Waar gaat de reis naartoe? Reisprogramma’s

Zo sudderden we nog een tijdje door met onze vakantieplannen. Niet weten wat je wil, druk met andere zaken en het idee als je perse wilt is er op korte termijn altijd wel een vakantie te boeken.

Floortje Dessing kwam weer via de TV onze huiskamer binnen en Joanna Lumley had een documentaire/reisverslag over haar reis langs de historische zijderoute gemaakt. Joanna wilde een 16.000 km. lange reis richting China maken om de zijde industrie, die duizenden jaren geleden is ontstaan bij de oorsprong bekijken. Naarmate de zijde meer bekendheid begon te krijgen wilden alle hoven in het westen zijdestoffen om vorsten en hun gevolg in zijde te kunnen kleden.

Jaren geleden zijn we in China geweest waardoor de reis van Joanna onze nieuwsgierigheid aanwakkerde. De zijderupsen en industrie, die veel minder omvangrijk is als toen, hadden we destijds ook bekeken in China. De zijderoute prikkelde toen al onze fantasie en interesse.

Onvoorstelbaar hoeveel zijde vanuit China terecht kwam in Europa. Kosten nog moeite werden gespaard om de zijde naar Europa te halen. Een route die aan veel gevaren, ongemakken en ontberingen bloot stond maan ondanks dat duizenden jaren heeft bestaan.

Handelaren vertrokken vanuit China door Kazachstan, Kirgizië, Oezbekistan, Turkmenistan, Iran, Azerbeidzjan, Georgië, Albanië, Turkije, Italië rechtstreeks naar Venetië om hun goederen af te leveren. Landen, steden en bevolking langs de route pikten allemaal een graantje mee van de welvaart langs deze befaamde route. Joanna wilde de hele reis maken om te ontdekken hoe de route destijds geweest moest zijn.

Joanna startte vanuit Venetië in tegenovergestelde richting van de zijderoute. Door Turkije waar Istanbul aangedaan werd om over de Bosporus via de Zwarte zee richting de Kaspische Zee te varen.  De Bosporus herkenden we van een stedentrip jaren geleden. Turkije was toen nog een gematigd islamitisch land waar vooral Istanboel en de badplaatsen erg in trek waren. De Blauwe Moskee, de grote Bazaar, de Kruidenbazar, het Paleis van de Sultan en natuurlijk het bevaren van Bosporus was een belevenis op zich. Oude herinneringen kwamen weer boven en hoe we verbaasd waren geweest over de schoonheid van Istanboel en de vriendelijke mensen.
De Bosporus waren we helemaal van onder de indruk. Veerdiensten voeren af en aan van oost naar west en van noord naar zuid en daar tussendoor was het een komen en gaan van vrachtschepen terwijl baggerschepen intussen gewoon hun werk deden. Het leek een ongeordende chaos op het water.

Langs de Bosporus en bovenop de bruggen over rivieren richting Bosporus stonden inwoners van Istanbul rustig te vissen om hun avondmaal aan te vullen met een vers gevangen visje. Niets aan de hand dus.
Wij vonden Istanbul een onvergetelijke ervaring.

Lees het hele verhaal van Waar gaat de reis naartoe?
Reislust
Grote reizen