Scheveningen

Wanneer ga je naar Scheveningen? Ja precies, als het mooi weer is. Je gaat tussen alle badgasten zitten, loopt een keer langs het strand, kijkt naar het Kurhaus vanaf het strand en misschien heb je met parkeren wat gezien van Scheveningen maar dat was het dan. Oké, als het hard waait ga je ook nog een keer kijken naar de zee maar veel meer zul je niet zien van Scheveningen.

P1030213

Probeer nu eens het dorp zelf te bekijken. Start bijvoorbeeld een wandeling naar Wassenaar die begint in het dorp Scheveningen te bekijken. Scheveningen is ondanks dat het een dorp is al heel oud en dat kun je zien aan de huizen die er staan. Veel is er volgens mij afgebroken en opnieuw gebouwd maar ondanks dat is er voldoende overgebleven om de plaats eens van de andere kant van het Kurhaus te bekijken. Het heeft rijke geschiedenis als vissersdorp en dat kom op diverse plaatsen onderweg tegen.

Heb je Scheveningen bekeken dan zijn er voldoende wandelroutes die gevolgd kunnen worden. Bijvoorbeeld dwars door de duinen richting Wassenaar. Is die route te kort wandel dan door naar Katwijk aan Zee. Daar vandaan moet je wel met de bus en daarna met de tram terug naar Scheveningen. Wil je vanuit Wassenaar terug met het openbaar vervoer dan kun je er misschien beter voor kiezen om terug te wandelen. Het is prima te doen vanuit Katwijk aan Zee maar wil je vanuit Wassnaar dan moet je eerst naar Katwijk aan Zee met de bus om daar vervolgens over te moeten stappen op de volgende bus naar Den Haag en dan verder te kunnen met de tram naar Scheveningen.

Het is prima te doen met het Openbaar vervoer verder. Je gaat zitten en laat alles aan je voorbij gaan. Zo kom je nog eens ergens, het enige wat je hoeft te doen is uit rusten en te genieten. Op weg naar je hapje en drankje ergens langs het strand in Scheveningen.

P1030052

Wat ook zo leuk is van wandelen door de duinen rondom Scheveningen is dat je steeds van weer de Pier kunt zien.

P1020977

Ben je van plan om door de duinen vanuit Scheveningen te gaan wandelen, ga dan niet als het echt warm wordt. Veel beschutting tegen de zon vindt je niet in de duinen en vaak loop je ook nog enigszins uit de wind waardoor met veel hitte wandelen geen pretje zal worden.

Bloesemtocht

Voor de derde keer dit jaar de Bloesemtocht in Geldermalsen gelopen, we troffen het geweldig.
Het mooiste weer van de wereld en aan bloesem geen gebrek. Het eerste jaar dat ik hem gelopen heb waren we te vroeg. Was de bloesem de grote afwezige, we hebben hem toen even omgedoopt tot de ‘Dooie Takken Tocht’  Dit jaar hadden we enorm geluk alles stond in bloei.

De Bloesemtocht wordt georganiseerd door het Rode Kruis en het geld dat na aftrek van de kosten overblijft is voor goede doelen van het Rode Kruis. Het was de 26e keer dat het Rode Kruis deze tocht organiseerde.
Er kunnen korte en lange afstanden gelopen worden dus een excuus verzinnen omdat het te ver is kan niet er is voor iedereen wel een afstand die je kunt lopen.
De tocht wordt naast recreanten ook door veel 4-daagse wandelaars gewandeld omdat de lange afstanden prima geschikt zijn als training voor de 4-daagse.

 

 

Wandelend door boomgaarden, langs water, dorpen, kerkdorpen er is zoveel te zien, het echt geen straf om te lopen.
Onderweg zijn er goede rustplaatsen waar de koffie rijkelijk vloeit en de soeppannen staan te pruttelen dat het een lieve lust is.
Al die wandelaars lusten wel wat onderweg hoor. Zeker er wordt ook brood van thuis mee genomen maar een lekkere kop warme koffie of soep gaat er altijd in.

 

Je kunt kiezen via welke kant je lopen wilt de westkant of de oostkant, het hangt ook een beetje af van het aantal km. dat je lopen wilt.
De meningen zijn natuurlijk verdeeld welke kant nu het mooist is maar mij maakt het niet zoveel uit. Ik houd erg van afwisseling dus alleen tussen de boomgaarden en weilanden bekoren mij niet zo.

Wij hebben voor 30 km. aan de oostkant gelopen. De start was bij de Veiling van Geldermalsen waarna we via Buurmalsen, Erichem, Buren en Tricht weer richting Geldermalsen terug liepen.

Een prima dag, met veel wandelplezier.

 

Probleem opgelost?

Is het wandelschoenenprobleem opgelost? Dat zal de tijd uit moeten wijzen.

Maandagmiddag zoals gezegd naar de sportwinkel om samen met de podoloog naar mijn vervormde schoenen te kijken.
Ach de lieverd, zoiets was hij nog nooit tegen gekomen. Smul, smul, hier moet een probleem opgelost worden. Hij kent me nog niet lang genoeg om te weten dat er bij mij nogal eens problemen opduiken waar een normaal mens geen last van heeft.

Min of meer opgetogen ging hij aan het werk.
Schoenen en sokken uit en met m’n voetjes op de glasplaat staan om de drukpunten te bekijken. Geen commentaar, voeten worden belast waar het hoort.
Broekspijpen een eindje omhoog en video beelden maken van mijn wandelende voeten. Videobeelden terugkijken op de computer.

De wandelgang zag er prima uit, geen motorische of beperkende afwijkingen.
In het begin mijn de wandelcarrière was dat wel anders. Toen knikten mijn enkels naar binnen en moest met Anti-pronatieschoen gecorrigeerd worden.
Turend op het beeldscherm gingen de voeten een paar passen vooruit en een paar passen achteruit. Huu, nog een keer en nu iets langzamer.

Ja, beet. Daar zag hij toch een lichte afwijking die misschien het uithollen van mijn schoenen zou kunnen veroorzaken.
Als de voeten afrollen naar voren dan maken ze beland bij de bal van de voet ter hoogte de grote teen een kleine draaiing waar ook nog eens veel kracht achter zit.
De voet wikkelt wel mooi af maar via de zijkant en niet door het midden van de voet.

DSC_0116De oplossing? Natuurlijk, zooltjes. Zooltjes die zodanig gevormd zijn waardoor de voet in zijn geheel afrolt en niet alleen via de zijkant.
Ik werd naar beneden gestuurd om samen met zijn vrouw een kopje thee te drinken zodat hij ze kon maken.

Een kwartiertje later kon ik weer naar boven. Nu moesten er nieuwe schoenen gezocht worden want de oude schoenen zijn zo verwrongen dat er niets meer mee te beginnen is.

We zijn er uitgekomen, een rib uit m’n lijf maar geen wandel schoenen, geen 4-daagse volgend jaar. Met de feestdagen maar iets rustiger aan doen, niet te groots uitpakken met eten en drinken. Is gelijk goed voor de lijn.

En nu alles inlopen want de nieuwe schoenen inclusief aangepaste zooltjes voelen vergeleken met de oude schoenen vrij stug aan.
De tijd zal uitwijzen of de zooltjes DE oplossing zijn. Ik hoop het wel. Binnen het jaar nieuwe wandelschoenen kopen wordt ik niet echt vrolijk van. Ik hoop dat deze schoenen het een paar jaar volhouden.

DSC_0115

Bewegen met……..petje af

Tijdens het wandelen draag ik, zeker bij zonnig weer graag een petje. Gek? Misschien wel, maar voor mij het meest handig. Zodra ik een zonnebril opzet wordt het snel te donker voor het scherm van het fototoestel. Daarnaast zit er geen leesgedeelte in de glazen van de zonnebril waardoor lezen onmogelijk wordt. Moet je dan lezen tijdens het wandelen? Ja soms wel. Een zonnebril met multifocale glazen zou de oplossing voor dit probleem zijn maar een nieuwe bril aan schaffen omdat ik af en toe moet lezen is me net weer te dol. De zonnebril voldoet nog aan alle modieuze eisen en behalve lezen en fotograferen kan ik goed mee zien en voor de dag komen.

Tijdens hardlopen is het gebruik van een pet eveneens heel handig. Om bijvoorbeeld mijn bril enigszins droog te houden en de kriebelende druppels water over het hoofd tegen te gaan. Stel je voor van, druppels die langzaam over je hoofd via je nek om vervolgens op je rug te belanden. Brrr niet fijn, dat kan ik je verzekeren.

Kortom, tijdens het sporten wil ik nog wel eens een petje dragen.  Veel sporters maken veelal om dezelfde redenen gebruik van een pet. Sportend of wandelend in een groep met pet levert geen enkel probleem op, tot zover niets bijzonders aan de hand. Dat dacht ik tenminste.

Buiten de bebouwde kom is er niet veel aan de hand maar wandel of loop ik hard in de stad of dorp dan kan ik zomaar in vreemde, rare en ongemakkelijke situatie’s terecht komen.

Automobilisten die geen voorrang geven terwijl ik dat als wandelaar of hardloper wel degelijk heb.
Automobilisten die midden op het voetpad gaan staan om over te steken en geen centimeter door- of achteruitrijden terwijl ze met hun grote bak volledig de doorgang belemmeren.
Fietsers of automobilisten die je de pas afsnijden bij het afslaan en je vliegensvlug opzij moet springen om er heelhuids vanaf te komen.

Wandelend met pet op is er bijna geen mens die mij een blik waardig gunt. Vooral de echt ouderen kunnen er wat van. Ze geven geen voorrang, lopen je met een vernietigende blik voorbij, blijven in de weg lopen en gaan geen centimeter voor je aan de kant ook al is het voetpad nauwelijks 2 tegels breed.

Wandelend met mijn boodschappentasje en zonder pet wordt ik wel gegroet en krijg ik (meestal) wel de voorrang waar ik er recht op heb. Blijkbaar zie ik er dan ineens totaal anders uit terwijl ik toch echt dezelfde wandelaar ben.

Ondanks deze negatieve ervaringen heeft het ook positieve effecten als ik met pet op loop. Kinderen en jongeren groeten weer wel. Vaak wordt er door de jongelui heel spontaan gegroet en kijken nog een keer extra om of er soms een praatje te maken valt. Gaan we toevallig dezelfde kant op dan ga ik het gesprek graag met ze aan. Kinderen en pubers kunnen heel gezellig zijn en hebben blijkbaar toch een iets flexibeler geest als het gaat om het dragen van pet.

 Wil je voor vol aangezien worden?
‘PETJE AF’

DSC_0483

De kogel is door de kerk

Na een week van wikken en wegen heb ik de beslissing genomen. Ik ga 30 km. lopen met de 4-daagse. Tijdens de wandeltocht in Amsterdam werkte mijn knie totaal niet mee. (Heb er niets over geschreven) Na 10 km. had ik het gevoel dat het wel eens een zware tocht kon worden en na 13 km. wilde ik het liefst stoppen met wandelen. Maar ja, dat is niet simpel, ver weg van het openbaar vervoer en van de openbare weg hoe ga je dat aanpakken? Vaak kun je niet veel meer dan gewoon door lopen tot een EHBO post of als die er niet is strompelend door naar de finish. Bovendien wanneer je voorzichtig door blijft lopen lukt het vaak nog wel maar ga niet ergens eens poosje zitten want dan kun je het wel op je buik schrijven. Met pijn, stijf en stram van het zitten valt het om de drommel niet mee om weer op gang te komen. Afijn, ik heb de finish gehaald.

Nadat we bij onze zoon vertrokken en een klein stukje naar de tram liepen werd m’n knie helemaal stijf. Lopen was bijna niet mogelijk. Als ik m’n knie boog leek het alsof alle pezen en spieren af wilden knappen, best wel eng eigenlijk. We zijn zonder brokken thuis gekomen.

Fysio was toch wel een beetje boos omdat ik 20 km. had gewandeld. Maar ja anderhalve week daarvoor had ik nog 15 km. met neef gelopen en dat was goed gegaan. Waarom die 20 km. dan niet wilde? Vertel het me maar.

Maar dat is niet alles waarom ik tot deze beslissing ben gekomen.

Een paar weken daarvoor had ik op vrijdag aan het einde van de middag met oud-collega’s een wijntje gedronken ton ik ineens enorme buikpijn kreeg. Het zakte na een paar uur wat af maar het bleef zeuren en gevoelig in de bovenbuik.  Zou het van de borrelhapjes komen? Je wilt altijd een oorzaak weten. De zondagavond daarna weer hetzelfde verhaal. Nu heb ik al jaren last van spastische darmen maar dit leek me iets anders en fijn was het niet. Ik herkende het wel enigszins, ik wel vaker van dit soort pijnscheuten maar zo’n pijn als dat weekend was me onbekend. Een bezoekje aan de huisarts leek me verstandig, dit voelde niet goed.  Om een lang verhaal kort te maken, galstenen. Die zullen we er wel eens eventjes voor u uit halen mevrouwtje. De planning voor de operatie is nog voor Pasen.

Door de knieproblemen loop ik al achter op het trainingsschema voor de 4-daagse en nu komt er ook nog een (kleine) operatie tussendoor. Het wordt wel spannend of ik in juli klaar ben voor de 4-daagse.

Afgelopen zaterdag heb ik bij één van de 30km. lopers geïnformeerd of ze het erg zou vinden als ik met hen mee zou lopen. Pfff, ze had er gelukkig geen problemen mee. Ze vond het zelfs gezellig als ik met haar en de rest van de 30 km. lopers mee zou lopen.

14 dagen na de operatie mag ik weer rustig, opbouwend gaan sporten. Inmiddels zijn we dan ergens halverwege in mei beland en moet ik eigenlijk opnieuw beginnen met trainen. Veel te weinig tijd om goed voor te kunnen bereiden voor 4 x 40 km. voor de 4-daagse. Of 30 km. haalbaar is? Ik weet het niet. Ik ga niets forceren maar doe wel mijn stinkende best.

P.s. Het hardlopen heb ik een paar weken geleden  al on hold gezet. In september ga ik nadenken of ik nogmaals aan hardlopen begin. Voorlopig hou ik het even rustig wat hardlopen betreft.

P1050198 1

30 km. wandel 2-daagse 2017

Donderdag 27 oktober, tijd om de 30 km.tocht van de wandel tweedaagse voor te lopen. De weersvoorspellingen waren perfect, zeker voor eind oktober. Niet te lage temperatuur en een zonnetje wat door zou komen. De twee andere mede organisatoren zaten midden in een verhuizing dus zij vonden het wel handig als wij dat gingen doen.

Woensdagavond bedachten we dat het misschien handiger was om de fiets te pakken. Dat gaat in ieder geval op langere stukken sneller waardoor we meer tijd  zouden hebben om de route goed te kunnen volgen en e.v. problemen goed op te kunnen lossen.

Donderdagochtend vroeg vertrokken want voor je er bent ben je een uur verder. 30 km. wandelen kost veel tijd, we hadden nog wel wat voor de boeg. De route wordt niet uitgezet maar vanaf een beschrijving gevolgd en dat kan de nodige problemen opleveren dus alle fouten en onduidelijkheden moeten er zoveel uit gehaald worden.

p1000137Eerst naar de plaatselijke fietsenwinkel om een fiets te huren, er maar één fiets in de auto past. Dat was snel geregeld nu even koffie en dan erop uit. De zon liet ons behoorlijk in de steek, toen we naar huis gingen is hij misschien 10 minuten door gekomen. De voorspellingen waren anders maar helaas.

De route zat goed in elkaar. Eén keer snapten we er niets meer van, weg kwijt, van het pad af, we wisten het even niet meer. De weg waar we heen moesten zagen we liggen maar hoe moesten we daar nu komen? Een bereidwillige wandelaar heeft ons op weg geholpen nadat ze ons een kwartier aan de praat had gehouden over koetjes en kalfjes. Maar we zaten wel weer op de goede weg.

Niet geheel onbelangrijk, op de route lagen een aantal goede rustlocaties die zeer de moeite waard zijn. Team Smikkel en Smul hebben ze uitgebreid getest en waren er zeer tevreden over. Het is een prima omgeving om te wandelen waardoor het een prima route is geworden. Niet veel auto’s, mooie bossen, weilanden, water kortom onderweg is er veel te zien zodat je ongemerkt de kilometers onder je voeten door laat gaan.

Ongeveer 4 uur later stond alles goed op papier en was het tijd om foto’s te gaan maken van de locatie. De foto’s worden gebruikt als presentatie op de nieuwjaarsreceptie om de wandelaars een beetje op te warmen voor de komende 2 daagse. Enthousiast zijn ze al gezien het aantal deelnemers dat zich opgegeven hebben maar het is altijd leuk als er een klein tipje van de sluier opgetild wordt.

Op de nieuwjaarsreceptie wordt bekend gemaakt waar we naartoe gaan en kan het fotoalbum van de vorige twee-daagse in gekeken en besteld worden.

De 15 en 40 kilometer moeten nog voorgelopen worden maar dat hevelen we maar over naar volgend jaar, als de dagen weer gaan lengen en de zon zich weer wat meer laat zien.

p1000166

 

Dinsdag wandeldag 07-03-2017

Als de weergoden het toe lieten zou vandaag het platte dak vervangen worden, zoals ik hier beschreef. Maar het mocht wederom niet zo zijn. Vanaf donderdag is de verwachting dat het minder wisselvallig wordt en de temperatuur omhoog gaat en dat dit zal doorzetten naar volgende week. Aanstaande maandag is nu de planning dat het dak vernieuwd zal worden. Ik hoop het maar dan zijn we er eindelijk vanaf.

Vorige week ben ik opgegeven voor de 4-daagse van Nijmegen. Jippie!!!!! Of ik er op tijd klaar ben voor de 4-daagse is nog maar de vraag. Mijn blessure verergerd niet maar verdwijnen doet hij ook niet. Ik rekende erop dat na een paar weken fysiotherapie het probleem opgelost zou zijn maar het tegendeel is waar. Ondanks de oefeningen die ik iedere dag gedaan heb is de blessure nog steeds te erg om langere afstanden te wandelen laat staan hard te lopen.

Vertrouwend op de goede afloop heb ik me er maar even bij neergelegd dat het is zo als het is. Ik verwacht nog genoeg tijd te hebben om de nodige kilometers in de benen te krijgen voor 18 juli. Ik vind het wel een beetje spannend worden want normaal ben ik rond deze tijd al flink aan de wandel.

Afgelopen week was het trouwens toch niet gelukt om kilometers te vreten. De verkoudheid die langs kwam speelde parten. Meer dan een week stonden mijn activiteiten op een dusdanig laag niveau dat zelfs een verjaardagsbezoekje al te veel was.

Volgende week als het weer verbeterd is, woensdag het nieuwe dak erop zit en de blessure niet teveel last geeft hoop ik mijn training weer te kunnen hervatten.

1000197

 

Wandeltrainingen gestart

Vandaag de stoute schoenen weer aangetrokken en ruim twaalf kilometer gewandeld. De trainingen voor de 4-daagse zijn wat mij betreft weer van start gegaan. En dat hebben we gelijk maar even gevierd met een lekkere cappuccino vergezeld met een tosti.

dsc_0321

Gekke gewoonte eigenlijk om het ook gelijk te vieren. Maar dat is ook een beetje de clou, het gaat zeker ook om de gezelligheid van al dat wandelen. Er moet flink getraind worden en dat mag best een beetje beloond worden. Simpel.

De eerste training na de vakantie raakte ik geblesseerd aan mijn knie. Even dacht ik alles wat dit jaar op de planning staat te kunnen schrappen. Maaaar het is gelukt om de blessure te bedwingen. Ik juich nog niet te hard maar het lijkt goed te gaan/komen.

Op een holletje richting de fysiotherapeut vertrokken na die dramatische training,  nieuwe hardloop schoenen gekocht en rust gehouden. De fysio behandelingen lijken goed te werken en de nieuwe schoenen voelen als pantoffeltjes aan. Daarom vandaag de eerste 12 wandel kilometers erop zitten en de knie voelt goed. Ik begin weer moed te krijgen. Nu niet overmoedig worden en rustig aan verder opbouwen.

Vanaf maandag 30 januari t/m 24 februari heb ik de mogelijkheid om in te schrijven. Ik ga rustig verder met m’n training en bekijk tegen de 24e februari of alles nog goed gaat voor ik me inschrijf. Ik ga jullie op de hoogte houden.

 

 

 

 

Airborne wandeltocht

Aanstaande zaterdag 3 september is weer de jaarlijkse Airborne wandeltocht in Oosterbeek. In de omgeving van Oosterbeek, Arnhem, Ede en de dorpen om deze plaatsen leeft deze wandeltocht enorm. Het voelt bijna als een verplichting om mee te doen. Als je op de Veluwe woont dan weet je wat hier gebeurd is in de 2e Wereld Oorlog en moet/wil je er bij zijn.

Dit jaar wordt de tocht voor de zeventigste keer gelopen en het is om die reden een jubileumjaar. In 1947 heeft de Politie Sportvereniging ‘Renkum’ de tocht voor het eerst georganiseerd ter nagedachtenis aan de ruim 1700 Britse en Poolse Militairen die het leven hebben gelaten bij de slag om Arnhem in 1944.

De opbrengst is/was voor de soldaten en invaliden van de slag om Arnhem. Sinds 2011 zijn er andere doelen bij gekomen mist ze in het gedachtegoed van de Airborne wandeltocht passen.

De afstanden die gelopen kunnen worden zijn 10 – 15 – 25 en 40 kilometer. De tochten voeren je langs de Veluwe, door de bossen van Renkum en de Rijn. Waar je zult genieten van een prachtig uitzicht.

Vanzelfsprekend kom je langs gedenkwaardige plaatsen zoals het Airborne Museum, de begraafplaats te Oosterbeek en de bossen van de Bilderberg. In deze bossen is een hevige strijd geleverd.  Het landingsterrein in Wolfheze, Heelsum en Renkum waar de parachutisten gedropt werden en langs de Oude Kerk in Oosterbeek welke de verzamelplek was van de troepen toen ze zich terug trokken.

Zoals ik al zei, het zijn voor ons gedenkwaardige plekken en tochten waar we bij willen zijn. Half september  vindt er nog een herdenking op de Ginkelse Heide plaats alles ter nagedachtenis aan de Slag om Arnhem. (Hier kom ik later nog op terug)

Heb je belangstelling voor deze tocht kijk dan op deze link om na te lezen waar er gestart wordt en voor de prijzen.

P.s. Kijk en lees ook mee op de Facebookpagina Bewegen en nog veel meer.