Matthäus Passion

Lang heb ik getwijfeld. Wat wil ik plaatsen de zaterdag voor Pasen? De Matthäus Passion of ga ik toch weer voor een andere Passie net als vorig jaar? Iedereen heeft het over de Matthäus Passion, heb ik nog iets eraan toe te voegen? En toen kwam er op Facebook een actie langs waar je gratis kaarten kon winnen voor de Matthäus, uitgevoerd in het Concert Gebouw. En wat dacht je wat? Razendsnel kwam er een mail terug met de bevestiging. De kaarten lagen voor ons klaar bij de kassa van het Concert Gebouw. De zwijmel voor zaterdag was daarmee bekend, de ‘Matthäus Passion’

Het meest geliefde en besproken werk van J.S. Bach is de Matthäus Passion en ieder jaar wordt de Passie, het lijdens- en sterfverhaal van Jezus volgens het evangelie van Matteüs, door ontelbare koren en orkesten uitgevoerd. De uitvoering in Nederland waar ieder jaar een deel van de regering en andere hoog geplaatsten naar toe gaan is in Naarden op Goede Vrijdag, the place to be.  Maar er zijn meerdere uitvoeringen en ook in Naarden. Als je volgend jaar het summum mee wilt maken, reageer tijdig en bestel kaarten want het is net een popconcert, ze zijn zo uitverkocht.

Het verhaal van Jezus wordt verteld door de evangelist op een wat monotone melodieën, het komt bij mij altijd een beetje gregoriaans over.
De koralen (kerkliederen) worden gezongen door het koor waarin geloofswaarheden zijn verwerkt waarvan het merendeel al eeuwen bestaat.
De aria’s zijn persoonlijk teksten die niet voortkomen uit de bijbel maar uit de mystiek welke vol zitten met gevoelens van emotie.
De koren zingen dialogen van ooggetuigen, reactie’s en commentaren van de gelovigen op de gebeurtenissen.

De Matthäus duurt ruim 21/2 uur. Lang, maar voor mijn gevoel is het altijd veel te snel voorbij. Ik hoor hem het liefst in zijn geheel, niet alleen de koralen of alleen de aria’s maar alles. Elk deel, recitatief, aria of de koren alles is een opmaat naar het volgende deel van de Matthäus.  De muziek ondersteund het verhaal. Laat de hoon, het verraad en het verdriet horen en bouwt de spanning op, niets kan gemist worden.

We mochten dit alles dus weer live mee gaan maken. Een intieme ‘Matthäus Passion’ van Mark Padmore was het. Mark Padmore had de leiding en was de Evangelist maar hij stond niet op de bok. Zonder dirigent werd de Matthäus uitgevoerd. Je ziet wel dat er enigszins leiding gegeven wordt maar niet door een dirigent. Ik vond het indrukwekkend hoe dit opgelost werd.

De plaatsen? Achter het koor en orkest op de eerste rij, kijkend in de grote zaal. Mha dachten wij maar het waren juist de perfecte plaatsen. Het was even wennen omdat de solisten de andere kant op zongen, richting de grote zaal. Later probeerden een aantal van hen ook richting onze kant te zingen. Het koor zaten we bijna bovenop en de allereerste keer dat de bas begon te zingen dacht ik wouw, dat klinkt.

Vanaf onze plaats klonk het of we er middenin zaten, meespeelden en deel uit maakten van de musici. In no time zaten we in het verhaal, meegezogen door koor en orkest. Geen emotie missend je voelde het tot in je tenen. We keken mee met de organiste  hoe zij een aria begeleidde, zagen hoe de fluitisten hun dwarsfluiten of blokfluiten verwisselden en de solisten van plek liepen om een aria te gaan zingen. We zaten er bovenop en middenin en het was goed.

Het enige wat ik miste was de counter-tenor. Zijn partij werd dit keer door een alt gezongen. Een prachtige stem niets op aan te merken maar ik houd van de stem van een counter-tenor, daar kan ik helemaal bij weg zwijmelen. Het went maar ik heb toch een beetje voorkeur.

Matthäus Passion: Erbarme dich – Damien Guillon

Matthäus Passion: Buss en Reu – Damien Guillon

Voor de volledige Matthäus heb ik gekozen de versie vanuit Naarden gedirigeerd door Jos van Veldhoven. Jos van Veldhoven neemt dit jaar afscheid als artistiek leider van de Nederlandse Bachvereningen.

Matthäus Passion – J.S. Bach – Naarden

Kijk voor meer zwijmels op zaterdag bij Irispapilio
Fijne Paasdagen en een fijn zwijmelweekend

De eerste 30 km training

De voorbereidingen voor de 4-daagse gaan gestaag verder. Eigenlijk ben je niet zozeer met die 4-daagse bezig, je bent bezig meer met het opbouwen van je conditie en daar moet je wat voor doen in de vorm van kilometers vreten.
Of dat opbouwen een probleem is? Ik geloof het niet. Bij mij tenminste niet.

Je kiest gewoon een aantal leuke tochten uit om te wandelen en je gaat ervoor.
Elke tocht heeft wel iets wat leuk is of mooi of gezellig. Soms heeft een tocht niets van dat alles maar die vergeet ik gewoon zo snel mogelijk.
Ik sla hem wel op om de volgende keer niet weer dezelfde saaie tocht te lopen.

Toch zijn er meer leuke dan minder leuke tochten. De ’30 van Zandvoort’ is ook zo’n leuke tocht. De eerst 30 km. die ik van het jaar liep. Je begint gelijk met 8 km. langs het strand in het mulle zand te wandelen. Zand in je schoenen en sokken, het hoort erbij. Later bleek ook nog zand in m’n ondergoed. Vraag me niet hoe het daar gekomen is.

Terwijl de zon ongeveer in heel Nederland scheen schitterde hij in Zandvoort van afwezigheid. Had de zon geschenen dan was de tocht nog mooier geweest dan hij nu al was. Strand, duinen, dorpjes een stukje stad, alles zat erin. Niets te veel of te weinig behalve van de zon dan. Een grijze dag.

De start is op het circuit van Zandvoort en de finish is in Zandvoort zelf. Centrum Zandvoort hadden ze een gezellig ontvangst voor al de wandelaar.
Muziek, mooie bloemen en natuurlijk een medaille. Op het plein van het centrum had een artiest zijn plek ingenomen, geen idee wie het was maar het verhoogde zeker de sfeer. Het leek haast op Nijmegen tijdens de 4-daagse, een klein beetje dan.

‘s-Morgens vroeg om 5.30 uur vertrokken en tegen 17.00 uur weer thuis. Een flinke dag waar je honger van krijgt. Op de hoek van onze straat een zak patat met berehap pindasaus gehaald een flinke kop koffie en snel met de beentjes omhoog. Strava gaf aan dat we 2300 calorieën verbruikt hadden die dag dus een zak patat met iets extra’s mocht best. Gezond? Eigenlijk niet maar wel lekker.

Helemaal stuk

Gisteravond zat ik er even helemaal doorheen
Stram, star en koud tot op het been
Had zo mijn best gedaan
maar kon echt niet meer staan
plat op de bank, verroerde nog geen teen

Voor het eerst gelopen ’30 van Zandvoort’
Hij was prachtig, een fantastisch oord
maar ook ontzettend zwaar
Mul zand, dan loop je raar
De beloning, een medaille aan een koord

 

Limerick op zondag is een idee van Melodymusic
Kijk voor meer limericks hier

 

Z.O.Z. Stabat Mater Dolores

Huilend stond de moeder aan de voet het kruis waar haar zoon te sterven hing. Zo begint de tekst van het Stabat Mater. Een tekst die zo onlosmakelijk bij de Pasen hoort. Er gaat geen Pasen voorbij of je hoort het Stabat Mater. Vaak meerdere want veel componisten hebben zich op het Stabat Mater ontfermd. Het Stabat Mater spreekt tot ieders verbeelding, jouw kind, het kind dat niet geboren heeft mogen worden, het kind dat je verloren hebt, het kind dat je zo graag had willen hebben.

Het Stabat Mater wat we nu gaan luisteren is nog geen eeuwen oud zoals we van de meeste gewend zijn. Dit Stabat Mater is amper een kwart eeuw oud. Het is gecomponeerd door Clifford Gurdin en komt uit de film ‘The Talented Mr. Ripley’ een psychologische thriller/dramafilm uit 1999. Een verfilming van het gelijknamige boek uit 1955 van Patricia Highsmith.

De film ken ik niet maar gezien de tekst verwacht ik dat dit Stabat Mater zeker gecomponeerd is voor een moeder die huilt om haar kind evenals moeder Maria die huilde bij het kruis om haar kind Jezus.

London Metropolitan Ensemble – Stabat Mater Dolores

Voor meer Zwijmels op zaterdag kijk bij Irispapilio

Een fijn Zwijmel weekend