Was dat nou ? – Vissen

Misschien heb ik het al eens verteld maar ik ging vroeger nog wel eens met mijn vader mee vissen. Leuk voor een klein meisje wat nogal nieuwsgierig was naar alles wat de wereld te bieden had. Pa maakte er ook nog mooie sier mee want wie zijn dochter wilde mee om te vissen? Bijna geen enkel meisje toch?

Vandaar dat het me erg opvalt. Een verschil van dag en nacht hoe wij vroeger op pad gingen om een visje te vangen en de sportvisser van onze moderne tijd.
Een paar straten bij ons vandaan zijn een aantal vijvers waar gevist kan worden en soms zie ik vissers op de fiets met fietskarren volgeladen langs komen, gevuld met complete visuitrusting op weg naar de waterkant. Tent, stoeltjes, kookgerei, hengels, hengelhouders, lampen, belletjes om je te wekken als je een ondertussen tukkie doet teveel om op te noemen.
Ik vraag me daarom wel af of het tegenwoordig zo lastig is geworden om een visje te vangen. Wat hebben ze nu meer nodig dan vroeger?
Zijn de vissen zoveel slimmer dan jaren terug, laten ze zich niet zomaar meer vangen?

Mijn vader was behoorlijk inventief en bouwde zijn eigen viskrukje met laadjes eronder waarin hij zijn spullen kwijt kon. Soms verkocht hij zo’n juweeltje en bouwde hij weer een nieuwe met vernieuwde snufjes. Wat je tegenwoordig ogenschijnlijk nodig hebt zou zelfs hij niet hebben bedacht.

Op de ouderwetse manier, behalve de electrische fiets dan.

wp-1556450257384.jpg

En zo ziet het er tegenwoordig uit. Overnachten mag je niet maar vroeg arriveren en laat terug gaan naar huis wel. Zo heb je nogal wat nodig om een lange dag je hengel in de gaten te houden.