Dinsdag wandeldag 07-03-2017

Als de weergoden het toe lieten zou vandaag het platte dak vervangen worden, zoals ik hier beschreef. Maar het mocht wederom niet zo zijn. Vanaf donderdag is de verwachting dat het minder wisselvallig wordt en de temperatuur omhoog gaat en dat dit zal doorzetten naar volgende week. Aanstaande maandag is nu de planning dat het dak vernieuwd zal worden. Ik hoop het maar dan zijn we er eindelijk vanaf.

Vorige week ben ik opgegeven voor de 4-daagse van Nijmegen. Jippie!!!!! Of ik er op tijd klaar ben voor de 4-daagse is nog maar de vraag. Mijn blessure verergerd niet maar verdwijnen doet hij ook niet. Ik rekende erop dat na een paar weken fysiotherapie het probleem opgelost zou zijn maar het tegendeel is waar. Ondanks de oefeningen die ik iedere dag gedaan heb is de blessure nog steeds te erg om langere afstanden te wandelen laat staan hard te lopen.

Vertrouwend op de goede afloop heb ik me er maar even bij neergelegd dat het is zo als het is. Ik verwacht nog genoeg tijd te hebben om de nodige kilometers in de benen te krijgen voor 18 juli. Ik vind het wel een beetje spannend worden want normaal ben ik rond deze tijd al flink aan de wandel.

Afgelopen week was het trouwens toch niet gelukt om kilometers te vreten. De verkoudheid die langs kwam speelde parten. Meer dan een week stonden mijn activiteiten op een dusdanig laag niveau dat zelfs een verjaardagsbezoekje al te veel was.

Volgende week als het weer verbeterd is, woensdag het nieuwe dak erop zit en de blessure niet teveel last geeft hoop ik mijn training weer te kunnen hervatten.

1000197

 

De week na………..de 4-daagse

Die hebben we gelukkig weer gehad. Ik weet niet hoe het met jullie was,  afgelopen week maar wat mij betreft hadden we deze wel over kunnen slaan.  Stil, saai, geen spektakel, geen opgewonden spanning niets, beetje balen dus. Deze week heb ik wat klussen in en rondom het huis gedaan omdat ze waren blijven liggen door de voorbereidingen op de 4- daagse maar veel verder ben ik niet gekomen.

Gisteravond zijn we op de fiets gestapt om 10 km. verder op in de stad een boodschap te doen. Zeker we konden het hier ook wel halen maar het thuis zijn begon me behoorlijk te vervelen. Effe een stukkie fietsen.

DSC_0415Waren er dan helemaal geen lichtpuntjes? Ja zeker wel. Woensdagavond en vanmorgen ben ik weer naar de hardlooptraining van de club geweest. Eigenlijk wilde ik maandagavond al gaan maar het leek me beter om nog even te wachten. Een beetje verstandig zijn, sprak ik mij zelf toe. Woensdagavond was ik niet meer te houden en moest het er toch echt van komen. Mijn blaren voelde ik nauwelijks meer en m’n voeten pasten weer in de (hardloop)schoenen dus maar eens kijken wie er allemaal meelopen.

Het was nog een aardige groep renners die op kwamen draven, vanmorgen trouwens ook. Allebei de dagen hebben we zo rond de 6 à 7 km. hardgelopen. Nog niet zoveel km. maar ze wilden een beetje rustig aan opstarten. Het ging zo lekker dat er weer allerlei visioenen van wedstrijden voorbij kwamen in mijn hoofd om aan mee te doen. Wat mij betreft een goed teken. Dat houdt de mens op de been.

Volgende week maar eens zien of we samen wat meer kunnen ondernemen. Geen wandeltrainingen meer, ineens is er zoveel tijd over die zinvol ingevuld kan worden. Voorlopig gaan we nog niet op vakantie dus eens neuzen of  we zelf nog een leuke wandeling ergens kunnen maken.

Hoe is het jullie vergaan deze week? Vertrokken naar je vakantiebestemming of weer aan het werk gegaan en geen collega’s om mee te praten omdat ze op vakantie zijn? Vonden jullie het ook zo’n saaie week?

_20160726_123840

P.s. Kijk en lees ook mee op de Facebookpagina Bewegen en nog veel meer zodat je geen verhaal, foto, haiku of hersenspinsel meer mist. Vind ik leuk!!!

4-daagse 2016

DSC_0568Wat was het leuk, wat was het warm en wat was het zwaar. Vanaf dag 1 was het zo ontzettend warm dat de moed je gelijk al in de schoenen zakte. Ondanks de warmte was de wil om te gaan en het te volbrengen groot, dus verstand op nul en lopen. Veertig kilometer in een temperatuur van 29°. De volgende dag was het zelfs 32°. Ach die paar graden meer merk je al niets meer van, zo rond de 30° is het gewoon heet. Gewapend met petten, hand- of zakdoeken en liters water zijn we van start gegaan. Al dat water en al die drankjes moeten ook nog eens mee gesjouwd worden, veel extra ballast dus. Langs de kant zijn er wel meer waterpunten dan normaal maar je wilt nu eenmaal goed voorbereid van start gaan.

De sfeer tijdens de 4-daagse is heel bijzonder. Op een enkeling na (mopperkonten hou je altijd) is iedereen in prima stemming. De mensen zijn beleeft, geduldig en behulpzaam naar elkaar toe. Tijdens het wandelen proberen we zoveel mogelijk rekening met elkaar te houden waardoor de stemming meestal prima blijft.

DSC_0625Onderweg kom je veel mafkezen tegen die met een of andere bijzondere outfit lopen. Langs de kant bij het publiek gebeurt er ook van alles. Enthousiaste studenten die je schreeuwend, fluitend en drinkend uit zwaaien. Fanfares, zangers, dj’s die hun muziek draaien en aan elkaar praten. Jij loopt en het publiek feest omdat wij lopen. Wij, wandelaars willen door omdat veertig kilometer wandelen ongeveer 8.30 tot 9.00 uur onderweg zijn betekent. Een werkdag lang wandelen.

DSC_0299 - kopieVanaf dag één hoorde je naar mate de dag vorderde de sirenes gillen van de ziekenauto’s die uitgevallen wandelaars moesten verzorgen of naar het ziekenhuis vervoeren. Vooral dinsdag was het topdrukte wat de ziekenauto’s betrof.  Het is een beangstigend gevoel al die ziekenauto’s om je heen. Bovendien wat zou dat kunnen betekenen voor de voortzetting van de vierdaagse? Gaan ze de 4-daagse beëindigen net als 10 jaar terug of mogen we morgen verder wandelen? We mochten verder zoals jullie inmiddels al weten.

_20160726_123247De tweede dag had ik een paar kleine blaartjes op gelopen die op de derde dag tot volle ontwikkeling kwamen. Mijn voeten hadden het er slecht mee evenals ikzelf. Met zoveel warmte in een paar dichte schoenen gepropt worden en maar door moeten lopen met een minimum aan rust. Op deze manier kun je op de problemen wachten. Dit was wel de dag dat ik mijn trainingsvriendinnetje tegen kwam. Samen hebben we een aantal kilometers opgelopen en de bijzonderheden gedeeld die we tot dat moment meegemaakt hadden. Daarna ging zij haar eigen weg en ik zocht mijn 2 wandelmaatjes weer op. Niet lang daarna kwam ik mijn trainingsvriendje tegen. Met hem heb ik ook een tijdje opgelopen ondertussen elkaar vertellend hoe zwaar we het deze keer wel vonden. Na een uurtje ging ook hij weer om in zijn eigen tempo verder te kunnen lopen.

DSC_0586Na behandeling van mijn blaren de vorige avond begon dan eindelijk dag 4. Dag 4 is volgens mij de dag dat iedereen denkt de tocht helemaal uit te lopen. Als je al zover gekomen bent dan doe je die laatste dag er even bij. Deze dag had echter nog wat verrassingen voor ons in petto. Na een uurtje wandelen begon te regenen en niet zo’n klein beetje ook. Poncho’s kwamen te voorschijn en aangetrokken en rugzakken werden in plastic verpakt. Het werd stil en je hoorde enkel het ritselen van de poncho’s. Ieder was in gedachten verzonken, vechtend tegen de vermoeidheid, de regen en de kou. Met deze regen is uitvallen een evenzo groot risico als met hitte, zelfs de laatste dag. De weergoden kregen medelijden met ons en toverden na liters water over ons heen gegooid te hebben het mooiste weer van de wereld uit hun hoge hoed.

De Via Gladiola was zonovergoten waardoor de stemming gelijk veranderde en er alleen nogDSC_0347 maar blije en vrolijke gezichten waren. Iedereen was uit gelaten en vrolijk, het was één groot feest. Ik kan me voorstellen dat je denkt, oeh al die mensen niets voor mij. Dat dacht ik ook tot ik één dag in Berg en Dal als publiek langs de kant van de weg heb gestaan. Ik was gelijk verkocht. Het was zo leuk en die sfeer, echt uniek. Toen wist ik het zeker. Ik ga de 4-daagse lopen.

DSC_0698Dit was de derde 4-daagse van mij, vergeleken met mijn wandelmaatjes nog niks bijzonders. Maar ik ga door. Mijn doel is om er in ieder geval 5 uit te lopen. Bij de 5e keer krijg je namelijk een zilveren kruis/medaille en die is wel erg mooi. Als je er dan toch al 3 gelopen hebt ben je al over de helft en moet je er nog maar 2 lopen om die medaille te kunnen krijgen.

Helaas zijn er van onze wandelgroep 2 leden uitgevallen. Dat is altijd triest. Maar zij gaan het zeker volgend jaar weer proberen. Wij, de leden van de club en ik heb weer genoten van deze 4-daagse. Volgend jaar kun je ons weer vinden op de Wedren. Getraind, uit gerust en vol goede moed beginnen we dan gewoon weer opnieuw aan deze fantastische tocht.

DSC_0535

Voor meer 4-daagse foto’s kijk op Facebookpagina  Bewegen en nog veel meer

Klaar voor de 4-daagse

Vrijdag kon ik helaas met een paar flinke blaren het terrein van de Amersfoortse 2-daagse verlaten. M’n gebroken teen had zich die dag rustig gehouden maar ondanks dat ging ik door de opgelopen blaren toch een beetje met een kater naar huis.

Zaterdagochtend werd ik wakker geschud door Wim. De goede voorzorgsmaatregelen om zelf wakker te worden en mijn huisgenoten in aller rust door te laten slapen hadden niet geholpen. Goed geslapen dus en dat was ook wel even hard nodig. Terwijl ik in huis liep te rommelen om weg te komen bedacht ik dat ik zelf mijn blaren wel kon verzorgen. De watten van de vorige dag hadden mijn schoenen eigenlijk wat te klein gemaakt. Tel daar het dik worden van de voeten tijdens het wandelen bij op en binnen no time wordt je met nog meer blaren opgezadeld worden.

DSC_0058
Landhuis Den Treek

Het aanbod van de EHBOer negerend zou ik dat wel even zelf doen. Met pleisters en tape aan de slag gegaan wat een mooi glad resultaat opleverde en waar mijn zelfvertrouwen een enorme boost van kreeg. Nu nog de schoentjes in en klaar is Kees. De schoenen in is altijd een klein pijnpuntje maar als de voetjes er weer in zitten voelt het al snel weer als gegoten aan. Ik ben wel met mijn eigen auto naar de start gegaan, voor het geval. Mocht ik toch uit vallen dan kon ik naar huis en hoefde niet op mijn wandelmaatje te wachten terwijl hij de tocht in zijn eigen tempo verder uit zou kunnen lopen.

Het was achteraf niet nodig geweest om met 2 auto’s te gaan. De pleisters en

DSC_0063
Pyramide van Austerlitz

tape hadden hun werk gedaan. Eén blaar was iets groter geworden maar verder zag het er goed uit. Ik was dik tevreden over het resultaat van mijn plaksels. ‘s-Avonds laat kreeg ik opeens enorm dikke voeten en begonnen ze pijn te doen. Maar eens het bed opzoeken en de voeten de rust geven die ze verdiend hadden. Het was wel genoeg geweest voor vandaag.

 

Vanmorgen toen ik uit bed stapte heb ik de voetjes de tijd gegeven om te wennen aan het opstaan. Botjes, pezen en spieren kregen de ruimte om hun weg te vinden naar een voor hen zo comfortabele mogelijke stand. Voorzichtig een paar pasjes naast het bed gedaan en het normale leven begon weer alsof er de 2 dagen ervoor niets gebeurd was. Nadat ik een paar keer de trap op gehold was naar zolder realiseerde ik me opeens dat mijn benen het nog prima doen, niks aan de hand dus. Even een paar weken de blaren en mijn teentje rust geven en ik ben er klaar voor.  Nijmeegse 4-daagse, Here we come.

P.s. Voor meer foto’s van deze dag kijk de fotovideo op mijn Facebookpagina.

Vind ik leuk!!!

Aaah Iiiih m’n teentje

Vanmorgen al heel vroeg bij de podoloog langs geweest. Ik kon de zooltjes voor mijn wandel- en hardloopschoenen ophalen, de zooltjes gaan de blauwe voet klachten oplossen (misschien, hoop ik). Ze zaten prima, het voelde niets eens gek aan. Er was verder geen aanpassing nodig. Rustig opbouwen met wandelen, niet direct de vierdaagse erop gaan lopen maar beginnen met een uurtje en dan verder opbouwen. Met hardlopen kun je ze gelijk gebruiken, dat is geen probleem. Oké dank je, klaar.

Zeg Hans, we hebben nu toch nog wat tijd over, zou je misschien even naar mijn kleine teentje willen kijken? Ik heb hem 2 weken geleden vlak voor het weekend Eext zo vreselijk gestoten en hij blijft maar pijn doen.

Dat kan ik wel even doen, welke is het? De rechter kleine teen.
Hij pakt mijn voet vast en gaat midden op de teen iets druk geven.
Aaaahhhh, iiiiihhhhh, wil je daar mee ophouden?
Oké, het is wel duidelijk. Die is gebroken. Ik verhoogde de druk maar iets en je reageerde gelijk. Normaal wordt er weinig of niets aan gedaan als een teen gebroken is. Soms tapen ze hem aan een andere teen maar daar is hij te klein voor en met dit weer wil je dat ook niet. Doe het maar een paar weekjes wat rustiger aan, het heeft tijd nodig om te helen.

Doe het maar rustig aan.
Morgen en overmorgen 2 daagse van Amersfoort !!!!!!!
2 x 40 km. wandelen !!!!!!!!!!!!
Training voor de 4- daagse !!!!!!!!
Doe het maar rustig aan !!!!!!!!!

P1070266

P.s. Kijk en lees ook mee op mijn Facebookpagina zodat je geen blog, foto, haiku en hersenspinsel meer mist. Vind ik leuk!!!

 

Huilen in Maastricht

Acht april, de loting voor de 4-daagse en wij zitten in Maastricht. Lotte en ik hadden dit weekend gekozen om een paar dagen in Maastricht te vertoeven. Goede planning zou je denken. Dan ben je ook niet de hele dag met de loting bezig. Dat lukte bijzonder goed tot dat!!!! Druk met reizen en je weg vinden in Maastricht zorgt er wel voor dat je je dagelijkse beslommeringen vergeet.

P1050541Nadat we wat gewinkeld hadden waren we wel weer toe aan een kop koffie. Ineens wist Lotte zich te herinneren dat het bijna 4 uur was en de uitslag van de 4-daagse er snel zou kunnen zijn. Dat had ze beter niet kunnen zeggen. Als een puber kon ik mijn ogen niet meer van mijn mobieltje afhouden. Onder begeleiding van Lotte belandden we in een eetcafeetje waar het eerste bericht van een wandelmaatje binnen kwam dat ze ingeloot was.

Stik nerveus werd ik ervan. Ze had het op Mijn vierdaagse gecheckt zodat ze niet meer de mail van de 4-daagse af hoefde te wachten. Kun jij dat ook niet Mam? Heb je niet ergens je wachtwoord staan? Euhhh, ja ik denk dat ik het in Evernote heb staan en dat heb ik ook op mijn mobiel. Heb je niet een mail waar je je registratienummer in hebt staan? Euhhh, ja ik bewaar alles, zal ik vast wel ergens in een mapje hebben zitten. Wij in de weer met servetjes om wachtwoorden en registratienummers te noteren. Mijn vierdaagse gegoogeld en aan de slag met de gevonden gegevens. Natuurlijk vul je de alles dan weer verkeerd in en krijg je een melding dat of het wachtwoord of het registratienummer niet goed in gevuld is.

Eindelijk lukte het om in Mijn Vierdaagse te komen en dan ontstaat gelijk het volgende probleem, het is niet te lezen. Het scherm van je mobiel is lekker klein dus wat staat daar nou??? Wat staat daar nou??? Het eerste wat ik zag was, ‘Klik hier om uw inschrijving te bevestigen’!!!!!! Ik zie alleen dat ik betalen moet Lotte, waar staat het nou dat ik ingeloot ben. Ik zie alleen dat ik betalen moet. (Als ik zo zit te schrijven voel ik de stress weer boven komen). Lotte grijpt me mijn mobieltje uit de handen en gaat zitten lezen. Je bent ingeloot Mam, je bent in geloot. OOoohhh echt, echt waar??? En toen kwamen de waterlanders. Tjonge jonge, waarom moet je daarvoor grienen, geen idee!!!!!  Ik ga Pap bellen riep ze en ik maar naar adem happen. Ik ben ingeloot, ik ben ingeloot. Nogal luidruchtig is Wim ingelicht en zijn er een aantal WhatsAppjes verzonden.

Tegenover ons zaten een paar dames te kijken wat of er nu aan de hand was aan ons tafeltje. Ze hadden wel in de gaten dat er niet slecht nieuws doorgekomen was maar wat er dan wel was begrepen ze ook niet. In de ban van het nieuws en een planning die nu helemaal omgegooid zal moeten worden hebben we het maar zo gelaten. Wat we wel gedaan hebben is een borrel besteld met een lekker hapje. Nu kan het nog. Straks moet ik trainen en gezond gaan leven. Nu nog even de bloemetjes buiten zetten.

DSC_3316

Een klein half uurtje later belde de coördinator van Wandelclub Schuiteman Accountants waar ik bij wandel mij om te bevestigen dat ik ingeloot was. Alle wandelaars van de club die moesten loten zijn in geloot. Dat is wel heel bijzonder en heel veel geluk hebben. Heel erg fijn kan ik wel zeggen. Dan kan de hele club weer richting Nijmegen. Niemand uitgeloot, gezellig weer met z’n allen op pad.

P.s. Kijk en lees je ook mee op mijn Facebookpagina zodat je geen foto, verhaal haiku of hersenspinsel meer mist. Vind ik leuk!!!

 

Training week 4 ‘Marikenloop’

Na een lang weekend van rust is het dan eindelijk weer maandag. Vanavond mag ik weer hardlopen. Mijn enkel is nog wel wat gevoelig maar ik heb er toch vertrouwen in dat het vanavond goed zal gaan. Eerst even met de trainers overlegd wat te doen. Aan de binnen- en buitenkant hak deed het nog wat pijn. Oeii oeii, ze meenden dat het misschien de achillespees kon zijn die protesteerde. En ja dat kan alleen maar met rust genezen, veel rust wel te verstaan. Ze adviseerden het die vanavond nog een beetje rustig aan te doen om te zien wat het effect van het rennen zou zijn op mijn achillespees. (Hoe kun je nu rustig aan doen met hardlopen?) Het voelde die avond redelijk goed dus hoppa verder maar weer.

DSC_3239Dinsdag weer trainen met Sam. Helaas is dit voorlopig de laatste dinsdag dat we samen kunnen wandelen. Zijn stage gaat per 1 april beginnen waarna hij zijn studie af kan ronden. Jippie, dat zou fijn zijn voor hem. De stage plek is ook nog in Amsterdam dus dat gaat hem voorlopig niet meer worden, samen wandelen. Sam zal toch door moeten blijven wandelen. Hij is al zeker van een startbewijs voor de 4-daagse. We zullen we vast nog wel een keer samen er op uit gaan maar voorlopig zetten we onze gezamenlijke trainingen even op on hold.

Woensdag was onze golfdag. 16 holes in 2 uur gelopen. Daarna zijn we puffend en hijgend gestopt. Beetje te veel tempo hadden we erin zitten. Als je ons ziet lopen denk je vast en zeker dat het een hardloop wedstrijd is. Door al dat hardlopen wil het golfen dan ook niet zo goed. Je mat jezelf veel te veel af. Koffie drinken en naar huis. Volgende week proberen we het weer.

Donderdag boodschappendag en poetsdag. Er zou wat tuinmateriaal afgeleverd worden en de douche kraan moest gerepareerd worden. Ondertussen begon mijn voet/enkel toch wel een beetje tegen te stribbelen. Volgens het schema zou ik vandaag 40 minuten achtereen hard moeten lopen. Dat zag ik echt niet zitten. Beetje bang voor de eventuele gevolgen van overbelasting maar besloten om thuis te blijven en mijn enkel wat meer rust te geven. Stel je voor dat het echt mijn achillespees is. Dan kan ik alle geplande wedstrijden wel op mijn buik schrijven. Donderdagmiddag heb ik me maar rustig gehouden.

Vrijdag was het een vreselijk grijze dag. De laatste boodschappen gedaan, in huis nog wat geklust en op zoek geweest voor een cadeautje. Weer een redelijke rustige dag voor mijn enkel.

Wat een stralende zaterdag. Met erg veel zin stapte ik vanochtend op de fiets. De wind was behoorlijk straf, dat viel wel een beetje tegen. Dan maar wat rustiger aan doen met fietsen, anders begin je al uitgeput aan de training. Een heerlijk duurloopje van 6,2 kilometer gedaan met z’n allen. Na een uurtje waren we weer terug op de baan. Bijna iedereen mopperde omdat ze het te kort vonden. Zo was er wel voldoende tijd om onze yoga oefeningen te doen. Mijn enkel hield zich prima tijdens het lopen en de yogales. Helemaal over is het nog niet, dat komt wel weer. Inmiddels heb ik daar alle vertrouwen in gekregen. Door de paasdagen een extra dag rust en dan hoop ik dat het volgende week echt over. Er moet nog wel flink getraind worden voor 22 mei.

 

Ps. Volg mijn blog of like mijn Facebookpagina, je mist dan geen enkel schrijfsel. Vind ik             leuk!!!

Wat nou als ik ingeloot wordt?

DSC_2098

Wat nou als ik ingeloot wordt? Vandaag begint de inschrijving voor alle lopers/burgers die niet direct in aanmerking kwamen voor een startbewijs voor de 4-Daagse. Ik ben benieuwd hoeveel mensen er zich vanaf nu in gaan schrijven. Mijn gevoel zegt me dat het er heel veel zullen zijn. Volgens mij wil bijna iedereen wel meedoen aan de 100ste-vierdaagse. Ik hoop dat het aantal inschrijvingen iets tegen zal vallen en iedereen die nu inschrijft een startbewijs zal krijgen. Het zal een spannend maandje worden. Bijhouden hoeveel inschrijvingen er iedere dag zijn en dan op 8 april de loting.

DSC_2156Maar hoe bereid je jezelf nu voor op zo’n vierdaagse waarvan je niet zeker weet of je mee mag lopen. Ga je er helemaal voor alsof er niets aan de hand is. Of wacht je gewoon af tot de loting en ga je dan pas trainen?  Wat als je getraind hebt en je wordt uitgeloot. Blijf je dan chagrijnig totdat de vierdaagse voorbij is of ga je gewoon een andere 4-daagse lopen? Wat is wijsheid?

Floortje Dessing zou zeggen wed nooit op één paard want als hij niet wint heb je helemaal niets meer. En zo ga ik er dus ook mee om. Omdat ik wist dat ik mee moest loten in 2016 ben ik in oktober 2015 een cursus hardlopen begonnen. Daar heb ik nu mooi tijd voor bedacht ik zo. Looptraining kan ik nog wel even mee wachten in die tussentijd kan ik dan aan het hardlopen beginnen. Ik heb me zelfs ingeschreven voor de Marikeloop op 22 mei ingschreven wat betekent, als ik ingeloot wordt voor de 4- daagse ik behoorlijk in de knel kom te zitten met de looptraining. Hoe ga ik dat oplossen?

Daarnaast heb ik het plan opgevat om in huis wat te gaan klussen. Normaal zou ik daar mee wachten tot na de vierdaagse maar behangen en schilderen doe ik liever in het voorjaar.  Een paar weken geleden ging het zelfs even door mij heen ‘ik heb eigenlijk helemaal geen tijd voor de 4-daagse’. Daar schrok ik wel van, van die gedachte. Maar nu we in kunnen schrijven heb ik nog maar één gedachte helemaal over. Het enige wat ik wil is de 4-daagse lopen. Hoe ik het doe met die Marikenloop dat zie ik dan wel weer. Eerst maar 8 april afwachten dan kan ik weer verder plannen. Wat zal het worden, trainen of behangen.?

Ps. Kijk en lees ook mee op mijn Facebookpagina zodat je geen verhaal, foto, haiku of hersenspinsel meer mist. Vind ik leuk!!!