Klaar voor de 4-daagse

Vrijdag kon ik helaas met een paar flinke blaren het terrein van de Amersfoortse 2-daagse verlaten. M’n gebroken teen had zich die dag rustig gehouden maar ondanks dat ging ik door de opgelopen blaren toch een beetje met een kater naar huis.

Zaterdagochtend werd ik wakker geschud door Wim. De goede voorzorgsmaatregelen om zelf wakker te worden en mijn huisgenoten in aller rust door te laten slapen hadden niet geholpen. Goed geslapen dus en dat was ook wel even hard nodig. Terwijl ik in huis liep te rommelen om weg te komen bedacht ik dat ik zelf mijn blaren wel kon verzorgen. De watten van de vorige dag hadden mijn schoenen eigenlijk wat te klein gemaakt. Tel daar het dik worden van de voeten tijdens het wandelen bij op en binnen no time wordt je met nog meer blaren opgezadeld worden.

DSC_0058
Landhuis Den Treek

Het aanbod van de EHBOer negerend zou ik dat wel even zelf doen. Met pleisters en tape aan de slag gegaan wat een mooi glad resultaat opleverde en waar mijn zelfvertrouwen een enorme boost van kreeg. Nu nog de schoentjes in en klaar is Kees. De schoenen in is altijd een klein pijnpuntje maar als de voetjes er weer in zitten voelt het al snel weer als gegoten aan. Ik ben wel met mijn eigen auto naar de start gegaan, voor het geval. Mocht ik toch uit vallen dan kon ik naar huis en hoefde niet op mijn wandelmaatje te wachten terwijl hij de tocht in zijn eigen tempo verder uit zou kunnen lopen.

Het was achteraf niet nodig geweest om met 2 auto’s te gaan. De pleisters en

DSC_0063
Pyramide van Austerlitz

tape hadden hun werk gedaan. Eén blaar was iets groter geworden maar verder zag het er goed uit. Ik was dik tevreden over het resultaat van mijn plaksels. ‘s-Avonds laat kreeg ik opeens enorm dikke voeten en begonnen ze pijn te doen. Maar eens het bed opzoeken en de voeten de rust geven die ze verdiend hadden. Het was wel genoeg geweest voor vandaag.

 

Vanmorgen toen ik uit bed stapte heb ik de voetjes de tijd gegeven om te wennen aan het opstaan. Botjes, pezen en spieren kregen de ruimte om hun weg te vinden naar een voor hen zo comfortabele mogelijke stand. Voorzichtig een paar pasjes naast het bed gedaan en het normale leven begon weer alsof er de 2 dagen ervoor niets gebeurd was. Nadat ik een paar keer de trap op gehold was naar zolder realiseerde ik me opeens dat mijn benen het nog prima doen, niks aan de hand dus. Even een paar weken de blaren en mijn teentje rust geven en ik ben er klaar voor.  Nijmeegse 4-daagse, Here we come.

P.s. Voor meer foto’s van deze dag kijk de fotovideo op mijn Facebookpagina.

Vind ik leuk!!!

Dag 1, blaren, blaren, blaren

Vandaag was het dus geen feestje. Mijn teen hield zich gelukkig rustig, klem in de schoen kon hij geen kant op en voelde ik hem niet of nauwelijks. Maar mijn hakken hebben vandaag weer eens goed van zich laten horen. Na 9 km. voelde ik de linker hak al maar wel zo miniem dat ik dacht er de 40 km. makkelijk meet te kunnen volbrengen. Helaas daar dachten zij net even iets anders over dan ik.

Bij de laatste rust met nog 7 km. te gaan heb ik mij toch maar eventjes bij de EHBO gemeld. Daar was een tutje in opleiding denk ik want die begon gelijk haar lesje op te zeggen met de mededeling dat het van het afplakken kwam. Dan kwamen er rimpels- dubbele stukjes in de tape en dan zou je de alles kapot lopen. Toen mijn sokken uitgingen zaten mijn plaksel nog net zo mooi strak en glad om de voet heen dat ik niet zag waar die dubbele stukken zaten en waar die blaren dan vandaan moesten komen. Maar ze zaten er wel.

Ze mocht me niet behandelen dat deed haar begeleider zelf gelukkig. Hij zei niets over mijn getapete voeten, zette haar opgezegde lesje geen kracht bij en waarschuwde me ook niet het niet meer te doen. Ik vroeg aan hem wat ik dan moest ipv tapen en de dame in kwestie was hem alweer voor met haar antwoord, ik mocht helemaal niets doen. Niet tapen zo de schoen weer in en wandelen. Zo’n slecht advies heb ik nog nooit gehad. Het lijkt me beter dat de dame zelf eens aan het trainen gaat voor de 4-daagse. Met een beetje geluk kan ze de volgende keer met kennis van zaken een wandelaar wel behandelen en adviseren.

De heer die me geholpen heeft gaf aan dat ik morgenvroeg weer even langs mocht komen zodat hij het opnieuw kon verbinden, in de watten leggen en tapen. Volgens hem zou ik de volgende 40 km. dan ook wel halen. Daar ga ik morgen dan ook dankbaar gebruik van maken.

Een aantal foto’s van de eerste dag van de Amersfoortse 2-daagse.

Wil je meer foto’s zien dan moet je even naar mijn Facebookpagina gaan.
Vind ik leuk!!!