Rudi Vrankx

Afgelopen zondag kwam de Belgische Rudi Vrankx bij Podium Witteman vertellen over zijn werk als oorlogsverslaggever in diverse conflictgebieden.
Een moedige man die zelf nogal laconiek doet over het gevaar wat zijn werk met zich meebrengt.
Rudi trekt zich vooral het lot van de slachtoffers in conflictgebieden aan en doet daar ook verslaglegging van.

Rudi Vrankx heeft de ‘Carnegie Wateler Vredesprijs’ gewonnen voor zijn project in Mosul, Iraak. Daar ontdekte hij een totaal verwoeste muziekschool aan. Kapot geschoten door IS. Hij trok zich het lot van de muziekstudenten zo aan dat hij een inzamelingsactie is gestart om nieuwe instrumenten voor deze muziekschool aan te kunnen schaffen. (De Belgische lezers zullen dit vast wel weten)
Het lukte hem om 120 muziekinstrumenten te kopen en af te leveren bij de muziekschool in Mosul.
In de reportage gemaakt door Rudi Vrankx over deze muziekschool in Iraak zag je muziekstudenten op de puinhopen van hun school zitten en muziek maken met de nieuwe instrumenten. Rudi zat erbij toen de studenten dit lied inzetten, het trof hem en moest even een brok in zijn keel wegslikken. Hier doet hij het allemaal voor.
Midden op de puinhopen maken de jongeren muziek en zingen over vrede, hoop en liefde. Met zachte stem werd dit mooie lied ingezet.
Muziek verbroedert en verbindt. Toch denkt nog lang niet iedereen zo over muziek, jammer genoeg.

Elvis Presley – Can’t Help Falling in Love

 

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij Irispapilio of klik 

Vedro con mio Deletto – Vivaldi

Voor de tweede keer heb ik deze aria opgeslagen in WordPress als Zwijmel op Zaterdag. Nu moet hij dan maar een keer geplaatst worden.

Het gaat om een liefdes aria uit de opera Giustino van (alweer) Antonio Vivaldi, geschreven voor het carnavalsseizoen in Rome. Waarom Vivaldi zulke mooie liefdes aria’ s schreef begrijp ik niet helemaal. Zou het komen omdat hij als priester de liefde moest ontberen? Het Cum Dederit is ook zo’n mooie liefdes verklaring.

Waar ik in het bijzonder van gecharmeerd ben is de muziek die de countertenor begeleidt. In korte strijken worden de violen en cello bespeeld (staccato) alsof je het hart van de liefde kloppen hoort. Ritmisch, kort, snel en vol van verwachting.

De aria wordt gezongen door de Franse countertenor Philppe Jaroussky. De vrouwelijke aria’s werden vroeger door castraten gezongen omdat vrouwen niet geacht werden in het openbaar te zingen. Gelukkig mogen vrouwen nu wel zingen en zijn er geen castraten meer. Diverse rollen worden veelvuldig door countertenors vervuld. De meningen mogen dan verdeeld zijn over de stem van een countertenor maar ze zijn er, de een zingt mooier dan de ander. Je houdt ervan of je verafschuwt het.

Vedro con mio diletto van Vivaldi

Voor meer Zwijmels op zaterdag kijk bij Irispapilio

The Mamas And The Papas

Dit keer was er een verzoek voor de Zwijmel op Zaterdag en wel muziek uit de jaren 60 van vorige eeuw. Ik hoop dat er veel bloggers mee doen aan dit verzoek. Wat ik me er nog van herinner aan de muziek uit die tijd is dat het vaak heerlijke meezing muziek was. Niet moeilijk, goed te verstaan en in now time mee te zingen.

California Dreaming was zo’n plaatje. Lekker mee jubelen en je zag direct voor je waar ze het over hadden. Mijn fantasie sloeg er maar van op hol, ik wilde reizen als ik later groot was. Reizen heb ik gedaan en doe ik nog maar Californië heb ik (nog) nooit gezien.
Is dat erg? Nee zeker niet, dromen is ook fijn net als het horen van de dream van The Mamas and The Papas.

The Mamas and The Papas – California Dreamin

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij Irispapilio

Montserrat Caballé

Montserrat Caballé overleed een aantal dagen geleden op 85 jarige leeftijd. Een operadiva met fonominaal geluid en een fabelachtige techniek wordt er verteld. Ze is in haar woonplaats Barcelona begraven.

Opera is niet echt mijn ding waardoor ik mevrouw Caballé niet echt goed ken.
De opera wereld spreekt van een enorm gemis. Ze had al langere tijd een slecht gezondheid, geheel onverwachts was het daarom niet.
Maar wat de meesten van ons wel kennen is haar duet met Freddie Mercury gezongen bij de opening van de Olympische spelen in 1992.
De combinatie van Mw. Caballé en Freddie Mercury viel niet zo goed onder de operaliefhebbers maar mij sprak Freddie Mercury wel goed aan en de combinatie kon er wat mij betreft prima mee door.

De versie die ik graag wil laten horen is uit 2012, bewust voor gekozen omdat dit een kortere versie is. Want bijzonder is het wel.

Montserrat Caballé en Freddie Mercury – Barcelona

Charles Aznavour

Maandagmiddag kwam het bericht dat Charles Aznavour op 94 jarige leeftijd is overleden. Hij begon als tekstdichter voor o.a. Edith Piaf waarna hij zelf is gaan zingen. Charles Aznavour was zijn eigen tekstdichter en componist en in de jaren 60 en 70 van de vorige eeuw had hij zijn grootste hits. Maar gestopt met componeren en zingen is hij eigenlijk nooit.

Veel van zijn chansons uit de beginperiode van zijn carrière ken ik maar de mooiste vind ik nog steeds ‘She’ Waarschijnlijk omdat de song in het Engels gezongen is en daardoor voor mij te volgen.
Zijn songs waren meestal de ultieme zwijmel, ondanks dat de meesten in het Frans gezongen werden. Ik ving altijd wel wat op over de inhoud van de tekst die meestal over L’amour, liefdesverdriet en verraad ging.
In die tijd wilde je naar Frankrijk want daar gebeurde het. Daar wisten ze wat leven was. Eten, drinken, zingen over al het moois op aarde. Vooral in de winter verlangde ik naar Frankrijk, de chansons en chansonniers uit Frankrijk en het eeuwige mooie weer.

Het heeft jaren geduurd voordat ik Frankrijk met eigen ogen mocht aanschouwen. Met Radio Nostalgie op stoven we over Frankrijks wegen.
Deze zender is in 1983 opgericht en ik denk dat wij pas rond 2000 voor het eerst in Frankrijk geweest zijn. Toen had Frankrijk toch al wat aan populariteit in geboet.  Om maar eens wat te noemen, presidenten met hun buitenechtelijke relaties. Regeren deden deze presidenten bovendien maar met de Franse slag.  Het weer bleek toch niet altijd warm en aangenaam te zijn en dan hadden we nog de impopulaire inwoners van Frankrijk die het onze vakantiegangers op de camping niet altijd even makkelijk maakten. De Fransen waren veel te chauvinistisch vonden wij Nederlanders en ze verstonden alleen maar Frans, maar dan moest het wel goed uitgesproken worden.

Hoe dan ook, we hoorden niet zo veel meer van hem maar het spijt me wel dat er is weer een jeugdidool overleden is. Gelukkig heeft hij veel muziek geschreven en uitgebracht.  Zijn chansons zijn altijd wel ergens te vinden mocht je zelf niets in huis hebben van hem.
Zullen we beginnen met mijn favoriet.

She – Charles Aznavour

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij Irispapilio

Z.O.Z. Muziek om bij te komen

De week was vol, overvol. Vol met sportievemomenten en vol met emoties. Schrik, ontzetting en angst om een klein meisje wat van de commode afstuitert en met een hersenbloeding op de OK beland. Een week van afwachten of het goed komt en ja het komt goed. Gelukkig. Je hoort het niet veel maar zo af en toe gaat het ongelooflijk mis.

We weten het inmiddels zeker, ze zal helemaal herstellen. Straks is een litteken het enige wat er nog aan zal herinneren. Ouders en kind kunnen herstellen en proberen alles te verwerken, want een trauma als dit ben je niet maar zo kwijt.

Wellicht helpt hen deze muziek, om een begin te maken met het terug vinden van het vertrouwen in het leven.  Ingetogen, rustig en niet te veel noten. Mij bekoort en ontspant het wel en hoop dat bij hen en misschien meer mensen het zelfde effect zal hebben.

J.S. Bach – English Suite No. 5, 4 Sarabande – Ryan Layne Whitney

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij Irispapilio 

 

Blokfluitles

De meeste kinderen hebben blokfluitles gehad bij muziekles op de basisschool. Verplichte kost waar ze snel weer vanaf wilden. Ouders en kinderen hebben vaak niet direct romantische herinneringen aan een blokfluit. Jammer want het kan zo anders.

Zie hier Lucie Horsch. Bij haar is het in de genen gaan zitten. Haar ouders gaven haar een blokfluit om noten te leren lezen en als opmars naar een volgend  instrument. Lucie ontdekte echter dat de blokfluit en fantastisch instrument is en timmert al jaren met succes aan de muzikale weg. Met haar 19 jaar zwerft ze ook al regelmatig de wereld rond om haar geliefde blokfluit te laten horen aan een het publiek. Geniet van dit eeuwenoud en toch wel wat ondergewaardeerd blaasinstrument.

Lucie Horsch, Andante (Concerto for 2 mandolins – Vivaldi)

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij Irispapilio

Quilty pleasure

Een van mijn Quilty Pleasures, niet in de stress schieten, is Kerst.
Zodra de vakanties voorbij zijn, de dagen korter beginnen te worden en de kaarsjes bijna aan kunnen ‘s-avonds dwalen mijn gedachten al af naar kerst.
Wat daar zeker debet aan is, is muziek. Zo af en toe vang ik muziek op die of bij kerst hoort of voorafgaan bij kerst hoort.
Al een aantal weken voor september kwam deze mis via de radio huize AnneMarie binnen. Niet zo vreemd dat je dan aan kerstmis gaat denken.

Gloria (mis) is in het katholicisme de naam van het tweede gezang van het ordinarium (wederkerige gezangen van de mis) in het rituaal (Romeins Rituaal – Liturgisch boek) van de Heilige Mis.
Het Gloria werd door de achtste Paus in de 2e eeuw na Christus in de dienst van kerstavond opgenomen. Het Gloria is de jubelzang van de engelen die de geboorte van Jezus aankondigen met de woorden: “Ere zij God in den hoge, vrede op aarde.” Doordat het Gloria steeds populairder werd is het een vast onderdeel van de eucharistieviering geworden en wordt niet alleen meer op kerstavond opgenomen in de dienst.

Veel componisten hebben een Gloria geschreven. Ondanks dat Vivaldi in de jaren dertig van vorige eeuw pas weer herontdekt is, is zijn Gloria het meest populair.
Het Gloria van Vivaldi is het zeker waard om in zijn geheel beluisterd te worden en vooral het begin zal bijna iedereen herkennen echter mijn favoriete stuk is Domine Deus – Mijn God

Geniet van Vivaldi’s Gloria – Domine Deus met Emma Kirkby

Voor meer Zwijmels op zaterdag kijk bij Irispapilio

Schotland

Na amper een week rust van de 4-daagse stond onze vakantie al voor de deur. Twaalf dagen Schotland lagen voor ons. Geen idee wat ik er precies van moest verwachten. De natuur, daar had ik me voornamelijk op gefocust. Om niet helemaal te verdwalen in het groen stonden een aantal steden op het programma voor de (broodnodige) afwisseling.

Nu we thuis zijn weet ik dat het een prachtige reis was met voornamelijk natuur en hoewel de steden iets tegen vielen horen ze er zeker bij om een goed beeld van Schotland te krijgen. Waar we ontzettend mee geboft hebben is de gids en haar chauffeusche (mag ik dit zo zeggen). De dames vormden een prima team. De chauffeusche stuurde haar ellenlange bus overal naartoe, liep wat averij op maar dat mag als je voor heg eerst in Schotland bent en dan ook nog links moet rijden. De gids, Gea, was een oude rot in het vak. Ze was als gids overal al geweest maar Schotland had haar hart veroverd en dat bleek uit alles.

Wat zijn we wijzer geworden en wat hebben we gezien? Veel hebben we gezien, Schotland inclusief Buiten Hebrieden. Dat betekende een paar maal met de boot mee en met de bus over een aantal eilanden scheuren. Foto-stoppen, afternoontea, bezichtiging van historisch erfgoed met uitleg. Standing Stones met uitleg wat het nu is, Blackhouses, bergen, kliffen, het einde van de wereld. Later kom ik er nog op terug, het is teveel om in een keer te vertellen.

De geschiedenis en verhalen over Schotland vlogen ons om de oren. Schotland is door de eeuwen heen een onder geschoven kindje geweest van Engeland. Maar er komen ook mooie dingen uit Schotland, Harry Potter, Sherlock Holmes, opnamen van Skyfall uit James Bond, Outlander en zelfs Ivanhoe komt uit Schotland. Kastelen, ruïnes, de natuur het is overweldigend. Je zou overal willen stoppen om te kijken en foto’s te nemen. Er is zoveel dat een tweede bezoek niet uit te sluiten is. In de zelfde vorm?

Schotland bestaande uit Binnen Hebrieden, Buiten Hebrieden, Shetlandeilanden, Orkney-eilanden, Lowlands en de Hilands ze bestaan al eeuwen en hebben ons veel te vertellen en te laten zien, een aanrader.

National Anthem of Scotland – Flower of Scotland

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk hier bij Irisapilio

Nog 4 nachtjes slapen

Volgens mij moeten jullie zo langzamerhand gek van mij worden. Kan toch nergens anders meer over praten dan over wandelen en de 4-daagse. Nog even dan is het hoofdstuk voor dit jaar weer afgesloten. Nog 4 nachtjes slapen.

Maar ik ben er wel bijna klaar voor. De was hangt te drogen, vanmiddag nog een gezellig bbq-tje, morgen een appeltaart bakken om mee te nemen naar Nijmegen en dan kunnen we maandagochtend vertrekken naar onze logeerplaats. Verzorging en wandelaars totaal 27 man richting Nijmegen.

Om in de stemming te komen deze keer iets klassieks in een elektronisch jasje gestoken. Om het tempo er maar vast goed in te krijgen.

Radetzky March – Johann Strauss

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk hier bij Irispapilio