik kwam er niet uit. Gelukkig weet onze zoon er redelijk veel vanaf en hebben we samen de plussen en de minnen nog eens op een rijtje gezet.

De (radio) installatie is er gekomen, met een coaxkabel vanwege het luisteren via de kabel en met nieuwe boxen omdat het aantal ohm’s van mijn oude boxen te groot waren ten opzichte van de nieuwe installatie waardoor de receiver kapot kan gaan.

Mijn nieuwe receiver heeft bleutooth waarmee ik muziek vanaf mijn telefoon kan luisteren. DAB+ om digitaal zenders te beluisteren, een USB ingang en een CD speler. Alles door middel van een app op de telefoon te regelen of met de mini afstandsbediening met een minimum aan functies maar voor mij voorlopig wel even genoeg functies heeft. De app op de telefoon bekijk ik later wel eens.

Ray Stevens – Turn Your Radio On

Voor meer zwijmels op zaterdag kijk bij Irispapilio

 

 

 

 

Tafeltje dekje

Moeder had er niet zoveel zin meer in, in eten koken. Het is nooit haar favoriete bezigheid geweest maar de laatste tijd bakte ze er helemaal niets meer van.
Jaren rommelde ze maar wat aan in de keuken. Kwam er bezoek dan deed ze nog eens haar best maar zelfs dat werd minder en minder. De motivatie om te koken is verdampt als sneeuw voor de zon.

Vertellen dat je vitaminen en eiwitten nodig hebt om gezond te blijven was tegen dovemansoren. We lieten het maar voor wat het was. Ze is tenslotte oud en wijs genoeg.

Maar na een aantal gezondheidsprobleempjes lukte het boodschappen doen niet zo goed meer. Steeds weer moesten de boodschappen gedaan worden wat mij goed uit zodat ik gelijk een aantal kant en klaar maaltijden voor haar mee kon nemen.

Daarmee diende zich gelijk een volgend probleem aan. Moeder eet geen vlees en kant en klare maaltijden bestaan hoofdzakelijk uit vlees met een klein beetje aardappelpuree of rijst en met nog minder groente, te veel zout en suiker. Moeder begon er dapper aan maar het laat zich raden wat er ging komen.

Dan heb je de salades nog, heerlijk maar niet voor ouderen en niet voor de winter. Ouderen zijn veelal niet zo gesteld op het gekauw van rauwe groenten, een gebit wat niet (meer) wil passen, slikproblemen of het niet gewend zijn rauw of kort gekookte groente te eten.
Kortom er viel zoveel af dat er hooguit 4 tot 5 gerechten over bleven die Moeder zou kunnen eten. Zo ben je snel uit gegeten.

Het supermarkt maaltijdexperiment doofde langzaam uit. Dat ze toch regelmatig een warme hap nodig had was ondertussen wel gebleken maar hoe nu verder?
Door de zoektocht naar gezonde maaltijden in de supermarkt zag ik de bui al hangen, er moest een andere oplossing komen.

Kant en klaar maaltijden laten komen voor haar? Die zullen ongeveer dezelfde problemen geven voor haar als de supermarktmaaltijden, daar hebben we een paar jaar eerder al eens naar gekeken. Zelf voor haar koken? Een paar aardappels en wat groente meer koken en het probleem zou opgelost zijn. Misschien iets te kort door de bocht maar voor haar zou het in ieder geval wel de oplossing zijn.

Hoe ga ik de rest van deze mantelzorgplannen oplossen. Wanneer breng ik het eten? Breng ik het de volgende dag of dezelfde dag? Voordat we zelf gaan eten of erna? Ze woont niet ver bij ons vandaan dus het kan maar heb ik daar zin in, is het praktisch mogelijk en hoe doe ik het als ik een dag weg ga?

Een oplossing voor al deze vragen had ik niet paraat. Beginnen en maar zien hoe het zou lopen leek mij het beste. Een ding was zeker, dit probleem moest opgelost worden. Inmiddels kook ik ongeveer 3 maanden voor haar en het gaat prima. Meestal breng ik het eten nadat wij zelf gegeten hebben, zo heb je het minst vitamine verlies. Als we een dag weg gaan of we zijn met iets anders druk waardoor het niet uitkomt kook ik voor 2 dagen.

Zij is tevreden en heeft er duidelijk baat bij dat ze weer een gezonde warme maaltijd krijgt en mij gaat het plannen en koken steeds beter af. Voor 2 personen koken is prima maar door de kleine(re) hoeveelheden kook ik toch anders dan ik gewend ben en wat ik eigenlijk niet zo leuk vind. Laat mij maar een flinke pot eten koken.

De echtgenoot ruimt de vaatwasser in en sopt het aanrecht en gasfornuis even terwijl ik het eten wegbreng. Terwijl Moeder eet kijk ik even of er boodschappen gedaan moeten worden of blijf er gezellig bij zitten.

Een aantal jaren geleden had ik al eens gelezen over projecten waar mensen voor anderen koken. Dat leek mij toen wel wat maar verder ben ik toen niet gekomen. Nu kan ik voor Moeders eten zorgen. Ik had liever gehad dat ze zelf zou koken maar dat zit er niet (meer) in en op deze manier is het voor beide een plezierige oplossing.

 

Pipje de teckel

Pipje de teckel van mijn moeder is niet meer. Pipje was een heerlijke knuffelhond. Ze kon je met die grote bruine ogen zo smekend aan kijken, kom je naast me zitten en kriebel je mij dan? Heerlijk vond ze dat. Voor de kachel liggen en ‘s-zomers met haar blote buikje pal in de zon, lekker warm want ze had het bijna altijd koud. De afgelopen dagen heeft ze nog een paar keer geprobeerd om buiten in de zon te liggen. Maar nee dat was toch net ietsje te koud. Kwam ze maar weer naar binnen, morgen nog maar eens proberen.

Dat was ook alles wat ze zo ongeveer deed. Ze mankeerde namelijk nogal wat. Het resultaat van een broodfokker. Ja dat is schrikken, neemt het verhaal ineens een heel andere wending. Maar zo was het wel. Ze was doof, zag heel weinig en door deze handicaps wilde ze niet wandelen of spelen zoals een gezonde hond graag doet.
Ze scharrelde wat in de tuin rond en als de zon warm genoeg was ging ze daar in liggen maar verder kwam ze niet.  Zo snel mogelijk terug naar binnen, voor de kachel of op de bank naast m’n moeder. Veilig en vertrouwd.

Ondanks haar handicaps en lichamelijke ongemakken is ze 9 jaar geworden. Ze heeft geluk gehad dat ze destijds bij mijn ouders en zus terecht is gekomen. Ze hebben haar omringd met alle mogelijke zorg waardoor ze zo oud heeft kunnen worden. Kosten nog moeite werden gespaard om het Pipje naar de zin te maken.

In de herfst van 2017 had ze verontrustende klachten waarna een zware operatie volgde. De prognose  was niet optimistisch, met pijnstillers en de hoop dat het gezwel niet meer terug zou komen mocht ze naar huis. Pipje heeft nog een aantal fijne maanden gehad maar nu was ze op.
De dierenarts heeft haar nog even bekeken maar hij was het met ons eens, zo kon het niet verder. Ze is rustig ingeslapen.

Dog Lovers – Celine Dion (because you loved me)

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij Irispapilio

Fijn Zwijmel weekend

Floortje in Jemen

Hebben jullie het ook gezien vanavond, Floortje in Jemen? Ik heb getwitterd dat ze een kanjer is met haar ploeg en niet te vergeten de Rode Kruis medewerkers. Zo ontzettend goed werk wat al die mensen doen. Mensen die hun leven wagen om anderen in oorlogsgebieden te helpen. Wat een moed, compassie, doorzettingsvermogen, het is om stil van te worden.

Een mede blogster vond zichzelf ineens zo onbeduidend bij het zien van al die beelden. Oef, dat vond ik even van niet. Weet je hier is ook hulp nodig, misschien niet de hulp die in de arme landen of oorlogsgebieden nodig is maar hier kun je ook goed werk doen.

Zij geeft mensen met haar blog kracht en hulp om verder te gaan. Zelf kun je ook het verschil maken voor mensen in je omgeving. Kijk naar de vluchtelingen hier die hulp nodig hebben met inburgeren, de papierwinkel enz. De ouderen die totdat ze helemaal op zijn en niet meer kunnen op zichzelf moeten blijven wonen. Liefst met zo weinig mogelijk hulp want dat kost geld. De kinderen die hier in armoede moeten leven hebben hulp nodig. Hulp is hier ook nodig. Niet in die mate als in Jemen maar als je wilt kun je hier zeker wat met je humane ziel.

Daar komt nog bij dat niet iedereen geschikt is om werk te doen zoals het Rode Kruis of Artsen zonder grenzen. Ik denk dat ik in grote paniek zou raken als ik in dit soort situaties zou moeten werken. Aan mij heb je daar niets. Ik heb ook het idee dat ik daar zulke domme dingen zou gaan doen dat ik al snel om het leven zou worden gebracht. Niet iedereen kan het aan daar te werken.

Ik heb diep respect voor al deze mensen en ben ook reuze trots op onze Floortje en haar ploeg. Ze zijn hard nodig om ons en de wereld te laten zien wat er gaande is in de wereld.
Maar laten wij, de iets mindere helden hier thuis het verschil maken. Heb compassie, help je buurmann, je vader, je moeder, de kinderen in armoede, de zieken, gehandicapten, de vluchtelingen. Er is overal hulp nodig, laat je niet ontmoedigen maar biedt hulp aan in wat voor vorm dan ook. Zelfs collecte lopen is nodig.

Nieuw jaar

Kerstboom opgeruimd, hier en daar wat rommel weggewerkt en we kunnen met een schone lei aan het nieuwe jaar beginnen. De feestdagen zijn redelijk relaxed door ons doorgebracht.
De zondag voor kerst bij vrienden geweest en 2e kerstdag met de kinderen  en mijn moeder hapjes/tapasdag gehouden. Vanaf de koffie steeds een klein gerechtje geserveerd en rond 16.00 als laatste het toetje. Met opzet zo gedaan zodat het eten gezakt zou zijn voor het slapen gaan. Heb me redelijk uitgesloofd in de keuken maar de hoeveelheid goed in de hand weten te houden.

Oudejaarsavond met de 2 dochters thuis doorgebracht. Natuurlijk ook weer met een hapje en een drankje maar niet te uitbundig. De calorieën moeten er ook weer af straks. Youp van het Hek gekeken, wij vonden hem goed aan te horen maar ja, we hebben jaren niet gekeken en voor ons was alles nieuw wat hij te vertellen had. Heb er ook andere, negatieve meningen over gehoord, wij vonden hem deze keer aardig te pruimen.

Nieuwjaarsdag worden de families aan beide kanten bezocht. ‘s-Morgens naar mijn kant en ‘s-middags naar de kant van Wim. Redelijk traditioneel maar wel altijd gezellig. De zelfgemaakte oliebollen moeten geproefd worden en daar moet je niet een week mee wachten. Hoe simpel kan het zijn?

De laatste weken heb ik niet veel achter de computer gezeten en bloggen kwam er al helemaal niet van. Mijn hoofd was even met andere dingen bezig.
Zo is mijn recepten archief met de nodige kerstgerechten aangevuld en zijn er zoveel boodschappen gedaan dat ik nu geen winkel meer kan zien. De supermarkten zijn het kerstassortiment aan het opruimen en winkels in de stad zijn aan hun uitverkoop begonnen. Zeker, ik ben dol op goedkoop shoppen maar niet in januari, dan heb ik het wel gehad met shoppen.

De wandelplannen voor het nieuwe jaar staan in de stijgers.
De 4-daagse staat natuurlijk bovenaan de lijst en daar moet voor getraind worden. Als ik begin aan de 4-daagse zitten de nodige kilometers al in de benen en de aanloop naar de 4-daagse toe vind ik leuk om te doen. Een Citywalk in Amsterdam en de 30 van Zandvoort staan al gepland. Vooral de tochten ter voorbereiding van de 4-daagse vind ik erg leuk om te doen. De wandelaars raken steeds meer in 4-daagse stemming, het wordt steeds gezelliger.
En natuurlijk onze eigen tocht weer. Die lopen we een paar weken vooraf voor en de dag zelf zijn wij de vrijwilligers. Leuk om te doen hoor.

Nog even afwachten of het blessureleed van vorig jaar echt voorbij is. Daar maak ik me wel een klein beetje zorgen om.
Ik hoop door weer regelmatig te trainen de spieren zo sterk worden dat de laatste blessurepijntjes helemaal verdwijnen. Pijn bij intensieve training krijg je toch wel maar dat voelt anders en is na een nachtje rust weer over. Een beetje spannend, maar stil gezeten heb ik ook niet in de tussentijd, het zou moeten lukken.

DSC_0193
De kersttulband

 

.