Samen op Pad

Gisteren zijn we voor de 2e keer met Samen op Pad wezen wandelen. De Stichting Samen op Pad bestaat al sinds 2006 en is min of meer ontstaan door een verjaardagsfeestje.
Samen op Pad in zijn huidige hoedanigheid bestaat sinds juni 2014. Wil je meer weten over het ontstaan van SOP klik dan HIER

Bijna iedere week wordt op de woensdag een wandeltocht georganiseerd. Vaak zij de tochten in het midden van het land maar met regelmaat worden tochten in andere regio’s gewandeld. De 2 keer dat wij er waren was de groep rond de 100 man groot. Een grote groep maar beslist niet te groot of ongezellig.  Het aantal kilometers dat gelopen wordt is altijd rond de 25 km. Niet te veel maar lang genoeg om alleen een rondje om de kerk te lopen en meer te ontdekken van de omgeving.

Aan de kop van de groep lopen diegene die de tocht uitgezet hebben lopen, bij de staart van de groep lopen ook weer een aantal van de organisatie om alles bij elkaar te houden. Het tempo is ongeveer 5 à 5,5 km. per uur. Dat lijkt snel maar in de praktijk blijkt dat erg mee te vallen. In een groep wandel je al snel mee, gaat vaak vanzelf.

In december vertrokken we vanuit Veenendaal en was de tocht voornamelijk door het bos. Ik heb het al eens eerder genoemd, 25 km. door het bos is voor mij te veel. Nou ja niet te veel wandelen maar enkel bos vind ik een saai. Dat neemt niet weg dat anderen 25 km. door het bos weer wel fantastisch vinden.

Gisteren vertrok de groep vanuit Huizen en wandelden we door bos en heide richting Laren, Blaricum en weer terug richting Huizen.
SOP heeft een prachtige website waar interessante weetjes over deze tocht vermeld staan maar ook over aankomende tochten.

Gisteren dus de 2e keer dat we meewandelden en het begint al een beetje te wennen.
Al snel aan het begin van de tocht kwam Jeanette naast me wandelen om een praatje te maken. Wandelen, hardlopen, fietsen, tennissen we hebben al onze oude en nieuwe sportpassies door gesproken wat erg gezellig was.
Wil je even niet praten dan kan dat natuurlijk ook. Mijn man en ik zijn niet zulke hele grote praters en dan laten de wandelaars je ook lekker met rust.