Z.O.Z. Happy Birthday

Corona blijft ons bezig houden. Eerst minder beperkingen, nu weer meer beperkingen. We moeten het er nog even mee doen totdat er werkelijk een oplossing tegen Covid-19 gevonden is. Het leven krijgt een ander ritme, ongemerkt passen we ons daarop aan en hopen dat de wereld er volgend jaar weer als vanouds uit zal zien. Dat hopen we tegen beter weten in.

Op de groep bij Marjolein heeft het leven ook weer een beetje de normale gang gevonden. Maar wat is er normaal als je medebewoners verloren hebt al voor de corona crisis en tijdens die crisis nog eens 2 medebewoners verliest?  Nadat de Lock-down opgeheven was kwamen er al vrij snel nieuwe bewoners op de groep en niet één maar vier. Ja er was ruimte voor maar bedenk eens dat je net een kamergenoot verloren hebt en na 3 maanden staat er alweer iemand anders bij je op de stoep om in te komen wonen. Amper bekomen van alles wat je overkomen is staan er 4 nieuwe bewoners te trappelen op de stoep.

Gelukkig mocht iedereen weer naar huis om familie te bezoeken. Marjolein en wij hebben daar direct dankbaar gebruik van gemaakt. Ondertussen gingen de aanpassingen en veranderingen op de groep gewoon door. Personeel wat nog ziek was en vervangen werd door flexwerkers, personeel wat op therapeutische basis weer aan het werk ging, zelfs een begeleidster nam afscheid van de groep. Het dagverblijf is nog steeds een no-go aerea voor Marjolein wat wij ten zeerste betreuren maar begrijpen het wel waarom. En knoop in je buik krijg je ervan. Een aantal onderwerpen wil Marjolein nog steeds niets van weten en mag niet besproken worden met haar of in het bijzijn van haar. Dikke stress.

Kauwend op alles wat we voorgeschoteld krijgen pikt Marjolein het ogenschijnlijk goed op terwijl wij zoveel mogelijk de vinger aan de pols houden om het belang van haar gezondheid en welbehagen in de gaten te houden. En ondertussen werd het september, de maand waarin Marjolein verjaard. Dit jaar is  mede door corona een bijzondere verjaardag. We vreesden voor haar leven tijdens de coronacrisis en zie nu. Gisteren was ze jarig en werd ze 40 jaar, alleen dat is al een vermelding waard en vandaag komt ze naar huis om in dit weekend haar verjaardag thuis nog eens dunnetjes over te doen. Dunnetjes want de beperkingen zijn weer opgevoerd en we blijven voorzichtig met haar en met iedereen om ons heen. 

Een heel fijn Zwijmel weekend

Voor meer Zwijmels op zaterdag kijk bij ’t Pumpke

40 jaar

40
Dienst jaren
Wie kan het
Houdt het nog vol
Werken bij de zelfde werkgever
Geen jobhoppen maar wel talloze reorganisaties
Samen met collega’s ‘t-hoofd boven water gehouden
Hechte vriendschappen zijn ontstaan tijdens die veertig jaar
Jaren van hard werken en lief en leed delen
Gefeliciteerd met je jubileum Aafke en onze 40 jarige vriendschap

DSC_1466