Fotouitdaging: Komen – Gaan

Vanaf maart 2011 heeft Melodyk.nl al een foto-uitdaging.
Zij geeft iedere week een tegenstelling die je moet laten zien d.m.v. een foto.
De tegenstelling van deze week is Komen – Gaan
Wil je meer oplossingen bekijken klik dan HIER

Komen – Gaan

wp-1592896427788.jpg

Deze foto heb ik afgelopen zondag genomen op Amsterdam-Centraal.
De reden dat ik de foto nam was om de enorme leegte op het station.
Dit kan enkel voorkomen bij een crisis als corona.
Onvoorstelbaar leeg.

Downton Abby

Vanaf 2010 is de serie Downton Abby te zien geweest op TV. Destijds heb ik het niet gezien maar hoorde er veel over. Dames en heren die verslaafd waren aan de serie.
Voordat ik in de gaten kreeg dat Downton Abby misschien ook wel een serie voor mij was waren er al een aantal seizoenen voorbij waardoor ik er maar niet meer aan begonnen ben.
Een aantal weken geleden ontdekte ik dat de serie herhaald werd op BBC First en wie zat vol verwachting te kijken? Juist ik dus, blij dat de serie herhaald werd en ik gekeken heb.

Highclere_Castle (Middel)

 

 

Foto: Door JB + UK_Planet – originally posted to Flickr as Highclere Castle 1, CC BY 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=4337882

Waar gaat Downton Abby over?
Downton Abby is een kostuumdrama over een adellijke familie op Highclere Castle in Hampshire, Engeland. Klasse verschillen tussen personeel, pachters en bewoners van het dorp worden fijntjes uitvergroot echter niet op een beschamende of irritante manier.
Boven in het kasteel leeft de adellijke familie in alle pracht en praal van de jaren rond de eerste wereld oorlog en beneden werkt en leeft het personeel.
Zowel boven als beneden is er vreugde, verdriet, intriges, liefde en liefdesverdriet en alles volgt elkaar in rap tempo op. Geen langdradig verhaal waar geen vaart in zit. Een lekker vlot drama waarbij je bij de aftiteling al denkt wanneer is de volgende aflevering?

De familie wordt min of meer in het gareel gehouden door Violet Crawley, douairière Countess of Grantham, moeder van het hoofd van de familie Robert Crawley, Earl of Grantham.
Moeder en Oma Crawley is sarcastisch van toon en rap van tong waar de meest hilarische opmerkingen en antwoorden vandaan komen. Ondanks haar snibbige toon doet ze moeite om familie en vrienden op het rechte spoor te helpen en springt desnoods financieel bij.
Beneden is het Mr. Carson die het personeel in toom houdt op zijn eigen behoudende en klassieke manier van denken en doen.
Het wordt een kostuumdrama genoemd maar zo’n drama vind ik het nu ook weer niet.
Vaak schiet ik spontaan in de lach om wat er gebeurd of gezegd wordt.
Een fijn en mooi verhaal waarvan ik ‘s-nachts goed kan slapen, niet wakker lig van de gruwelijke en/of psychopathische gebeurtenissen.

Maandag 22 juni is op BBC first nogmaals de herhaling van Downton Abby seizoen 1. Wie net zo gevaren is als ik in 2010, kijken, opnemen of terug kijken.

Veel kijkplezier.

Z.O.Z. Ludwig van Beethoven 1770 – 1827

Deze week was het Beethoven week met als finale de top 30 van Beethovens mooiste werken gekozen door luisteraars van Radio NPO4.

Ludwig van Beethoven geboren in het Duitse Bonn heeft Vlaamse roots, de reden dat de naam van Ludwig met van- of von Beethoven geschreven wordt.
Om hofzanger te worden verhuisde opa Beethoven naar Bonn waar later een kleinzoon Ludwig geboren werd.
Beethovens vader was vastberaden om van Ludwig net zo’n wonderkind te maken als Mozart. Uiteindelijk is het wel gelukt maar de verdere vergelijking met Mozart is op geen enkele manier van toepassing.
Armoede en een vader die stevig dronk, hem bij nacht en ontij uit bed haalde om voor zijn drinkbroeders te spelen resulteerde in een somber en wantrouwend mens. Ondanks zijn somberheid en wantrouwen kon hij luidruchtig en vrolijk zijn.

Beethoven heeft naast zijn ongelukkige jeugd een niet al te vrolijk leven gehad.
Fysieke- en psychische klachten vergemakkelijkten zijn bestaan niet.
Vanaf zijn 22e werd zijn gehoor al minder en op zijn 45e was hij geheel doof.
In relaties tot vrienden en familie was hij evenmin fortuinlijk. Een langslepende kwestie over de voogdij van zijn neef verergerde diverse kwalen op latere leeftijd.

Ondanks lichamelijke en privéproblemen bleef hij muziek schrijven en werd de kwaliteit van zijn muziek er niet minder om. Zijn latere werken werden mede door het gehoorverlies steeds lastiger om te spelen maar daarom niet minder mooi om te beluisteren.
Zijn stemmingen, van vrolijk tot diep bedroefd en in de put zijn duidelijk hoorbaar in veel van zijn werken.
Beethoven heeft een omvangrijk oeuvre nagelaten. Een vroege periode, een midden en een latere periode. Uit elke periode zijn er bekende en minder bekende werken.

De Pastorale hebben we 4 januari al kunnen beluisteren.
Vandaag wil ik graag een pianostuk laten horen wat iedereen in welke vorm dan ook wel kent. Naast dit pianostuk gaan we luisteren naar het Europese volkslied, de koorfinale uit de 9e symfonie van Ludwig von Beethoven.

Für Elise – Ludwig von Beethoven – Lang Lang

Alle Menschen werden Brüder – Ode an die Freude – Ludwig von Beethoven

Een heel fijn zwijmel weekend

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij ‘T Pumpke

 

Stilletjes

Ze was stilletjes, vond het duidelijk leuk dat we er waren maar veel geluid kwam er niet uit.
Ze was goed voorbereid op onze komst en wist ook dat ze niet mee naar huis kon.
Misschien was dat de reden dat ze stil was. Fijn vinden dat pap en mam er zijn en weten dat je niet mee naar huis mag terwijl dat het gene is wat ze het liefst zou willen.

Bij de voordeur werden we begroet waar ontsmettingsmiddel klaar stond naast de mondkapjes en de plastic handschoenen.
Nadat we de handen gewassen hadden het mondkapje voorgedaan en de handschoenen aan hadden werd ze door de voordeur gereden en mochten we haar meenemen.
Voordat we de mondkapjes op deden hebben we elkaar gedag gezegd en goed bekeken.
Toch wel raar je vader en moeder met een mondkapje voor.

Een klein uurtje mochten we wandelen terwijl de zon steeds meer tussen de wolken door kwam. Kwebbelend hebben we een rondje gedaan. Onze vragen beantwoordde ze direct met ja of nee, ze was er goed bij maar verder kwam er niet veel uit.
Tijdens het wandelen zat ze ons af en toe wel goed te bekijken, die mondkapjes hoorden daar echt niet.

Het liefst waren we ergens op een terrasje gaan zitten om iets lekkers te eten en drinken maar dat is nog lang niet aan de orde voor Marjolein.
Na het uurtje hebben we haar weer door de voordeur geschoven waar ze 1,5 mtr. door de verzorgster weer opgevangen werd.

Toen we onze fietsen achter uit de tuin haalden zat ze al aan het hek op ons te wachten. Na nog een aantal begroetingen en een ‘luchtkus’ van haar vertrokken we.
Erg leuk dat we gingen vond ze het niet maar huilen deed ze ook niet.
Je weet nooit wat er precies in haar om gaat. Wij hadden het idee dat ze goed begreep waarom we de mondkapjes moesten gebruiken en waarom ze niet mee kon.
Ze verbaasd ons steeds weer wat ze oppikt en begrijpt. Het afscheid werd er zeker makkelijker door.
De afspraak voor volgende week staat weer terwijl we hopen dat de regels ondertussen nog meer versoepelt zullen worden.

DSC03899 (Middel)

Bezoek

Vandaag is het eindelijk zover. We mogen bij Marjolein op bezoek. Er zijn een aantal opties hoe we haar mogen bezoeken, wij hebben voor de wandeloptie gekozen.
Drie kwartier mogen we wandelen maar wel met 1,5 mtr. afstand tussen elkaar.
Dat gaat natuurlijk niet als je een rolstoel moet duwen. Rollers als Marjolein hebben nu eenmaal een duwer nodig zodat ik er van uit ga dat hier aan gedacht is.
Eigenlijk mag er maar één bezoeker naar haar toe. Tja hoe doe je dat als ze je graag allebei wil zien. Heb dus gewoon voor ons beide aangevraagd en geen reactie gekregen dat het niet mocht.

Vraag me af of we ze nog kunnen besmetten, vast niet meer. Overigens zie ik geen enkele verzorger meer met mondkapjes of in een astronauten pak op de groep. De enkeling die nog geen corona heeft gehad zou het even zo goed over kunnen brengen.
We gaan het vanmiddag beleven.

Onze enige zorg op dit moment is hoe ze zal reageren als we weer weggaan. Normaal raakte ze daar behoorlijk overstuur van als ze niet mee mocht naar huis. Ik hoop dat ze ook inmiddels ook begrijpt dat dit nu nog even niet kan. We zijn toch iedere keer weer verbaasd over haar aanpassingsvermogen dus misschien heeft ze dit ook al opgepikt.
Half 3 vanmiddag worden we verwacht. Nu nog hopen dat het droog blijft. De lucht ziet er hier steeds behoorlijk dreigend uit.
DSC03741 (Middel)

Boek: Vang me als ik val – Nicci French

Nicci French heeft mij tot nu toe nooit zo geboeid. Geen idee welk boek van haar het was maar ik kon er geen touw aan vast knopen en zat geen vaart in. Omdat we tijdens een vakantie nog niet op de plaats van bestemming waren en ik toch iets wilde lezen ben ik ondanks mijn weerzin begonnen aan het boek.

‘Vang me als ik val’ Een intrigerende titel die ik tegenkwam op mijn E-reader. Het moest haast een boek zijn over iemand die niet op een ‘normale’ manier door het leven gaat. Met deze zin heb ik, achteraf gezien, het boek precies samengevat waar het over gaat.

Een boek wat van het begin tot het einde boeiend en spannend is. Holly, de hoofdpersoon vraagt direct je aandacht. Ze maakt de gekste dingen mee, haalt capriolen uit waarbij je denkt, dat kan niet goed gaan. Ondanks al die gekkigheid is ze sympathiek en wekt ze zelfs medelijden op.

Die ideeën en hun uitvoeringen buitelen over elkaar heen en nemen steeds grotere vormen aan totdat het ineens niet meer goed met haar gaat. Welke kant wilden ze toch op met dit boek? Ik begreep het nog steeds niet.

Op de top van haar kunnen stort ze in, wordt te grazen genomen en zakt ze weg in een diep, donder zwart gat. Opgenomen in het ziekenhuis blijkt ze een bipolaire stoornis te hebben wat voor veel van haar uitspattingen de verklaring is. Maar nu de puinhopen nog opruimen.

De weg terug uit het zwarte gat is lang en moeizaam maar dankzij medicijnen en haar vriendin komt ze er weer redelijk bovenop. Als ze weer de grote wereld in mag mist ze wel een beetje haar grote zelf maar zonder medicijnen is geen optie. Daar is ze zichzelf goed van bewust. Terug kan niet maar soms mist ze het wel.

9200000025900985 (Small)

 

Z.O.Z. The Sound of Silence

De laatste tijd voel ik me nogal lamgeslagen. Het hoofd wil niet goed meekomen, is vermoeid en heeft behoefte aan rust. Enkel bij stilte, de natuur en fijne muziek wil het nog goed functioneren.
Het hoofd is moe, moe van het piekeren, wat wel en wat niet te doen. Wat is verstandig in coronatijd en wat moeten we zeker niet doen. Hoelang gaan die beperkende maatregelen nog duren?
Moe van het nieuws volgen want er gebeurd nogal wat de laatste tijd.

De wereld wordt her en der weer opgestart en dat gaat niet zonder slag of stoot. Het gaat te langzaam of het kan niet snel genoeg gaan. Meningen zijn verdeeld.
Mensen houden zich niet aan de regels of juist wel, bang dat corona weer de kop op zal steken of lak hebbend aan corona.
In Amerika drukt een blanke politieman met zijn knie een zwarte medeburger dood. Protesten en plunderingen tegen racisme breken uit in Amerika maar niet alleen Amerika is verontwaardigd over deze racistische dood.
Politici die niet adequaat reageren op demonstraties gezien het coronabeleid en iedereen heeft er een mening over.

Iedereen, bijna iedereen heeft zijn mening klaar over al het gebeuren. Mensen die geleerd hebben voor politicus, virologen, artsen, economen enz. lange studies die de nodige vooropleidingen vereisen om ze te kunnen voltooien worden overstemd door Jan en Alleman. Jan en Alleman maar ook door elkaar worden ze overschreeuwd met andere meningen. Al dan niet gestudeerd weet iedereen het beter en precies aan te wijzen wat, wie, waar en wanneer hij of zij niet het juiste gedaan heeft.

En daar wordt het hoofd moe van, lamgeslagen zelfs. Lamgeslagen van het nadenken hoe het nu kan dat iedereen precies weet hoe het moet terwijl het hoofd helemaal niet precies weet hoe het moet of zit.
Als er een voor is, is er ook altijd een tegen. Wat weegt zwaarder, wat is belangrijk en wat is verstandig?
Jan en Alleman lijken het precies te weten en brallen en overschreeuwen alles en iedereen want zij hebben de wijsheid in pacht. Zij weten hoe het zit, zij weten hoe het moet en het hoofd komt steeds tot de conclusie dat zij het juiste niet weet.
Zeker, het is goed dat iedereen voor zijn mening mag en kan uitkomen maar tot hoever gaan we. Nu maken we elkaar via alle mediakanalen af, straks staan we op straat tegenover elkaar om de anders denkende af te maken.

We zijn aan het verleren te communiceren, een zinvolle discussie te houden en elkaar te respecteren om zijn of haar mening ondanks dat we niet dezelfde mening zijn toegedaan.
Geen enkele mening is heilig, niet die van mij maar ook niet die van jou of van jou.
Elke mening en beslissing heeft een keerzijde en de ene keer moet ik een beetje water bij de wijn doen en de andere keer moet jij wat water bij de wijn doen maar we moeten het wel samen doen.

The Sound of Silence – Simon  & Carfunkel

Een heel fijn Zwijmelweekend

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij 

Z.O.Z. Fly Me To The Moon

Afgelopen woensdag zou de eerste commerciële bemande vlucht richting Maan gelanceerd worden vanaf Amerikaanse bodem. SpaceX Crew Dragon is door SpaceX het bedrijf van Tesla baas Elon Musk ontwikkeld en vervaardigd. Er zijn grootse plannen in de ruimtevaart. Een van de voornaamste doelen is om steeds verder de ruimte in te kunnen en uiteindelijk bij Mars te landen. Elon Musk zou graag meegaan naar Mars maar het lijkt niet waarschijnlijk dat ze dat gaan redden voor zijn dood.
Door het slechte weer is de lanceren geannuleerd. De planning is om de SpaceX vandaag de ruimte in te schieten. Ik hoop dat het vandaag wel lukt want woensdag zat ik bijna klaar om naar buiten te lopen en de SpaceX langs te zien komen.

Het verder verkennen van de ruimte met als hoofddoel zullen er in de toekomst toeristische vluchten uitgevoerd gaan worden.
Mij lijkt het helemaal niets om richting Maan te gaan. Laat mij maar lekker hier, met beide beentjes op aarde blijven voelt goed.
Wie wel wil moet het even in de gaten houden. Over ongeveer 2 jaar is de mogelijkheid voor 4 toeristen om een reis van 5 dagen in de ruimte te maken.
Kijk tegen die tijd even bij Space Acventures
Neem wel een dikke portemonnee mee in de kontzak want de prijs zal 3 x zo hoog zijn als bij de ISS.
Je kunt dan wel naar de maan vliegen en sterren plukken voor je geliefde.

Fly Me To The Moon – Frank Sinatra

Een fijn Zwijmel weekend

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij ‘T Pumpke

Hoe gaat het nu met Marjolein?

wp-1590433786346.jpgHoe gaat het nu met Marjolein?
Goed. Het gaat bijzonder goed en dat verbaasd ons eigenlijk best wel.
Inmiddels is ze 12 weken niet meer thuis geweest en je hoort haar nergens over.
We beeldbellen regelmatig, gelukkig merken we niet dat ze naar huis wil.
Wij willen wel heel graag dat ze weer thuis komt maar dat lijkt er voorlopig nog niet in te zitten.
Er wordt nagedacht om één bezoeker per cliënt een uurtje toe te laten. Leuk als je 2 ouders hebt,  mag de één wel op bezoek komen en de ander niet.
Wil ik klagen? Nee eigenlijk helemaal niet. Ze heeft corona overleefd en daar moeten we dankbaar voor zijn. Daarbij komt dat we echt niet de enigen zijn die hun kind(eren) missen, we moeten maar rustig afwachten tot het weer zover is.

Marjolein en haar medebewoners worden enorm verwend. Doordat 2 dames overleden zijn aan corona is het huis niet volledig bezet met cliënten. Voorlopig zullen er ook nog geen nieuwe bewoners opgenomen denk ik.
Naast de normale bezetting van personeel zijn er nu ook weer dames van dagbesteding op de groep. Beide dames van dagbesteding hebben corona gehad maar zijn gelukkig weer beter en werken nu weer.
Ik noemde net de normale bezetting maar zo normaal is het nog niet. Buiten de dames van dagbesteding is nog lang niet iedereen van het vaste hersteld van de corona. Vermoeidheid en te weinig energie belet de dames om weer te komen werken. Stagiaires en personeel van andere groepen worden nog steeds ingevlogen om de groep draaiende te houden.
Het idee om corona maar even op te lopen zodat je ervan af bent is zeker niet verstandig. Ik hoop heel erg dat die vermoeidheid weer weg zal gaan op den duur.
Helaas weet nog steeds niemand hoe het verloop van de ziekte precies zal zijn.

wp-1590485173796.jpgWandelen, fietsen en verwend worden met lekkere hapjes, het kan niet op momenteel. Marjolein gaat mee op de rolstoelfiets en de dames die kunnen gaan mee op de tandem. Het weer is er perfect voor en er wordt dankbaar gebruik gemaakt van de mogelijkheden.
Voor ons zijn al die activiteiten een hele geruststelling. De groep vermaakt zich na al de doorgemaakte trauma’s goed en kunnen in beperkte mate weer met het leven verder.
Beperkt omdat ze nog niet naar dagbesteding kunnen, geen bezoek mogen ontvangen en nog niet naar huis mogen.
Ondanks dat hebben ze het goed en is het voor hen goed te doen.
Iedereen heeft last van beperkingen en onzekerheden.