Z.O.Z. Homage to life

Oh Oh, wat is dat moeilijk zeg. Niet meer schrijven, niet meer bloggen en geen contact 
met medebloggers hebben.
De eerste weken ging nog wel, toen was ik nog total-loss maar het werd 
steeds moeilijker om mijn mond dicht te houden en niet achter de computer te kruipen. 
Afgelopen zondag was daar dan ineens weer een blog. 
Een niemendalletje maar het was er weer een.

Het lastigst was het missen van de Zwijmels op Zaterdag.
Telkens kwam muziek lang wat ik wilde delen, waar ik over bleef mijmeren
en telkens weer riep ik mezelf tot de orde.
Nee, nu even niet, stoppen. Terug in je mand. 

Stiekem was ik wel mee blijven lezen want ook in blogland gaat het leven door.
Ziekte, overlijden, schokkende diagnoses, corona en alle daarmee gepaard gaande 
problemen en misvattingen, alles kwam langs. 
Al lezende kwam ik tot rust en tot het besef dat deze wereld, hoe onzichtbaar hij ook is
niet meer zou willen missen.
Ontdekken of ik zonder blogwereld zou kunnen was niet de opzet van de 
rustperiode maar het bleek wel een test te zijn of het een optie was om te stoppen.
En nee dat wil ik beslist niet en zal me ook niet lukken om niet meer te schrijven 
en te reageren op andere bloggers met hun schrijfsels. 
Misschien doe ik het wat rustiger aan als voorheen op het web, de tijd zal het leren maar
stoppen is geen optie.

Homage to Life – Kaare Norg

https://www.youtube.com/watch?v=LP3698W2Eq4

(Klik op de link om te beluisteren, De muziek kan alleen via You-Tube beluisterd worden)

Een fijn Zwijmel weekend

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij