6WMB, Thuis

Het thema voor de schrijfopdracht ‘6 woorden met beeld’ van Marion Driessen is,
THUIS

DSC_0007.JPG

Na iedere reis weer fijn thuis

Reizen, het is niet mijn lust en leven maar ik ontdek wel graag de wereld. Dichtbij en af en toe eens veraf, ik ben er wel voor te porren. Niet te vaak in een jaar want een leven van enkel zorgen dat de koffers gepakt zijn en zorgen dat de was uit de koffers weer schoon is, is voor mij een leeg leven.
Na iedere reis wil ik de tijd nemen om te verwerken en tot rust te komen. Nadenken en  nalezen wat ik gezien heb. De verhalen goed tot me door laten dringen, wat heb ik geleerd en wat heb ik gehoord over de (verre) reisbestemming. Foto’s kijken en me verwonderen over alles wat ik gezien heb en beseffen dat ik daar echt geweest ben.
Thuis is het nagenieten en steeds weer tot de conclusie komen hoe goed het thuis is.
Thuis in ons eigen huis en thuis in ons eigen landje.

Bewegen met het vliegtuig

Bewegen met het vliegtuig. Ik weet het weer, hoe het is, waarom ik niet vliegen wil. Een hobby zal het nooit worden. Niet omdat ik bang ben om te vliegen. De eerste keer dat ik gevlogen heb was even wennen maar vliegangst, ik ken het niet. Daar zit het hem niet in.

Een uurtje of 4 vliegen doet me niet veel, dat kan mijn lijf en geest wel aan. Toch zal ik niet snel voor het vliegtuig kiezen. Als het kan dan stap ik liever in de auto ook al doe je er dan 3 keer zo lang over.

Het valt overigens nog te bezien of het wel 3 keer zo lang is met de auto. Als wij gaan vliegen dan zitten we altijd waar vandaan we ook vertrekken een uur rijden van het vliegveld vandaan. Daar komt bij als je vanaf Schiphol vliegt er zeker voor de wat grotere vluchten minimaal 2 uur vooraf aanwezig moet zijn.

p1000431Inchecken kun je tegenwoordig thuis al, wat aanmerkelijk scheelt qua wachttijd. Maar je koffer moet je nu eenmaal 2 uur van te voren inleveren. Dat moet je trouwens tegenwoordig ook al zelf doen. Er staat wel een hostess bij die alles in goede banen moet leiden maar toch aanmerkelijk minder dames dan vroeger bij het inleveren van de koffers.

Het lijkt sneller te gaan, het zelf inchecken en labelen van de koffers. Of dat werkelijk zo is heb ik nog niet helemaal duidelijk in beeld. Het zelf bezig zijn met de koffers geeft zo veel afleiding dat het wachten in ieder geval korter en minder vervelend lijkt.

Maar dan begint na de diverse pascontrole’s  en het scannen van de handbagage en jezelf toch het grote wachten. Ja je kunt gaan schoppen maar mij komen de winkels op het vliegveld over het algemeen over als overbodige luxe die ik thuis ook niet of nauwelijks koop. Taxfree en nog niet te betalen. We sloffen soms de winkels in maar zijn er snel klaar mee over het algemeen. Een boeken- en tijdschriftenwinkel wil onze aandacht wel wat langer vasthouden maar meestal heb je allang een boek in de tas zitten.

Als ik daar dan zit te wachten komt het hoofdrekenmachientje snel te voorschijn om te berekenen dat ik met de auto al bijna op de helft van de reis zou zijn voordat je überhaupt in het vliegtuig zit.

p1000433

Het prettigst vind ik het om op zo normale tijden te vliegen met zo min mogelijk tijdsverschil. Vroeg opstaan om te gaan vliegen is geen punt maar als ik in de nacht moet vliegen ben ik er naar helemaal kapot. Ik kan met geen mogelijkheid slapen in een vliegtuig en zit mezelf helemaal in de weg en kapot.

Je kunt overwegen om meer beenruimte te kopen maar dan nog vraag ik me af of dat voordelen biedt. Kortom ik kom na zo’n nacht/reis helemaal brak en gaar het vliegtuig uit vallen met nog een lange dag voor me plus een aantal dagen die ik nog nodig heb om bij te komen.

Met de auto reizen is ook vermoeiend maar dat doen we gelukkig niet ‘s-nachts. Als het aantal kilometers te veel is voor één dag dan nemen we een hotelletje tussendoor. Maar soms kun je niet anders dan met het vliegtuig, helaas.

Zo, mijn klaagzang zit er wel weer op want bij het bekijken van de vakantiefoto’s komt gelijk de gedachte naar boven dat ik best weer terug wil om nog meer van het land te kunnen zien.

Meestal gaat er een lange periode overheen voordat ik moed verzamelt heb om weer het vliegtuig in te stappen.  Maar nu even niet.

p1000430

 

Huilen in Maastricht

Acht april, de loting voor de 4-daagse en wij zitten in Maastricht. Lotte en ik hadden dit weekend gekozen om een paar dagen in Maastricht te vertoeven. Goede planning zou je denken. Dan ben je ook niet de hele dag met de loting bezig. Dat lukte bijzonder goed tot dat!!!! Druk met reizen en je weg vinden in Maastricht zorgt er wel voor dat je je dagelijkse beslommeringen vergeet.

P1050541Nadat we wat gewinkeld hadden waren we wel weer toe aan een kop koffie. Ineens wist Lotte zich te herinneren dat het bijna 4 uur was en de uitslag van de 4-daagse er snel zou kunnen zijn. Dat had ze beter niet kunnen zeggen. Als een puber kon ik mijn ogen niet meer van mijn mobieltje afhouden. Onder begeleiding van Lotte belandden we in een eetcafeetje waar het eerste bericht van een wandelmaatje binnen kwam dat ze ingeloot was.

Stik nerveus werd ik ervan. Ze had het op Mijn vierdaagse gecheckt zodat ze niet meer de mail van de 4-daagse af hoefde te wachten. Kun jij dat ook niet Mam? Heb je niet ergens je wachtwoord staan? Euhhh, ja ik denk dat ik het in Evernote heb staan en dat heb ik ook op mijn mobiel. Heb je niet een mail waar je je registratienummer in hebt staan? Euhhh, ja ik bewaar alles, zal ik vast wel ergens in een mapje hebben zitten. Wij in de weer met servetjes om wachtwoorden en registratienummers te noteren. Mijn vierdaagse gegoogeld en aan de slag met de gevonden gegevens. Natuurlijk vul je de alles dan weer verkeerd in en krijg je een melding dat of het wachtwoord of het registratienummer niet goed in gevuld is.

Eindelijk lukte het om in Mijn Vierdaagse te komen en dan ontstaat gelijk het volgende probleem, het is niet te lezen. Het scherm van je mobiel is lekker klein dus wat staat daar nou??? Wat staat daar nou??? Het eerste wat ik zag was, ‘Klik hier om uw inschrijving te bevestigen’!!!!!! Ik zie alleen dat ik betalen moet Lotte, waar staat het nou dat ik ingeloot ben. Ik zie alleen dat ik betalen moet. (Als ik zo zit te schrijven voel ik de stress weer boven komen). Lotte grijpt me mijn mobieltje uit de handen en gaat zitten lezen. Je bent ingeloot Mam, je bent in geloot. OOoohhh echt, echt waar??? En toen kwamen de waterlanders. Tjonge jonge, waarom moet je daarvoor grienen, geen idee!!!!!  Ik ga Pap bellen riep ze en ik maar naar adem happen. Ik ben ingeloot, ik ben ingeloot. Nogal luidruchtig is Wim ingelicht en zijn er een aantal WhatsAppjes verzonden.

Tegenover ons zaten een paar dames te kijken wat of er nu aan de hand was aan ons tafeltje. Ze hadden wel in de gaten dat er niet slecht nieuws doorgekomen was maar wat er dan wel was begrepen ze ook niet. In de ban van het nieuws en een planning die nu helemaal omgegooid zal moeten worden hebben we het maar zo gelaten. Wat we wel gedaan hebben is een borrel besteld met een lekker hapje. Nu kan het nog. Straks moet ik trainen en gezond gaan leven. Nu nog even de bloemetjes buiten zetten.

DSC_3316

Een klein half uurtje later belde de coördinator van Wandelclub Schuiteman Accountants waar ik bij wandel mij om te bevestigen dat ik ingeloot was. Alle wandelaars van de club die moesten loten zijn in geloot. Dat is wel heel bijzonder en heel veel geluk hebben. Heel erg fijn kan ik wel zeggen. Dan kan de hele club weer richting Nijmegen. Niemand uitgeloot, gezellig weer met z’n allen op pad.

P.s. Kijk en lees je ook mee op mijn Facebookpagina zodat je geen foto, verhaal haiku of hersenspinsel meer mist. Vind ik leuk!!!