City Walk Amsterdam

Zaterdag 20 oktober was de 5e City Walk van Amsterdam alweer. Voor ons was dit de 2e keer dat we meegelopen hebben en waarschijnlijk niet de laatste keer.
De vorige keer hadden we voor een lange tocht gekozen maar dit keer moest het de korte tocht worden. Unaniem gekozen door de wandelaars van onze wandelclub.
Ze wilden meer van de stad zien en niet erbuiten om lopen. Wij waren het daar roerend mee eens.

We hebben vrij lang over de tocht gedaan want genieten van de wandeling was het hoofddoel. Alles zien en beleven daar ging het om. Het was prima wandelweer, veel te zien onderweg en koffie met gebak in overvloed. Had je het even gehad dan was er altijd wel een terras in de buurt waar je plaats kon nemen om wat te nuttigen. Dat is wel een heel groot voordeel van wandelen in de stad.
Helaas waren ze niet in elk café of terras voorbereid op de grote drukte die een wandeltocht met zich meebrengt. Beetje slecht ingeschat, gebak op en het bereiden van koffie met één machine wat maximaal 5 minuten duurde voordat de kom vol was. Ja als je dan met 15 man aankomt duurt het veel te lang.
De ober kwam zich excuseren, het zou nog 10 minuten duren voor de eerste koffie door kwam. We hebben de alles maar geannuleerd, volgens mij was hij er blij mee, opgelucht dat we weer gingen.

We belandden toen op het Rembrandtplein in een café voor de koffie en daar hadden ze het prima voor elkaar. In sneltreinvaart stond de koffie en het gebak voor ons. Het appelgebak was zelfs nog wat lauw. We werden daar verwend en op onze wenken bediend. Hoe fijn kan dat zijn.

Een heel groot gedeelte van de Amsterdamse binnenstad hebben we gezien. Rijksmuseum, de Dam, Paleis op de Dam, door de Jordaan, door de Rosse buurt, het Vondelpark. Hoogtepunten in de route? Voor ons was de hele route een hoogtepunt. Terug naar het Olympisch stadion was de route iets minder mooi maar daar ontkom je niet aan. Hoe langer een route, des te meer mindere stukken er tussen zitten.

De lengte van de route’s variëren van 12 km. tot en met 33 km. Voor diegene die eigenlijk ook wel wat van Amsterdam willen zien dan is 12 km. misschien een optie om volgend jaar te gaan doen. Zoals ik al aangaf, overal kun je een rustpauze inlassen en doordat er zoveel te zien is gaat wandelen (vaak) nog ongemerkt ook.
Wil je 33 km. lopen dan moet je er toch wel rekening mee houden dat je van Amsterdam Centrum wat minder zult zien. Maar dat vindt je dan waarschijnlijk ook niet zo heel erg.

 

De Dam tot Damtocht

P1120689Getroffen hebben we het met het weer gisteren. Op een paar kleine buitjes na was het voortreffelijk wandelweer. Het startpunt midden op de Dam in Amsterdam en het eindpunt Het Burgemeester in ’t Veldpark in Zaandam. Een mooie tocht van 27 km.
Er zijn kortere routes van 10 km. en 20 km. maar ook een langere van 42 km. keus genoeg.

Omdat we ons voor de 27 km. opgegeven hadden, wil je niet zo laat starten.
Dat betekent vroeg opstaan en vertrekken richting Amsterdam.
Rond 8.00 uur stonden we voor het station van Amsterdam om richting de Dam te lopen. De stad slaapt dan nog. Je kunt het je niet voorstellen maar het was nog rustig in de stad. We konden goed doorlopen en in no time stonden we op de Dam.
We werden ontvangen met een mini ontbijtje, haalden onze t-shirtjes op en deden even een plas. Sanitaire voorzieningen in overvloed. Op de Dam maar ook onderweg.

P1120563

Iets voor 9.00 uur vertrokken we richting Zaandam.
Eerst de stad uit, richting IJ-burg om daar af te slaan naar de brug over het Buiten-IJ. Toen we de brug over ware splitste hier de route zich in 27 km. en 40 km. Wij wandelden Schellingwoude binnen. Een langgerekt dorp langs het IJ en langs de Oranjesluizen. De sluizen zag je liggen maar om ze dichterbij te bekijken moest je behoorlijk van de route afwijken. Dat hebben we maar niet gedaan. Onze neuzen stonden nu eenmaal richting de eindstreep. Het halen van die eindstreep stond nu even voorop.

P1120598Vanuit Schellingwoude loop je zo Tuindorp Nieuwendam in. Daar hebben we bij de bewoners koffie gedronken. Een traditie die nu door de buurt voortgezet wordt.
Een buurvrouw was daar ooit mee begonnen, helaas is de buurvrouw overleden aan borstkanker nog wel waarop de buurtbewoners het nu voortzetten ter nagedachtenis aan haar. De opbrengst van deze koffiestop wordt gedoneerd aan Pink Ribbon. Prachtig initiatief.

Weer verder richting het Noorderpark, via de Kadoelenweg langs Molenwijk de brug P1120623over, het zijkanaal over richting Zaandam.
EHBO posten, toiletten het was prima verzorgd. Op een aantal plaatsen kon je een massage krijgen als dat nodig was.
Bij diverse stempelposten werd er water en mini stolletjes van AH uitgedeeld.
En als dat nog niet genoeg was kon een appel en sultana’s krijgen.
Tuurlijk hadden we brood en drinken zelf meegenomen maar dit zijn toch altijd weer leuke verrassingen.

Zaandam zie je lang voor de finish al liggen. Een prachtig gezicht met zijn bijzondere hotel, hoogbouw en haven. Het was behoorlijk bewolkt toen we in Zaandam aan kwamen. Geen regen dat was boffen maar voor de foto’s was het eigenlijk iets te donker.

Bij de finish ontvingen we onze medaille (als je die hebben wilt) en was er muziek en kraampjes om je honger te stillen of een drankje te nemen.
Met pendelbussen werden we naar het station van Zaandam gebracht. De bussen reden af en aan. Even dachten we nog te gaan lopen naar het station maar achteraf was het maar goed dat we dat niet gedaan hebben. Een behoorlijk stuk nog om te wandelen.

Amsterdam zijn we ook nog even in geweest. Even een donkerbruine kroeg in gedoken om het einde van ons feestje nog even uit te stellen.
Een heerlijk dagje uit.

City Walk Amsterdam XXX

Starten in een Olympisch stadion. Is het jou wel eens overkomen? Tot nu toe mij nog niet maar zaterdag viel mij de eer te beurt om dit eens mee te maken. Echt spectaculair was het natuurlijk niet maar om binnen zo’n stadion te staan en een beetje sfeer proeven is best leuk.

 

Zaterdag hebben we ons bij onze wandelclub aangesloten en zijn met 15 man de uitdaging van 21 km. gezamenlijk aangegaan. Amsterdamse bos, Amstelbos, Bosbaan, kilometers langs de Amstel en toen Amsterdam weer in. De rouwstoet van burgemeester van de Laan langs zien komen, door het Vondelpark en weer terug richting het Olympisch stadion.

Een kleine wandeling is het niet, maar je ziet wel veel bij het maken van langere wandelingen. Tijdens het wandelend kun je goed foto’s maken en dat lijkt mij wel. Beter dan met fietsen bijvoorbeeld. Soms is het wel een beetje haasten want de groep wacht niet op iedere foto die ik sta te maken. Maar het lukt en dat geeft mij wel extra voldoening bij het wandelen.

 

Wim en Lotte waren ook mee. Lotte is aan gestoken door het 4-daagse virus en wil volgend jaar ook mee de 4-daagse lopen. Vier keer heb ik hem nu gelopen en al die keren was zij er ook om mij binnen te halen en het virus is nu overgeslagen. Jippie. Hoe leuk kan het zijn.

Ik verheug me al op de tochten die we weer zullen gaan lopen ter voorbereiding op de 4-daagse. Niet alleen omdat Lotte meegaat maar ook omdat ik het hardlopen voorlopig in de ijskast heb gezet. De blessure’s zijn zo goed als over en dat wil ik eigenlijk wel zo houden. Af en toe wil mijn knie nog wel eens opspelen maar met een beetje rust is dat snel weer over. Zodoende blijft er toch weer meer tijd over om te wandelen.

Een klein berichtje maar ik sta op het punt mijn computer weg te brengen. Hij vertoond al langer kuren maar nu moet hij na gekeken worden. De lol van achter de computer zitten gaat er op deze manier helemaal af. Flink balen, hij is nog geen 3 jaar oud. Een blog schrijven op mijn tablet vind ik niet zo’n succes dus er zal even tijd overheen gaan voordat ik weer kan schrijven. DSC_1798

Wandeltocht door Oud Amsterdam

Zaterdag 11 maart, gisteren, werd de jaarlijkse wandeltocht door Oud Amsterdam gehouden. Twee jaar geleden hebben we deze tocht ook al eens gelopen en gekozen voor de 10 km. maar nu wilden we wel wat meer zien van Amsterdam en voor de 20 km. gekozen.

In de trein richting Amsterdam ploften we tegenover een mijnheer neer met rugzak en wandelschoenen aan, dat moest ook een wandelaar zijn. Gek eigenlijk maar wandelaars spreken elkaar negen van de 10 keer gewoon aan, de vraag was snel gesteld. Gaat u soms ook in Amsterdam wandelen? Bingo, ja hoor. Het werd een heel gezellig gesprek over wandelen in Nederland en de 4-daagse. In Utrecht nam er naast ons een vader met zoon plaats. De heren gingen gezellig samen op pad en zagen wel waar ze terecht kwamen die dag. Mijnheer was buschauffeur en hield ook wel van een praatje. Zoon vond het iets gênant dat pa het gesprek gelijk aan ging maar wilde zich er later toch wel wat mee bemoeien. Het werd een uitermate gezellig ritje.

Rond half 10 sloot Neef zich bij ons aan en vertrokken we voor de tocht. Het was een stralende dag en dat zou het ook blijven voor de rest van de dag. Er wordt gewandeld met behulp van een routebeschrijving want bepijlen is in Amsterdam geen doen. Pijltjes worden omgehangen of verwijderd en dan ben je snel de weg kwijt in de stad.

De routebeschrijving is duidelijk en goed te volgen. Er wordt op de beschrijving interessante informatie gegeven. Oké niet voor iedereen is hetzelfde interessant. Om een voorbeeld te geven: Konijnenstraat (in deze straat is Willy Alberti geboren) de aanwijzingen over welke brug je gaat en in welk gedeelte van Amsterdam je op dat moment loopt vind ik wel weer leuk.

Zo zijn we langs de Schreierstoren gekomen, langs het Scheepvaartmuseum over het oude Marine terrein gewandeld richting de Zeeburgerdijk. Bij verening ‘Kindervreugd’ was er pauze en kon je een kop koffie voor € 0.70 kopen. Daarbij was keuze uit een aantal broodjes maar we hebben daar niets genomen. Voor een broodje bal was het ons nog te vroeg.

Na de koffie ging het over de Amsterdamsebrug richting Stellingwoude. Via de Oranjesluizen wandelden we weer naar de Amsterdamsebrug om richting  de Zeeburgerdijk te lopen. Niet ver daar vandaan ligt Artis en kwamen we langs ‘de Hollandsche Schouwburg‘ en het ‘Nationaal Holocaust Museum‘ te komen.

Op de terugweg werden we via de Elandsgracht  naar het nieuwe plein met beelden van Manke Nelis, Tante Leen, Johnny Jordaan, Johnny Meijer en duo Jan en Mien (Forger) geleid.

P1000293

Aan het einde van de route stond er een heerlijk Amsterdams koor begeleid door een accordeon ons op te wachten en uit volle borst oude bekende volksliederen te zingen. Of je het mooi vind of niet voor € 2.50 inschrijfgeld krijg je wel Amsterdams waar voor je geld.

Nadat we op het Leidseplein met Neef een drankje hebben gedaan zijn we ieder onze eigen weg gegaan. Nog even een bezoekje aan Zoon gebracht en bij ‘Manneke Pis’ een giga zak patat gegeten. Ik had de middelste maat maar die was me zelfs nog te groot.

Over het algemeen zijn wandelaars niet zo gek op stads wandelingen om diverse redenen maar als je de wat langere afstanden van deze tochten neemt dan kun je goed door lopen. Wij vinden het in ieder geval een welkome afwisseling.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Z.O.Z. Cantate BWV nr. 170 – Vernügte Ruh, beliebte Seelenlust.

De cantate ‘Vergnügte Ruh, beliebte Seelenlust’ BWV 170, hier gezongen door Damien Guillon hebben wij vorig jaar voor het eerst (bewust) gehoord.  Het concert werd gegeven in de Waalse Kerk te Amsterdam en uitgevoerd door de Nederlandse Bachvereniging.  In aanloop naar het honderdjarig jubileum (2021-2022) van de Nederlandse Bachvereniging willen zij alle werken van J.S. Bach uit voeren. Kijk voor meer informatie bij All of Bach.

Eén keer volledig en live gehoord bleef hij in mijn hoofd zitten. Voor die tijd ging hij ongemerkt aan me voorbij maar nu kom ik hem regelmatig tegen. De interesse is gewekt en wil ik weten waar de cantate precies over gaat?

In de cantate wordt bezongen door de gelovige alt, een hemelse harmonie waarin de ziel tot rust en vrede zal kunnen komen.  De alt wordt echter uit haar droom gewekt en keert terug naar de zondige wrede aarde. De wereld waar haat en onvrede gezaaid wordt en Gods geboden bespot. Terug op aarde trekt ze de conclusie dat ze hier niet wil blijven omdat de vijand op die zelfde aarde verblijft. Door het gebod ‘Heb uw naasten lief gelijk als uzelve’ komt zij in tweestrijd door haar onvermogen de vijand(en) lief te hebben. Door haar onvermogen het gebod uit te voeren verkiest zij de dood boven haar leven en bezingt het verlangen het leven te mogen beëindigen om bij Christus eeuwige rust te kunnen vinden.

Hoe toepasselijk is deze cantate voor de tijd waarin we op het moment leven. We hebben Mijnheer Trump die als een razende te keer gaat. Vervolgens is daar Mijnheer Poetin die zijn mannetje staat. China verdedigd met hand en tand ‘zijn’ Zuid-Chinese zee en wij, Europa? Wij kibbelen verder over de EU en vergeten gezamenlijk een vuist op te steken tegen de grootmachten.

Uit deze cantate nr. 170 heb ik voor de eerste aria gekozen. De aria die de hemelse rust en vrede bezingt. Persoonlijk vind ik deze aria de mooiste van de 3 uit deze cantate. De laatste aria waarin de alt zich verheugt op haar heengaan is eveneens mooi maar toch verkies ik het leven boven de dood, hoe mooi hij ook bezongen wordt.

 Vergnügte Ruh, beliebte Seelenlust, BWV 170 – Damien Guillon

Voor meer zwijmels op zaterdag kijk bij Marja

Informatiebron: Eduard van Hengel

Training week 4 ‘Marikenloop’

Na een lang weekend van rust is het dan eindelijk weer maandag. Vanavond mag ik weer hardlopen. Mijn enkel is nog wel wat gevoelig maar ik heb er toch vertrouwen in dat het vanavond goed zal gaan. Eerst even met de trainers overlegd wat te doen. Aan de binnen- en buitenkant hak deed het nog wat pijn. Oeii oeii, ze meenden dat het misschien de achillespees kon zijn die protesteerde. En ja dat kan alleen maar met rust genezen, veel rust wel te verstaan. Ze adviseerden het die vanavond nog een beetje rustig aan te doen om te zien wat het effect van het rennen zou zijn op mijn achillespees. (Hoe kun je nu rustig aan doen met hardlopen?) Het voelde die avond redelijk goed dus hoppa verder maar weer.

DSC_3239Dinsdag weer trainen met Sam. Helaas is dit voorlopig de laatste dinsdag dat we samen kunnen wandelen. Zijn stage gaat per 1 april beginnen waarna hij zijn studie af kan ronden. Jippie, dat zou fijn zijn voor hem. De stage plek is ook nog in Amsterdam dus dat gaat hem voorlopig niet meer worden, samen wandelen. Sam zal toch door moeten blijven wandelen. Hij is al zeker van een startbewijs voor de 4-daagse. We zullen we vast nog wel een keer samen er op uit gaan maar voorlopig zetten we onze gezamenlijke trainingen even op on hold.

Woensdag was onze golfdag. 16 holes in 2 uur gelopen. Daarna zijn we puffend en hijgend gestopt. Beetje te veel tempo hadden we erin zitten. Als je ons ziet lopen denk je vast en zeker dat het een hardloop wedstrijd is. Door al dat hardlopen wil het golfen dan ook niet zo goed. Je mat jezelf veel te veel af. Koffie drinken en naar huis. Volgende week proberen we het weer.

Donderdag boodschappendag en poetsdag. Er zou wat tuinmateriaal afgeleverd worden en de douche kraan moest gerepareerd worden. Ondertussen begon mijn voet/enkel toch wel een beetje tegen te stribbelen. Volgens het schema zou ik vandaag 40 minuten achtereen hard moeten lopen. Dat zag ik echt niet zitten. Beetje bang voor de eventuele gevolgen van overbelasting maar besloten om thuis te blijven en mijn enkel wat meer rust te geven. Stel je voor dat het echt mijn achillespees is. Dan kan ik alle geplande wedstrijden wel op mijn buik schrijven. Donderdagmiddag heb ik me maar rustig gehouden.

Vrijdag was het een vreselijk grijze dag. De laatste boodschappen gedaan, in huis nog wat geklust en op zoek geweest voor een cadeautje. Weer een redelijke rustige dag voor mijn enkel.

Wat een stralende zaterdag. Met erg veel zin stapte ik vanochtend op de fiets. De wind was behoorlijk straf, dat viel wel een beetje tegen. Dan maar wat rustiger aan doen met fietsen, anders begin je al uitgeput aan de training. Een heerlijk duurloopje van 6,2 kilometer gedaan met z’n allen. Na een uurtje waren we weer terug op de baan. Bijna iedereen mopperde omdat ze het te kort vonden. Zo was er wel voldoende tijd om onze yoga oefeningen te doen. Mijn enkel hield zich prima tijdens het lopen en de yogales. Helemaal over is het nog niet, dat komt wel weer. Inmiddels heb ik daar alle vertrouwen in gekregen. Door de paasdagen een extra dag rust en dan hoop ik dat het volgende week echt over. Er moet nog wel flink getraind worden voor 22 mei.

 

Ps. Volg mijn blog of like mijn Facebookpagina, je mist dan geen enkel schrijfsel. Vind ik             leuk!!!

“Foam” fotografiemuseum, Amsterdam

P1050177

Misschien denken jullie waarom schrijft ze vaak over Amsterdam. Musea, wandelingen steeds komt Amsterdam weer terug in haar schrijfsels. Het is heel simpel. Ten eerste houden we van steden en ten tweede en niet geheel onbelangrijk, onze zoon woont in Amsterdam. Als hij op vakantie, of een weekendje weg is gaan wij vaak voor een paar dagen in zijn appartement logeren. Soms ook lukt het gewoon niet om te gaan. Op visite gaan een avondje of middag lukt meestal wel. Dat plannen dan meestal zodat we vooraf de stad in kunnen en aan het einde van de middag, begin van de avond naar hem toe gaan. Wim is de gids, hij kent de stad inmiddels bijna als geen ander. Zeg waar je naartoe wilt en hij wijst je de weg. Ik ken de weg zo langzamerhand ook wel een beetje maar ik vertrouw mijn eigen stratenkennis niet zoals die van hem.

Afgelopen week hebben we daarom weer een paar dagen vertoefd in de hoofdstad. Woensdagmiddag zijn we “Foam” fotografiemuseum wezen bezichtigen. Momenteel is er een expositie van Jacques Henri Lartique. Geboren eind negentiende eeuw uit een rijke familie in Frankrijk. Door deze bevoorrechte (rijke familie) positie is hij al op zeer jonge leeftijd begonnen met fotograferen. Hij is zijn levenlang blijven fotograferen waardoor het een uitzonderlijk mooie biografie van zijn leven is geworden.

Hij heeft voornamelijk zwart wit foto’s gemaakt om de eenvoudige reden dat kleuren foto’s in het begin nog niet mogelijk waren. Nadat de kleurenfotografie was ontwikkeld heeft hij een tijdje kleurenfoto’s gemaakt maar omdat hij niet tevreden was over de kwaliteit van de foto’s heeft hij zich weer verder toegelegd op zwart-wit foto’s. Jaren later, nadat de kleurenfoto’s wel aan zijn verwachtingen voldeden is hij weer overgegaan op het maken van kleurenfoto’s.

De expositie laat voornamelijk nogal huiselijke foto’s zien. Op vakantie, in de tuin, onderweg, geen moeilijke fotoshots waar een hele studio aan materiaal voor nodig is maar gewoon zoals het leven is. Wel zodanig gefotografeerd dat het lijkt alsof het een schilderij(tje) is. Er zijn bovendien veel foto’s van de vrouwen die op dat moment een rol speelden in zijn leven.  In het museum kun je lezen en horen hoe zijn leven was. Het is niet altijd koek en ei geweest. Zelfs armoede heeft hij gekend. Samen met zijn vrouw is hij opgevangen door vrienden in die periode. Pas toen hij tegen de zeventig liep is zijn werk bekend geworden. Zijn foto- en dagboeken, welke hij bijna zijn hele leven bijgehouden heeft geven een mooi beeld van het leven eind negentiende en bijna de hele twintigste eeuw in Frankrijk. Als je van fotograferen houd is het zeker de moeite waard om te gaan kijken. Zoals ik al zei het zijn net schilderijen(tjes). Tot 3 april kun je nog terecht. Het “Foam” fotografiemuseum zit aan de Keizersgracht in Amsterdam.

P1050211

 

 

P.s. Kijk en lees ook mee op mijn Facebookpagina zodat je geen verhaal, foto, haiku of hersenspinsel meer mist. Vind ik leuk!!!!

 

 

 

van Gogh, Amsterdam, Nuenen en Otterlo

Nog net op het nippertje hebben we de tentoonstelling van Vincent van Gogh en Edvard Munch gezien. De tentoonstelling stond wel op ons verlanglijstje maar als zo vaak kom je er niet aan toe of je vergeet het gewoon. Door de review van Corja een medeblogger over de tentoonstelling in het van Gogh Museum hebben we onszelf uit de bank gehesen en zijn we richting Amsterdam vertrokken.  Wij kenden Munch totaal niet maar zijn schilderijen waren als een openbaring voor ons. Een aantal keren heb ik bijna met open mond staan kijken naar zijn schilderijen. Bijzonder mooi en treffend. Net als de schilderijen van van Gogh zijn het duidelijke schilderijen. Er is niet veel uitleg nodig, landschappen, portretten, gewoon kijken en op je in laten werken. Wat ik van Edvard Munch vooral mooi vind is zijn kleurgebruik. Dit kleurgebruik is gedeeltelijk verklaarbaar omdat hij uit Noorwegen kwam en het licht en de natuur in Noorwegen nu eenmaal anders is dan in Frankrijk of hier in Nederland.

Van Vincent van Gogh hebben we ook weer van genoten. Weer van genoten? Ja, voor een aantal jaren terug kwamen we onverwachts terecht in het van Gogh museum in Nuenen. Een niet zo groot maar intiem museum in het dorp Nuenen waar Vincent van Gogh van december 1883 tot november 1885 gewoond heeft. In het Museum zijn niet veel echte schilderijen van Vincent van Gogh. Wat je daar kunt zien en leren gaat over de persoon en de manier waarop hij toen leefde. Een aantal van de schilderijen zijn van het dorp Nuenen. Veel van zijn inspiratiebronnen zijn daar nog terug te vinden. Er is ook een wandelroute Vincent van Gogh. Als je in de buurt bent en het heeft je interesse zou ik er zeker eens een kijkje gaan nemen. Als je daarna weer terug rijdt richting het dorp dan zit er aan de linkerkant op de hoek Grill en Restaurant “Comigo” waar je een perfecte kop koffie kunt drinken met voor de liefhebber een belegd broodje. Reden genoeg dus om te gaan.

Als je nog meer wilt zien van Vincent van Gogh dan kun je ook nog naar het “Kröller Müller” museum op het park “De Hoge Veluwe” in Otterlo. Daar kun je een hele dag vertoeven. Wandelen of fietsen in het park en in het museum van Gogh en vele andere schilders en kunstwerken bekijken. Vergeet dan vooral niet naar het “Jachthuis” te gaan. Ook daar kun je een kopje koffie drinken en eventueel een rondleiding krijgen. Het “Jachthuis” is door de beroemde architect Berlage ontworpen en op zich al een bezienswaardigheid. De tentoonstelling Vincent van Gogh en Edvard Munch  in Amsterdam is voorbij. Gelukkig kun je nog nagenieten, voor aanstaande zomer mogelijkheden te over.

DSC_3052

P.s. Kijk en lees ook mee op mijn Facebookpagine zodat je geen verhaal, foto, haiku of hersenspinsel meer mist. Vind ik leuk!!!