Dag van de 7 heuvelen

De nagels zijn woensdagavond van roze weer veranderd in de 4-daagse kleuren.
En vandaag gaan we de 7 heuvelen beklimmen.
Een vroege start dus hopelijk voor de grootste hitte de heuvels over.
Weer een redelijk goede nacht gemaakt, ik verbaas mezelf. Misschien ook wel omdat we maar met z’n tweeën op een kamer slapen. De anderen slapen met meerdere op een kamer en ik hoor verhalen over snurkende en ronkende mensen. Rommelaars in tassen en klimmers uit en in bed.
Mijn wandel- en bedmaatje is ‘s-nachts vrij rustig, overdag niet dan heeft ze babbels genoeg maar ‘s-nachts is ze stil. Zelf heb ik haar ook geen overlast bezorgd vertelde ze me, gelukkig want slaap is met deze dagen een noodzakelijk kwaad.

Vroeg op, 3 uur. Aankleden, voeten doen, make-up op, eten, koffie drinken, eten en drinken voor de komende dag klaar maken. De auto in, trein naar Nijmegen nemen en 2 km. naar de wedren wandelen. Eventueel nog een plas doen voor vertrek en aansluiten in de rij.
WC’s, je wilt niet weten hoeveel er overal staan en hoeveel gebruik er van gemaakt wordt. Hebben we ook nog de wildplassers maar dat laat je wel uit je hoofd midden in de stad. Er zit niets anders op dan de toilet caravan of een dixie op te zoeken.

5 uur, 2 uur verder mogen we vertrekken. Weer richting het Radboud UMC. We lopen de afslag van vrijdag voorbij en trekken nog een groot gedeelte van de tocht door wijken van Nijmegen heen. De stemming zit er goed in langs de kant van de weg maar het is daar wel eens uitbundiger geweest. Geeft niets de boog kan niet altijd gespannen staan. Wat wel gespannen stond was mijn blaas, alweer. Wetende waar de volgende dixies stonden voelde ik wel aan dat dit niet goed ging komen. Dames sorry, het is weer zo laat, ik moet weer plassen.

Dan maar bij een bewoner van Nijmegen een plas gaan doen. Dat is ook zoiets bijzonders. Langs de wandelroute zijn er altijd wel mensen die hun WC laten gebruiken door de wandelaars. Ik stond in de rij bij een vrij jong gezinnetje dat dit ook deed. De bewoonster maakte zelfs om de zoveel wandelaars de WC schoon.
Er stonden een paar tuinstoelen waar gebruik van gemaakt mocht worden en je kon er een broodje hamburger krijgen. Allemaal voor een klein bedrag te koop of te gebruiken. Ze had het slim bekeken want er werd dankbaar gebruik van gemaakt. Ik was zo blij als een kind mijn blaas was leeg en we konden weer verder met de pret.

Langs de aardbeien met slagroom op zoek naar onze eigen geplande rust met puddingbroodjes. Op de rand van de vangrail wordt daar tegenover het restaurant menig puddingbroodje of appelflap weggewerkt.
Waarom niet bij het restaurant zelf? Overvol. Bijna 44.000 man komt daar langs. Lang niet iedereen eet en drinkt daar wat maar het ligt ongeveer 10 km. van de start en dat is voor de meesten tijd voor een break. Broodje op en weer verder.

Tegen 11.00 uur doen we Groesbeek aan om daarna door te stomen naar de 7 Heuvelenweg.
Het spektakel en gezelligheid spatte eraf. Er komt geen eind aan, wat lekker afleidde voor wat ons te wachten staat. Rondom Groesbeek is het al niet plat meer en kunnen de kuiten vast wennen aan een klein klimmetje. Door, verder, we bijten ons vast in het wandelen. Kom maar op met die heuvels we lusten ze rauw. Richting Berg en Dal.

De heuvels, de omgeving, het is er prachtig. Met het fototoestel in de hand ben ik ze over gegaan. Ieder jaar verbaas ik me weer hoe mooi het daar is, hoe mooi Nederland is eigenlijk. Bovenop de heuvel is onze eigen rust. Iedere dag is er 10 km. voor het einde van de tocht een rust verzorgd door ons verzorgings-team en worden we verwend met lekker hapjes en drankjes. Even een gezellig kletspraatje met het team en we kunnen weer verder. Berg en Dal in en aan sluitend Nijmegen door.

En daar is het ook feest. Buurtverenigingen die zich uit de naad gewerkt hebben om alles te versieren. Geluidsboxen langs de kant van de weg geplaatst en stands opgebouwd voor de diskjockey en dansers. Een lust voor oog en oor. Het wandelen lijkt daar vanzelf te gaan. De heuvels zijn bedwongen en het publiek draagt je verder naar de finish.

Rond 11.00 uur heb ik nog een paar pijnstillers genomen omdat m’n rug weer lelijk begon te doen. Tot nu toe had ik geen pijnstillers genomen overdag maar ik had er even geen zin meer in. Hij hield zich verder koest.
Morgen de laatste dag met veel zon en de pontonbrug bij Cuijk.

Lees ook dag 1: Een hete 4-daagse
Lees ook dag 2: Roze woensdag