Trainen met dochterlief

Een tijdje geleden heb ik geschreven dat dochterlief voor het eerst met mij de 4-daagse zal lopen. Wij helemaal happy. Gezellig trainen, naar de 4-daagse toewerken en als kers op de taart samen de 4-daagse lopen.
Dat dachten we tenminste. De 4-daagse lopen gaat door.
Hem uitlopen hoogstwaarschijnlijk ook maar het samen trainen was een drama.

Nadat Lotte ingeschreven was liep ze vrij direct een hardloopblessure op. Flink balen maar ach er was nog tijd genoeg. Beetje tegenvallen deed het wel want de eerste wandeltocht stond al gepland. De blessure was zodanig dat ze echt niet kon wandelen en zich beter even rustig kon houden. Maar kop op. Ze is een rasechte sporter, conditie voldoende. Maar we weten allemaal dat wandelen net iets anders is dan hardlopen. Spieren worden niet of net iets anders gebruikt dan bij het hardlopen. Het zou zeker goed komen.

Blessure opgeknapt, we konden los. Eindelijk starten met de wandeltrainingen, we keken er al zolang naar uit.
Agenda’s naast elkaar en tja, die van moeder was wel heel erg gevuld. Het leek voorlopig niet te passen en Lotte wandelde een paar zaterdagen alleen omdat moeder het (te) druk had. Om zeker te zijn dat we samen konden wandelen blokten we een paar data in onze agenda’s want ja je wist het maar nooit.

Eindelijk kwam er een geplande datum waarop we samen zouden gaan wandelen.
Vrijdagavond, komt er een appje van Lotte binnen.
Mam ik heb behoorlijk keelpijn, ik weet niet of ik morgen kan wandelen. Och arme, nee toch. Als je je niet goed voelt dan gaan we niet hoor.
Het voegt niets toe aan je conditie om met een ziek lijf te gaan wandelen. Het werkt zelfs averechts te gaan trainen als je ziek bent.
Volgende week gaat het vast lukken en kunnen we samen aan de wandel.

Dat dachten we tenminste. De keelpijn van Lotte werd met de dag erger en op maandagochtend kwam er weer een appje binnen. Mam ik heb de hele nacht niet geslapen mijn keel doet zo’n pijn. Kun je met me mee naar de huisarts? Ik heb al gebeld en kan 10.20 uur terecht.
Als ze bij de spreekkamer binnenstapt heeft de huisarts het direct in de gaten. Een flinke keelontsteking die met zwaar geschut bestreden dient te worden. Aan de antibiotica voor een hele week. Uitzieken en kuur afmaken.
Verbluft en verdwaasd staan we weer buiten. Toen we richting de huisartsenpraktijk gingen hadden we natuurlijk wel in de gaten dat het ernst was maar ‘Uitzieken en kuur afmaken’ hadden we niet bedacht.
Er zat niets anders op, uitzieken en de tijd nemen om te herstellen. Tijd nemen om te herstellen ging vanzelf want ze was er behoorlijk ziek van.

Kort daarop lukte het weer niet om samen te wandelen. Moeders was wederom afwezig.
Het jaarlijkse wandelweekend van de wandelclub stak er dit keer een stokje voor om samen te wandelen. Maar daarna zou het echt gaan gebeuren.

Dat dachten we tenminste. Weer kwam er een appje binnen van haar. Nu hoestte Lotte de longen uit haar lijf. Voor de zekerheid contact opgenomen met huisartsenpraktijk en zowaar de assistente vond het raadzaam om langs te komen. De longen leken schoon te klinken maar voor de zekerheid bloed laten prikken. De laatste tijd worden er nog al wat longontstekingen geconstateerd en niet alleen bij ouderen.
Snel werd duidelijk dat er een ontsteking zat die ook dit keer weer met antibiotica bestreden moest worden. Het duurde ruim een week voordat ze hier goed van opgeknapt was.

En toen was het eind juni. Aanstaande woensdag gaan we voor de laatste keer proberen om samen te wandelen. Voor een lange wandeling zijn de weersvoorspellingen perfect aanstaande woensdag.
Licht bewolkt en 20°
Zou het woensdag eindelijk gaan lukken?
Wat het uilopen van de 4-daagse betreft denken we dat ze het gaat redden maar spannend wordt het wel.
Wordt vervolgd, dat is duidelijk.

Wandel 2-daagse Barendonk, Beers Noord Brabant (1)

Zo, onze wandel 2-daagse zit er weer op. Tjonge wat een weer hebben we gehad zeg. De perfecte training voor de 4-daagse van Nijmegen. De eerste dag hadden we een regenbui van ongeveer 5 uur en de volgende dag was het al snel warm.
Niet zeuren, we gaan om te trainen voor de 4-daagse en bijna alle weersomstandigheden die je tegen kunt komen tijdens de 4-daagse hebben we gehad. Super toch?
Bovendien hebben onze recreanten al deze weersomstandigheden ook doorstaan en niet omdat ze moesten trainen voor de 4-daagse maar omdat het ons wandelweekend was en we pech hadden met die regenbui. Bikkels zijn het.

Donderdagmiddag kwamen we aan in Beers op Landgoed Barendonk. Een prachtige locatie met groepsverblijven, camping, trouwlocatie en natuurgerichte huisjes. De zon liet zich van zijn beste kant zien, geen vuiltje aan de lucht.
De dames van de organisatie verwenden ons met koffie bij aankomst en later meteen heerlijke macaroni schotel en salade. De bedden werden opgemaakt en de rest van de avond hebben we buiten op het terras gebabbeld, gelachen en gerelaxt.
Erg laat naar bed gaan doen we niet want ja er moet wel gewandeld worden. Op het programma stond 20 of 37 km. voor de langeafstandslopers en voor de kortere afstand 10 km. Allemaal bedacht en uitgezet door het team dat de 2-daagse dit jaar organiseren moest/mocht.

Rond 23.00 uur zochten we onze slaapkamers op. Om 7.00 uur zou de wekker gaan. Halverwege de nacht werd ik wakker van een vreemd geluid. Huu? regen? Was dat voorspeld? Had ik iets gemist wat het weer betreft? Ik had niemand over regen gehoord. Hopen dat het straks over is, het gaat wel erg hard die regen. Maar om 7.00 uur regende het nog net zo hard als om 4.30 uur, de weergoden hadden lak aan ons. Trainen in de stromende regen, dit kan je ook tijdens de 4-daagse overkomen. Hop eruit, ontbijten, brood voor onderweg klaar maken, appeltje, banaantje mee en voorwaarts.

Uitgedost in de vreemdste regenkleding gingen we op pad. Het regende pijpenstelen. Soms leek het iets op te klaren doordat het iets lichter werd, maar je moest al snel tot de conclusie komen dat het pijpenstelen bleef regenen. Afzien, afzien en meer niet. Volhouden. Die 37 km. moeten gelopen worden.
Na 10 km. de eerste rust,  he he gelukkig. Even alle natte kledder zooi uit en van ons af gooien. We werden hartelijk onthaald door restaurant ’t Loo in Linden met koffie en de echte onvervalste vlaaien. Even genieten, maar het was wel een mini genietmomentje. De realiteit drong al snel weer tot ons door. Het regenden nog steeds en ook nog steeds met bakken vol uit de hemel.

Goed, na de koffie en vlaai doen alsof er niets aan de hand is. Op naar de volgende rust. Schoenen aan, alles weer in pakken, nog even een groepsfoto en verder.
De tocht was eigenlijk fantastisch. Bij Beers en Cuijk zijn de Kraaijenbergseplassen ontstaan door zandafgravingen. Mooi natuurgebied met maremmana-runderen maar die hielden zich ook schuil. Huizen rond het water met in de achtertuin een steiger met waaraan een boot(je) aangemeerd ligt.
Het was prachtig maar foto’s heb ik niet gemaakt. Bang voor vocht in mijn fotocamera. Deze tocht moet met mooi weer gewoon nog een keer gelopen worden, dit was zo jammer. De regen en laaghangende bewolking vertroebelde onze blik, ons brein.

Lopen, zwoegen, pijlen volgen, verkeerd lopen, weer terug lopen. Hoelang duurt het nog tot de volgende rust? Ik wil niet meer. Ik wil naar huis. Geen sprake van, doorlopen. Rond 12.30 uur liepen Grave (mooie stad) binnen waar de 2e rust was.
Inmiddels was het droog geworden en leek het lichter te worden. Els gooide haar poncho in de eerste de beste kliko die ze tegen kwam en zei; zo het is droog, het is klaar. En het was ook klaar met de regen. Toch ben ik na 20 km. afgehaakt. Een klein groepje is verder gegaan, naar de 30 km. en toen verder naar de 37 km. Wat een bikkels jongens.
En ik, balen omdat ik gestopt was. Afgehaakt na 20 km, bang voor blaren vlak voor de 4-daagse. Watje of was het nou verstandig? Op dat moment was het alleen maar balen.


Eén geluk, ‘s-avonds scheen de zon weer en stonden al die kledder schoenen in de zon te drogen terwijl wij genoten van een bbq. Want eten mensen, wat een eten wordt er verslonden met al dat gewandel. De verzorging is er knap druk mee om alles te bedenken en aan te slepen. Na de bbq nog een kopje koffie en de hoogslaper weer opgezocht.
Morgen proberen we het opnieuw en dan hopelijk met beter iets weer dan vandaag.

(Wordt vervolgd)