Wandeldagje

Het moest er maar weer eens van komen, mezelf bewijzen of was het voor de gemoedsrust?
Het trainen voor de 4-daagse schiet maar niet op.
De zaterdagen bij de wandelclub lukken me niet om mee te wandelen dus dan moet je wat anders verzinnen om aan de broodnodige kilometers te komen.
Samen met de echtgenoot wandel ik minimaal een keer in de week ongeveer 10 tot 15 km. maar de kilometers moeten zo langzamerhand opgevoerd worden tot 40 km.
Tot nu toe heb ik één keer 30 km. gelopen, tijd om eens flink aan de bak te gaan dus.

Dinsdag heb ik daarom één van mijn favoriete wandelingen op het programma staan.
Van Ede naar Arnhem en terug. Door het bos richting landgoed ‘Planken Wambuis’ om bij restaurant ‘Planken Wambuis’ een koffie met appelgebak te scoren. Zo hak ik mijn wandeling in stukjes waardoor het te overzien is. Veertig kilometer lang alleen op pad is een aardige uitdaging, vandaar het in stukjes hakken.

Waarom door het bos? Reetjes kijken, luisteren naar de specht, in de verte de koekoek horen en kijken of de wilde paarden en de Schotse Hooglanders zich willen laten zien. Reeën heb ik wel gezien maar de rest zat te diep in het bos.

Vanaf het restaurant loop ik dan in één keer door naar centrum Arnhem. Daar zoek ik dan weer een restaurantje op om een lekkere kop koffie te drinken. Een broodje heb ik deze keer niet genomen.
Ik had nog een knoert van een krentenbol belegd met kaas bij me waar ik nog niet aan toe gekomen was. Eeuwig zonde om die weer mee terug naar huis te nemen.
Na de koffie heb ik die krentenbol op de vuist genomen en ben door de stad richting Oosterbeek gewandeld.

De Rijn is een paar kilometer lang te zien maar daarna buigt hij af en loop je door het centrum van Oosterbeek. In Oosterbeek ben ik afgeslagen richting het station van Oosterbeek. Daar aangekomen had ik nog geen 40 km. erop zitten dus door naar Wolfheze langs het spoor. Op naar het volgende station.

Bij Wolfheze was ik het eigenlijk wel zat. Verder lopen naar Ede betekende nog 10 km. wandelen terwijl ik er al 34 op had zitten. Dan zou ik ver over de 40 km. komen. Dat trok me niet zo erg en omdat de echtgenoot al had laten weten dat hij thuis was heb ik hem gebeld om me op te laten halen.
Ondertussen ben ik hem tegemoet gelopen zodat ik nog even een aantal kilometers erbij kon pakken.
In totaal stond de teller toen ik in de auto stapte op 36 km. en daar was ik best tevreden over.