Z.O.Z. Il Parnaso confuso, Di questa cetra in seno

Iedere keer als ik ‘Il Parnaso confuso’ hoor ben ik ontroerd door de schattige muziek. En iedere keer vraag ik me af waar gaat deze lieflijke muziek gezongen door Cecilia Bartoli nu eigenlijk over? Gezongen in het Italiaans ga ik hier niet uitkomen. Tijd voor een onderzoekje dus.

‘Il Parnaso confuso’ – ‘De Verwarde Parnass’ is een opera, uit het genre muziektheater dat zeer populair was in de 17e en 18e eeuw.
Het muziektheater werd meestal in huiselijke kring opgevoerd, in de privé theaters van de edelen en was een vroege vorm van kameropera.

‘Il Parnaso Confuso, Di questa cetra in seno’ van Gristoph Willibald Gluck werd opgevoerd op 24 januari 1765 voor het huwelijk van de Oostenrijkse erfgenaam Jozef met Maria Josepha van Beieren, door 4 zussen (sopranen) en een broer (dirigent) van Joseph.

Parnassus is een berg in Centraal-Griekenland en in de Griekse Mythologie het huis van Apollo en de muzen. Een symbool van kunst, muziek en literatuur. Deze mythe werd veel gebruikt als thema van de schone kunsten in de 18e eeuw.

Apollo en al zijn muzen zijn uitgenodigd en gevraagd een drama op te voeren waarin zij het keizerlijke huwelijk in zullen zegenen. Echter er is een probleem, het huwelijk is al snel, de volgende dag namelijk.
De muzen zijn druk met het bedenken van een onderwerp waardoor ze de vieringen zullen missen als ze blijven kibbelen.
Slechts met de hulp van Apollo vinden de muzen de inspiratie om het huwelijk van de ‘Augusto Giuseppe'(Joseph II) met de ‘Heldere ster van Beieren’ (Maria Josepha von Bayern) met een voorstelling en in zegening te vieren

‘Di questa cetra in seno’ is een arioso uit de Opera “Il Parnaso Confus’

Cecilia Bartoli: Gluck – Il Parnaso Confus, ‘Di questa cetra in seno’

Voor meer Zwijmels op zaterdag kijk bij Irispapilio Zwijmelen op zaterdag.

Arioso’s maken deel uit van een groter muziekstuk, zoals een opera, oratorium of cantate. Vaak als inleiding op een aria die door dezelfde solist gezongen wordt.

Informatiebronnen: Wikipedia, The Guardian, BGOpera magazine, Klara on the Road

Probleem eindelijk opgelost

Half januari moest ik weer terug naar de podoloog met m’n zooltjes en wandelschoenen. Een lange wandeling was niet te doen omdat de zooltjes volgens mij veel te hoog waren. De podoloog was het aan de hand van mijn verhaal direct met me eens en ging gelijk over tot actie. Ik heb nooit gezien hoe hij die zooltjes maakt of vermaakt maar in een poep en een scheet heeft hij het voor elkaar en je staat weer buiten. Probeer maar weer uit.

En ik denk dat ze nu goed zitten. Ik voel ze nog wel iets zitten maar de voeten moeten ondersteund worden en dan ontkom je niet aan plekken waar je iets te voelt, lijkt mij. Zolang ik er geen blaren op loop is het prima.

Inmiddels heb ik het nodige aantal kilometers gelopen en het gaat goed. De Oliebollentocht in Apeldoorn van 20 km. De Midwintersnertwandeling in Nunspeet van 20 km. plus de 10 km. wandelingen die we bijna ieder maandag doen. Ik heb eindelijk een goed gevoel over de schoenen en zooltjes. Leve de podoloog.

Na het wandelen doen mijn voeten bijna geen pijn meer. In de nacht en ‘s-morgens vroeg bij het opstaan voel ik ook bijna niets meer. Wanneer heb ik nog wel pijn aan de voetjes? Als ik teveel op gewone schoenen loop, de niet wandelschoenen. Ai, dat is vervelend. Ik wil er niet aan, maar misschien moet ik ze ook in mijn dagelijkse schoenen gaan dragen. Ga ik nog even uit stellen, wennen aan het idee. Hoogst waarschijnlijk zullen er een aantal schoenen af moeten vallen die niet meer gedragen kunnen worden en ik ben wel een vrouw met een inie minie schoenen tik.

Met de blessure knie van het hardlopen lijkt het ook steeds beter te gaan. Drie weken voor kerst ben ik met een runners app weer aan het hardlopen begonnen maar dat is twee dagen voor kerst weer gestrand. Had ik kunnen weten maar overmoedig als ik ben dacht met de feestdagen zo af en toe nog wel tijd te vinden om een rondje hard te hollen. Het is bij die drie weken  gebleven en dat laat ik maar zo. Mijn blik is nu voornamelijk gericht op de 4-daagse. Dit jaar wil ik onder geen beding uitvallen voor of tijdens de 4-daagse.  Ten eerste omdat ik met vriendin afgesproken heb weer 40 km te gaan lopen en nog een verrassing, dochterlief wil ook de 4-daagse gaan lopen. Ze moet nog wel ingeloot worden. Vrijdag 30 maart vindt de loting plaats. Spannend. Maar we hopen natuurlijk dat ze ingeloot wordt. 🤞🤞

 

 

Z.O.Z. Elton John

De 70 jarige Sir Elton John gaat stoppen met touren over de continenten.
Hij wil meer tijd besteden aan zijn gezin.

In september 2018 gaat hij nog een keer op wereldtournee. Een tournee van 3 jaar en 300 concerten, zijn laatste tournee moet eindigen ‘met een knal’
Nee hij stopt niet vanwege zijn gezondheid, hij is fit genoeg om nog 3 jaar op wereldtournee te gaan.
Vraag ik me toch af of zijn gezin hem die 3 jaar dan niet gaan missen en denkt hij die 3 jaar gezond en wel te overleven? Naarmate je ouder wordt loop je meer risico om ziek te worden. Hij zal er wel over nagedacht hebben.

In 1969 werd zijn debuutalbum ‘Empty Sky’ uit gebracht en in 1970 volgde de grote doorbraak met ‘Your Song’. Hij is niet meer van het toneel verdwenen met zijn enorme brillen en gekke outfits. 1970 toen we nog jong waren, de hele wereld aan konden, onze eerste liefde net gehad hadden of aanstaande was. Een grotere zwijmel dan ‘Your Song’ bestaat en dan toch niet?

Your Song – Elton John

In 1997 werd zijn hit ‘Candle in the wind’ heruitgebracht. Hij herschreef het lied naar aanleiding van het overlijden van Prinses Diana. Het lied heette toen ‘Goodbye England’s Rose’ Bijzonder dat deze muziek bij haar begrafenis klonk, tot dan toe was er nog nooit een popster geweest die zijn muziek mocht laten horen tijdens een begrafenis van het Britse Koningshuis. Prinses Diana was een enorme fan van Elton John, tijden veranderen en de Britse Koningin Elisabeth stond het toe. Sinds 1997 mag hij zich ook ‘Sir’ noemen, maar dat was vanwege zijn liefdadigheidswerken.

Goodbye Enlend’s Rose (Candle in the Wind) – Elton John

Voor meer Zwijmels op zaterdag, kijk bij Irispapilio

6WMB, Uitzicht

Het 6 woorden met beeld verhaal is een idee van Marion Driessen
Kijk voor meer verhalen bij Doldriest

Uitzicht beperkende maatregel werd slecht ontvangen

Na een rondje boodschappen kwamen we thuis en schrokken ons helemaal rot.
Onze nieuwe buurvrouw liet een schuurtje bouwen over de hele breedte van de schutting. Dat was nog tot daar aan toe maar hij leek wel erg hoog te worden.
Wij, zonaanbidders, kwamen zo danig in de schaduw van buurvrouw te staan.
Buurvrouw had ons vergeten in te lichten over het nieuwe schuurtje.
Niet zo leuk als het bijna 75 cm. boven je schutting uit komt.

Manlief sprong op een muurtje en begon op zijn geheel eigen-wijze een gesprek met de aannemer. Ik ben weggelopen.
Maar het hielp. Een klein half uurtje later kwam de aannemer vertellen dat hij het dakje naar onze kant af zou laten lopen waardoor het de helft minder hoog zou worden.
Pffff, kan de zon er eerder overheen piepen. We zijn niet zo dol op in de schaduw staan.

De volgende (zaterdag) ochtend stond buurvrouw om 9.45 uur al op de stoep met excuses en een heleboel sorry. Een aantal koppen koffie later en het uitwisselen van telefoonnummers, waren we dikke maatjes.
Telefoonnummer?
Wie moet ik bellen als de storm een kliko door haar voorruit blaast?

Golfslag

 

Een

Golf van

Verwondering sloeg toe

Omhuld met mist en

Avondrood

 

Deze foto is laat in de namiddag gemaakt. Veel later dan we gewend zijn liepen we nog over het ‘Heelsumse Veld’
Aangekomen op 7e hole waanden wij ons in een ander land. Welk land was onduidelijk maar de Pro (golfleraar) vloog ons in luttele seconden naar Schotland.
Ademloos keken wij de verte in en waren blij met dit natuurschoon zo dicht bij huis.

(Na aanleiding van een aantal reacties op deze foto als sitefoto)

 

Z.O.Z. Edwin Hawkin, Dolores O’Riordan

In eerste instantie dacht ik niet mee te doen aan Zwijmelen op Zaterdag om aan Edwin Hawkins en Dolores O’Riordan te memoreren. Daarmee zou ik wel twee artiesten verloochenen waar ik dol op ben geweest. Misschien geheel overbodig omdat er al zoveel over geschreven wordt wil toch mijn herinneringen eraan toevoegen.

Toen Edwin Hawkin met ‘Oh happy day’ uitkwam was dat ongeveer aan het begin van mijn pubertijd. In de pubertijd is voor de meeste jongeren muziek erg belangrijk. Bij mij was dat niet veel anders.  Vooral koorzang vond ik toen geweldig en daaraan kon je je hart ophalen bij de Edwin Hawkinsingers. Mening singletje van Edwin Hawkin werd er aan mijn muziek verzameling toegevoegd.
Omdat iedereen ‘Oh happy day’ wel kent heb ik gekozen voor een rustig nummer:

All You Need

Dolores O’Riordan kwam in 1994  zelfs met twee nummers in de hitlijst(en) terecht met haar Cranberries.  Welke de eerste was weet ik niet maar ik laat ze graag allebei horen.

Zombie is mij wel het meest bijgebleven. De drums en het yodelling van Dolores maakte dat ik helemaal verzot op deze plaat was. Mijn vader kon jodelen als een gek, niet dat wij het altijd leuk vonden als hij het weer op zijn heupen kreeg maar hij kon het goed, vriend en vijand zat altijd met open mond naar hem te kijken en luisteren. Ik heb jaren mijn best gedaan om het jodelen onder de knie te krijgen wat me een beetje gelukt is maar mijn vader was echt een topper in.
Met Zombie van de Cranberries kon ik moeiteloos mee jodelen en dat heb ik met verve gedaan. Het beste ging het als niemand thuis was, kon ik alle registers open trekken. Was er wel iemand thuis dan hield ik me iets in. Een klein beetje.

Zombie was een protestlied

Van het protestlied wordt algemeen aangenomen dat het gaat over de dood van twee kinderen bij IRA-bomaanslagen in de Engelse plaats Warrington, een jaar eerder dan 1994. De aanslagen vonden plaats tijdens de Troubles, de bloedige burgeroorlog over de status van Noord-Ierland.

Zombie

De tweede hit in dat jaar was ‘Ode To My Family’ Hierin paste ze de yodelling techniek ook toe maar in mindere mate dan in ‘Zombie’  

Het lied gaat over het verlangen van Dolores naar haar eenvoudige leven als kind, nadat ze succes heeft geboekt. 

Ode To My Family

Voor meer Zwijmelen op zaterdag, kijk bij Irispapilio

Music in the air, Bleu Monday

Vandaag is het Bleu Monday, waarschijnlijk is het je niet ontgaan. Op de radio en Facebook zie ik het voorbij komen, vandaag is de deprimerendste dag van het jaar. Een grijze dag aan het begin van een volle week werken. De restjes van de feestdagen zijn op, de eerste goede voornemens staan op het punt te mislukken en het salaris wordt voorlopig ook nog niet gestort.

De feestdagen waren net iets te veel voor je relatie en is tijdens de feestdagen definitief gesneuveld.
Op de radio hoor je(te) opgewekte muziek om het nare gevoel van Bleu Monday te verdrijven. Veel te opgewekt. Het is zeker zo prettig om even met wat rustiger muziek op adem te komen. Even alles tot je door laten dringen en rustig over denken, even verdrinken in je verdriet. Van opzwepende muziek wordt je nog onrustiger van dan je al was.

Voor al diegenen met een verbroken relatie. Dido en Aeneas van Purcell.
Aeneas wordt door Koningin Dido ontvangen op haar kasteel tijdens zijn vlucht. Zij worden verliefd en het geluk straalt als een ster om hen heen.
Een jaloerse tovenares met een heksengevolg, verzinnen een list om Aeneas te verdrijven.
Als Aeneas zijn vertrek aankondigt, begrijpt Koningen Dido hier niets van en beschuldigd hem van schijnheiligheid.
Wanneer Aeneas besluit om toch te blijven wijst Koningin Dido hem resoluut af en
sterft van verdriet. Cupido’s dalen neer en strooien rozenblaadjes op haar graf.

Dido en Aeneas – With drooping wings ye Cupids Come