Kromme Rijnpad

Zo lang het kan genieten we van de zomer en daar horen natuurlijk wandelingen bij.
Dochter had mooie plaatjes gezien en berichten gelezen over het ‘Kromme Rijnpad’ en wilde de uitdaging van 29 km. graag eens aangaan. Of we mee wilden wandelen?
Donderdag vertrokken we vroeg, met de trein richting Utrecht om bij het Ledig Erf onze wandeling te beginnen. (ongeveer 3 km. wandelen vanaf het station van Utrecht)

P1120387Het Kromme Rijnpad loopt vanaf het centrum van Utrecht naar het centrum van Wijk bij Duurstede. De route vanaf Wijk bij Duurstede lopen kan ook maar die beschrijving is iets moeilijker te vinden op internet. Vanaf Wijk bij Duurstede is hij wel bepijld, wil je hem daar vandaan lopen, het kan dus wel.

Er is een app van het Kromme Rijnpad, een GPS route te downloaden op je GPS apparaat, in boekvorm te verkrijgen bij het VVV in Utrecht en uit te printen via internet.

P1120284
Jaagpaal bij jaagpad

Het Kromme Rijnpad is een interessante route waar veel te zien en te leren valt.
Op enkele plekken na loop je via het ‘Jaagpad’ van Utrecht naar Wijk bij Duurstede.
De Kromme Rijn was eeuwen geleden 4 x zo breed als nu en een drukke vaarroute.
Dat zie je terug aan de kasteeltjes en panden die langs het water staan. Erg mooi.
Leuke plekken om foto’s van te maken er is zelfs een museum te bezoeken,
mocht je daar tijd en zin in hebben.

Een Jaagpad is een pad langs de rivier waar vroeger een paard met zijn begeleider liepen om vrachtschepen bij ongunstige wind vooruit te trekken. Dagloners en zelfs familie van de schipper werden ingezet bij het trekken van de schuit.

Wandelen langs het water heeft z’n charmes. Langs de Kromme Rijn is dat niet anders. De natuur is er prachtig. Nu waren er nog veel bloemen te zien en hingen de appels en peren in grote trossen aan de bomen in de boomgaard. De herfst is in aantocht en daar zal de tocht niet minder mooi van worden met de verkleurende bomen.

P1120341
Kasteel Cammingha

De route is in 10 etappes van 1,5 tot 5 km. opgedeeld zodat je de voor jou meest handige of interessante stuk kunt wandelen.
In de beschrijving wordt een overzicht van de 10 etappes gegeven, inclusief een dienstregeling van de bus om van en naar vertrek- en eindpunt te gaan.
Na iedere etappe wordt door middel van borden duidelijk aangegeven waar je de bus kunt vinden. Hierdoor kun je de route ter plekke verlengen of verkorten en zonder veel problemen de weg naar Utrecht of Wijk bij Duurstede terug vinden.

Wij hebben de gehele route gelopen. Vertrokken bij het Ledige Erf in Utrecht. Bij de haven van Wijk bij Duurstede op een terras met uitzicht over de haven de wandeldag afgesloten.

P1120403
Wijk bij Duurstede

Wil je echter alles bekijken wat er langs de route te bezichtigen en te zien valt dan kun je hem beter opsplitsen in een aantal etappes. Bijna 30 km wandelen en overal rond kijken lukt niet op één dag.
Ondanks dat hebben wij genoten van de tocht en denken we er over om het nog een keer, maar dan opgesplitst in etappes te doen.

Boos

Op mijn trainingswandeltochten neem ik bijna altijd mijn OV-kaart mee. Zeker als ik alleen ga wandelen. Zo ook afgelopen dinsdag. Ik was naar de stad 10 km. verderop gewandeld met het idee daar naar een rokje te zoeken wat al een jaar op mijn verlanglijstje stond. Die dag gaven ze elke klant een plant met sierpot mee naar huis als je een aankoop deed. Het rokje heb ik juist in die winkel gevonden en zat ik dus met een plant die beslist niet in de rugzak paste. Op naar het dichts bijzijnde station. In dit geval de trein.

Op het station aangekomen liep ik achter een echtpaar van middelbare leeftijd aan het perron op. De vrouw had een dikke geblondeerde vlecht op haar rug en een niets verhullend t-shirt jukje aan. Zo te zien kon ze de jurk hebben want alles wat ik zag waren welgevormde billen en geen uitpuilende delen. Ik vond haar wel een bijzondere vrouw om te zien. Haar man zag er ook niet onaardig uit maar viel minder op dan zij. Ze had kennelijk een papiertje in stukjes gescheurd wat ze al wandelend over haar hoofd weg gooide. Ik was zo verbaasd dat ze dit deed dat ik haar wilde vragen of ze de prullenbak die we net passeerden niet had gezien.

DSC_3579Haar stem weerhield me er echter van om dit te doen. Hij klonk voor mijn gevoel net iets luider dan zou horen en ze bleef volgens mij ook te lang achtereen praten. Er kwam geen eind aan. Het stel plofte op één van de bankjes neer langs het perron waarbij de vrouw zei: ‘Zo welke trein moeten we nu dan weer hebben?’ Dat was een redelijk domme vraag omdat het station daar maar 2 sporen heeft. Eén richting Arnhem en één de andere kant op richting Utrecht. De treinen gaan er om het half uur dus als je er niet inspringt dan kun je een half uur lang kijken naar een aantal langs razende treinen die dit station links laten liggen.

Ook op haar bankje bleef ze net iets te hard door praten. Het meisje dat naast mij, een bankje verder was komen zitten rekte haar hals al eens om te zien wat daar aan de hand was. Ik zei, mevrouw is volgens mij boos. Ze praat maar door en zit de ene na de andere sigaret met heftige teugen weg te werken. Ze houdt alleen haar mond als reizigers langs hun bankje komen wandelen.

Hij bleef stoïcijns voor zich uit kijken en zei niets, helemaal niets. Waarschijnlijk wist hij wel dat zijn reactie haar alleen maar nog bozer zou maken. Toen het perron behoorlijk vol begon te lopen hield mevrouw eindelijk haar mond dicht. Met een enorme donderwolk boven haar hoofd bleef het stel zitten wachten tot dat de trein aan kwam.

Toen de trein kwam in zicht kwam stoof ze met haar koffertje achter zich aan van het bankje af om haar man ver achter zich latend de trein in te stormen. De trein was nog maar net piepend tot stilstand gekomen of mevrouw zat er al in. Zo te zien had hij vanavond spreekuur en het zag er niet al te rooskleuring uit voor hem. Een fatale vergissing, dat kon wel eens op de bank slapen worden.

DSC_3586

P.s. Kijk en lees ook mee op mijn Facebookpagina zodat je geen blog, foto, haiku of hersenspinsel meer mist. Vind ik leuk!!!