Hoe gaat het nu met Marjolein?

wp-1590433786346.jpgHoe gaat het nu met Marjolein?
Goed. Het gaat bijzonder goed en dat verbaasd ons eigenlijk best wel.
Inmiddels is ze 12 weken niet meer thuis geweest en je hoort haar nergens over.
We beeldbellen regelmatig, gelukkig merken we niet dat ze naar huis wil.
Wij willen wel heel graag dat ze weer thuis komt maar dat lijkt er voorlopig nog niet in te zitten.
Er wordt nagedacht om één bezoeker per cliënt een uurtje toe te laten. Leuk als je 2 ouders hebt,  mag de één wel op bezoek komen en de ander niet.
Wil ik klagen? Nee eigenlijk helemaal niet. Ze heeft corona overleefd en daar moeten we dankbaar voor zijn. Daarbij komt dat we echt niet de enigen zijn die hun kind(eren) missen, we moeten maar rustig afwachten tot het weer zover is.

Marjolein en haar medebewoners worden enorm verwend. Doordat 2 dames overleden zijn aan corona is het huis niet volledig bezet met cliënten. Voorlopig zullen er ook nog geen nieuwe bewoners opgenomen denk ik.
Naast de normale bezetting van personeel zijn er nu ook weer dames van dagbesteding op de groep. Beide dames van dagbesteding hebben corona gehad maar zijn gelukkig weer beter en werken nu weer.
Ik noemde net de normale bezetting maar zo normaal is het nog niet. Buiten de dames van dagbesteding is nog lang niet iedereen van het vaste hersteld van de corona. Vermoeidheid en te weinig energie belet de dames om weer te komen werken. Stagiaires en personeel van andere groepen worden nog steeds ingevlogen om de groep draaiende te houden.
Het idee om corona maar even op te lopen zodat je ervan af bent is zeker niet verstandig. Ik hoop heel erg dat die vermoeidheid weer weg zal gaan op den duur.
Helaas weet nog steeds niemand hoe het verloop van de ziekte precies zal zijn.

wp-1590485173796.jpgWandelen, fietsen en verwend worden met lekkere hapjes, het kan niet op momenteel. Marjolein gaat mee op de rolstoelfiets en de dames die kunnen gaan mee op de tandem. Het weer is er perfect voor en er wordt dankbaar gebruik gemaakt van de mogelijkheden.
Voor ons zijn al die activiteiten een hele geruststelling. De groep vermaakt zich na al de doorgemaakte trauma’s goed en kunnen in beperkte mate weer met het leven verder.
Beperkt omdat ze nog niet naar dagbesteding kunnen, geen bezoek mogen ontvangen en nog niet naar huis mogen.
Ondanks dat hebben ze het goed en is het voor hen goed te doen.
Iedereen heeft last van beperkingen en onzekerheden.