Z.O.Z. Muziek om bij te komen

De week was vol, overvol. Vol met sportievemomenten en vol met emoties. Schrik, ontzetting en angst om een klein meisje wat van de commode afstuitert en met een hersenbloeding op de OK beland. Een week van afwachten of het goed komt en ja het komt goed. Gelukkig. Je hoort het niet veel maar zo af en toe gaat het ongelooflijk mis.

We weten het inmiddels zeker, ze zal helemaal herstellen. Straks is een litteken het enige wat er nog aan zal herinneren. Ouders en kind kunnen herstellen en proberen alles te verwerken, want een trauma als dit ben je niet maar zo kwijt.

Wellicht helpt hen deze muziek, om een begin te maken met het terug vinden van het vertrouwen in het leven.  Ingetogen, rustig en niet te veel noten. Mij bekoort en ontspant het wel en hoop dat bij hen en misschien meer mensen het zelfde effect zal hebben.

J.S. Bach – English Suite No. 5, 4 Sarabande – Ryan Layne Whitney

Voor meer Zwijmels op Zaterdag kijk bij Irispapilio 

 

Z.O.Z. Elizabethan Serenade

Deze serenade ken ik al zo lang als ik weet, uit mijn vroege jonge jaren. Thuis luisterden we niet zo bewust naar de radio en daarom had ik geen idee waar deze muziek vandaan kwam. Ik herkende haar, vond haar mooi en dat was het. Daar kwam verandering in toen ik een vriendje kreeg (mijn partner) die bij de ‘zieken omroep’ vrijwilliger was. Hij wist de muziek op te sporen voor me en heeft de LP voor me meegebracht, zo’n mooie vinylplaat. Veel werd ik er niet wijzer van maar ik kon hem nu zo vaak als ik wilde luisteren.

Serenade is oorspronkelijk gecomponeerd voor de BBC serie ‘Music Tapestry’ en een Brits radiostation gebruikte het nummer. (bron Wikipedia)

Nu ben ik benieuwd of iemand deze serenade en de serie heeft gekend. Veel meer dan wat ik op Wikipedia heb gevonden weet ik nog niet.

Elizabethan Serenade – Ronald Binge

Kijk voor meer Zwijmels bij Marja

Z.O.Z. What A Difference A Day Made

Maart 2010. Onze zoon is verhuisd. De laatste die het nest verlaten heeft. Zijn geboorteplaats ingeruild voor dat enge, criminele en drukke Amsterdam. Er was geen ontkomen aan. Gestudeerd en werk gevonden in de drugshoofdstad van Europa, zich settelen in het Amsterdam wat hij inmiddels zo goed kende was een logische stap.

In de zomer van 2009 had hij een appartementje gevonden waar hij tot over zijn oren verliefd op werd. Gelukkig voor ouders kost het tijd om eigenaar van een koopwoning te worden. Reken tijd voor klussen, meubeltjes uitzoeken en verhuizen erbij en je bent zo een paar maanden verder. Tijd die wij nodig hadden om te wennen aan het idee dat de laatste uitvliegen ging.

Tijdens de verhuizing liep de nieuwe bank ernstig averij op, de verhuizers hadden niet zoveel zin om de benodigde ladders te halen. De ladder moest ondanks veel trekken en duwen worden gehaald, er was geen andere optie. Het opbouwen en afbreken van de ladder vergde meer tijd dan de hele verhuizing. Zijn spulletjes stonden in rap tempo in de weg midden in het appartement.

Het uitpakken, kasten in elkaar zetten, inrichten van de kasten kon beginnen. En veel schuiven van de ene plek naar de andere. Om geen klustijd te verliezen hadden we besloten om de nacht bij hem door te brengen tussen verhuisdozen en half in elkaar gezette kasten in.

De volgende ochtend, na een nacht vol stadsgeluiden, ontwaakten we in een volledig witte stad. Het had gesneeuwd, een witte wollen deken lag over bomen, daken en straten heen. Ontwaken in een witte wereld die inmiddels wat vertrouwd begon te worden was een klein cadeautje.

Nog duf van een te korte nacht en onder de indruk van de sneeuw die in de stad lag aten we ons broodje. Een CD werd in de als eerste aangelsoten CD-speler geschoven waarna Jamie Cullum de kamer vulde. Door sneeuw gedempte buiten geluiden, de rust in huis en het lied What A Difference A Day Made betoverden ons.  Elkaars gedachten gang met rust latend genoot ieder van de prille ochtend en muziek. De tekst….. verander she in house, een simpel maar o zo zalig liefdeslied.

Jamie Cullum – What A Difference A Day Made

Kijk voor meer zwijmels bij Marja

Z.O.Z. Suikerbossie – Stef Bos

Stef Bos. De laatste jaren horen we niet zoveel meer van hem. Misschien omdat hij in Zuid-Afrika woont wie zal het zeggen. Eind vorige eeuw gingen mijn zussen en ik nog wel eens naar een optreden van hem.  Getrouwd met de Zuid-Afrikaanse kunstenares Varenka Paschke reist hij de hele wereld over met als thuisbasis Kaapstad in Zuid-Afrika. Hij is zijn suikerbossie achterna gegaan.

Suikerbossie (de protea) is één van zijn liedjes, niet het bekendste maar het is wel en lekker luisterliedje. Tijdens onze vakantie werd het regelmatig gezongen, we kwamen ze op de Zuid-Afrikaanse bloemenroute regelmatig tegen. Hier kom je ze veel in bloemstukken tegen.  Kijk maar tijdens het luisteren naar het filmpje.

Suikerbossie – Stef Bos

Ik laat het noorden achter mij
De lage vlakte achter mij
Ik laat mijn land voor wat het is
Mijn huis, mijn haard en mijn bezit

Ik volg het spoor van oude schepen
Ver voorbij de evenaar
Ik volg het spoor van wie mij lief is
Zo heeft mijn hart de koers bepaald

Want Suikerbossie ek wil jou hê
Suikerbossie ek wil jou hê
Suikerbossie ek wil jou hê
Wat ook jou ma daarvan sal sê
Dan loop ons dalk so onder deur die maan
Loop ons dalk so onder deur die maan
Loop ons dalk so onder deur die maan
Ek en my suikerbossie saam

Ek soek van die oggend tot die aand
En ik weet dat zij ergens moet bestaan
Ek soek van Puma Langa tot die Kaap
En als het moet dan loop ik naar de maan

Want Suikerbossie ek wil jou hê
Suikerbossie ek wil jou hê
Suikerbossie ek wil jou hê
Wat ook jou ma daarvan sal sê
Dan loop ons dalk so onder deur die maan
Loop ons dalk so onder deur die maan
Loop ons dalk so onder deur die maan
Ek en my suikerbossie saam

Z.O.Z. Nog 233 dagen en dan…..

Nog 233 dagen en dan gaat de 101e. editie van de vierdaagse van start. Ik kijk er al een klein beetje naar uit. Een winterdip? Nou nee niet echt maar dit nummer doet mij steeds weer denken aan de vierdaagse. Bijna op iedere hoek van de straat werd deze plaat gedraaid. En het klinkt zalig als je daar je stinkende best loopt te doen.

De vierdaagse van afgelopen jaar was erg warm en zonnig, wat mij behoorlijk wat energie kost om met die hitte 8 uur op een dag te wandelen. Ik heb een paar maanden lopen twijfelen of ik weer mee zal doen. Als ik niet ga dan weet ik zeker dat ik dagen uit m’n humeur zal zijn en ik spijt heb.

De beslissing is gevallen. Ik ga en bij deze muziek begint de zin om te gaan steeds groter te worden.

Nog 233 dagen en we mogen weer. ‘De Vierdaagse 2017’

Kygo ft. Conrad – Firestone

Voor meer zwijmels kijk bij Marja

Z.O.Z. Dangerous

Als ik Dangerous van David Guetta hoor moet ik als vanzelf aan Max Verstappen denken. Hij is regelmatig in het nieuws en niet op de meest positieve manier omdat hij tijdens Formule-1 races gevaarlijke capriolen uit haalt om te kunnen winnen. Een jong mannetje die de oude garde eens flink opschud met hun regeltjes en afspraken. Of het terecht is dat hij aan de grondvesten van de Forumule-1 races schud weet ik niet. Wel hoor ik veel mensen die de races voor Max Verstappen niets meer aan vonden. Er gebeurde niets meer, ze reden alleen rondjes achter elkaar aan plus dat het altijd dezelfde waren die nog wonnen.

Met de gedachten dit nummer voor de Zwijmelen op zaterdag te gebruiken zocht ik hem op You Tube op en wat blijkt? Het gaat helemaal niet over een autocoureur. Er komt wel een autocoureur in voor maar het gaat over de ruimtevaart en de gevaren die ruimtevaarders lopen. Het verhaal bij de muziek laat je kijken tot het einde van de song. Velen van ons zullen de beelden herkennen inclusief het moment dat de spaceshuttle vlak na de start ontploft en in brokstukken weer terug naar aarde keren.

Een mooi tijdsbeeld hoe het in de ruimtevaart gegaan is destijds. Max Verstappen zal naar de achtergrond verschuiven als ik de plaat Dangerous weer hoor maar ach van Max Verstappen zullen we in de toekomst nog genoeg horen. Laat hem maar rustig op zijn beurt wachten als wij kijken en luisteren naar:

Dangerous – David Guetta

Voor meer zwijmels kijk bij Marja

Ps. Kijk en lees ook mee op de Facebookpagina’s Bewegen en nog veel meer of bij de andere AnneMarie. Zou ik leuk vinden.

Z.O.Z. Kaarsjes aan en zwijmelen maar.

Weer terug van een paar dagen Zeeland is het nu weer tijd om te relaxen. Gewandeld, gefietst, de kilometers vlogen weer onder onze voeten en fietsen vandaan. Het mooiste weer van de wereld en een prima hotel maakten dat we genoten hebben. Vanavond thuis een beetje bankhangen, nagenietend van de mini week Zeeland. Terwijl we luisteren naar de melancholische muziek van Bachianas Brasileiras No. 5.

Voor meer zwijmels op zaterdag kijk bij Marja

Bachianas Brasileiras No. 5 voor sopraan en cello. Aria (Cantilena) – Elïna Garanca.

 

 Kijk en lees ook mee op de Facebookpagina de andere AnneMarie.