De eerste 30 km training

De voorbereidingen voor de 4-daagse gaan gestaag verder. Eigenlijk ben je niet zozeer met die 4-daagse bezig, je bent bezig meer met het opbouwen van je conditie en daar moet je wat voor doen in de vorm van kilometers vreten.
Of dat opbouwen een probleem is? Ik geloof het niet. Bij mij tenminste niet.

Je kiest gewoon een aantal leuke tochten uit om te wandelen en je gaat ervoor.
Elke tocht heeft wel iets wat leuk is of mooi of gezellig. Soms heeft een tocht niets van dat alles maar die vergeet ik gewoon zo snel mogelijk.
Ik sla hem wel op om de volgende keer niet weer dezelfde saaie tocht te lopen.

Toch zijn er meer leuke dan minder leuke tochten. De ’30 van Zandvoort’ is ook zo’n leuke tocht. De eerst 30 km. die ik van het jaar liep. Je begint gelijk met 8 km. langs het strand in het mulle zand te wandelen. Zand in je schoenen en sokken, het hoort erbij. Later bleek ook nog zand in m’n ondergoed. Vraag me niet hoe het daar gekomen is.

Terwijl de zon ongeveer in heel Nederland scheen schitterde hij in Zandvoort van afwezigheid. Had de zon geschenen dan was de tocht nog mooier geweest dan hij nu al was. Strand, duinen, dorpjes een stukje stad, alles zat erin. Niets te veel of te weinig behalve van de zon dan. Een grijze dag.

De start is op het circuit van Zandvoort en de finish is in Zandvoort zelf. Centrum Zandvoort hadden ze een gezellig ontvangst voor al de wandelaar.
Muziek, mooie bloemen en natuurlijk een medaille. Op het plein van het centrum had een artiest zijn plek ingenomen, geen idee wie het was maar het verhoogde zeker de sfeer. Het leek haast op Nijmegen tijdens de 4-daagse, een klein beetje dan.

‘s-Morgens vroeg om 5.30 uur vertrokken en tegen 17.00 uur weer thuis. Een flinke dag waar je honger van krijgt. Op de hoek van onze straat een zak patat met berehap pindasaus gehaald een flinke kop koffie en snel met de beentjes omhoog. Strava gaf aan dat we 2300 calorieën verbruikt hadden die dag dus een zak patat met iets extra’s mocht best. Gezond? Eigenlijk niet maar wel lekker.

4-Daagse 2017, genoten maar met een zorgelijke afloop.

Af kikken is het als je weer thuis bent van de 4-daagse in Nijmegen. Wandelen, feesten en afzien 4 dagen lang maar jongens wat doen we het graag. Helemaal vrijwillig gaan we de uitdaging aan en om diverse redenen. Ter nagedachtenis van, om geld bij elkaar te wandelen, een weddenschap of gewoon om de uitdaging. Train wel voor je er aan begint. We hebben ook nu weer uiteenlopende verhalen van uitvallers gehoord. Vaak is de voorbereiding lang niet voldoende of optimaal geweest waardoor ze tot het legioen der uitvallers zijn gaan behoren.

Mijn vierdaagse is super geweest. Door de blessure van begin januari heb ik dit jaar gekozen om 30 km. per dag te wandelen en dat heeft goed uitgepakt. Tegen de tijd dat ik er genoeg van begon te krijgen waren we er. De jaren ervoor moest ik dan nog 10 km. verder en dat is ruim 2 uur wandelen meer wandelen. Nu kon ik stoppen, heerlijk. Je kunt langer uitrusten omdat je bent eerder thuis bent en je hoeft niet zo vroeg te starten, een win win situatie dus.

Onze fysiotherapeute heeft me natuurlijk ook goed geholpen tijdens de 4-daagse. De dochter van één van de wandelaars is fysiotherapeute en zij gaat ieder jaar mee. Aan een half woord heeft ze genoeg en weet prima de pijnlijke plekken te vinden die behandeld moeten worden. Je komt als herboren van de behandeltafel af. Wat een luxe, heerlijk hoor.

Plus een verzorgingsteam dat de zorg heeft voor het eten en de bevoorrading op de laatste rust. Worden wij even in de watten gelegd. Oké, we hebben allemaal wel een keer corvee, dat dan nog wel maar veel stelt het niet voor. Ik heb bijvoorbeeld de hele week eieren moeten bakken voor de boterham die de volgende dag mee moest. Tafeldekken en afwassen, je eigen bed opmaken en je eigen drankje pakken, dat waren de taken zo ongeveer. Fantastisch geregeld door de 4-daagse commissie. Allemaal een pluim.

Maaaar, 2 van onze mede wandelaars zijn uitgevallen. Eén omdat hij naar onze mening te weinig getraind had en de ander, weten we niet precies waarom maar dat het zorgelijk is dat weten we wel.
De tweede dag kwam ze binnen en dacht ik, oh je ziet er vergeleken met de anderen wel erg vermoeid uit. Donderdag was ze total loss toen ze terug kwam. Was misselijk en zo ontzettend vermoeid. Eerst dachten we aan de man met de hamer maar voor de zekerheid is toch maar even de Eerste hulp gebeld. Zij dachten aan het Noro-virus wat ook bij de Militairen was uitgebroken. Medicijnen gehaald die om de 2 uur ingenomen moesten worden en het zou weer helemaal goed komen. De volgende en laatste dag wilde ze beslist niet mee naar de Wedren om te starten. Nou ik kan je vertellen, als je de laatste dag opgeeft dan ben je echt goed ziek. De meesten gaan door, al moeten ze op hun tandvlees lopen maar door gaan zullen ze.
Ze is dezelfde dag nog naar huis gegaan met de resterende medicijnen, uitzieken en dan zou ze zaterdag of zondag weer het dametje zijn.
Maar zondag is ze opgenomen in het ziekenhuis. Je kunt het haast niet geloven dat dit gebeurd. Ja meestal veraf, bij een ander, maar dit is één van onze leden en wat er precies aan de hand is weet niemand.
Dit is vreselijk en hebben we nog nooit meegemaakt binnen de club.
Er gaan de meest fantastische verhalen rond over uitvallers maar dit is bizar en vreselijk. Afwachten en hopen dat het met een sisser afloopt.

 

ZOZ, Walking on sunshine

ZOZ is een idee van Marja, kijk voor meer zwijmels bij rammelaars2.blogspot.nl

Het belooft volgende week mooi weer te worden. Heet zelfs. Of we daar als 4-daagse wandelaar allemaal blij mee zijn is de vraag maar het ziet er in ieder geval een stuk gezelliger uit dan bij regen.

Voor wie nog niet in de stemming is even een lekker ritme ertegenaan. De stemming komt dan vanzelf.

Voor wie gaat wandelen, veel succes, houdt het hoofd koel en keep on smiling.

Voor diegene die het op TV gaan volgen, veel kijkplezier.

 

Met de NS naar de 4-daagse

Wist je dat je met 20% korting naar Nijmegen kunt reizen tijdens de 4-daagse met de NS?
Reis je 4 dagen lang heen en weer of ga je iemand inhalen, een dag langs de kant staan om aan te moedigen of gewoon de 4-daagse beleven in Nijmegen kijk dan even op de site van de NS want 20% korting is altijd meegenomen. Kun je mooi een pilsje van drinken.

ns-wandeling-waterlinie-culemborg-hero

Hoe kun je de kaarten bestellen:
Vierdaagse retour/losse kaartjes/NS – ga naar direct bestellen en vul je gegevens in. Welke dag je wilt, waarvandaan je vertrekt, wil je eerste of tweede klas reizen en ga naar bestellen. Vervolgens kun je betalen en gelijk je E-ticket uit printen.

Maar weet je wat nu zo leuk is. Je kunt je E-ticket(s) ook in je NS extra app zetten.
En wat moet je daarvoor doen?
Wanneer je betaald hebt ontvang je een mail van de NS waar je aangekochte kaartjes op vermeld staan.
Hier staat ook: Haal mijn kaartjes op.
Dit mailtje moet je wel openen op je telefoon waar de NS extra app gedownload is.
Je drukt op, Haal mijn kaartje op.
Klik vervolgens op, laden in de Reisplanner Xtra en je ticket komt vanzelf in je Reisplanner Xtra app terecht.
Het ticket vindt je dan onder: Meer – Mijn ticketsScreenshot_20170712-084645

Deze tickets hoef je niet te scannen op het perron.

Ik ben er een beetje huiverig voor om met mijn telefoon langs een scanner te gaan, maar bij deze tickets is dat niet nodig. Misschien is dit bij geen van de tickets in je Reisplanner Xtra app maar daar ben ik nog niet achter.

Wij reizen alle vier de dagen ongeveer 10 minuten met de trein en op deze manier kan ik mijn tickets niet vergeten of het ticket van een andere dag meenemen.
Ja, als ik mijn telefoon thuis laat liggen dan heb ik wel een probleem.
Maar je telefoon vergeten is met dit evenement helemaal een ramp dus die moet gewoon mee.

download

Koorts

De koorts begint op te lopen, het 4-daagse virus zet door en neemt aardig bezit van mijn brein. Eerst had het nog maar een klein plekje in mijn hoofd veroverd maar het breidt zich gestaag uit. Het virus heeft nog niet alle hersencellen besmet maar het rukt op.

Ik kan er nog wel van slapen maar binnen afzienbare tijd zal de nachtrust vanzelf korter worden. Het gewoel voor het slapen gaan beginnen en steeds langer gaan duren voor de slaap gevat zal worden. Het aantal plasmomenten zal toenemen en bij het krieken van de dag zullen de ogen gelijk zo groot als schoteltjes open gaan.

Hier en daar beginnen zich ook stapeltjes te vormen. Stapeltjes met spullen, spullen die allemaal mee moeten. Van die vergeet dingen die gelijk klaar gelegd moeten worden omdat ze anders alsnog thuis achter blijven.  En je weet dat ze in Nijmegen een vorm van paniek zullen veroorzaken als je ze niet bij je hebt.

 

De laatste kilometers zijn gisteren gewandeld om even te checken of alles het nog doet. Of de geest vertrouwen heeft in het lijf. Zijn de pijntjes nu echt weg of voel ik nog iets? Zit het tempo er een beetje in of moet ik met de 4-daagse toch echt meer vaart gaan maken? Kan ik nu makkelijk mijn drinkfles uit het nieuwe heuptasje krijgen of moet ik alsnog wat anders verzinnen om dat ding weer terug in de heuptas te krijgen?

Het fototoestel kan ik wel thuislaten, dat wordt niks tijdens het wandelen. Duurt veel te lang voor er een foto gemaakt is. Ik kan beter mijn telefoon stand-by houden op de camera dat gaat veel sneller. Moet ik wel onderweg een keer bijladen met een powerbank want dat gaat de telefoon niet redden 8 uur lang.

Aanstaand weekend zijn we druk met familie en vrienden, dan zal de koorts hoop ik iets dalen. Alhoewel zondag gaan we naar vrienden die beide meelopen met de 4-daagse. Drie keer raden waar we het zondagmiddag over gaan hebben. Over de kook raak je ervan.

Maar weet je? Als we maandag onze startkaarten gaan halen daalt er al een heel klein beetje rust over ons heen. We lopen met z’n allen de stad in om sfeer te proeven eventueel de laatste aankopen te doen en vertrekken naar ons logeer adres.

Daar worden rugzakken en heuptassen gevuld, wandelkleding klaar gelegd en het wachten tot we naar bed kunnen begint. Alles is onder controle. Onze hoofden zijn wat minder verhit, de koorts neemt geleidelijk iets af. Maar de volgende dag zal de koorts in alle hevigheid weer oplaaien om 4 dagen lang geest en lichaam volledig in zijn bezit te houden. Het gekke is, we vinden het niet eens erg.

DSC_0536

 

Dinsdag wandeldag 07-03-2017

Als de weergoden het toe lieten zou vandaag het platte dak vervangen worden, zoals ik hier beschreef. Maar het mocht wederom niet zo zijn. Vanaf donderdag is de verwachting dat het minder wisselvallig wordt en de temperatuur omhoog gaat en dat dit zal doorzetten naar volgende week. Aanstaande maandag is nu de planning dat het dak vernieuwd zal worden. Ik hoop het maar dan zijn we er eindelijk vanaf.

Vorige week ben ik opgegeven voor de 4-daagse van Nijmegen. Jippie!!!!! Of ik er op tijd klaar ben voor de 4-daagse is nog maar de vraag. Mijn blessure verergerd niet maar verdwijnen doet hij ook niet. Ik rekende erop dat na een paar weken fysiotherapie het probleem opgelost zou zijn maar het tegendeel is waar. Ondanks de oefeningen die ik iedere dag gedaan heb is de blessure nog steeds te erg om langere afstanden te wandelen laat staan hard te lopen.

Vertrouwend op de goede afloop heb ik me er maar even bij neergelegd dat het is zo als het is. Ik verwacht nog genoeg tijd te hebben om de nodige kilometers in de benen te krijgen voor 18 juli. Ik vind het wel een beetje spannend worden want normaal ben ik rond deze tijd al flink aan de wandel.

Afgelopen week was het trouwens toch niet gelukt om kilometers te vreten. De verkoudheid die langs kwam speelde parten. Meer dan een week stonden mijn activiteiten op een dusdanig laag niveau dat zelfs een verjaardagsbezoekje al te veel was.

Volgende week als het weer verbeterd is, woensdag het nieuwe dak erop zit en de blessure niet teveel last geeft hoop ik mijn training weer te kunnen hervatten.

1000197

 

De week na………..de 4-daagse

Die hebben we gelukkig weer gehad. Ik weet niet hoe het met jullie was,  afgelopen week maar wat mij betreft hadden we deze wel over kunnen slaan.  Stil, saai, geen spektakel, geen opgewonden spanning niets, beetje balen dus. Deze week heb ik wat klussen in en rondom het huis gedaan omdat ze waren blijven liggen door de voorbereidingen op de 4- daagse maar veel verder ben ik niet gekomen.

Gisteravond zijn we op de fiets gestapt om 10 km. verder op in de stad een boodschap te doen. Zeker we konden het hier ook wel halen maar het thuis zijn begon me behoorlijk te vervelen. Effe een stukkie fietsen.

DSC_0415Waren er dan helemaal geen lichtpuntjes? Ja zeker wel. Woensdagavond en vanmorgen ben ik weer naar de hardlooptraining van de club geweest. Eigenlijk wilde ik maandagavond al gaan maar het leek me beter om nog even te wachten. Een beetje verstandig zijn, sprak ik mij zelf toe. Woensdagavond was ik niet meer te houden en moest het er toch echt van komen. Mijn blaren voelde ik nauwelijks meer en m’n voeten pasten weer in de (hardloop)schoenen dus maar eens kijken wie er allemaal meelopen.

Het was nog een aardige groep renners die op kwamen draven, vanmorgen trouwens ook. Allebei de dagen hebben we zo rond de 6 à 7 km. hardgelopen. Nog niet zoveel km. maar ze wilden een beetje rustig aan opstarten. Het ging zo lekker dat er weer allerlei visioenen van wedstrijden voorbij kwamen in mijn hoofd om aan mee te doen. Wat mij betreft een goed teken. Dat houdt de mens op de been.

Volgende week maar eens zien of we samen wat meer kunnen ondernemen. Geen wandeltrainingen meer, ineens is er zoveel tijd over die zinvol ingevuld kan worden. Voorlopig gaan we nog niet op vakantie dus eens neuzen of  we zelf nog een leuke wandeling ergens kunnen maken.

Hoe is het jullie vergaan deze week? Vertrokken naar je vakantiebestemming of weer aan het werk gegaan en geen collega’s om mee te praten omdat ze op vakantie zijn? Vonden jullie het ook zo’n saaie week?

_20160726_123840

P.s. Kijk en lees ook mee op de Facebookpagina Bewegen en nog veel meer zodat je geen verhaal, foto, haiku of hersenspinsel meer mist. Vind ik leuk!!!

4-daagse 2016

DSC_0568Wat was het leuk, wat was het warm en wat was het zwaar. Vanaf dag 1 was het zo ontzettend warm dat de moed je gelijk al in de schoenen zakte. Ondanks de warmte was de wil om te gaan en het te volbrengen groot, dus verstand op nul en lopen. Veertig kilometer in een temperatuur van 29°. De volgende dag was het zelfs 32°. Ach die paar graden meer merk je al niets meer van, zo rond de 30° is het gewoon heet. Gewapend met petten, hand- of zakdoeken en liters water zijn we van start gegaan. Al dat water en al die drankjes moeten ook nog eens mee gesjouwd worden, veel extra ballast dus. Langs de kant zijn er wel meer waterpunten dan normaal maar je wilt nu eenmaal goed voorbereid van start gaan.

De sfeer tijdens de 4-daagse is heel bijzonder. Op een enkeling na (mopperkonten hou je altijd) is iedereen in prima stemming. De mensen zijn beleeft, geduldig en behulpzaam naar elkaar toe. Tijdens het wandelen proberen we zoveel mogelijk rekening met elkaar te houden waardoor de stemming meestal prima blijft.

DSC_0625Onderweg kom je veel mafkezen tegen die met een of andere bijzondere outfit lopen. Langs de kant bij het publiek gebeurt er ook van alles. Enthousiaste studenten die je schreeuwend, fluitend en drinkend uit zwaaien. Fanfares, zangers, dj’s die hun muziek draaien en aan elkaar praten. Jij loopt en het publiek feest omdat wij lopen. Wij, wandelaars willen door omdat veertig kilometer wandelen ongeveer 8.30 tot 9.00 uur onderweg zijn betekent. Een werkdag lang wandelen.

DSC_0299 - kopieVanaf dag één hoorde je naar mate de dag vorderde de sirenes gillen van de ziekenauto’s die uitgevallen wandelaars moesten verzorgen of naar het ziekenhuis vervoeren. Vooral dinsdag was het topdrukte wat de ziekenauto’s betrof.  Het is een beangstigend gevoel al die ziekenauto’s om je heen. Bovendien wat zou dat kunnen betekenen voor de voortzetting van de vierdaagse? Gaan ze de 4-daagse beëindigen net als 10 jaar terug of mogen we morgen verder wandelen? We mochten verder zoals jullie inmiddels al weten.

_20160726_123247De tweede dag had ik een paar kleine blaartjes op gelopen die op de derde dag tot volle ontwikkeling kwamen. Mijn voeten hadden het er slecht mee evenals ikzelf. Met zoveel warmte in een paar dichte schoenen gepropt worden en maar door moeten lopen met een minimum aan rust. Op deze manier kun je op de problemen wachten. Dit was wel de dag dat ik mijn trainingsvriendinnetje tegen kwam. Samen hebben we een aantal kilometers opgelopen en de bijzonderheden gedeeld die we tot dat moment meegemaakt hadden. Daarna ging zij haar eigen weg en ik zocht mijn 2 wandelmaatjes weer op. Niet lang daarna kwam ik mijn trainingsvriendje tegen. Met hem heb ik ook een tijdje opgelopen ondertussen elkaar vertellend hoe zwaar we het deze keer wel vonden. Na een uurtje ging ook hij weer om in zijn eigen tempo verder te kunnen lopen.

DSC_0586Na behandeling van mijn blaren de vorige avond begon dan eindelijk dag 4. Dag 4 is volgens mij de dag dat iedereen denkt de tocht helemaal uit te lopen. Als je al zover gekomen bent dan doe je die laatste dag er even bij. Deze dag had echter nog wat verrassingen voor ons in petto. Na een uurtje wandelen begon te regenen en niet zo’n klein beetje ook. Poncho’s kwamen te voorschijn en aangetrokken en rugzakken werden in plastic verpakt. Het werd stil en je hoorde enkel het ritselen van de poncho’s. Ieder was in gedachten verzonken, vechtend tegen de vermoeidheid, de regen en de kou. Met deze regen is uitvallen een evenzo groot risico als met hitte, zelfs de laatste dag. De weergoden kregen medelijden met ons en toverden na liters water over ons heen gegooid te hebben het mooiste weer van de wereld uit hun hoge hoed.

De Via Gladiola was zonovergoten waardoor de stemming gelijk veranderde en er alleen nogDSC_0347 maar blije en vrolijke gezichten waren. Iedereen was uit gelaten en vrolijk, het was één groot feest. Ik kan me voorstellen dat je denkt, oeh al die mensen niets voor mij. Dat dacht ik ook tot ik één dag in Berg en Dal als publiek langs de kant van de weg heb gestaan. Ik was gelijk verkocht. Het was zo leuk en die sfeer, echt uniek. Toen wist ik het zeker. Ik ga de 4-daagse lopen.

DSC_0698Dit was de derde 4-daagse van mij, vergeleken met mijn wandelmaatjes nog niks bijzonders. Maar ik ga door. Mijn doel is om er in ieder geval 5 uit te lopen. Bij de 5e keer krijg je namelijk een zilveren kruis/medaille en die is wel erg mooi. Als je er dan toch al 3 gelopen hebt ben je al over de helft en moet je er nog maar 2 lopen om die medaille te kunnen krijgen.

Helaas zijn er van onze wandelgroep 2 leden uitgevallen. Dat is altijd triest. Maar zij gaan het zeker volgend jaar weer proberen. Wij, de leden van de club en ik heb weer genoten van deze 4-daagse. Volgend jaar kun je ons weer vinden op de Wedren. Getraind, uit gerust en vol goede moed beginnen we dan gewoon weer opnieuw aan deze fantastische tocht.

DSC_0535

Voor meer 4-daagse foto’s kijk op Facebookpagina  Bewegen en nog veel meer

Klaar voor de 4-daagse

Vrijdag kon ik helaas met een paar flinke blaren het terrein van de Amersfoortse 2-daagse verlaten. M’n gebroken teen had zich die dag rustig gehouden maar ondanks dat ging ik door de opgelopen blaren toch een beetje met een kater naar huis.

Zaterdagochtend werd ik wakker geschud door Wim. De goede voorzorgsmaatregelen om zelf wakker te worden en mijn huisgenoten in aller rust door te laten slapen hadden niet geholpen. Goed geslapen dus en dat was ook wel even hard nodig. Terwijl ik in huis liep te rommelen om weg te komen bedacht ik dat ik zelf mijn blaren wel kon verzorgen. De watten van de vorige dag hadden mijn schoenen eigenlijk wat te klein gemaakt. Tel daar het dik worden van de voeten tijdens het wandelen bij op en binnen no time wordt je met nog meer blaren opgezadeld worden.

DSC_0058
Landhuis Den Treek

Het aanbod van de EHBOer negerend zou ik dat wel even zelf doen. Met pleisters en tape aan de slag gegaan wat een mooi glad resultaat opleverde en waar mijn zelfvertrouwen een enorme boost van kreeg. Nu nog de schoentjes in en klaar is Kees. De schoenen in is altijd een klein pijnpuntje maar als de voetjes er weer in zitten voelt het al snel weer als gegoten aan. Ik ben wel met mijn eigen auto naar de start gegaan, voor het geval. Mocht ik toch uit vallen dan kon ik naar huis en hoefde niet op mijn wandelmaatje te wachten terwijl hij de tocht in zijn eigen tempo verder uit zou kunnen lopen.

Het was achteraf niet nodig geweest om met 2 auto’s te gaan. De pleisters en

DSC_0063
Pyramide van Austerlitz

tape hadden hun werk gedaan. Eén blaar was iets groter geworden maar verder zag het er goed uit. Ik was dik tevreden over het resultaat van mijn plaksels. ‘s-Avonds laat kreeg ik opeens enorm dikke voeten en begonnen ze pijn te doen. Maar eens het bed opzoeken en de voeten de rust geven die ze verdiend hadden. Het was wel genoeg geweest voor vandaag.

 

Vanmorgen toen ik uit bed stapte heb ik de voetjes de tijd gegeven om te wennen aan het opstaan. Botjes, pezen en spieren kregen de ruimte om hun weg te vinden naar een voor hen zo comfortabele mogelijke stand. Voorzichtig een paar pasjes naast het bed gedaan en het normale leven begon weer alsof er de 2 dagen ervoor niets gebeurd was. Nadat ik een paar keer de trap op gehold was naar zolder realiseerde ik me opeens dat mijn benen het nog prima doen, niks aan de hand dus. Even een paar weken de blaren en mijn teentje rust geven en ik ben er klaar voor.  Nijmeegse 4-daagse, Here we come.

P.s. Voor meer foto’s van deze dag kijk de fotovideo op mijn Facebookpagina.

Vind ik leuk!!!